LOGIN-JWIS TALK...
~10 PM
@PUB F
"ห่าครับ เป็นเหี้ยไรมิทราบครับ กูเห็นวันก่อนแม่งแคปชั่นโคตรป่วยเลย ทำไม ขายรูปไม่ได้เหรอ แถมวันนี้ก็แม่ง นิ่งซะ"
อยู่ๆไอ้เชนทร์มันก็ทักไอ้เหี้ยเรย์ครับ ทั้งๆที่มันก็รู้อยู่เต็มอก เอาตรงๆคือผมมั่นใจว่ามันคงแกล้งถามไปงั้น สัส!!!
"นั่นดิ กูว่าพักนี้แม่งเป็นเอาหนักกว่าก่อนหน้านี้ซะอีก"
คือผมเป็นประเภทว่าแต่เขาอิเหนาเป็นเองอ่ะเนอะ ลืมบอกไป --!!!
"ใบ้รับประทานอีกแล้วเพื่อนกู"
ผมได้ยินไอ้เชนทร์มันพึมพำบ้าบออะไรของมันก็ไม่รู้ ผมไม่สนแล้วดีกว่า เรื่องที่ผมอยากสนใจตอนนี้ คือคนในไลน์ต่างหาก หึ
LINE
J.wis___: นอนยัง
NA'Da: ยังเลย นายอ่ะ
J.wis___: ออกมาผับกับเพื่อนอ่ะ
NA'Da: อ๋อ
J.wis___: แต่ไม่สนุกเลย
NA'Da: ทำไมอ่ะ
J.wis___: ไม่มีเธออยู่ด้วย
J.wis___: คิดถึงจัง
NA'Da: เว่อร์แล้ว เราเพิ่งเจอกันเมื่อเย็นเอง
J.wis___: คิดถึงอยู่ดี
J.wis___: ถ้าไม่ลำบาก
J.wis___: ถ่ายรูปส่งมาหน่อยดิ
J.wis___: อยากเห็นหน้า
NA'Da: จะดีเหรอ
J.wis___: ดีสิครับ
J.wis___: นะๆ
J.wis___: ส่งให้ดูหน่อยนะ
NA'Da: อืม ก็ได้
NA'Da: -PHOTO-
J.wis___: น่ารักจัง
J.wis___: ค่อยหายคิดถึงหน่อย
NA'Da: งั้นนอนแล้วนะ
J.wis___: ครับ ฝันดีนะ พรุ่งนี้เจอกัน
"เฮ้สัส มึงก็อีกคน พักนี้คล้ายๆว่าหน้าจอจะเป็นคู่ชีวิตมึงนะครับ"
อยู่ๆไอ้เชนทร์แม่งหันมาหาเรื่องผมซะงั้น
"เสือกครับ"
ผมเงยหน้าด่ามันแล้วก้มมองหน้าจอต่อ
"เออเสือก แล้วกูก็จะเสือกขั้นสุดด้วยเว้ย"
"เห้ยไอ้เหี้ย เอามา!"
ไม่ตกใจก็บ้าแล้วครับ ก็อยู่ๆไอ้เหี้ยเชนทร์มันฉกโทรศัพท์ไปจากมือผมเฉยเลย นี่ผมก็แย่งคืนอยู่ แต่ไอ้สัสเชนทร์แม่งหลบไวชิบหาย คือผมเอื้อมไม่ถึงโทรศัพท์ผมสักทีไง ป่านนี้ไม่รู้มันเสือกไปถึงไหนแล้ว เห็นเลื่อนหน้าจอขึ้นลงถี่ๆเลย
"เฮ้ๆ ซุกสาวก็ไม่บอกเว้ย เดี๋ยวนี้หัดมีความล้งความลับนะครับเหี้ยเจ ฮ่าๆ"
ขนาดตอนพูด มันยังหลบมือผมได้ ลองคิดดูเอาเองแล้วกัน ว่าไอ้นี่มันขั้นเทพเรื่องอยากปลูกพืชตระกูลเผือกมากขนาดไหน
"ไหนดูซิใคร"
"เห้ย มึงจะเสือกอะไรเรื่องกูนักหนาวะ เอาคืนมา"
ขนาดผมด่ามันจริงจังขนาดนี้แล้วนะ มันยังไม่คิดจะคืนเลย
"ป๊ะๆ สวยด้วยเว้ย แม่ง โหๆ มีคิดถงคิดถึง ไอ้ห่า หาเหยื่อได้แม่งโคตรน่าฟัดว่ะ"
"เอามาไอ้สัส"
สุดท้ายผมก็ได้คืนมา คือที่ได้นี่มันยอมคืนเองนะ ไม่ใช่ว่าผมแย่งได้ แล้วคงไม่ต้องบอกใช่มั้ย ว่าที่มันยอมคืน นั่นหมายถึงอะไร หึ สรุปผมได้คืนตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วไง
"ซุกสาวไว้ไม่บอกน่ะแม่ง ไง คนนี้เด็ดมั้ยวะ"
