MasukShare
Episode -08- ตอกยํ้าสถานะ NC++
Terakhir Diperbarui:
2026-01-18 23:28:05EP 08
"อ๊าาา!! อ๊ายยย!" พรวด ! "อื้อ!!" สองร่างเกร็งกระตุกพร้อมกัน ไฟนอลปล่อยในเข้าร่างเธอ หน้าท้องแบนราบกระตุกเร้าๆปล่อยนํ้ากามไหลทะลักออกมาตามเรียวขาร่างเล็กอ่อนปวกเปียกหมดเรี่ยวแรง แต่กลับถูกมือหนากระชากคางมนและดูดปากต่อไม่ให้เธอพักหายใจ.. จ๊วบ! จ๊วบ! มือบางจิกเล็บลงบ่าแกร่งแน่นเธอหลับตาแน่น..พยายามหอบหายใจเข้าปอด...แต่ริมฝีปากกลับถูกดูดกินอย่างมูมมาม.. "พะ...พอก่อนนะคะ...หนูจะกลับแล้ว" ไฟนอลยอมผละริมฝีปากออก แล้วจับคนตัวเล็กนอนราบกับเตียงมือหนาคว้าหมอนมารองใต้สะโพกเธอเอาไว้...แต่ลูกพีชกลับดิ้นขัดขืน.. "คิดว่าคืนนี้จะได้กลับห้อง?" "....หนูเหนื่อย...วันนี้พี่รังแกหนูมาสองครั้งแล้วนะ" "เหนื่อย หรืออยากกลับไปหาไอ้แทน?" ครืด~ ครืด~ เสียงโทรศัพท์ที่แทรกเข้ามาในเครื่องของลูกพีช ทำให้สายตาคมกริบตวัดมอง ก่อนจะผละออกจากร่างอรชรแล้วถือวิสาสะหยิบโทรศัพท์เธอขึ้นมา.. "พูดถึงก็มาเลย" พูดพร้อมกับโชว์หน้าจอขึ้น.. "อย่านะคะ.." ลูกพีชลุกขึ้นจากเตียงแล้วพยายามจะแย่งโทรศัพท์คืน แต่ไฟนอลกลับกดตัดสายทิ้งและปิดเครื่องต่อหน้าต่อตา.. "คิดว่าเวลาแบบนี้ฉันจะรับสายมันงั้นหรอ.." "ให้หนูกลับไปหาพี่แทนเถอะนะคะ" "ได้สิ...แต่หลังจากเอากับฉันเสร็จนะ" หมับ ! พูดจบก็ผลักคนตัวเล็กลงบนเตียง พร้อมกับโยนโทรศัพท์ทิ้งบนพื้นไม่กลัวว่ามันจะพังเลยซักนิด ลูกพีชมองมือถือตาละห้อยก่อนจะโดนมือหนาดั่งคีบเหล็กจับเข้าที่คางมนแล้วหันมาสบตาก่อนจะ.. สวบ ! "โอ๊ย!" เอวสอบกระแทกเข้ามาอีกครั้งสุดโคน จนใบหน้าหวานบิดเบี้ยวด้วยความจุก..เธอหลับตาแน่นไม่แม้แต่อยากมองหน้าไฟนอล.. ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! "อึก...อ๊ะ!" ร่างเล็กสั่นคลอนบนเตียง ยิ่งเพิ่มอารมณ์ให้กับชายหนุ่มที่จ้องมองคนใต้ร่างด้วยสายตาปราถนา.. "ยิ่งเอายิ่งมันส์.." "อ๊า...พ...พอซักที" "หึ..." ไฟนอลกระตุกยิ้ม พร้อมกับมองใบหน้าหวานที่ซีดเผือกขึ้นมาทุกทีด้วยความพอใจ ชายหนุ่มอัดกระแทกใส่ร่างเธอครั้งแล้วครั้งเล่า จับร่างเธอพลิกเปลี่ยนท่าตามที่ตัวเองต้องการจนเวลาผ่านไปหลายชั่วโมงคนที่ถูกรังแกก็หมดเรี่ยวแรงคาเตียง... 09:00 AM. "อ๊ะ..." ลูกพีชอุทานออกมาด้วยความเจ็บหน่วงตรงจุดกึ่งกลางร่างกาย เธอกวาดสายตามองสภาพเตียงยับเยินก่อนจะเสยผมหน้าขึ้นลวกๆเมื่อคืนความทรงจำล่าสุดคือภาพใบหน้าของไฟนอลตอนขย่มบนร่างและหลังจากนั้นความมืดมิดก็เข้ามาแทนที่... "....