Se connecterEP11
สิ้นคำพูดทิศเหนือก็ผละออกจากร่างของนิวา มือหนาคว้าทิชชูมาเช็ดที่แก่นกายด้วยอารมณ์ที่ยังค้างคาอยู่ แต่ขืนเอาคนที่นอนแข็งเหมือนท่อนไม้ต่อไป เขาคงต้องได้พลั้งมือฆ่าเธอก่อนจะได้ปลดปล่อย “หึ…” เขาเค้นหัวเราะออกมาแล้วเดินไปหยิบชุดขึ้นมาสวมลวกๆมือหนาเสยผมขึ้นไปหนึ่งทีก่อนจะคว้ากระเป๋าตังแล้วเดินออกจากห้องไปพร้อมกับเสียงประตูที่ดังสนั่น… ปั้ง! ลับร่างทิศเหนือนิวาก็ทิ้งหน้าซบเข้ากับหมอนใบโต เธอมองคราบสีขาวเหนียวหนืดที่เปื้อนตามสีข้าง มันรู้สึกสะอิดสะเอียนที่ต้องแปดเปื้อนกับใครต่อใครมานักมากมาย มือบางค่อยๆยกขึ้นลูบท้องน้อยตัวเองเบาๆ หยดน้ำตาไหลอาบพวงแก้มหยดแล้วหยดเล่าที่ต้องติดอยู่ความอึดอัดแบบนี้วังวนเดิมๆตลอดมา… “ฮึก…แม่ขอโทษ” นิวาปิดเปลือกตาลงพยายามลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ เธอพยายามมาครั้งต่อหลายครั้งที่จะไม่รักผู้ชายคนนี้ แต่มันกลับไร้ประโยชน์สิ้นดี ครืด… ครืด… ในขณะที่เธอกำลังนอนร้องให้อยู่เสียงมือถือก็สั่นเครือขึ้นอีกครั้ง นิวาปาดน้ำตาออกแล้วเอื้อมมือหยิบขึ้นมา ปลายสายเป็นอิฐที่โทรเข้าเธอจึงตัดสินใจกดรับ เพราะต้องการคุยอะไรบางอย่างกับเขาพอดี… “คะ คุณอิฐ” ( นิ…ว่างรึป่าว ออกมาคุยกันหน่อยได้มั้ย ) น้ำเสียงจากปลายสายเหมือนมีเรื่องทุกข์ใจอะไรบางอย่าง พร้อมกับเสียงถอนหายใจหนักๆตามท้ายประโยคมาด้วย “ตอนนี้ใช่มั้ยคะ…” นิวาพยายามควบคุมเสียงตัวเองไม่ให้สั่นเครือออกมา เธอหย่อนเท้าลงจากเตียงแล้วเดินหายเข้ามาในห้องน้ำปลายนิ้วชี้ค่อยๆไล่แตะตามรอยดูด… ( อืม ) “ที่ไหนคะ นิก็มีเรื่องจะคุยกับคุณเหมือนกัน” นิวาต้องบอกเรื่องนี้ให้อิฐระวังตัวก่อนมันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่กว่านี้ หากทิศเหนือเล็งใครไว้ละก็ คนนั้นไม่พลาดแน่นอน ( See-k-no vip 10 ) “เรา คุยกันที่อื่นไม่ได้หรอคะ” ( ฉันก็แค่แวะมาดื่ม เดี๋ยวจะกลับแล้ว ทำไม กลัวฉันมอมเหล้าหรอ ) “เปล่าค่ะ งั้นไว้เจอกันนะคะ" ( อืม ) นิวากดตัดสายทิ้งแล้วจัดการชำระร่างกายให้สะอาดจนเสร็จเรียบร้อยร่างเล็กก็เดินออกมาแต่งตัวแล้วปิดรอยดูดที่ลำคอเอาไว้ด้วยการปล่อยผมให้คลอเคลียตอนกลางคืนคงไม่มีใครสังเกตเห็น พอทุกอย่างโอเคเธอจึงเดินออกมาจากนอกห้องด้วยใบหน้าหมองเศร้า… See-K-no… อึก อึก