นั่นไง อย่างที่ผมคิดไว้ไม่มีผิด แม่งไม่ทันแล้วจริงๆ ไอ้เหี้ยเชนทร์เสือกหมดเปลือกไปเรียบร้อยแล้วจริงๆ
"เด็ดเหี้ยอะไรล่ะ ยังไม่ได้แดก"
"เห้ย ยังไม่ได้แดก? คือยังไงวะ ปกติมึงไม่เคยพลาดนี่หว่า"
"เล่นตัวไง คงเห็นว่าตัวเองยังซิงล่ะมั้ง แต่ไม่เป็นไรเว้ย เพื่อของสด กูรอได้"
อันนี้ผมพูดจริงนะ ตอนแรกผมคิดว่าณดาจะง่ายกว่านี้ซะอีก แต่ไม่เป็นไร ก็เคยบอกแล้วไง ว่าช้าๆได้พร้าเล่มงาม แล้วดูเหมือนพร้าเล่มนี้จะงามมากด้วย แต่ก็นะ คืองามจนผมเริ่มอดใจรอไม่ไหวแล้วไง
"สัส สันดานเหี้ยตลอดแม่ง"
"กูจะถือว่าเป็นคำชมครับ"
"กูด่าครับ"
หึ มันเล่นพูดตรงๆแบบนี้ แล้วคิดว่าผมจะรู้สึกอะไรเหรอ บอกได้คำเดียว ไม่
"เห้ย แต่กูก็คุ้นๆสาวคนนั้นมึงนะ รู้สึกว่าเป็นเด็กใหม่ที่ฟิตเนสมึงป่ะวะ"
"เออ"
ตึ๊ง!
"เฮ้ๆ สงสัยไม่นานคงได้แดกว่ะ ตอบไลน์ถี่ขนาดนี้"
"เห้ย"
ผมตกใจเพราะไอ้เชนทร์แย่งโทรศัพท์ผมไปอีกแล้วครับ
" 'อืม ฝันดีเช่นกัน' ป๊ะๆ มีบอกฝันดีด้วยเว้ย เห้ย!"
ตกใจเหี้ยอะไรของมันอีกล่ะ ความจริงผมมั้ยที่ควรตกใจ ก็มันเล่นแย่งโทรศัพท์ผมไปเสือกขนาดนี้
"ไม่ใช่คนเดียวกับตะกี้นี่หว่า"
นั่นของมันแน่อยู่แล้ว ผมไม่เคยคุยสาวคนเดียว แค่เวลาเอา ผมเอาทีละคน
"NaLin เห้ย! ชื่อนลิน? นี่หรือว่า"
พอได้ยินไอ้เชนทร์มันพูดชื่อ ผมก็ร้องอ๋อ(ในใจ)ทันทีเลยครับ รู้เลยว่าตกใจรอบสองคือเหี้ยเชนทร์มันแอ๊คติ้ง ก็ความจริงมันรู้อยู่แล้วนี่ครับ ว่าผมแกล้งจีบเมียให้เหี้ยเรย์มันทำไม แต่ก็นะ ยังไงก็ต้องตามน้ำไปกับมันหน่อย
"เออ"
"สัส แล้วมึงขอเจ้าของแล้วเหรอวะ แม่งนั่งแผ่รังสีอำมหิตอยู่ตรงหน้ามึงอ่ะ"
"กูขอแล้วเว้ย ใช่ป่ะเหี้ยเรย์"
ผมหันไปหาไอ้เหี้ยเรย์แล้วพยักหน้ากับมัน ก็ผมขอแล้วจริงๆนะ ตอนนั้นที่โชว์รูมไอ้เหี้ยเชนทร์มัน หึ เชื่อมั้ย ตอนผมขอมันตอนนั้นนะ มันทำหน้าอย่างกับจะฆ่าผม เอิ่ม แต่ตอนนี้ก็ไม่ต่างกันหรอกครับ มันมองผมนิ่งอย่างกับเคียดแค้นมาสักพันชาติ แต่เอาเป็นว่าผมจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ไม่รู้เรื่อง แบบว่าไม่รู้ว่ามันคิดอะไรอยู่ อย่างที่ผมเคยทำทุกครั้งก็แล้วกัน
"จริงเหรอวะเหี้ยเรย์ นี่พวกมึงทำเรื่องเซ้งต่อกันตั้งแต่เมื่อไหร่วะ"
"โห่ ไอ้สัส มึงนี่เสือกได้โล่จริงๆว่ะ"
แอ๊คติ้งพวกผมสุดยอดมั้ยล่ะครับ เพราะดูเหมือนไอ้เหี้ยเรย์จะเชื่อสนิทใจกับเรื่องที่พวกผมคุยกัน และถึงมันจะไม่พูดอะไร แต่ผมรู้สึกได้ว่ามันกำลังมองผมกับไอ้เหี้ยเชนทร์ตาเขียวเลย แถมรังสีอำมหิตก็แผ่ออกมารอบๆตัวมันซะ หึ กับไอ้เหี้ยเรย์มันต้องเจอแบบนี้ครับ เผื่อปีศาจน้ำแข็งที่สิงอยู่ในตัวมันจะหมดอำนาจขึ้นมาบ้าง
"ของมันแน่อยู่แล้วเว้ย ไง สรุปตอนนี้มึงคบกับลิน?"
