Home / วัยรุ่น / BAD ‘KING ผิดที่รัก / Episode -07- เมียเขามันเร้าใจ NC+++

Share

Episode -07- เมียเขามันเร้าใจ NC+++

Author: Ballamira
last update Last Updated: 2026-01-18 23:27:40

EP 07

"อึก.."

"....เธอคิดว่าระหว่างกระบอกปืนกระแทกเข้าร่าง...กับท่อนเอ็นฉันอันไหนมันจะทรมานกว่ากัน?"

"...." ดวงตากลมโตสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว แต่ผมไม่สนใจเอื้อมมือหยิบกระบอกปืนสั้นที่อยู่ในลิ้นชักออกมาแล้วไล่ลงมาตามหน้าท้องแบนราบจนถึงสะดือ ยิ่งเพิ่มความตื่นตระหนกให้เธอ...

"แต่ฉันว่าสำหรับเธอ...ควรได้รับมันทั้งสองอย่างโดนท่อนเอ็นก่อนค่อยจบที่กระบอกปืน :)"

"อย่าทำอะไรแบบนั้นเลยนะ...หนูขอร้อง" ผมสะบัดหน้ายัยนี้ออก จนใบหน้าเธอหันไปตามแรง หยดนํ้าสีใสหยดออกจากดวงตากลมโต อ่า...เห็นนํ้าตายัยนี้แล้วทำไมรู้สึกดีจังนะ สะใจเป็นบ้า..

[ END... ]

"เก็บเสียงที่เอามาขอร้องฉันไว้ครางจะดีกว่า...มันจะสบายหูกว่านี้" ไฟนอลยกยิ้มมุมปากแล้วกระชากคนตัวเล็กลงบนโซฟาตัวยาว ชายหนุ่มจัดการล็อคตัวเธอไว้ด้วยท่อนแขนตัวเองแล้วจัดการกระชากเสื้อยืดตัวโคร่งออกจากร่างเล็ก..

"ฮึก...ไม่ว่าจะยังไงพี่ก็จะไม่เลิกยุ้งกับพวกเราใช่ไหม.."

"จนกว่าไอ้เหี้ยแทนจะอกแตกตาย"

เพี๊ยะ !

"อึก..." ลูกพีชสะดุ้งตกใจ เมื่อชายหนุ่มดีดสายเสื้อในใส่แผ่นหลังเนียนแรงๆ เธอพยายามดิ้นต่อต้านเร้าๆ แต่กลับถูกสายตาดุๆมองมาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ..

"ดิ้นอีกที...คงต้องใช้อุปกรณ์เสริม โซ่ หรือแซ่ดี?"

"มะ...ไม่เอา"

"ไม่เอาก็อยู่นิ่งๆ ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ" ข่มขู่คนใต้ร่างเสร็จ มือหนาก็จัดการถอดท่อนล่างเธอออกจนหมดเผยให้เห็นสองกรีบขาวนวลสู่สายตา ที่ได้สัมผัสเมื่อกลางวันและติดใจจนหาทางออกไม่เจอ..

"....ฮึก...อย่าบอกเรื่องนี้กับพี่แทนนะ"

"ทำไม ? กลัวมันบอกเลิกหรอ"

"...."

"รักมันมากจนไม่อยากเลิก...?"

"พี่แทนเขาไม่ใจร้ายเหมือนพี่.." ลูกพีชกัดฟันตอบโต้ เธอหลับตาเเน่นเพราะรู้สึกอับอายและเกลียดตัวเองที่ทำอะไรให้มันดีกว่านี้ไม่ได้ ถ้าแทนไทรู้ มีอยู่อย่างเดียวคือเธอต้องยอมเลิก หญิงสาวไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้น ไม่อยากให้แทนไทเสียใจ และผิดหวังกับเธอแต่สถานะการณ์ตอนนี้มันบีบรัดให้เธอจนตรอกต้องยอมเสียตัวให้คนป่าเถื่อนอีกครั้ง...

"แบบนี้สินะ ถึงหลงมันหัวปักหัวปำ"

"...."