อึก… แกร๊ก! นิวายืนมองอิฐที่กระดกเหล้าเข้าปากอยู่หน้าประตู มือบางกำสายกระเป๋าแน่น ก่อนจะตัดสินใจก้าวเท้าเดินเข้าไปข้างใน ดึงสายตาของอิฐให้เงยหน้าขึ้นมอง “มาเร็วดีนิ” “ทำไมคุณอิฐดื่มเยอะขนาดนี้ละคะ มีเรื่องอะไรไม่สบายใจรึป่าว” นิวาเหลือบมองขวดเหล้าที่กระจัดกระจายบนโต๊ะหลายขวดด้วยความสงสัยแต่คนตรงหน้าเธอไม่ได้แสดงท่าทีมึนเมาออกมา… “วันนี้หลังจากที่ฉันกลับไปส่งเธอ พ่อบอกว่าเธอกำลังจะหมั้นหรอ” นิวานิ่งเงียบกับคำถาม เกรียงไกรคงบอกแค่คนสนิทจริงๆ และนั้นก็ไม่แปลกที่อิฐจะรู้เรื่องนี้ “ค่ะ” “…” อิฐพยักหน้าเบาๆกับคำตอบที่ได้รับ มือหนาคว้าขวดเครื่องดื่มรินใส่แก้ว ก่อนจะยกมันขึ้นกระดกเข้าปากรวดเดียวหมด นิวาจึงเอื้อมมือไปค่อยๆจับแก้วออกแล้ววางไว้ “พอเถอะค่ะ ดื่มเยอะๆเดี๋ยวก็เมาหรอก” “ช่างเถอะ ฉันอยากดื่ม” อิฐพยายามแย่งแก้วคืนแต่นิวากลับไม่ให้เธอวางมันไว้ไกลๆ แล้วจ้องมองหน้าอิฐ “มีเรื่องอะไรเล่าให้นิฟังก็ได้นะคะ” “ฉันแค่อยากรู้เฉยๆว่าเธอกำลังจะหมั้นจริงๆหรือแค่เรื่องโกหก แต่ตอนนี้ฉันรู้คำตอบแล้วแหละ…” “นิ…ขอโทษนะคะ ที่ไม่ได้เป็นคนบอกคุณอิฐเอง” นิวาที่คิดว่าอิฐคงโกรธที่เธอไม่ได้บอกว่างานหมั้นของตัวเองกำลังเกิดขึ้นเอ่ยขอโทษด้วยสีหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย “ไม่ต้องขอโทษอะไรทั้งนั้นหรอก ไม่ใช่ความผิดเธอ” “ผิดสิคะ นิไม่ได้เป็นคนบอกคุณอิฐเอง” อิฐเบือนหน้าหลบสายตาแล้วกระตุกยิ้มฝืนๆให้เธอ “ยังไงก็…ยินดีด้วยนะ” “คุณอิฐอย่าโกรธนิเลยนะคะ” “ใครบอกว่าฉันโกรธเธอ ฉันโอเคดี” อิฐแสร้งยักไหล่เหมือนเขาไม่ได้สะทกสะท้านอะไรกับเรื่องที่เกิดขึ้น มือหนาคว้าหมับเข้าที่ขวดเครื่องดื่มแล้วกรอกมันเข้าปาก จนนิวาแอบตกใจเบิกตากว้าง ไหนบอกว่าโอเค? “คุณ…” “พูดเรื่องของเธอมาเถอะ…ไหนบอกว่ามีเรื่องจะคุย” อิฐเปลี่ยนเรื่องในทันใด เขาวางขวดเหล้าลงบนโต๊ะ แล้วเอนแผ่นหลังพิงผนักเก่ “คือ…วันนี้ตอนที่นิคุยโทรศัพท์แล้วที่คุณอิฐพูดแทรกเข้ามา คนนั้นคือคู่หมั้นของนิค่ะ…” นิวาหยุดประโยคเอาไว้เพียงเท่านั้น เธอกำลังคิดหาคำพูดที่จะไม่ทำให้อิฐโกรธเธอมากกว่าเดิมออกมา “เขาได้ยินเสียงคุณ เลยเข้าใจผิดที่สำคัญเขาขู่จะมาทำร้ายคุณ นิอยากให้คุณอิฐระวังตัว เพราะคู่หมั้นนิเขาคือลูกชายของคุณเกรียงไกรค่ะ นิไม่อยากเป็นต้นเหตุให้พวกคุณมีเรื่องกัน…” “… “ “ทางเลือกที่ดีที่สุดตอนนี้ คุณอิฐอย่าพึ่งมาเจอนิอีกเลยนะคะ ถ้ามีเรื่องสำคัญจริงๆค่อยติดต่อมา” นิวาลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อสังเกตเห็นสีหน้าของอิฐ ชายหนุ่มเค้นหัวเราะออกมาพร้อมกับหลบสายตาเธอ “ได้ดิ” “คุณอิฐไม่โกรธนิแน่นะคะ” “ฉันจะโกรธเธอทำไม ถ้าหมดเรื่องจะคุยแล้ว ก็รีบกลับเถอะ” อิฐตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง มือหนาเคาะซองบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ เมื่อเห็นว่าอิฐไม่ได้เป็นอะไรอย่างที่พูดจริงๆนิวาจึงลุกขึ้นจากโซฟา “งั้นนิกลับก่อนนะคะ อย่าดื่มเยอะนะ เดี๋ยวขับรถกลับไม่ได้” “…” มีเพียงความเงียบตอบกลับมา คนตัวเล็กจึงหันหลังให้ แล้วก้าวเดินออกมาจากห้องด้วยความรู้สึกแปลกใจกับท่าทางของอิฐ… แต่พอเดินออกมาจากห้องสายตาเธอก็ดันไปสะดุดกับใครบางคนที่ไม่อยากเจอเป็นที่สุด ทิศเหนือกำลังนัวเนียกับเด็กนั่งดริ้งในร้านอย่างไม่แคร์สายตาใคร เห็นเพียงด้านหลังนิวาก็จำได้แล้วว่าใคร เธอจึงรับกลับเข้าไปหลบในห้องของอิฐเหมือนเดิม…พร้อมกับสอดส่ายสายตามอง… “ยังไม่กลับอีกหรอ” นิวาหันกลับไปมองยังต้นเสียงก็พบว่าชายหนุ่มกำลังจะกลับ เธอไม่รู้จะตอบคำถามยังไงจึงได้แต่หันมองออกไปด้านนอกที่สะมารถมองทะลุจากข้างในได้ อิฐมองตามสายตาเธอก็พอจะเดาเหตุการณ์ออก “นั้นหน่ะหรอ คู่หมั้นเธอ ห้ามเธอแต่ตัวเองทำตัวแบบนี้เนี่ยนะ” คำพูดของอิฐทำเอาเธอพูดอะไรไม่ออก ได้แต่มองสองร่างที่กำลังนัวเนียกันด้วยความรู้สึกเจ็บปวด มันเป็นแบบนี้อยู่ประจำ เขาได้จากเธอไปมากเท่าไหร่สุดท้ายก็ไม่เคยพออยู่ดี… “…” “กลับเถอะ ไม่ต้องไปสนใจมันหรอก” อิฐดึงข้อมือเล็กออกมาจากห้องเป็นจังหวะเดียวกันที่ทิศเหนือกำลังผละออกจากร่างหญิงสาว อิฐจึงดันร่างเธอไปชิดกับผนังบริเวณทางเดินแล้วก้มหน้าลงที่ซอกคอบังใบหน้าของนิวาเอาไว้ นิวากลั้นหายใจสุดขีดเธอลอบมองชายหนุ่มที่เดินมากับผู้หญิงปริศนาคนนั้น ปรากฏว่าเธอคือยิหวา หัวใจดวงน้อยกระตุกวาบ เธอมองตามสองคนนั้นไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย อิฐจึงหันกลับมามองเสี้ยวหน้าหวาน แล้วจับคางมนหันกลับมา ความไกล้ชิดทำให้นิวาสัมผัสถึงกลิ่นแอลกอฮอล์จากคนตรงหน้า ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารัดปลายจมูกเชิดรั้นจนเธอหายใจติดขัด… “ถ้าเมื่อกี้ฉันปล่อยให้มันเห็นหน้าเธอ จะเกิดอะไรขึ้นหรอ?” “เอ่อ…ช่วยปล่อยนิก่อนนะคะ” ดวงตาคู่สวยหลุบมองมือหนาที่จับเอวขอดไว้ อิฐที่กำลังจ้องมองกรีบปากบาง เปลี่ยนเป็นมองตาเธอแทน “ถามจริงเถอะ มันไม่ได้รักเธอใช่มั้ย” “คุณ…ถามทำไมหรอคะ” นิวาถามออกไปน้ำเสียงแผ่วเบา มือบางพยายามดันอกแกร่งเอาไว้ให้ถอยออก อิฐจึงเค้นยิ้มออกมา แล้วถอยห่างจากร่างเธอ “ก็เพราะว่าเธอกับมันดูเหมือนคนไม่ได้รักกันยังไงล่ะ” นิวาบีบสายกระเป๋าแน่น ตอนนี้อิฐกำลังจับผิดเธออยู่ ซึ่งจะมีใครรู้เรื่องนี้ไม่ได้ว่าการหมั้นของเธอไม่ได้เกิดขึ้นโดยที่ทั้งสองฝ่ายรักกัน แต่เป็นเพราะเงื่อนไขระหว่างเธอกับเกรียงไกร “ฉันว่าคำตอบมันชัดเจนแล้วแหละ” “คุณอย่าบอกเรื่องนี้กับใครได้มั้ย…” “อืม…แต่ถ้ามันทำอะไรจนเธอทนไม่ไหว ไหล่ฉันยังว่างให้ซบนะ” นิวามองคนตรงหน้า แล้วพยักตอบเบาๆ ถึงเขาจะดูร้าย แต่จริงๆแล้วอิฐยังมีความใจดีอยู่บ้าง เป็นพี่ชายที่แสนดีอีกคน พอนิ่งมองหน้าชายหนุ่มสักพักอิฐก็ยื่นมือมายีผมเธอแล้วเป็นฝ่ายเดินล้วงถุงกางเกงเดินออกไป… “วันนี้ยิหวาขอไปนอนบ้านเหนือได้มั้ย…” ในขณะที่ทั้งสองกำลังเดินควงกันออกมาจากผับ รถตู้คันสีขาวก็เลี้ยวเข้ามาจอดขวางหน้าเอาไว้ ชายชุดดำที่ปกปิดใบหน้าด้วยการสวมหมวก เดินมุ่งหน้ามาหาทั้งสอง ยิหวาที่รู้ดีว่าเป็นใครหน้าซีดเผือดในทันใด ก่อนที่เธอจะถูกลากขึ้นรถตู้แล้วมัดมือเอาไว้… “ไอ้บ้า ปล่อยฉันนะ! เหนือช่วยยิหวาด้วย” เสียงของเธอเป็นดั่งอากาศรถตู้ถูกปิดประตูและขับเคลื่อนออกไปจากบริเวณ ส่วนคนที่เดินผ่านต่างหวาดกลัวไม่กล้าเข้ามายุ่ง… … ทิศเหนือถูกลายลอบด้วยชายนับสิบคนโดยมีตัวเองยืนอยู่ตรงกลาง ชายหนุ่มค่อยๆหยิบสนับมือออกมาจากข้างหลังแล้วสวมมัน ใบหน้าหล่อเหลาส่ายไปมาเล็กน้อยไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านอะไร ก่อนที่การปะทะกันจะเริ่มต้นขึ้น ทิศเหนือใช้ประสบการณ์ชกต่อยที่มีมาทั้งหมดจีดการกับคนพวกนั้นจนล้มลงไปกองอยู่บนพื้นระเนระนาด ผลั๊วะ! ผลั๊วะ! ผลั๊วะ! คนสุดท้ายที่ทิศเหนือกำลังซัดหมัดใส่หน้าด้วยการควบร่างเอาไว้ ทำให้อีกคนที่พอมีสติเหลืออยู่หยิบมีดที่กระเด็นอยู่ใกล้ๆลุกขึ้นเดินเข้ามาเตรียมง้างมีดใส่กลางหลังเขา… ผลั๊วะ!!! แต่ช้าไปเพราะมีท่อนไม้แข็งๆจากใครบางคนฟาดเข้าที่ศีรษะเขาจนร่างเซ ทิศเหนือจึงหันกลับไปมองเป็นจังหวะเดียวกันกับที่มีดลอยเฉือนต้นแขนเธอ… “อ๊ะ!!” ใบหน้าหวานเบ้ด้วยความเจ็บ เธอรีบเดินเข้าไปหาทิศเหนือแล้วจับร่างหนาพลิกกายสำรวจดูด้วยความเป็นห่วง พรึบ! แต่ร่างกายกลับถูกผลักออก… “เสือกไม่เข้าเรื่อง…” . . . Next… “ถ้านิตายไป…จะมีใครตามหานิมั้ย”EP50...