EP1 : BAD BOSS

2 ปีที่แล้ว

@K.R. Airlines

“จำได้ใช่ไหมที่พี่บอกว่าหลังจากน้องมีนดื่มน้ำในแก้วที่เธอหยดยานี้ใส่ลงไปให้เธอชวนน้องมีนออกมาจากงานทันที”

พี่คีย์พูดกับฉันหลังจากที่เข้ายัดขวดยาที่มีน้ำใสๆ ในนั่นให้ฉันๆไม่รู้ว่ายานี่มันอันตรายแค่ไหนแต่ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ช่วยเขาทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้กับเพื่อนร่วมงานที่ดีกับฉันอย่างมีนเด็ดขาด

ฉันตั้งใจจะปฏิเสธเขาแต่ระหว่างที่เราคุยกันก็มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นเมื่อนาวาแฟนของมีนกับเพื่อนๆ ของเขาพากันเดินเข้ามายังที่ๆฉันกับพี่คีย์ยืนคุยกันอยู่

“ง่ายไปไหมไอ้สัส!!”

“พวกมึง!!”

“ใช่!!พวกกูเอง…คิดจะทำระยำกับเมียกูมึงเช็คประวัติผัวเขาอย่างกูรึยัง”

นาวาพูดออกมาพร้อมกับมองหน้าพี่คีย์อย่างเกรี้ยวกราดจนฉันที่ยืนอยู่ด้วยรู้สึกถึงความเดือดพล่านในตัวเขาพี่คีย์ก็ท่าทางตกใจไม่น้อยเหมือนกันที่เห็นพวกของนาวาโผล่เข้ามา

“ก็แค่นักศึกษาฝึกงานมีอะไรให้กูต้องเช็ค”

ผั๊วะ!!!ตุบ!!

ไม่ทันที่พี่คีย์จะพูดจบนาวาก็พุ่งเข้ามาชกหน้าพี่คีย์หนึ่งมัดแรงไม่แรงไม่รู้แต่ที่รู้คือตอนนี้พี่คีย์ลงไปกองกับพื้นแล้วส่วนฉันก็ได้ตื่นยืนมองด้วยความตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“มีน!! ออกไปก่อน”

นาวาหันไปบอกมีนแฟนของเขาให้ออกไป

“ไม่อ่ะ...ไม่ไป”

“ออกไปก่อน...นะครับ!”

“ก็ได้!”

มีนที่ตกลงกับนาวาได้ก็กำลังจะเดินมาทางฉันเพื่อที่จะชวนฉันให้ออกไปด้วยกันเพราะมีนรู้ทุกอย่างจากฉันหมดแล้วถึงแผนการที่พี่คีย์ใช้ฉันไปทำร้ายมีนแต่แล้วตัวของฉันก็ถูกกระชากไปอย่างแรงด้วยมือของคนๆ หนึ่ง

“ส่วนเธอ!! ตามฉันมานี่เลย”

“อ๊ะ!! นายจะพาฉันไปไหน

คนที่ลากฉันออกมาตอนนี้คือริวค่ะเพื่อนร่วมฝึกงานของฉันเองเขาอยู่กลุ่มเดียวกับนาวาปกติริวจะเป็นคนที่อ่อนโยนขี้เล่นกับฉันเสมอแต่ตอนนี้เขาเหมือนเป็นคนละคนเลยเขาดูหน้ากลัวจนฉันใจคอไม่ดีแล้ว

ปึก

“เข้าไป”

“นะ...นายจะพาฉันไปไหน”

พรึบ!!

“โอ้ย!!”

ปัง!!!

เขาใม่ตอบว่าจะพาฉันไปไหนแต่เขาจับฉันยัดใส่รถเขาแล้วปิดประตูรถอย่างแรงนี่มันเรื่องอะไรกันทำไมอยู่ๆ ริวถึงได้โมโหแบบนี้

“ระ...ริวนายจะพาฉันไปไหน”

ฉันถามเขาออกไปด้วยเสียงสั่นๆเพราะตอนนี้ริวขับรถเร็วมากแล้วฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าเขาเป็นอะไรเขาโกรธอะไรฉันแล้วเขาจะพาฉันไปไหนฉันยอมรับว่าตอนนี้ฉันกลัวเขามาก

“หึ!!กลัวเหรอพูดเสียงสั่นเชียว”

“ใช่...ฉะ..ฉันกลัวแล้วก็กลัวมากด้วย”

“หึ! ทำตัวใสซื่อน่ารักน่าเอ็นดูเธอแม่งโคตรร้ายลึกเลยว่ะ!!"

“นะ...นายพูดเรื่องอะไรฉันไปทำอะไรให้นาย”

ฉันถามริวออกไปเมื่อได้ยินเขาพูดแบบนั่นแวบหนึ่งฉันเห็นสายตาที่เขามองฉันเหมือนเขาผิดหวังในตัวฉันก่อนที่แววตานั่นจะหายไปแล้วเปลี่ยนเป็นสายตาที่เยือกเย็นจนน่ากลัวแล้วเขาก็แสยะยิ้มแล้วพูดประโยคนี้ออกมา

“เปล่า! เธอไม่ได้ทำฉันแต่เธอกล้ามากนะที่จะวางยานรกนี่กับเพื่อนฉันเธอรู้ไหมว่ายานี่ถ้าโดนแล้วมันเป็นยังไง”

“นายฟังฉันก่อนฉันไม่ได้ทำนายกำลังเข้าใจผิด”

ฉันพยายามอธิบายกับเขาด้วยอาการที่หวาดกลัวตอนนี้ฉันกลัวเขาจริงๆนะคะ

“กลัวเหรอ! แล้วตอนที่จะร่วมมือกับไอ้เหี้ยคีย์ทำระยำกับเพื่อนฉันทำไมถึงกล้าล่ะหรือว่าอยากได้นาวาจนตัวสั่นถึงยอมทำเรื่องเลวระยำแบบนี้”

“ไม่ใช่นะ!!”

“อยากรู้ไหมว่ายานี่ถ้าโดนแล้วมันเป็นยังไง”

ริวพูดขึ้นมาแล้วปลายตามองมายังขวดยาที่ฉันถืออยู่จะบ้าตายฉันถือมันมาด้วยทำไมกันทำไมไม่ทิ้งล่ะฉันกำขวดยาไว้แน่นแล้วบ่นกับตัวเองในใจก่อนที่จะพูดประโยคนี้กับเขาออกไป

“นายฟังฉันก่อนฉันไม่ได้ทำนายกำลังเข้าใจผิดจริงๆนะริว”

เอี้ยดดดด!!!

พอฉันพูดแบบนั้นริวก็หักพวงมาลัยรถแล้วจอดที่ข้างทางทันทีก่อนที่เขาจะมองมาทางฉันด้วยสายตาที่โคตรน่ากลัว

หมับ!!

“หลักฐานคามือขนาดนี้เธอยังจะโกหกอีกเหรอ”

ริวกระชากยาขวดนั้นออกจากมือฉันแล้วพูดกับฉันออกมาด้วยสายตาที่เหมือนผิดหวังก่อนที่เขาจะหยิบขวดน้ำดื่มที่อยู่ในรถเขาออกมาแล้วริวก็หยดน้ำยาใสๆ ในขวดยาที่กระชากจากฉันใส่ลงไปในน้ำดื่ม

“กินมันเข้าไป!!”

แล้วเขาก็ทำในสิ่งที่ทำให้ฉันตกใจสุดขีดคือเขายื่นขวดน้ำนั่นให้ฉันแล้วบอกให้ฉันกินมันเข้าไปสิ่งที่เขาทำมันกำลังทำให้ฉันกลัว

“ไม่นะ...อย่าทำกับฉันแบบนี้ฉันยังไม่ได้ทำอะไรมีนเลยนะแล้วฉันก็ไม่คิดจะทำด้วย”

ฉันพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงที่หวาดกลัวอย่างที่สุดพูดแบบขอร้องอ้อนวอนเขา

“เลิกตอแหลเลิกแอ๊บเป็นคนเรียบร้อยน่ารักสักทีเพราะตอนนี้ฉันรู้ธาตุแท้ของเธอหมดแล้วจะไม่กินใช่ไหม”

ริวพูดขึ้นมาแล้วมองหน้าฉันอย่างเยือกเย็นก่อนที่เขาจะพูดประโยคที่ทำให้ฉันแทบหยุดหายใจ

“ได้!! งั้นฉันจะจับกรอกปากเธอเองแล้วเธอก็เตรียมตัวรับผลกรรมของเธอได้เลย”

“ไม่นะอย่า!! แค่กๆ”

“กลืนเข้าไปแล้วอย่าคิดที่จะคายออกมา”

ริวจับฉันกรอกน้ำที่มียานั่นผสมอยู่ใส่ปากฉันอย่างเยือกเย็นฉันไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องโกรธฉันขนาดนี้ด้วยแล้วทำไมถึงพูดเหมือนผิดหวังในตัวฉันตลอดแล้วการกระทำของเขาตอนนี้มันช่างหน้ากลัวและเลือดเย็นจริงๆ เขาไม่เหมือนริวคนที่ฉันรู้จักเลยสักนิด

"อื้อ!! ร้อนทำไมมันร้อนแบบนี้..อื้อ”

“หึ! ยาออกฤทธิ์แล้วสินะ”

“ริว..นะ..นายจะฆ่าฉันเหรอยาที่นายให้ฉันกันมันเป็นยาอะไรทำไมมันถึงทรมานขนาดนี้...อื้ออ…ร้อน”

“ยานี่มันไม่ทำให้เธอตายหรอกเพราะมันไม่ใช่ยาพิษ”

“ไม่ชะ..ใช่ยาพิษแล้วมันเป็นยาอะไรทำไมมันทำฉันทรมานแบบนี้”

ฉันถามเขาออกไปอีกครั้งที่ตอนนี้ฉันรู้สึกทรมาน รู้สึกร้อน รู้สึกแปลกๆ ยังไงไม่รู้ยิ่งตรงนั้นของฉันตรงของสงวนของฉันตอนนี้มันรู้สึกเปียกๆ ยังไงก็ไม่รู้”

“ยาปลุกเซ็กส์!! ยานี่มันไม่ทำให้เธอตายหรอกแต่มันจะทำให้เธอตายทั้งเป็นต่างหาก”