ไง ทิ้งฉันไว้กลางคันเลยนะ" "พอใจรึยังคะ.." "ยัง...เมื่อคืนยังค้างกลางคันอยู่เลย" พูดจบไฟนอลที่พึ่งอาบนํ้าเสร็จก็เดินตรงดิ่งมาหาเธอที่เตียงนอน ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปหาร่างเล็กที่กำผ้าห่มคลุมร่างแน่น... "ถอยไปนะ.." "ไล่ผัวตัวเองแบบนี้มันน่าโดน" "เลิกเรียกตัวเองว่าผัวซักที หนูไม่ได้เป็นเมียพี่" "แตกในทุกรอบขนาดนั้น ไม่เรียกว่าผัวจะเรียกว่าอะไร?" "หยุด...หนูไม่อยากได้ยิน" มือเล็กยกขึ้นปิดหูตัวเองแล้วซบหน้าลงเข่าที่ชันขึ้น ยิ่งไฟนอลพูดตอกยํ้าเธอก็ยิ่งรู้สึกผิดต่อแฟนหนุ่มก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองใบหน้ายียวนด้วยแววตาเกลียดชัง ลูกพีชพาร่างตัวเองหอบผ้าห่มลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินถ่างขาไปหยิบโทรศัพท์ที่นอนกลิ้งอยู่บนพื้น... หมับ ! "ไปอาบนํ้า..." "หนูจะกลับ" "ฉันบอกให้เธอไปอาบนํ้า.." "...." "หรือจะต่อจากเมื่อคืน?" ไฟนอลทำท่าจะดึงผ้าขนหนูที่พันรอบเอวสอบออก แต่ลูกพีชกับยกมือห้าม และก้าวถอยหลัง สายตาจ้องมองมือถือตัวเองที่ไฟนอลแย่งไป... "ไม่ได้คุยกับมันไม่ตายหรอก" "แต่นั้นมันของส่วนตัวหนู" "ของเธอก็เหมือนของฉันทุกอย่าง" "ขอคืนนะคะ.." "ลูกพีช!!" "...." "อย่าให้ฉันต้องหมดความอดทนกับเธอ.." ไฟนอลเค้นเสียงรอดไรฟันแล้วจับคางมนบดขยี้ ก่อนที่มือหนาจะกระชากผ้าห่มออกด้วยความรำคาญหูรำคาญตา...ชายหนุ่มรั้งเอวขอดมาหาตัวแล้วบีบหน้าอกเธอแรงๆข้อหาไม่ยอมฟังเขา.. "อื้อ!!...ม...มันเจ็บนะ" "เธอควรเชื่อฟังฉันถ้าไม่อยากเจ็บตัวมากกว่านี้" "...." "ฉันให้เวลาแค่ห้านาที...ไปอาบนํ้าให้เสร็จ" พูดจบก็สะบัดออกอย่างแรง แล้วเดินไปหยิบเสื้อผ้าในตู้มาสวม ลูกพีชก้มหน้ากำหมัดแน่นคนตัวเล็กเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวผืนไหม่มาแล้วเดินหายเข้าไปในห้องนํ้า เธอรีบทำทุกอย่างด้วยความยากลำบากให้ทันเวลา...ก่อนจะเดินห่อตัวออกมาจากห้องนํ้า ใบหน้าหวานเบิกตากว้างเมื่อตกใจไฟนอลที่นั้งสูบบุหรี่จ้องมองเธออยู่ปลายเตียง... "มองทำไม...อ่อยฉันหรอ?" "หลงตัวเอง...หนูแค่ไม่มีชุดใส่" "ไม่มีก็เปลือยดิ" "พี่!!" "ใส่ชุดเดิมแล้วตามฉันออกมา..." พูดจบก็พ้นควันบุหรี่ออกแล้วเดินไปทิ้งลงถาดเขี่ย..แต่ชุดเดิมที่ไฟนอลบอกมันเน่าเกินกว่าที่เธอจะสวมใส่อีกครั้งได้... "เดี๋ยวค่ะ...