"แต่ฉันจะบอกอะไรให้...ยังไงผู้ชายอย่างมันเธอรู้จักยังไม่ดีพอหรอก"

"หนูรู้จักพี่แทนดี.."

"แล้วลึกซึ้งเท่าฉันไหม?" คนตัวเล็กกำหมัดแน่น อยากจะซัดหมัดเข้าปากของชายหนุ่ม ที่ชอบพ่นวาจาให้เธอไม่พอใจอยู่เรื่อย..

"...ยอมรับมาเถอะ ว่าฉันกับเธอเราลึกซึ้งกันมากและมันก็จะลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆจนเธอปฏิเสธไม่ลง.."

ริมฝีปากร้อนงับเข้าที่ใบหูขาวสะอาดเบาๆ แล้วเลื่อนมาคลอเคลียกับพวงแก้มเปื้อนคราบนํ้าตา ชายหนุ่มสูดดมกลิ่นกายหอมหวานปานจะกลืนกิน ก่อนจะเริ่มใบหน้ามากดจูบแรงๆ ที่ริมฝีปากแดงระเรื่อ...แต่คนตัวเล็กกลับไม่ยอมเปิดทาง ส่งผลให้ชายหนุ่มกัดกรีบปากเธอสุดแรง..

"อื้ออ!!" ลูกพีชเผลอร้องตกใจด้วยความเจ็บแสบ จังหวะนั้นลิ้นสากก็สอดเข้ามาเกี่ยวพันกับเรียวลิ้นบางดูดชิมความหวานจากอุ้งปากเล็กอย่างมูมมาม..

มือหนาไม่อยู่นิ่งลูบไล้ตามเนินอวบแล้วสอดนิ้วเข้าไประหว่างสองกรีบเคลม ควักนํ้าหล่อลื่นออกมาเป็นจังหวะ จนใบหน้าหวานใต้ร่างบิดเบี้ยวด้วยความรู้สึกกระสัน เรียวขาพยายามปัดป่ายหลีกเลี่ยงสัมผัส แต่เมื่อสบตากับชายหนุ่มบนร่างเธอกลับเกร็งร่างนิ่ง รับสัมผัสน่ารังเกียจ..

"อ๊ะ..!"

"ทำตัวเหมือนรังเกียจฉัน แค่นิ้วกลับดูดซะแน่น.."

"ป่าเถื่อน..." ลูกพีชพ่นคำด่าใส่ใบหน้าหล่อเหลา แต่ทวาไฟนอลกลับไม่สะทกสะท้านอะไร มือหนาถลำลึกใส่โพรงนิ่มจนร่างเล็กกระตุกเร้าๆด้วยความเจ็บแสบ..กลิ่นคาวเลือดยังลอยคละคลุ้งอยู่ในปาก..

"ปากดีแบบนี้ต้องหาอะไรอุดปาก.."

"...."

"....ไอ้นี้มันคงจะอัดเต็มอุ้งปากเธอน่าดู" พูดจบมือหนาก็ชักแก่นกายสองสามรอบ จนมันเริ่มชูชันและพองตัวมากกว่าเดิม..

หมับ !

"อื้อ...ฮึก" เรือนผมดำขลับถูกกระชากลุกจากโซฟา ไฟนอลกดร่างเธอให้นั้งคุกเข่าบนพื้น มือหนาจับท่อนเอ็นขนาดใหญ่จ่อใส่โพรงปากเล็ก... "ไม่เอาแบบนี้นะ...อื้อ!"

"....อ๊า"

"...." ลูกพีช ช้อนดวงตาที่เปียกชุ่มด้วยหยาดนํ้าสีใสมองชายหนุ่ม ที่กำลังขยํ้าเรือนผมเธอและดึงเข้าออกเป็นจังหวะ....คนตัวเล็กพยายามอ้าปากรับขนาดที่ใหญ่กว่าอุ้งปากหลายเท่าอย่างยากลำบาก แต่ถึงยังแก่นกายก็เข้ามาในโพรงปากเธอเพียงครึ่งท่อนเท่านั้น..

