My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+)

เมื่อจำเป็นต้องมีแฟนเพื่อหนีคู่นอนที่อยากเลื่อนสถานะจากเพื่อนนอนเป็นคนรัก ภรัณจำเป็นต้องใช้ผู้หญิงที่ดูไม่ตรงสเป็กที่สุดเป็นแฟนปลอม ก็สเป็กเขามัน ขาว สวย หมวย อึ๋ม แต่ยายเด็กตรงหน้าเรียกได้ว่าตรงข้ามทุกอย่างโดยเฉพาะนม

          นี่สินะที่ใคร ๆ ชอบเปรียบเปรยว่ากระดาน

          เมื่อเงินเป็นเรื่องจำเป็นอย่างเร่งด่วนข้อเสนอของเขาก็น่าสนใจ ผู้ชายรวย ๆ แต่โง่นิด ๆ และแน่นอนว่าเธอไม่ต้องระวังหัวใจตัวเองในเมื่อเขาไม่ใช่สเป็กของเธอเลยสักนิด

          ทั้งสองคนอาจประมาทอำนาจของแรงดึงดูดระหว่างชายหญิงจนเกินไป จากที่คิดว่าไม่มีอะไร ไม่ใช่สเป็ก สุดท้ายแล้วก็มีใครบาง‍คนเผลอใจและหวั่นไหวกับความผูกพัน

         ***********************

วาด‍เม‍ษาและภ‍รัณเดินมานั่งในห้องรับแขกใหญ่ ทั้งสองคนนั่งบนเก้าอี้คนละฝั่ง จ้องหน้ากันอยู่พักหนึ่งก่อนที่วาด‍เม‍ษาจะพูดขึ้น

          “พี่จะจ้างเท่าไหร่”

          “เราอยากได้เท่าไหร่”

          “ถ้าพี่ถามเมย์ เมย์คงอยากได้เป็นล้าน” วาด‍เม‍ษาพูด        ทีเล่นทีจริง นายจ้างมาถามลูกจ้างว่าอยากได้เท่าไหร่ เรื่องตลกแล้ว

          “ได้ ว่าแต่ล้านหนึ่งทำอะไรได้บ้าง”

          “หา...พี่ว่าอะไรนะ จะจ้างเมย์ล้านหนึ่งอย่างนั้นเหรอ”   วาด‍เม‍ษาถึงกับถามซ้ำเพราะความตกใจ คนบ้าอะไรจะมาจ้างเป็นแฟนปลอม ‍ๆ‍ ตั้งล้านหนึ่ง

          “ใช่ ก็เธออยากได้ล้านหนึ่งไม่ใช่เหรอ ตกลงจะรับไหมหรือถ้าไม่รับฉันจะได้ไปหาคนอื่น” ภ‍รัณลุกขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ หันหลังจะเดินกลับไปหาวงชาบูข้างหน้า

          “เดี๋ยว ‍ๆ‍ สิพี่รัณ จ้างน้องเถอะนะคะ” วาด‍เม‍ษาพูดจาอ่อนหวานขึ้นมาทันที รอยยิ้มของผู้ชนะผุดขึ้นบนใบหน้าของภ‍รัณ

          “ดี เดี๋ยวฉันให้ทนายร่างสัญญามาให้”

          “โห ต้องมีสัญญาเลยเหรอพี่ เมย์ไม่โกงพี่หรอก”

          “ฉันไม่อยากมีปัญหาทีหลัง” เคี่ยวสมกับเป็นลูกนายตำรวจใหญ่ วาด‍เม‍ษาได้แต่บ่นในใจเท่านั้น

วันต่อมา

          เขาเรียกเธอไปพบถึงคอนโดมิเนียมหรู ถึงจะไม่ใช่ระดับเพนต์เฮาส์แบบอา‍ช‍วินแต่ห้องของภ‍รัณก็ถือว่าดูดีทีเดียว คอนโดมิเนียมสองชั้น พื้นที่ใช้สอยไม่น่าจะต่ำกว่าสองร้อยตารางเมตรแน่นอน

ชาย‍หนุ่มนั่งจิบกาแฟยามเช้าอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์ เพิ่งรู้ว่าห้องของเขามีบาร์และอุปกรณ์เครื่องชงกาแฟหลายชิ้น