"ก็คุยๆอยู่"
"แล้วเด็กที่ฟิตเนสคนนั้นล่ะวะ"
"ก็คุยอยู่ไง"
"ไอ้เลว แม่งทีเดียวควบสอง"
"มึงพูดอย่างกับมึงคนดีงั้นแหละ ได้ยินว่าควบทีเดียวสี่ห้าไม่ใช่เหรอวะ"
"อย่างน้อยกูก็ไม่ฟันแล้วทิ้งเว้ย"
"แต่เก็บไว้กินจนเบื่อ"
มันเล่นผมเยอะละ ผมเอามั่ง
"อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะเว้ย พริตตี้วันนั้นอ่ะ เสร็จมึงแล้วใช่ป่ะ"
วันนั้นที่ว่าก็วันเดียวกับที่ผมไปขอนลินจากไอ้เหี้ยเรย์มันนั่นแหละครับ วันนั้นโชว์รูมเหี้ยเชนทร์มันเปิดตัวรถสปอร์ตคันใหม่พอดี แล้วบังเอิญพริตตี้กับลูกค้ามันมีปัญหากันไง มันเลยต้องไปห้าม แต่สรุปแล้วอะไรยังไงผมก็ไม่รู้นะ อันนี้คงต้องไปถามไอ้เหี้ยเชนทร์มันเอาเอง แต่ที่ผมรู้คือตอนนี้ มันได้พริตตี้เป็นเมียเรียบร้อยแล้ว ส่วนเรื่องเหมาพริตตี้กลุ่มนั้นหมดยกแก็งค์มั้ย อันนั้นก็คงต้องไปถามมันเอาเองเหมือนกัน
"เก็บปากไว้แดกเหล้าเหอะ"
"แน่ะ ทำเป็นแดกเหล้ากลบเกลื่อน ฮ่าๆ"
นั่นไงครับ ดูอาการมันเอาเองแล้วกัน ตอนนี้ก้มหน้าก้มตาแดกเหล้าไม่สนใจใครเลย ทีนี้เชื่อมั้ยล่ะครับ ว่าเรื่องพริตตี้ผมพูดจริง (:
"ตกลงมึงจะเอานลินจริงเหรอ"
สงสัยไอ้เหี้ยเรย์มันทนไม่ไหวแล้วครับ อยู่ดีๆเสียงนิ่งๆของมันถึงได้ถามผมขึ้นมา
"นั่นไง ไหนมึงบอกขอเจ้าของแล้ววะสัสเจ"
"ก็กูขอแล้วไง"
ผมแกล้งตอบไอ้เชนทร์แล้วหันกลับไปตอบไอ้ปีศาจน้ำแข็งมัน
"เออ อย่างที่มึงเข้าใจแหละ แม่งยิ่งได้คุยยิ่งน่ารัก นี่กูก็เพิ่งจะแอดเฟรนไปนะ ดูเหมือนจะอีกไม่นานว่ะ"
"แต่ปกติมึงเอาสาวทีละคน"
"เลียนแบบไอ้เหี้ยเชนทร์มันไง"
"พาดพิงกูซะงั้น"
"นิดหน่อยว่ะ"
ผมพูดจบก็ยกเหล้าขึ้นมาซด วันนี้แหย่มันแค่นี้พอแล้วครับ แหย่วันละนิด แต่แหย่เรื่อยๆ รับรอง ไม่นานหรอกครับ รับรองว่าผมกับไอ้เหี้ยเชนทร์ได้เห็นน้ำแข็งอย่างมันถึงจุดเดือดชัวร์ๆ ส่วนเรื่องผม หึ ถึงเวลาจริงๆสักทีครับ ผมคิดว่าผมบ่มเหยื่อมานานพอแล้ว ...😏
~8 PM
@JS FITNESS
"ณดา"
ผมเดินไปเรียกณดาถึงที่เลยครับ แล้วเธอเองก็หันมา
"จะกลับยัง"
"อืม"
"งั้นฉันไปส่งนะ"
ดูเหมือนณดาจะลังเลนิดหน่อยนะ
"อืม ขอบใจนะ"
หึ เข้าทางผมเป๊ะ
"ไม่เป็นไรครับ งั้นไปเหอะ"
ผมบอกเธอแล้วเดินนำไปที่รถ และด้วยความเป็นสุภาพบุรุษของผม ผมคงต้องเปิดประตูรถให้เธอสักหน่อย ก่อนจะขึ้นไปนั่งแล้วขับออกไป