@MMU.“…นิไปแล้วนะคะ ตอนเย็นเจอกัน”“เดี๋ยวลงไปส่ง”“ไม่ต้องก็ได้ค่ะ…เดี๋ยวจะเข้าเรียนสาย”“วันนี้ไม่มีเรียนคลาสเช้า…”“อย่าโกหกสิคะ…นิสัยไม่ดีเลยนะ” นิวาเอ็ดคนตัวโตที่โกหกหน้าตายว่าไม่มีเรียน เนื่องจากอาการติดแฟนทำให้เขาไม่อยากห่างเธอไปไหน อีกทั้งตอนนี้ใบหน้าหล่อเหลายังบึ้งตึงทีถูกเด็กสาวจับได้…“…ฉันไม่อยากห่างเธอ”“แค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง”“…”ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาแล้วยื่นหน้าเข้าไปหานิวาก่อนจะซุกหน้าเข้าที่ลำคอเนียนแล้วฝังรอยความเป็นเจ้าของเอาไว้ มือหนาอังใบหน้านวลอีกข้างล้วงหยิบกระปุกยาทาออกมา เพื่อให้นิวาใช้ลบลอยออก…“คะ…คุณ”“ถ้ามีใครเข้ามาจีบ…ให้บอกว่ามีผัวแล้ว เข้าใจใช่มั้ย?”“อื้อ…”“อย่าให้รู้ว่าคุยกับผู้ชายคนไหน…” ปลายจมูกคมสันที่ยังคลอเคลียอยู่กับพวงแก้มเนียนผละออกเล็กน้อยแล้วเลื่อนมากระซิบที่ข้างใบหู “เดี๋ยวจะถูกลงโทษ…หนึ่งนาทีต่อหนึ่งนํ้า”“…” คำขู่ของแฟนหนุ่มทำเอาใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อเธอกระพริบตาปริบๆ ราวกับเด็กน้อยที่ไม่เข้าใจกับสิ่งที่ผู้ใหญ่พูด แต่ลึกๆ ข้างในเธอเข้าใจความหมายมันดี ถ้าคุยกับผู้ชายคนไหนจะถูกลงโทษ หนึ่งนาทีหนึ่งนํ้า สองนาทีสอง
EP49คำถามของทิศเหนือทำเอาทุกคนในโต๊ะต่างเงียบกริบทุกสายตามองหน้ากันด้วยอาการประหม่า“ปกติหน่ะครับ วัยพวกผมคุยกันแบบนี้” “อ๋อ…จ๊ะ ทำเอาคนแก่ตกใจหมดเลย” แพรพรรณพยักหน้าตอบเป็นเชิงเข้าใจ ทวาเธอกลับรู้สึกว่ามันแปลกๆอยู่บ้างเพราะสายตาของลูกเลี้ยงที่มองอิฐแทบจะลุกใส่“งั้นผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ” “รีบมานะคะ” อิฐลุกขึ้นจากเก้าอี้ นิวาจึงเอ่ยบอก ชายหนุ่มพยักหน้าตอบ บทสนทนาของทั้งสองอยู่ในสายตาของทิศเหนือ แววตาไม่พอใจที่คนของตัวเองฉีกยิ้มให้คนอื่นจึงเต็มไปด้วยบันดาลโทสะ ร่างหนาสะกัดกั้นอารมณ์เอาไว้แล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้ผลุนผลัน