หนูยืมชุดใส่ก่อนได้ไหมคะ.." "ฉันไม่ชอบใช้ของร่วมกับใคร.." "งั้นหนูจะเปลือยออกไปให้ผู้ชายมองก็ได้" พูดจาประชดประชันเสร็จ ลูกพีชก็เดินตรงดิ่งมายังประตูก่อนจะโดนร่างของชายหนุ่มยืนบังประตูไว้พร้อมกับกอดอกมองเรือนร่างเธอด้วยอารมณ์หงุดหงิดก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่... "เถียงเก่งแล้วยังชอบประชด.." "ก็พี่ไม่ให้หนูยืม" "ไปเลือกเอาอยู่ในตู้!!" ไฟนอลตะคอกเสียงดังแล้วชี้ไปตู้เสื้อผ้าทำให้ลูกพีชมองตามแล้วเดินไปเลือกเสื้อผ้าในตู้ใบใหญ่ เสื้อผ้าส่วนมากของไฟนอลล้วนแต่เป็นสีดำสีที่เธอไม่ชอบแต่ก็จำเป็นต้องใส่ มือเรียวหยิบเสื้อฮูดตัวโตพอคลุมเข่าได้แล้วแอบหยิบบ็อคเซอร์ของชายหนุ่มมาหนึ่งตัว... "ใครอนุญาติให้เธอหยิบบ็อกเซอร์ฉัน!" "จะให้หนูใส่แค่เสื้อหรอคะ.." "โธ่เว้ย!" ไฟนอลสบถออกมาเสียงดังแล้วยีหัวตัวเองไปหนึ่งที เขาเป็นคนหวงของใช้ส่วนตัวของตัวเองมากแต่กลับต้องยอมให้ผู้หญิงที่ขึ้นเชื่อว่าแฟนอริใช้ร่วมแม้กระทั่งบ็อกเซอร์...ด้านลูกพีชที่เถียงยืมชุดจนได้รีบสวมเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วก่อนจะเดินมาชิดแผ่นหลังกว้าง... "เสร็จแล้วค่ะ.." "น่ารำคาน!" ปั้ง ! ตะคอกใส่หน้าเธอพร้อมกับปิดประตูเสียงดังเกือบงับเข้าที่ลูกพีช แต่โชคดีที่เธอรีบออกมาก่อนลูกพีชรีบสาวเท้าเดินตามคนตัวโตอย่างรวดเร็วเพราะสภาพแบบนี้เธอไม่อยากไปแท็กซี่ และอีกอย่างมือถือยังคงอยู่กับไฟนอลซึ้งตอนนี้ก็ไม่แน่ใจว่ามันพังรึยัง... ระหว่างทาง... [ ลูกพีช ] "จะพาหนูไปไหนหรอคะ" "...." "กลับหอเธอไง...หรืออยากอยู่กับฉัน?" "ป...ป้าวค่ะ" ฉันเหลือบมองใบหน้าบึ้งตึงของคนข้างกายด้วยอาการประหม่า ยอมรับว่าตอนนี้แทบจะไม่อยากหายใจร่วมกันด้วยซํ้าแต่ตอนนี้มันหมดทางเลือกจริงๆ...โดนข่มขืน...แถมยังโดนบังคับเอาแต่ใจตัวเองเป็นที่สุด...ยิ่งคิดฉันก็ยิ่งรังเกียจผู้ชายคนนี้...ทำไมต้องมายุ้งวุ่นวายกับความรักของเราสองคนกันด้วยนะ.. "แวะร้านยาหน่อยค่ะ..." "สั่งฉัน?" "หนูขอร้องต่างหาก" "ยาคุมอยู่ลิ้นชักเปิดเอา" "หนูจะซื้อยาแก้ปวด.." "สงสัยของฉันคงใหญ่ไป.." อ่า...นี้กล้าพูดแบบนี้แบบไม่สะทกสะท้านได้ยังไงกันนะ อย่างน้อยๆก็ควรจะมีไรความไร้ยางอายบ้าง.. "...." "รอบนรถ...เดี๋ยวลงไปซื้อให้" "ไม่ต้องค่ะ...