"เจ ทางนี้ทางใหม่เหรอ"
ขับออกไปสักพักณดาก็ถามผมครับ ก็เพราะผมพามาอีกทาง
"จริงสิ ลืมบอกว่าจะแวะไปหาเพื่อนก่อนอ่ะ มันนัดจะเอาของมาให้ ไปกับฉันแป๊บนะ รับรองว่าไม่นาน แล้วจะรีบไปส่งเลย"
"อืม"
ผมดูออกแหละครับว่าณดาลำบากใจ แต่เธอก็ยังอุตส่าห์พยักหน้าอ่ะเนอะ แหม น่ารักจริงๆ (:
...
ผมขับรถมาเรื่อยๆจนถึงร้านอาหารกึ่งผับ ตอนนี้คนเต็มร้านครับ เสียงเพลงก็โคตรเข้ากับบรรยากาศ เหมาะกับการพาสาวมานั่งดื่ม เอ้ย นั่งรอเพื่อนเอาของมาให้จริงๆ
"สั่งอะไรมากินก่อนมั้ย เมื่อกี้เพื่อนมันไลน์มาอ่ะ บอกว่ารถติดให้รอแป๊บ"
"อ๋อ อืม"
"สรุปกินไรป่ะ"
"ยังไม่หิวเลย"
"งั้นสั่งเครื่องดื่มมาจิบเล่นพลางๆละกัน น้องครับ!"
ผมชิงเรียกเด็กเสิร์ฟมาซะก่อน เพราะผมรู้ทันหรอกน่า ว่าณดาจะปฏิเสธ หึ ไอ้นิสัยขี้เกรงใจของเธอนี่เป็นเสน่ห์อย่างนึงเลยครับ ซึ่งผมอยากบอกว่า ผมโคตรชอบ
"อะนี่"
พอเครื่องดื่มมาเสิร์ฟผมก็ส่งให้ณดา
"มีแอลกอฮอล์หน่อยๆ ดื่มได้ใช่มั้ย"
"อืม ก็นิดหน่อย"
"ถ้างั้นก็ไม่มีปัญหา ลองดูดิ อร่อยนะ"
"อืม"
ณดาพยักหน้าแล้วค่อยๆจิบดู ผมเห็นนะว่าเธอคงไม่ค่อยชอบหรอก แต่คงเกรงใจถึงได้ฝืนกิน หึ ก็บอกแล้วไงว่าผมโคตรชอบไอ้นิสัยขี้เกรงใจของเธอ เพราะอะไรรู้มั้ยครับ เพราะมันทำให้อะไรๆมันง่ายขึ้นไง ...(😏)
"เป็นไงบ้าง ดื่มได้ป่ะ"
"ก็ อืม"
ณดาพยักหน้าครับ ทั้งๆที่เริ่มตาเบลอ เพราะเมื่อกี้จิบไปหลายที ดูท่าทางคออ่อนใช่เล่น แต่จะว่าไปก็คงไม่อ่อนเท่าไหร่หรอก(มั้ง) เพราะไอ้เครื่องดื่มของเธอมันแอลกอฮอล์นิดหน่อยก็จริง แต่มันนิดหน่อยสำหรับผู้ชายคอแข็งๆอย่างผมนะ
"งั้น ดื่มให้หมดเลยนะ"
"เอ่อ มันจะไม่เมาใช่ไหม คือฉันรู้สึกเหมือนมึนๆอ่ะ"
"มันก็มึนอย่างงั้นแหละ ปกติ แต่ไม่เมาหรอก"
"อืม"
แล้วเธอก็จิบต่อไปเรื่อยๆครับ จนกระทั่งหมดแก้ว ส่วนผมเหรอ นั่งรอเธอคอพับ ไม่สิ นั่งรอเพื่อนเอาของมาให้ไง
"เจ แล้ว เอ่อ เพื่อนล่ะ"
เสียงมึนๆของเธอถามผมขึ้นมา จริงสินะ เพื่อนผม หึ ป่านนี้ตายไปแล้วมั้ง คงไม่มาแล้วล่ะ
"เออ จริงสิ เดี๋ยวนะ ไลน์หาแป๊บ"
ผมบอกเธอแล้วเอาโทรศัพท์มาจิ้มๆๆ ปรากฏว่าเป็นอย่างที่ผมคิดนั่นแหละ
"เอ่อ ณดา โทษทีนะ คือมันบอกว่าคงมาไม่ได้แล้วอ่ะ"
"มาไม่ได้แล้ว?"