เดินตามอิฐไปติดๆ…“ไปไหนกันละนั้น…”“คงไปสูบบุหรี่” “แต่ฉันว่าไม่น่าจะใช่นะคะ” ผู้ใหญ่สามคนพูดคุยกันด้วยสีหน้าวิตกกังวล เกรียงไกรเองก็รู้ดีว่าอีกไม่นานคงเกิดเรื่องขึ้นอีกแน่ๆ เพราะลูกชายของเขาค่อนข้างเป็นคนหวงของ และดูจากสายตาคงถึงจุดสิ้นสุดแล้ว นิวาเห็นแบบนั้นจึงรีบก้มหน้าจัดการอาหารในจานต่อ…อิฐที่เดินเลี่ยงออกมายังหลังบ้านที่เดิม แสร้งหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ หางตาเหลือบมองทิศเหนือ เขารู้ดีว่ามีคนกำลังเดินตามมา…“มีอะไรรึเปล่า…ถึงเดินตามมา” “นี้ม
EP48หลังจากผ่านศึกหนักมาทั้งคืนร่างเล็กก็ไร้เรี่ยวแรงพล็อยหลับยาวจนถึงช่วงสายของอีกวัน อาการปวดตรงจุดกลางกายทำให้เด็กสาวรู้สึกตัวแล้วกวาดสายตามองไปรอบห้อง…“ตื่นสายเชียวนะ…เมื่อคืนทิ้งฉันกลางทางเลย” ทิศเหนือที่อยู่ในชุดวิศวะเดินเข้ามาในห้องนอน มือหนายกกระป๋องเบียร์กระดกลงคอ พร้อมกับเอ่ยแซวคนตัวเล็กบนเตียงที่ร่างกายเปลือยเปล่าอยู่“นิหลับตอนไหนคะ…” นิวาก้มหน้าหลบสายตาแล้วพาตัวเองลุกขึ้นจากเตียงโดยมีผ้าห่มพันร่างเล็กอยู่ ทวาเรียวขากับสั่นระริกก้าวเดินแทบไม่ไหว กุญแจมืออีกข้างยังติดอยู่ที่ข้อมืออยู่“น็อคเลยดีกว่า” ชายหนุ่มเอ่ยตอบแล้ววางกระป๋องเบียร์เอาไว้ มือหนาถอดกุญแจมือออก แล้วอุ้มนิวาขึ้นมาในอ้อมกอด “นอนพักอยู่ห้องก่อน พรุ่งนี้ค่อยไปเรียน”“นิไม่เป็นไรค่ะ…นิไปไหว”“บอกก็อย่าดื้อดิ เดินยังไม่ไหว” ทิศเหนือเอ็ดคนตัวเล็กแล้ววางเด็กสาวลงในอ่าง แล้วกระชากผ้าห่มออก ร่างหนานั่งลงบนขอบอ่าง…“แต่…”“ฉันเป็นห่วง…เมื่อคืนรุนแรงไปหน่อย ไม่คิดว่าชุดนักเรียนของเธอจะทำให้ฮึกเหิมขนาดนั้น”“นิ…จะไม่ใส่อีกแล้ว” นิวาตอบอ้อมแอ้มพลางหลุบตามองไปทางอื่น“ทำไมล่ะ…แต่ฉันชอบนะ ใส่บ่อยๆ ยิ่งดีคืนนี้ข
EP47พอกลับมาถึงห้องคุณเหนือก็วางของเอาไว้แล้วซุกหน้าเข้าที่ลำคอ มือหนาสอดเข้าใต้หน้าท้องจนร่างกายวาบวามขึ้นมาอัตโนมัติ ร่างหนาค่อยๆดันร่างฉันให้ล้มลงบนโซฟา…“…ดะ เดี๋ยวค่ะ นิมีอะไรจะให้ดูก่อน” “อะไร…ไม่อยากดูอย่างอื่นแล้ว” คุณเหนือตอบอู้อี้มองช่วงล่างของฉันด้วยสายตาแจ่มแจ้ง มาถึงห้องก็หื่นทันที สงสัยอารมณ์ค้างแน่เลย…“แป๊ปเดียวค่ะ…” “…นิ” ฉันผละศีรษะโตออกแล้วเดินไปหาถุงเสื้อผ้าที่แอบซื้อมาตอนคุณเหนือไปคุยโทรศัพท์และแวะเข้าห้องน้ำ มันเป็นชุดต่างๆดูโป๊มากเลยต้องแอบซื้อกะมาใส่เล่นในห้อง