หนูไปซื้อเอง" "พูดจาไม่รู้เรื่อง" พรึบ ! ทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก็ปิดประตูอัดหน้าฉันอย่างแรง แล้วทำไมต้องใช้อารมณ์ทุกการกระทำแบบนี้ด้วยนะ ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ยิ่งคิดสายตาก็ยิ่งจ้องแผ่นหลังกว้างที่เดินหายเข้าไปในร้านยาอยากจะหยิบมีดซักเล่มมาเฉือนไอ้นั้นของพี่แกที่สุด...รังแกฉันดีนัก..แต่ทำไมนึกย้อนเรื่องเมื่อคืนในใจมันต้องปวดหน่วงๆขึ้นมาด้วยนะ ฉันรู้สึกต่อพี่แทนจริงๆอยากจะหนีแต่รถก็ถูกล็อคไว้...บ้าจริง.. "ลูกพีชขอโทษนะคะ..." คิดอยู่คนเดียวลำพังนํ้าตาก็ไหลอาบพวงแก้มซะงั้น ฉันอยากทักไปหาพี่แทนว่าหายไปไหน..และป่านนี้พี่แทนจะทักมาหาฉันบ้างไหมแต่ก็ทำไม่ได้.. "เอาไป..." "...." ฉันรีบดึงสติกลับมาทันทีที่ถุงยาถูกโยนใส่หน้า... "ในนั้นมียาแก้ปวด และสำหรับใส่ประคบแก้ระบม..." "ค่ะ..." "ไม่คิดจะขอบคุณหน่อยรึไง" "มันเป็นสิ่งที่พี่ต้องรับผิดชอบอยู่แล้ว.." "ก็กำลังทำ...เป็นผัวที่ดี" พูดจบก็กระตุกยิ้มแล้วหันมายักคิ้วให้ฉันด้วยท่าทางยียวนกวนประสาท แต่ฉันกลับอยากยกมือตบหน้าเข้าให้ซักฉาดไม่คำพูดไหนที่จะไม่ยั่วโมโหฉันเลยจริงๆ... . . . อยากเป็นผัวน้องจนตัวสั่น5555555555555555555555555 Next.. "เล่นๆอย่าให้กูเห็นว่าอยากได้เมียมันจริงๆ"
Bab terbaru
BAD ‘KING ผิดที่รัก Episode -10- พลาดท่า
EP 10"เชี้ยไฟ!!" แทนไทเตรียมซัดหมัดใส่หน้าของไฟนอลอีกครั้งพร้อมกับกระชากคอเสื้อแต่ชายหนุ่มกลับยื่นหน้าเข้าไปท้าทาย ก่อนที่แทนไทจะยอมลดหมัดลงเพราะนึกได้ว่ามีสิ่งสำคัญกว่านี้ต้องทำ มากกว่าการมีปัญหากับไฟนอล.. "อย่างมึงก็ได้แค่มอง ไม่มีวันได้ใจหรอก" พูดจบก็สะบัดมือออกแล้วผลักร่างหนาไปหนึ่งที "รู้ได้ยังไงว่าได้แค่มอง..." ไฟนอลเดินตามหลังแทนไทไปติดๆ แล้ววางมือบนบ่าแกร่ง "บางทีอาจจะได้อย่างอื่นด้วยก็ได้...ใครจะไปรู้" พูดจบก็ตบไหล่ไปสองที แล้วเดินเหยียดยิ้มออกมาจากห้องนํ้าชาย ไม่สนใจสายตาของใครที่มองมา..2 ชั่วโมงต่อมา..โซน VIP... ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!"อ๊าา...เพิร์ธขา...ระ...แรงเลยค่ะ...อ๊ะ!" เสียงหวานครวญครางออกมาสุดจะกลั้นเมื่อร่างกายถูกกระแทกกระทั้นไม่ยั้ง มือเรียวเกาะขอบโซฟาเอาไว้ ใบหน้าสวยเฉี่ยวเหยเกอย่างเซ็กซี่ยิ่งตอกยํ้าอารมณ์ดิบเถื่อนในกายชาย "สะ...เสียว...มากเลยค่ะ...อ๊าา...เพิร์ธ..ระเร็วอีก.." ปึก! ปึก! พรวด..!"กรี๊ดดดดด...!" ดิสนีย์เกร็งกระตุกปล่อยนํ้าสีขาวขุ่นออกมา ฉโลมแก่นกายมันวาวที่สวมถุงยางอยู่ เพิร์ธตอกอัดสะโพกใส่ไม่กี่ครั้งร่างกายก็ปลดปล่อยออกมาไล่เรี่ยกัน.."อ๊าา.."