ปั๊บ! ปั๊บ! ปั๊บ! ปั๊บ!

"....อ๊า...รู้สึกดีชิบหาย" ใบหน้าหล่อเหลาเชิดขึ้น ท่อนแขนยังคงจับศรีษะทุยโยกเป็นจังหวะ ส่งผลให้ใบหน้าหวานแดงกํ่าด้วยความทรมาน นํ้าหล่อลื่นไหลทะลักทั่วอุ้งปาก เปลือกตาคู่สวยหลับแน่น เมื่อความยาวไหลถลำลึกลงมาถึงลำคอ มือบางจับต้นขาของชายหนุ่มพยุงร่างเอาไว้อย่างทุลักทุเล..

อ๊อก! อ๊อก! อ๊อก!

"...ไม่ไหวละแม่ง"

"ฮึก.." ไฟนอลกระชากศรีษะเธอออก แล้วอุ้มคนตัวเล็ก มานั้งบนโซฟามือหนาชักแก่นกายตัวเองด้วยอารมณ์ปราถนาที่กำลังพุ่งกระฉูด..

"ถ่างขาออก"

สวบ !!

"โอ๊ย..!" ใบหน้าหวานส่ายไปมาต่อต้านสัมผัส เมื่อเรียวขาถูกท่อนแขนกำยำแยกออกกว้าง ก่อนจะกระแทกความใหญ่โตเข้ามาระหว่างสองกรีบสุดลำครั้งเดียว..

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ๆๆๆ

"อ๊าา...จะ...จุก...บะ...เบา..อื้อ!"

"....ฉันไม่เคยเบาตอนอยู่บนเตียง"

"พี่ไฟ...หนูเจ็บ...อึก" ดวงตากลมโตช้อนมองคนบนร่างด้วยแววตาสั่นระริก มือบางจิกลงที่บ่าแกร่งแน่น มือหนาจับเอวขอดเอาไว้แน่นแล้วตอกอัดแก่นกายเข้าร่างเธอไม่หยุดจนโซฟาดังประสมผสานกับเสียงลมหายใจหนักๆของสองร่าง..

"...เธอเจ็บแต่ฉันเสียว มันเกี่ยวอะไรกับฉัน?"

"เบาหน่อยได้ไหมคะ...อ๊ะ!"

"...." ไฟนอลเมินคำพูดของคนที่กำลังขย่มอยู่ แล้วหันไปมองทางอื่นแทน เพราะลูกพีชกำลังทำให้ชายหนุ่มตบะแตกกว่าเดิมด้วยการกัดปากแล้วมองด้วยสายตา...อ้อนๆ

"อื้อ...มะ...ไม่ไหวแล้ว...จุก...ฮึก"

"ถ้าจะขอให้ฉันหยุดตอนนี้หยุดคิดไปได้เลย.."

"หนูจุกจริงๆนะ...อ๊ะ...โอ๊ย!" ใบหน้าหวานเหยเกไปด้วยควมจุกเสียว...แต่เธอไม่สามารถทนแรงมหาศาลนี้ได้ เลยเลือกที่จะขอร้องให้คนบนร่างเบาลง..

"จุกมากก็ทำเอง.." พูดจบเอวสอบก็หยุดกระแทกแล้วอุ้มร่างเธอทั้งที่ยังสอดใส่กันอยู่แบบนั้นมานั้งบนเตียงนอนแทนโดยมีคนตัวเล็กนั้งอยู่บนตัก.. "เร็วสิ...หรือจะให้ฉันทำเอง?"

"...." ลูกพีชไม่มีทางเลือกเธอหลับตากลํ้ากลืนแล้วออกแรงโยกสะโพกเบาๆบนตักของคนตัวโต..

ปั๊บ! ปั๊บ! ปั๊บ! ปั๊บ!

"อ๊ะ...อ๊าา!"

"จะจูบก็จูบไม่ต้องมาคลอเคลียร์...รำคาน"

"ปะ...ป้าวนะ...หนูไม่ได้อยากจูบ" ใบหน้าหวานส่ายปฏิเสธพร้อมกับคำตอบตะกุกตะกัก....