"อือ ถนนเส้นที่มันขับมาอ่ะ มันบอกข้างหน้าเขาเกิดอุบัติเหตุ กว่าจราจรจะเคลียร์คงอีกนาน ไว้เอามาให้วันหลัง เอ่อ ขอโทษจริงๆนะ ฉันทำให้เธอเสียเวลาเลยอ่ะ"
ผมรู้สึก 'ผิด' จริงๆนะครับ
"มะ...ไม่เป็นไร"
"งั้นกลับกันเหอะ ดูท่าทางเธอคงง่วงมากแล้ว ปะ"
ผมลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปช่วยพยุงณดาครับ เพราะเธอคงเดินเองไม่ไหวแล้วล่ะครับตอนนี้ สงสัยกว่าจะขับรถไปถึงคอนโด เธอคง 'หลับ' พอดี ...
"ไม่รู้ดิ"ผมทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ และณดาก็คงหมั่นไส้ผมแหละ เธอถึงมองหน้าผมแล้วรีบเปิดดูโทรศัพท์"เจ นี่มัน..."เธอพูดแค่นั้นครับ เสร็จแล้วก็หันหน้าจอให้ผมดู ซึ่งผมไม่ตื่นเต้นไม่ตกใจอะไรทั้งนั้นแหละ ก็ผมเป็นคนทำเอง..#Jjjj jwis with N'DA Nada3 minsนี่ก็รักแม่ของลูกจะตายอยู่แล้ว ให้งอนนานๆได้ไง #แม่ลูกหน้าเหมือนกันเด๊ะ-PHOTO-Sunny’ Zy and 1K others likeView previous comments...Gip Igipอ๊ายยยย น่ารักKingkaew kaewขอพรีออเดอร์แบบพี่เจสักคนได้ม้ายยยยยBee Noobeeงื้อออ ฟินค่ะ เขินแทนพี่ณดาChain CNเอิ่ม เพื่อนเจครับ เพลาๆมือหน่อยครับ คือกูอิจฉา jaoying ICE'zกรี๊ดดดด อิจฉาอีกแล้วววววHyou gnyzน่ารักกันทั้งครอบครัวเลยน้า^^R rayออกตัวแรงกันทั้งคู่R rayรีบง้อเมียสัส Chain CNChain CNเพื่อนเรย์ครับ มันง่ายซะที่ไหนครับ R rayIra pitsineeหายงอนได้โคตรฟินเลยอ่ะเจจจจ...ตอนนี้ณดายังมองผมอยู่ครับ ส่วนผมก็ค่อยๆลุกขึ้นเดินไปจับไหล่แล้วมองหน้าเธอ"ขืนงอนนานๆ เดี๋ยวคืนนี้ก็ไม่มีใครให้กอดอ่ะดิ""เจ"ณดายิ้มให้ผมเหมือนกำลังปลื้มปริ่มดีใจที่ผมหายงอน ก็บอกแล้วไง ไม่ได้จะงอนจริงจังซะหน่อย
"ก็อยู่นี่ไง"เดี๋ยวนะ นี่ผมคิดมากจนประสาทหลอนไปแล้วเหรอวะ ที่อยู่ๆก็ได้ยินเสียงณดาดังอยู่ด้านหลัง ก็เมื่อกี้ผมหาจนทั่วแต่ก็ไม่เจอนี่หว่า"จะนิ่งอีกนานมั้ยเจ หันมาดิ ฉันอยู่นี่"เอาอีกแล้ว หลอนอีกแล้ว อาการแบบนี้ ว่างๆผมควรไปเช็คสมองบ้างว่ามั้ย"เห้ย"ที่ตกใจเพราะเมื่อกี้หลอนแค่เสียง แต่ตอนนี้ดันเห็นภาพหลอนเพิ่มขึ้นอีกอย่างไง ก็อยู่ๆณดาก็มาโผล่ตรงหน้าผม คือเหมือนเธอเดินมาจากด้านหลังผม"เจ นายเป็นอะไร"ณดาเอามือมาแตะไหล่ผมเบาๆ เธอมองผมเหมือนกำลังเป็นห่วง หรือว่านี่ของจริง ไม่ใช่ภาพหลอนอย่างที่ผมเข้าใจ"ณดา"ผมเรียกเธอออกมาพร้อมกับเอื้อมมือผมไปจับมือเธอไว้ และตอนนี้ผมมองหน้าเธออย่างตั้งใจมาก"ณดา เธอจริงๆใช่มั้ย""ก็ฉันอ่ะดิ"ในเมื่อเธอยืนยัน ผมคงไม่มีอะไรต้องพิสูจน์อีก"ณดา"ผมพุ่งเข้าไปกอดเธอแรงมาก แบบว่าแรงมากจริงๆ ผมรู้สึกได้ ตอนนี้หัวใจผมเต้นแรงกว่าเมื่อกี้นี้อีก แต่ไม่ใช่เป็นเพราะว่าผมกลัวอีกแล้ว ตรงกันข้าม ผมดีใจ"กลัวแทบแย่ โล่งไปทีณดา นึกว่าเธอหายไปไหนซะอีก"สองแขนของผมกอดณดาแน่นขึ้น หน้าของผมซุกอยู่ที่ไหล่ของเธอ แน่นอน มั่นใจแล้วว่าจะไม่ปล่อยเธอไปไหนอีก"ใครจะกล้าหายไปล่ะ อุตส
JWIS TALK..."ณดา"เข้าห้องหอปุ๊บ ผมก็เรียกเมียปั๊บเลยครับ ตอนนี้กำลังลุ้นอยู่ ว่าเมียจะหันมามั้ย"อะไรเหรอ"โป๊ะเชะครับ! เมียหันมา ทีนี้ก็เข้าทางผมล่ะ หึๆ..."คืองี้ เดี๋ยวถอดชุดให้นะ ใส่ทั้งวันแล้ว เธออึดอัดแย่เลย"แล้วผมก็เดินเข้าไปหาเธอ เป็นไงล่ะครับ แผนสูงมั้ยล่ะผม หึ ไม่ต้องชมผมก็ได้ครับ เพราะเรื่องแผนเลวๆอ่ะ ผมถนัดอยู่แล้ว"เดี๋ยวเจ"อยู่ๆณดาเรียกผมคืออะไร ผมกำลังจะรูดซิปชุดเจ้าสาวของเธอได้อยู่แล้วเชียว เห้ย หรือว่าณดาจะรู้ทันแผนผมวะ"ทำไมเหรอ"ผมถามเธอ แต่เธอกลับไม่ตอบ เพราะสิ่งที่เธอทำคือการเดินเข้ามาใกล้ผมอีกนิดนึง และผมไม่คิดว่าเธอจะเอามือมาจับตรงปกสูทเจ้าบ่าวของผม"ถอดของนายก่อนดีกว่า ใส่ตั้งหลายตัว ร้อนแย่เลย"ณดายิ้มบางๆครับ แล้วก็ถอดสูทผมออก ไอ้ผมก็อึ้งไปตามระเบียบอ่ะดิ คือไม่คิดไงว่าอยู่ดีๆเมียจะทำอะไรที่มันจะทำให้ผมใจสั่นขนาดนี้ คือถ้าเธอถอดอย่างเดียวมันก็ไม่อะไรหรอก แต่นี่เล่นส่งสายตาหวานเยิ้มให้ผมด้วย คำถามในใจผมตอนนี้นะ คือเมียผมอยากเล่นอะไร?"ดีขึ้นมั้ย หายร้อนยัง"ยังมีหน้าเงยมาถามผม เธอไม่รู้หรือไงว่าเธอทำแบบนี้นี่แหละ ผมยิ่งร้อน แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ผมก็คงต้องตอบ
เช้าวันต่อมา..."เมื่อวานยังไม่ได้ทำโทษเรื่องที่เธอโกหกฉันเลย"อยู่ๆแขนซ้ายของเจวิสก็สอดเข้ามากอดฉันจากด้านหลัง ทำเอาฉันสะดุ้ง เพราะฉันหั่นผักเตรียมจะทำอาหารเช้าอยู่"เอ่อ นาย ยะ...ยังไม่ลืมอีกเหรอ"ยอมรับว่าตกใจนิดนึงที่เขารื้อฟื้นเรื่องนี้ขึ้นมา"เมื่อคืนอ่ะยอมรับว่าลืม แต่ตอนนี้ไม่ลืมแน่ๆ""อื้อ เจ!"