เหตุผลก็เพราะมันน่ารักและแปลกดี อยากลองใส่ดูบ้าง…“นิไปซื้อชุดมาเดี๋ยวลองเปลี่ยนมาให้ดู…คุณช่วยเลือกหน่อยนะว่านิใส่ชุดไหนเข้ากับตัวเองที่สุด” ฉันบอกแต่ดูเหมือนเขาจะไม่เข้าใจ มองฉันสลับกับถุงด้วยสายตาอ้อยอิ่ง เลยเลี่ยงที่จะเดินหายมาลองชุดในห้องน้ำแทน…ชุดแรก…เป็นชุดนักเรียนสไตล์ญี่ปุ่นแล้วกัน ว่าแล้วก็เริ่มลองชุดนั้นทันที ทำไมมันโป๊ขนาดนี้กันนะ ฉันตัดสินใจถูกรึเปล่าที่ซื้อมา คงถูกแหละเพราะชุดพวกนี้ฉันไม่เคยเห็นคนอื่นใส่มาข้างนอกคงใส่คงใส่แค่ในห้องกัน ซึ่งมันก็ใช่ มันใส่เฉพาะในห้อง…-ทิศเหนือ- ผม
EP46“คุณเหนือ…พะ…พอก่อนค่ะ” ฉันผละใบหน้าขึ้นจากอกแกร่ง เมื่อคนใต้ร่างไม่มีท่าทีว่าจะหยุด ที่บอกให้พอเพราะตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกหิวขึ้นมากกว่าเดิมจนทำต่อไม่ได้แล้ว…กรอก~ กรอก~ และท้องมันก็เริ่มร้องประท้วงแล้วด้วย…“หิว?” “อื้อ…” “เดี๋ยวพาไปกินข้าวก่อนดีมั้ย” “ดีค่ะ…” ฉันพยักหน้าตอบหงึกๆแล้วฉีกยิ้มออกมา นี้เป็นครั้งแรกเลยนะที่เขาบอกว่าจะพาไปกินข้าว เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าถูกใส่ใจ ถึงแม้ตอนนี้เจ้าน้องชายของคุณเหนือมันยังคงแข็งทื่ออยู่ก็เถอะแต่เขาก็ยอมตามใจฉันก่อน…“รีบอาบนํ้าเถอะ…ถ้าอาบด้วยกันแบบนี้คงอดใจไม่ไหวแน่” ฟอด! “?” ฉันเบิกตากว้างตกใจกับการกระทำของเขา คุณเหนือหอมแก้มเข้าฟอดใหญ่แล้วอุ้มร่างลงจากตักพอฉันมองหน้าเขาก็รีบหลบสายตาแล้งคว้าผ้าเช็ดตัวมาพันท่อนล่างแล้วเดินไปล้างตัวที่ฝักบัวเหมือนเกิดอาการเขินจนทำตัวไม่ถูก…เห็นแบบนั้นฉันจึงยกมือขึ้นแตะที่แก้มตัวเองแล้วแอบอมยิ้มอยู่คนเดียว ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดนํ้าแล้วล้างตัวต่อ ไม่นานทุกอย่างก็เสร็จเรียบร้อยพอเดินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นร่างหนานั่งรออยู่ปลายเตียง เขามองหน้าอกฉันแล้วรีบก้มหน้าเล่นมือถือต่อ…เป็นอะไรลนลานแปลกๆ
EP45“ปะ…ไปใส่เสื้อผ้าได้แล้วค่ะ นิจะไปอาบนํ้าแล้ว…” ฉันดันใบหน้าหล่อออกเบาๆ เหมือนสถานการณ์ตอนนี้จะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เพราะมือหนาเริ่มสอดเข้าใต้เสื้ออย่างอ้อยอิ่ง“อาบด้วยกันดีกว่า” “อื้อ…ไม่เอานะคะ” ไม่ทันที่ฉันจะพูดจบคุณเหนือก็ซุกหน้าเข้าที่ลำคอ ริมฝีปากอุ่นร้อนดูดเม้มผิวเป็นจุดๆ ร่างกายค่อยๆดันตัวเข้ามาในห้องน้ำ พอถึงขอบอ่างเขาก็ผละใบหน้าออก ฉันจึงต้องโอบลำคอใหญ่เอาไว้เพื่อพยุงไม่ให้ร่างกายอ่อนแรง“ขอนะ…”“ขะ…ขออะไรคะ นิ…จะอาบนํ้าแล้ว” “รู้อยู่ว่าขออะไร ทำไมต้องถามด้วย…หื้ม?” อ่า…นํ้าเสียงแบบนี้มันคืออะไรกันนะ เล่นเอาใจสั่นไม่น้อยเลย ทำไมเขาต้องชอบมาเล่นกับความรู้สึกฉันขนาดนี้กันนะ แล้วตอนนี้ฉันกำลังจะใจอ่อนแล้วหรอ…“นิขออาบนํ้าแล้วไปหาอะไรกินก่อน…กลับห้องเราค่อย” “ตอนนี้ไม่ได้หรอ?” คุณเหนือค่อยๆจับชายเสื้อตัวบางขึ้นแล้วถอดออก มืออีกข้างปลดตระขอบราเชียร์ทิ้งอย่างง่ายดาย ไม่นานช่วงล่างของฉันก็เปลือยเปล่าหมด ทำเอาไม่กล้าสบตาคู่นั้นจนต้องหลุบตาหนี แต่ก้มมองข้างล่างเท่านั้นแหละก็จ๊ะเอ๋กับไอติมยักษ์เข้าทันใด…อ่า…ให้ตายเถอะ มันใหญ่ขึ้นทุกวันเลยรึไง เสียวท้องน้อยไปหมดแล้ว ฉั
EP05 แกร๊ก...“?”“ไอ้เหนือ?” ทันทีที่ประตูห้องเปิดออกสายตาคมกริบก็ไปสะดุดกับร่างของเกรียงไกรที่ยืนอยู่หน้าห้องของนิวาพอดี ข้างกายกันคือแพรพรรณที่มองร่างของนิวาสภาพยับเยิน คนถูกมองจึงรีบคว้าผ้าห่มมาคลุมร่าง...“นี่มันเรื่องอะไร...”“ก็อย่างที่เห็น” ชายหนุ่มตอบไม่ใส่ใจนัก ก่อนจะแทรกตัวเดินออกมาจากห
EP04 พอได้ยินคำตอบนิวาก็ปิดเปลือกตาลง เธอทิ้งแรงทั้งหมดลงที่นอนอย่างเหนื่อยล้า ปล่อยให้ร่างกายถูกข่มเหงอีกครั้งกับคนเดิมๆ นับครั้งไม่ถ้วน..ความรู้สึกร้อนผ่าวงับเข้าที่ยอดอกทำให้มือเรียวจิกเข้าหากันแน่น ผมเผ้ายุ่งเหยิงแผ่สยายเต็มหมอน ใบหน้าบิดเบี้ยวริมฝีปากบางเม้มกลั้นเสียงครางเอาไว้ไม่ให้เสียงเล็
EP03พูดจบมือหนาก็เกี่ยวแพนตี้ตัวจิ๋วออกจากเรียวขาคู่สวย ก่อนจะแหวกช่องทางรักจากด้านหลังออกแล้วกระแทกแก่นกายใหญ่เกินมาตรฐานใส่อย่างรุนแรงจนสุดโคน..สวบ!!“กรี๊ด!” ใบหน้าหวานซบเข้ากับหมอนใบโต ร่างกายฉีกขาดเหมือนมีท่อนเหล็กแข็งๆ สอดเข้ามาในร่าง เธอกัดริมฝีปากแน่นกลั้นความเจ็บเอาไว้จนกรีบปากห้อเลือด ก
EP02นิวาเพียงปรายตามองแผ่นหลังกว้างด้วยความไม่พอใจ ก่อนที่ใบหน้าหวานจะเบือนกลับมามองคนตรงหน้า“เป็นเหี้ยไรของมัน” อิฐสบถออกมาอย่างไม่เข้าใจ เขากวาดสายตามองรอบข้างพื้นที่ก็มีเยอะแยะทำไมไม่ไป? “เธอเป็นอะไรรึป่าว”“ไม่ค่ะ..นิขอตัวก่อนนะคะ”“เดี๋ยวดิ..”นิวาเอ่ยบอกเสียงแผ่วเบาแล้วรีบปลีกตัวเดินหนีอิฐโ