"แล้วมาคลอเคลียร์ปากฉันทำไม?"

"หนูขอโทษ.." ตอบพร้อมกับใบหน้าที่เห่อร้อนขึ้นมาเมื่อตัวเองเผลอเอาจมูกเล็กๆนั้นไปคลอเคลียร์กับริมฝีปากของชายหนุ่ม มือบางสเปะสปะไม่อยู่กับที่...

"เสียวมากก็จูบ...อย่าลีลา"

"อ๊าาา...อ๊ะ...โอ๊ยย...อื้ออ!"

"...ทีหลังรับมือฉันให้ไหว อย่าอ่อนหัดแบบนี้"

"อื้อ!" ไฟนอลจับมือเล็กมาค้องคอตัวเองแล้วเป็นฝ่ายประกบจูบเธอมือหนาดันท้ายทอยหญิงสาวกดลง ใบหน้าเบียนรับองศาให้จูบถนัดขึ้น...ยิ่งจังหวะที่คนบนร่างกระแทกลงมาลมหายใจหนักๆของสองร่างก็เล็ดลอดออกมาแรงกว่าเดิม...ก่อนที่ลูกพีชจะเป็นฝ่ายผละออก แต่ใบหน้ายังคงห่างกันไม่ถึงคืบ..

"ซี๊ดดดด...!"

"อื้ออ!!...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ"

"กระแทกลงมาแรงๆเธอกำลังจะเสร็จแล้ว.."

"ระ...แรงเลยหรอคะ?"

"เออไงว่ะ...อย่าโง่"

ไฟนอลสบถออกมาอย่างเหลืออดพร้อมกับกัดฟันแน่น ชายหนุ่มยกสะโพกกลมกลึงขึ้น แล้วกระเด้งเอวสวนขึ้นไปถี่ๆ..

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ๆๆๆๆ

"กรี๊ดดด...อ๊าา!!...พี่ไฟ...อ๊ะ.."

"ครางชื่อกูแบบนี้เดี๋ยวแม่งไม่ได้นอน.."

.

.

.

ไม่แน่ใจแล้วว่าพี่มันอยากเอาชนะหรือชอบน้องจริงๆ55555555555555555555555555

Next..

"แตกในทุกรอบขนาดนั้น ไม่เรียกว่าผัวจะเรียกว่าอะไร?"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    Episode -50- เซอไพร์ THE END

    EP 50 "ก็หนูถามเพราะใส่ใจไง.." "ถ้าอย่างงั้นก็รีบไปเถอะ พี่อยู่คนเดียวก็ได้" นํ้าเสียงนอยด์ๆพูดออกมาแล้วปล่อยกอดคนตัวเล็กพร้อมกับพลิกร่างหันหลังให้ ลูกพีชที่เห็นท่าทีน้อยใจของชายหนุ่มหลุดยิ้มออกมา "ไว้เจอกันนะคะ" ฟอด ! เธอก้มหน้าหอมแก้มไฟนอลแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าเดินทาง ก่อนจะหยุดอยู่ที่หน้าประตูใบหน้าหันกลับไปมองคนบนเตียงอีกครั้ง มือเล็กยกมือถือขึ้นมาแล้วกดถ่ายรูปส่งไปในแชทกลุ่มที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อภารกิจลับ.....เชียงไหม่...( ไร้สตอเบอร์รี่ )ลูกพีชเดินมาหยุดอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่งที่อยู่ท้ายไร้สตอเบอร์รี่ ซึ้งแต่ละหลังเป็นที่พักของคนงานที่นี้หญิงสาววางกระเป๋าไว้แล้วเดินไปที่ประตูบ้านมือเล็กยกมือขึ้นเคาะเพื่อเป็นสัญญาณว่าเธอมาถึงแล้ว...ก๊อก ก๊อก ก๊อก...แกร๊ก.."ลูกพีช..." "แม่" หมับ ! ทั้งสองสวมกอดกันด้วยความคิดถึง พรพรรณที่อยู่ในชุดทำงานอยู่พยายามดันคนตัวเล็กออก เพราะร่างของตัวเองชุ้มเหงื่อ "ทำไมช่วงคํ่าแบบนี้ล่ะ...ทางเข้าก็ใช่ว่าจะมาง่ายไม่เหนื่อยหรอลูก" "ไม่ค่ะ...ก็หนูคิดถึงแม้นี่นา" "แล้วนี้รุ่นพี่หนูที่ว่าจะมาด้วย มากันรึยังล่ะฮึแม่เตรียมที่นอนไว้ให้เรียบร้อยแล้ว"