เขาจู่โจมแก้มฉันแบบไม่ทันตั้งตัวเลย เล่นเอาฉันย่นคอหนีแทบไม่ทัน แต่หนียังไงก็หนีไม่พ้นเลย เขายังตามมาคลอเคลียทั้งแก้มทั้งซอกคอฉัน ทำเหมือนเด็กเล็กๆที่กำลังซุกซนอย่างเอาแต่ใจ"เจ ปล่อยก่อนนะ ขอทำกับข้าวก่อน""ก็ทำไปดิ ไม่ได้จับมือเธอเอาไว้ซะหน่อย"แล้วเขาก็คลอเคลียต่อไปอย่างไม่เชื่อฟังเลยสักนิด"แต่แบบนี้มันไม่ถนัด""งั้นเลือกเอาว่าจะให้ทำโทษแบบนี้ หรือจะเอาโทษหนัก"เดี๋ยวนะ โทษหนักของเขานี่อย่าบอกนะว่า..."อุ๊ย เจ ไม่เอา โอเคๆ ยอมแล้ว ยอมให้นายหอมแก้มก็ได้ แต่ไม่เอาโทษหนักนะ นะเจ"ฉันหันไปขอร้องเขา มือก็ตะปบมือเขาไว้แทบไม่ทัน เพราะเขาทำท่าจะล้วงเข้าไปใต้กระโปรงฉัน คนอะไร มือไวจริงๆ แถมหื่นได้โล่เลยด้วย"หึ ยอมให้หอมดีๆซะตั้งแต่แรกก็จบ"เขายิ้มแล้วหอมแก้มฉันอีกที แต่ดีอย่างนึงที่เขายอมเ
ผมภาวนาแบบนี้ตลอดเวลาที่ผมเดินหาเธอ และตอนนี้ผมก็เดินออกจากโรงพยาบาลมาแล้ว ผมเดินไปเรื่อยๆตามฟุตบาท มองหาทั้งสองข้างทาง แต่สิ่งที่เห็นคือแสงไฟสีส้มกับผู้คนมากมายที่ไม่คุ้นหน้า ไม่เลย ผมไม่ต้องการเห็นคนพวกนั้นเลยสักนิด ที่ผมต้องการจะเห็นมีแค่คนเดียวคือณดา "ณดา ฉันขอโทษ กลับมาหาฉันที ใครก็ได้ช่วยพาณดามาหาผมที ฉันสัญญาณดา สัญญาว่าจะไม่ทำให้เธอรู้สึกแบบนั้นอีก ขอร้องล่ะ ช่วยกลับมาหาฉันที"ผมพูดกับตัวเองแบบนั้นไปไม่รู้เป็นครั้งที่เท่าไหร่ แล้วผมก็ไม่รู้ด้วยว่าตอนนี้ผมเดินมาไกลแค่ไหนแล้ว รู้แต่ว่าอยู่ๆร่างผมมันก็ทรุดลงนั่งบนเก้าอี้ตรงป้ายรถเมล์เอาดื้อๆ ไม่ใช่หมดแรง แต่มันรู้สึกหมดหวัง ทางสว่างห่าเหวอะไร ตอนนี้ผมแม่งมองไม่เห็นเลย"ไม่ได้เรื่องเลย มึงมันไม่ได้เรื่องเลยไอ้เจ"ไม่รู้ใครได้ยินมั้ยที่ผมนั่งก้มหน้าก้มตาส่ายหน้าด่าตัวเอง ผมรู้ว่าตอนนี้มันไม่ใช่เวลามานั่งงี่เง่าอยู่ตรงนี้ แต่ผมแค่ขอเวลา ให้ผมได้ตั้งหลักเพื่อรวบรวมความหวังอีกครั้ง ขอแค่ไม่นาน แค่ไม่กี่นาทีจริงๆ..--JWIS END-NADA TALK...ตึก.. ! ตึก..."บ้าเอ๊ย ชิบหายแล้ว"ฉันได้ยินเสียงพี่โชเฟอร์บ่นกับตัวเอง แบบประมาณว่าหัวเสียมาก
ตกเย็น...ฉันก้มลงดูนาฬิกาข้อมือถึงได้รู้ว่าตอนนี้มันเย็นแล้ว ก่อนหน้านี้ฉันนั่งคิดอะไรไปเรื่อยๆจนไม่รู้เหมือนกันว่าเวลามันผ่านไปนานเท่าไหร่ มารู้ตัวอีกที ผู้คนในสวนสาธารณะก็เริ่มเยอะขึ้นแล้ว เพราะดูเหมือนว่าเขาจะมาออกกำลังกายกัน และฉันก็คงถึงเวลากลับคอนโดเจวิสสักที ถึงแม้จะยังไม่พร้อมก็ตาม-NADA END -JWIS TALK..."ภรรยาของคุณตั้งครรภ์ได้ 4 สัปดาห์แล้วครับ"ประโยคนั้นของหมอบอกตรงๆว่ามันทำผมสตั๊นไปเลย ทันทีที่ได้ยิน ผมถึงกับไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ผมหันไปมองหน้าณดาแล้วในหัวผมมันก็สั่งให้ต้องหันไปถามหมออีกที"มะ...