BAD ‘KING ผิดที่รัก Episode -09- ผัวปะทะแฝน
EP 09 หอพัก...Quick "หอพักห่วยแตกแบบนี้ยังทนอยู่..." ตั้งแต่จอดรถและเดินขึ้นมาถึงห้องฉันพี่ไฟนอลก็ยังไม่หยุดบ่น ฉันบอกให้เขารอนอกห้องแต่ก็ดื้อดึงจะเข้ามาให้ได้ตอนนี้สรุปก็คือพี่แกกำลังนั้งจ้องฉันแต่งตัวอยู่...ที่จริงฉันว่าจะไม่ไปเรียนแล้วนะเพราะรู้สึกเพลียๆแต่ก็โดนผู้ชายเอาแต่ใจบังคับ.."หนูสะดวกจะอยู่แบบนี้" "อึดอัดตายห่า" "หนูไม่ใช่พวกคนรวยนิคะ" "แล้วเสือกคว้าไอ้เหี้ยแทนมาเป็นแฟน" "...." "ฉันรวยกว่ามันเยอะ" "แต่พี่ไม่ใช่พี่แทน" พูดแค่นั้นแหละพี่ไฟนอลก็แทบจะเดินมาบีบคอฉัน แต่แล้วยังไงถ้าบีบคอฉันก็โดนคดีฆาตกรรมเต็มๆ พี่เขาไม่กล้าหรอก"ฉันพลั้งมือฆ่าเธอขึ้นมาไม่ใช่เรื่องดีนะ" "พี่ไม่กล้าฆ่าหนูหรอก" "มั่นใจ?" "ค่ะ...เพราะพี่ยังไม่ได้เอาคืนพี่แทน" "อะไรก็เกิดขึ้นได้ถ้าฉันไม่พอใจ.." พูดจบก็ลุกจากเก้าอี้แล้วเดินออกไปรอฉันข้างนอก อยากจะเดินไปล็อคประตูแล้วล้มตัวลงนอนแต่ก็ได้แค่คิด ต้องจำใจเดินออกไปหาพี่ไฟนอลข้างนอก..@MMU. "พี่มาจอดที่สถาปัตทำไม?" ทันทีที่รถจอดฉันก็หันไปถามคนข้างกายไม่ค่อยเข้าใจนัก สายตากวาดมองหาร่างของพี่แทน เพราะกลัวพี่แทนมาเห็นมันคงจะไม่ใช่เรื่องดีซักเท่าไหร่
BAD ‘KING ผิดที่รัก Episode -08- ตอกยํ้าสถานะ NC++
EP 08"อ๊าาา!! อ๊ายยย!" พรวด ! "อื้อ!!" สองร่างเกร็งกระตุกพร้อมกัน ไฟนอลปล่อยในเข้าร่างเธอ หน้าท้องแบนราบกระตุกเร้าๆปล่อยนํ้ากามไหลทะลักออกมาตามเรียวขาร่างเล็กอ่อนปวกเปียกหมดเรี่ยวแรง แต่กลับถูกมือหนากระชากคางมนและดูดปากต่อไม่ให้เธอพักหายใจ..จ๊วบ! จ๊วบ! มือบางจิกเล็บลงบ่าแกร่งแน่นเธอหลับตาแน่น..พยายามหอบหายใจเข้าปอด...แต่ริมฝีปากกลับถูกดูดกินอย่างมูมมาม.."พะ...พอก่อนนะคะ...หนูจะกลับแล้ว" ไฟนอลยอมผละริมฝีปากออก แล้วจับคนตัวเล็กนอนราบกับเตียงมือหนาคว้าหมอนมารองใต้สะโพกเธอเอาไว้...แต่ลูกพีชกลับดิ้นขัดขืน.."คิดว่าคืนนี้จะได้กลับห้อง?" "....หนูเหนื่อย...วันนี้พี่รังแกหนูมาสองครั้งแล้วนะ" "เหนื่อย หรืออยากกลับไปหาไอ้แทน?" ครืด~ ครืด~ เสียงโทรศัพท์ที่แทรกเข้ามาในเครื่องของลูกพีช ทำให้สายตาคมกริบตวัดมอง ก่อนจะผละออกจากร่างอรชรแล้วถือวิสาสะหยิบโทรศัพท์เธอขึ้นมา.."พูดถึงก็มาเลย" พูดพร้อมกับโชว์หน้าจอขึ้น.."อย่านะคะ.." ลูกพีชลุกขึ้นจากเตียงแล้วพยายามจะแย่งโทรศัพท์คืน แต่ไฟนอลกลับกดตัดสายทิ้งและปิดเครื่องต่อหน้าต่อตา.."คิดว่าเวลาแบบนี้ฉันจะรับสายมันงั้นหรอ.." "ให้หนูกลับไปหาพี่แทนเถอ