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    Episode -49- งอแง

    EP 49 ชายหนุ่มเหลือบมองคนตัวเล็กด้วยแววตาวาบวาม ท่อนแขนกำยำโอบกอดเธอเอาไว้ แล้วไล่จมูกสูดดมเรือนผมหอมกรุ่นด้วยความรักใคร่ ส่งผลให้ลูกพีชอมยิ้มอยู่ลำพัง ใบหน้านวลถูไถกับอกแกร่งด้วยความเขินอาย "คนบ้า...หนูเขินเป็นนะ" "บ้าเพราะรักหนูไง.." "ไม่เอาแล้วไม่คุยด้วย" ลูกพีชตอบกลับอู้อี้เธอแอบยิ้มอยู่คนเดียวอีกครั้งแล้วกวาดแขนกอดเอวสอบเอาไว้ หัวใจมันไม่เคยจะชินซักทียามได้อยู่ไกล้กัน ยิ่งนับวันมันยิ่งเต้นแรงมากกว่าเดิม เหมือนกับว่าความรักของเธอมันจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆเหมือนกับที่ไฟนอลรักเธอมาตั้งนาน..."หลับแล้วหรอลูกพีช.." ในเวลาต่อมาดูเหมือนคนตัวเล็กที่กำลังมุดอยู่อกอุ่นอยู่จะเงียบลง ลูกพีชเผลอหลับแบบไม่รู้ตัวเนื่องจากเหนื่อยล้ามาทั้งวันไหนจะเมื่อกี้จะโดนดูดพลังงานไปมหาศาลอีก เมื่อเห็นว่าเธอหลับแล้วมือหนาจึงยื่นไปปัดปอยผมออกจากใบหน้าหวาน..แล้วค่อยๆไล่ปลายจมูกสูดดมพวงแก้มเนียนลงมาถึงกรีบปากกระจับ ก่อนที่ชายหนุ่มจะกดจูบเธอเบาๆ... "งั้นฝันดีนะตัวเล็ก..." 08 : 30 AM. "โอเครค่ะแม่...ไว้เจอกันนะคะ...จุ๊ปๆ" ลูกพีชในชุดคลุมอาบนํ้ากดตัดสายผู้เป็นแม่ คนตัวเล็กจึงหมุนตัวเดินกลับเข้ามาในห้องหลังจาก

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    Episode -48- คลั่งเธอ NC+++