หมอพูดจริงเหรอครับ เมียผม ท้องจริงๆเหรอครับ!?""จริงครับ ระหว่างนี้คุณต้องให้ภรรยาพักผ่อนเยอะๆนะครับ แล้วก็..."แล้วหมอก็ร่ายอะไรก็ไม่รู้ไปเรื่อยๆ บอกตรงๆว่าผมไม่รู้เรื่องเลยสักกะอย่าง สมองผมในตอนนี้มันเหมือนไม่รับรู้อะไรแล้ว มันยังคงได้ยินแต่ประโยคที่ว่าณดาท้อง"เจ"เสียงณดาเรียกมันถึงทำให้ผมรู้ตัวว่าตอนนี้เราอยู่หน้าโรงพยาบาล และผมเดินนำเธอมา แต่พอหันกลับไปมองณดา ผมเห็นเธอตาแดงๆ แล้วอยู่ๆน้ำตาเธอก็ไหลออกมา"คือฉัน เอ่อ ขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ตอนนั้นที่ฉันไม่กินยาคุม เพราะคิดว
แล้วพีชก็เดินไปเลย ฉันดูออกนะว่าเขาเสียอารมณ์มาก แต่ก็อย่างที่บอก เป็นใคร ใครก็เสียอารมณ์ แล้วสรุป ใครกันนะ มาทำเรื่องกวนส้นบาทาแบบนี้ เสียมารยาท ไม่ให้เกียรติกันเลยว่ามั้ย"แหม ไอ้องครักษ์เธอนี่เลินเล่อจังเลยนะ ปล่อยองค์หญิงไว้คนเดียวได้ยังไง"ไม่ต้องถามเลยว่านั่นเสียงใคร เพราะฉันจำได้แม่น"เจวิส!
-NADA TALK...พอหนีจากเจวิสมาได้ ฉันก็รีบกลับเข้ามาหลังร้านเลย ความจริงฉันตกใจนะเรื่องที่เขาพูด แล้วฉันก็กลัวด้วยว่ามันจะมีคลิปนั้นอยู่จริงๆ แต่ฉันก็ไม่อยากจะอ่อนแออีกแล้ว ฉันจะสู้ ไม่มีทางที่ฉันจะยอมตกเป็นเบี้ยล่างผู้ชายคนนั้นแน่นอน"จำไว้ณดา เธอเจ็บเพราะผู้ชายคนนั้นมากแล้ว"ฉันบอกตัวเองแบบนี้ทุกว
-JWIS TALK..."เฮ้ๆ ไปแดกรังแตนที่ไหนมาวะ"พอผมเดินกลับมาถึงโต๊ะ ผมก็นั่งลงบนเก้าอี้แรงๆอ่ะ ไอ้เหี้ยเชนทร์มันก็เลยทักอย่างตอนนี้นี่แหละ แต่ผมไม่สนใจมันหรอก ในหัวผมตอนนี้มีแต่เรื่องเมื่อกี้ จริงสินะ ผมบอกรึยังว่าผมเห็นณดาเดินเข้าผับมากับไอ้พีชนั่นตั้งแต่แรก แต่หาจังหวะเข้าไปไม่ได้ไง พอเข้าไปได้ ก็แม
ผมหันไปตอบมันแล้วยิ้มมุมปากให้อีกที แค่นี้เหี้ยน็อตมันคงรู้ว่าอะไรเป็นอะไร มันถึงได้ไม่ถามต่อ ผมเลยเดินตรงมาห้องทำงานผมเลย"เจ"อยู่ๆแพมเดินมาดักหน้าผม"อะไร""เบื่อเด็กใหม่แล้วเหรอ""เรื่องฉันป่ะ"บอกตรงๆผมรำคาญนะ ไม่รู้จะอะไรกันนักกันหนา แม่งเดี๋ยวก็ไล่ออกซะหรอก"ก็แค่ถามดูอ่ะ""งั้นคราวหลังไม่ต้


![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


![[Engineering] รุ่นพี่เย็นชากับรุ่นน้องหน้าใส](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