BAD ‘KING ผิดที่รัก Episode -07- เมียเขามันเร้าใจ NC+++
EP 07"อึก.." "....เธอคิดว่าระหว่างกระบอกปืนกระแทกเข้าร่าง...กับท่อนเอ็นฉันอันไหนมันจะทรมานกว่ากัน?" "...." ดวงตากลมโตสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว แต่ผมไม่สนใจเอื้อมมือหยิบกระบอกปืนสั้นที่อยู่ในลิ้นชักออกมาแล้วไล่ลงมาตามหน้าท้องแบนราบจนถึงสะดือ ยิ่งเพิ่มความตื่นตระหนกให้เธอ..."แต่ฉันว่าสำหรับเธอ...ควรได้รับมันทั้งสองอย่างโดนท่อนเอ็นก่อนค่อยจบที่กระบอกปืน :)" "อย่าทำอะไรแบบนั้นเลยนะ...หนูขอร้อง" ผมสะบัดหน้ายัยนี้ออก จนใบหน้าเธอหันไปตามแรง หยดนํ้าสีใสหยดออกจากดวงตากลมโต อ่า...เห็นนํ้าตายัยนี้แล้วทำไมรู้สึกดีจังนะ สะใจเป็นบ้า..[ END... ] "เก็บเสียงที่เอามาขอร้องฉันไว้ครางจะดีกว่า...มันจะสบายหูกว่านี้" ไฟนอลยกยิ้มมุมปากแล้วกระชากคนตัวเล็กลงบนโซฟาตัวยาว ชายหนุ่มจัดการล็อคตัวเธอไว้ด้วยท่อนแขนตัวเองแล้วจัดการกระชากเสื้อยืดตัวโคร่งออกจากร่างเล็ก.."ฮึก...ไม่ว่าจะยังไงพี่ก็จะไม่เลิกยุ้งกับพวกเราใช่ไหม.." "จนกว่าไอ้เหี้ยแทนจะอกแตกตาย" เพี๊ยะ ! "อึก..." ลูกพีชสะดุ้งตกใจ เมื่อชายหนุ่มดีดสายเสื้อในใส่แผ่นหลังเนียนแรงๆ เธอพยายามดิ้นต่อต้านเร้าๆ แต่กลับถูกสายตาดุๆมองมาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ
BAD ‘KING ผิดที่รัก Episode -06- ข่มขู่
Ep 06 "พี่แทนว่าไงอ่ะ...ทำไมหน้าซีดๆ" "ป้าว...ไม่มีไรหรอกไปหาไรกินกันเถอะ" "โอเค...ขอเติมหน้าแปป" "...." ลูกพีชพยักหน้าตอบแล้วปิดหน้าจอโทรศัพท์...ก่อนที่ร่างเล็กจะหยัดกายลุกขึ้นจากเตียงนอนแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าสะพายใบเล็กขึ้นมาคล้องบ่า.."สวยละ...ไปได้" นีโม่ปิดฝาลิปแล้วหย่อนลงกระเป๋าตัวเองก่อนที่สองสาวจะเดินค้องแขนกันออกมาจากห้อง"กินไรดี.." "อะไรก็ได้...ขอแค่อร่อยๆก็พอ" "ฉันเบื่อก๋วยเตี๋ยวแล้วอ่ะ...งั้นเราไปกินข้าวมันไก่ร้านเดิมที่เราไปกินด้วยกันวันแรก" "ได้หมด..""แต่มันจะเปิดไหมหน่ะสิ..." ปึก ! ในขณะที่สองสาวกำลังคุยกันอยู่นั้น..จู่ๆก็มีร่างของใครบางคนเดินชนเข้าที่ไหล่ของลูกพีชเข้าเต็มๆใบหน้าหวานเหลือบตามองด้วยความสงสัย.."