    EP 48 ลูกพีชกลืนนํ้าลายเหนียวๆลงคออย่างยากลำบาก ก่อนที่ร่างหนาจะขึ้นคร่อมตัวเธอเอาไว้แล้วกระชากผ้าเช็ดตัวออกจากร่างอย่างนึกรำคานเผยให้เห็นหน้าท้องที่อัดแน่นด้วยมัดกล้ามเป็นลอนๆ.."อ๊ะ..พะ..พี่ไฟนอล.." ไม่ทันที่เธอได้ตั้งตัวใบหน้าหล่อเหลาก็ก้มลงมาซุกไซร้ลำคอระหงขบเม้มเบาๆฝากรอยเอาไว้จนพอใจก็เลื่อนลงมาระหว่างเรียวขาคู่สวยตรงจุดกลางกลาย มือหนาจับชุดคลุมออกแล้วแตะปลายลิ้นเปียกชุ่มสัมผัสกับติ่งเกสรสีชมพูหอมหวาน จนลูกพีชสะดุ้งเล็กน้อย.."อื้อ.." เธอหลุดครางออกมาเบาๆมือไม้ไม่อยู่กับที่ ดวงตากลมโตหลับพริ้ม ร่องแคบเริ่มผลิตนํ้าหล่อลื่นออกมาเรื่อยๆอย่างอัตโนมัติในขณะที่ลิ้นหนายังคงชอนไชอยู่กับตรงนั้นด้วยความคลั่งไคล้..พอร่างเล็กตอบสนองชายหนุ่มก็ผละลิ้นออกแล้วจับเรียวขาคู่สวยถ่างให้กว้างกว่าเดิม มือหนาจับหัวหยักจ่อใส่ร่องแคบแล้วถูไถไปมาสองสามครั้งท่อนเอ็นก็พร้อมใช้งานแข็งทื่อขึ้นมา เอวสอบดันเข้าไปทีละนิดด้วยการกระแทกเบาๆจนในที่สุดจุดเชื่อมทั้งสองก็ดูดกลืนกันได้อย่างลงตัว จนใบหน้าหวานเหยเกชายหนุ่มเลยโน้มตัวลงไปตะลอมจูบกับคนใต้ร่าง "อื้อ!" ลูกพีชครางออกมาเบาๆเรียวลิ้นตอบสนองลิ้นหน้าด้วยการหยอก

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    Episode -47- ปลอบใจพี่หน่อย

    EP 47 อดิเทพพูดจบรอยยิ้มของทั้งสองก็ปรากฎบนใบหน้ามันตื้นตันใจจนบรรยายออกมาไม่ถูก ไฟนอลบีบมือเล็กเบาๆ แล้วก้มหน้าเข้าไปไกล้ๆเธอจมูกคมสันฝังลงบนแก้มเนียนท่ามกลางสายตาของทุกคนด้วยหัวใจพองโตที่เธอยังอยู่ตรงนี้.."ต่อไปนี้ถ้ามีปัญหาอะไรให้นึกถึงตอนที่รักกัน...ใช้เหตุผลคุยและรับฟังกันและกันยังไงพ่อก็มั่นใจว่าทั้งสองจะใช้ชีวิตด้วยกันจนถึงวันที่ได้เข้าพิธีมงคล ถ้าเวลานั้นมาถึงพ่อยินดีทำทุกอย่าง...พ่อรออยู่นะ" "ค่ะ...หนูมั่นใจว่ายังไงวันนั้นก็ต้องมาถึง...ขอบคุณที่ให้โอกาสหนูนะคะ" ลูกพีชตอบกลับนํ้าตาคลอ เธอมองอดิเทพด้วยแววตาซาบซึ่งการที่จะรักใครซักคนที่ฐานะต่างกันขนาดนี้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะถูกยอมรับ แต่ทวาอดิเทพกลับให้โอกาสเธอ..."รักษาโอกาสนั้นให้ดีด้วย...รวมถึงลูกชายพ่อถ้ามันเกเรก็ลงโทษได้ทุกรูปแบบ" "ได้ค่ะ...หนูจะจัดการให้อยู่หมัดเลย" "พ่อไปก่อนนะ...ดูเวลาตอนนี้ไม่เหมาะกับคนแก่ซะจริงๆ" "ไว้เจอกันครับพ่อ.." ลูกพีชยกมือไว้ลาอดิเทพด้วยรอยยิ้มรวมถึงสามหนุ่ม ไม่นานอดืเทพก็เดินออกไปพร้อมกับเลขาและคุณหมอ ทำให้ภายในห้องเหลือเพียงลูกพีช ไฟนอล และสามหนุ่มที่ต่างจ้องมองที่เธอเป็นตาเดียวอย