หอกระจอกๆแบบนี้แกลดระดับมาพักได้ยังไง?" ดิสนี่ย์ ทำเมินแล้วเดินคุยกับเพื่อนอีกสองคนที่เดิมตามหลัง ก่อนจะไล่มองร่างของลูกพีชตั้งแต่หัวจรดเท้า ดวงตากลมโตเหลือบมองด้วยความแปลกใจเรียวคิ้วขมวดพันกัน เมื่อผู้หญิงคนนี้คือคนที่มาหาเรื่องเธอ.."เอาหน่า...ป๊าแค่ดัดนิสัยกูเองตอนนี้ก็ได้ย้ายออกแล้วไง" "รีบย้ายออกก็ดีนะ...แถวนี้มันมีแต่พวกเสนียดสกปรก" พูดจบเธอก็เหยีย
BAD ‘KING ผิดที่รัก Episode -05- เปิดซิง NC+++
EP 05 ฉันพยายามดิ้นต่อต้านแต่เรียวขากลับถูกจับเอาไว้แน่น มือหนารูดซิบกางเกงยีนส์ตัวเองแล้วชักไอ้นั้นออกมาต่อหน้าต่อตาจนมันชูชันแก่สายตา แล้วจัดการชักมันสองสามครั้งก่อนจะจ่อใส่ตรงนั้นแล้ว...สวบ ! กึด ! "อื้ออ!!" ฉันหลับตาส่ายหัวอย่างบ้าคลั่ง เพียงแก่นกายแข็งๆอย่างกับท่อนเหล็กกระแทกเข้ามาในร่างกายเพียงครึ่งก็ทำลายเยื่อบางๆจนมันขาดไม่เหลือชิ้นดีร่างกายฉันแตกเป็นเสี่ยงๆมันหน่วงไปหมดจนต้องเกร็งร่างกายเอาไว้...สิ่งที่ฉันคอยรักษามันไว้มาตลอดถูกคนใจร้ายขโมยมันไป..ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! "อ๊าา...ไม่ได้เอาสดมานานโครตดี" เรียวขาฉันถูกจับถ่างออกกว้าง...ความเจ็บหน่วงๆเข้าเล่นงานจนอยากแทรกแผ่นดินหนี...นํ้าตาไหลออกมาเป็นทางไม่หยุด..มันแน่นแล้วก็เจ็บเหนือการบรรยาย.."ฮือ...อื้อ!" ความหน่วงทำให้ฉันเค้นเสียงร้องให้ออกมา...มือที่ถูกมัดบีบกันแน่นชนชื้นเหงื่อ ร่างกายสั่นคลอนไม่หยุด ความใหญ่กระแทกใส่ร่างฉันไม่ยั้งเหมือนหิวโหยมานาน ใบหน้าของเขาเสียวซ่านสมสุข แต่ฉันกลับทรมานร่างกายแทบฉีกขาด.."....เลือดซิงของเธอนี้มันทำให้ฉันพอใจจริงๆ" ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! พี่ไฟนอลขบกรามแน่นตอกอัดมันเข้ามารุนแรงกว่าเดิม จน
Anda juga akan menyukai
MyDear วิศวะ NC18++
เรนเดียร์ B-523.8K DibacaENGINEER DEVIL | วิศวะร้ายซ่อนรัก
Sherlina24.9K DibacaMyDear วิศวะตัวร้าย NC18+
เรนเดียร์ B-526.2K Dibacaลงทัณฑ์รัก(เสือ)ร้าย
Naya Solene4.5K DibacaData High (ความจำ) สั้น...แต่รักฉัน (มัน) ยาว
พลุหลากหลายสี62 Dibaca[Engineering] รุ่นพี่เย็นชากับรุ่นน้องหน้าใส
SOEUR2.9K DibacaJust Friends สถานะแค่เพื่อน(นอน)
BlueSoda4.7K DibacaDestined Unblessed ชะตารักไร้พระพร
babybunny 54 Dibaca