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    Episode -46- ไม่ไปไหน

    EP 46เหมือนโลกทั้งใบมันแตกสลายลงกับที่ ร่างกายทรงตัวไม่อยู่อ่อนแรงลงจนดีไวน์และเพิร์ธต้องพยุงร่างเอาไว้.."ไม่...อึก...ไม่!!" ไฟนอลแทบสติแตก ร่างหนาสะบัดออกเพื่อจะวิ่งไปหาลูกพีชแต่กลับถูกสองหนุ่มรั้งตัวเอาไว้ ก่อนที่ร่างกายมันจะไร้เรี่ยวแรงอีกครั้ง.."ไอ้ไฟมึงหยุด!....มึงแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วตั้งสติ...พวกกูอยู่ตรงนี้" ดีไวน์ที่ทนเห็นเพื่อนเหมือนตายทั้งเป็นไม่ไหว ชายหนุ่มดึงร่างของไฟนอลมาสวมกอดปลอบใจ...ทิศเหนือเองก็ทนมองภาพแสนเจ็บปวดนั้นไม่ไหวมือหนายกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองลวกๆ...ส่วนเพิร์ธได้แต่เบียนหน้าหนีเพราะนํ้าตามันไหลออกมาด้วยความสงสาร.."...." ดวงตาคู่นั้นเหม่อลอยเอ่อท่วมด้วยหยดนํ้าตา ภาพตรงหน้ามันพร่ามัวจนโฟกัสอะไรไม่ได้ใบหน้าหล่อเหลาแสดงออกว่าเจ็บปวดราวกับจะขาดใจ...ไฟนอลทิ้งหน้าลงกับบ่าแกร่งปล่อยโฮออกมาจนร่างกายสะอึกสะอื้น...ชายหนุ่มได้แต่คิดในใจว่าตัวเองควรจะดีกับเธอตั้งแต่แรกก่อนที่โอกาสมันจะมาถึงเร็วขนาดนี้วันที่ลูกพีชอาจจะจากไปแสนไกล.."มึงร้องออกมาให้หมด....แล้วกลับมาเป็นเหี้ยไฟคนเดิมของพวกกู.." "คนที่ผ่านเรื่องแย่ๆมามากมาย...แต่กลับผ่านมันมาได้..." เพิร์ธพูดก่อนลงท้ายด้วย

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    Episode -45- ขอแค่กลับมา

    EP 45 "....." หยาดนํ้าสีใสหยดแหมะลงพื้นอย่างกลั้นไม่อยู่ แววตาสั่นระริกอยากให้เรื่องที่ได้ยินมันเป็นแค่ฝัน แต่ความจริงก็คือความจริงลูกพีชถูกรถชนเพียงห่างกันแค่ไม่กี่นาที ชายหนุ่มไม่คิดว่ามันจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น.."ไม่จริง...อึก" "...." ผู้ชายที่เป็นคนพาไฟนอลกลับเข้ามาส่ายหัวเล็กน้อย แววตาทอประกายเห็นใจ ดูจากสีหน้าของชายหนุ่มตรงหน้าก็รู้ว่าทั้งสองเป็นคนรักกัน...ก่อนที่เขาจะพาตัวเองเดินออกมาเงียบๆปล่อยให้ไฟนอลได้อยู่กับตัวเอง...พอได้อยู่คนเดียวมือหนาก็ยกขึ้นรูบหน้าแล้วพาร่างกายสั่นเทาของตัวเองขึ้นรถมามุ้งหน้าไปโรงพยาบาลที่ไกล้ที่สุดตอนนี้ด้วยจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว......โรงพยาบาลเอกชน...ทันทีที่มาถึงโรงพยาบาลร่างหนาก็รีบวิ่งลงจากรถมุ้งหน้ามาหาพยาบาลที่ทำหน้าที่เช็คประวัติคนไข้ทันที "โทษนะครับ...ผม...มาหาผู้หญิงที่พึ้งประสบอุบัติเหตุเคสล่าสุด...เธออยู่ห้องไหน""เคสที่โดนรถชน...กำลังเข้าห้องผ่าตัดค่ะอยู่ชั้นบนสุดห้องฉุกเฉิน...ตอนนี้ยังเข้าเยี่ยมไม่ได้นะคะ..""....." "เดี๋ยวค่ะคุณ..." นํ้าเสียงสั่นเครือถามออกไป...พยาบาลวัยกลางคนจึงบอกตามปกติ ตอนนี้ยังเข้าเยี่ยมไม่ได้แต่ไฟน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status