Share

บทที่ 8

Penulis: 6RICH
last update Tanggal publikasi: 2026-01-18 23:28:05

EP 08

"อ๊าาา!! อ๊ายยย!"

พรวด !

"อื้อ!!" สองร่างเกร็งกระตุกพร้อมกัน ไฟนอลปล่อยในเข้าร่างเธอ หน้าท้องแบนราบกระตุกเร้าๆปล่อยนํ้ากามไหลทะลักออกมาตามเรียวขาร่างเล็กอ่อนปวกเปียกหมดเรี่ยวแรง แต่กลับถูกมือหนากระชากคางมนและดูดปากต่อไม่ให้เธอพักหายใจ..

จ๊วบ! จ๊วบ! มือบางจิกเล็บลงบ่าแกร่งแน่นเธอหลับตาแน่น..พยายามหอบหายใจเข้าปอด...แต่ริมฝีปากกลับถูกดูดกินอย่างมูมมาม..

"พะ...พอก่อนนะคะ...หนูจะกลับแล้ว" ไฟนอลยอมผละริมฝีปากออก แล้วจับคนตัวเล็กนอนราบกับเตียงมือหนาคว้าหมอนมารองใต้สะโพกเธอเอาไว้...แต่ลูกพีชกลับดิ้นขัดขืน..

"คิดว่าคืนนี้จะได้กลับห้อง?"

"....หนูเหนื่อย...วันนี้พี่รังแกหนูมาสองครั้งแล้วนะ"

"เหนื่อย หรืออยากกลับไปหาไอ้แทน?"

ครืด~ ครืด~

เสียงโทรศัพท์ที่แทรกเข้ามาในเครื่องของลูกพีช ทำให้สายตาคมกริบตวัดมอง ก่อนจะผละออกจากร่างอรชรแล้วถือวิสาสะหยิบโทรศัพท์เธอขึ้นมา..

"พูดถึงก็มาเลย" พูดพร้อมกับโชว์หน้าจอขึ้น..

"อย่านะคะ.." ลูกพีชลุกขึ้นจากเตียงแล้วพยายามจะแย่งโทรศัพท์คืน แต่ไฟนอลกลับกดตัดสายทิ้งและปิดเครื่องต่อหน้าต่อตา..

"คิดว่าเวลาแบบนี้ฉันจะรับสายมันงั้นหรอ.."

"ให้หนูกลับไปหาพี่แทนเถอะนะคะ"

"ได้สิ...แต่หลังจากเอากับฉันเสร็จนะ"

หมับ ! พูดจบก็ผลักคนตัวเล็กลงบนเตียง พร้อมกับโยนโทรศัพท์ทิ้งบนพื้นไม่กลัวว่ามันจะพังเลยซักนิด ลูกพีชมองมือถือตาละห้อยก่อนจะโดนมือหนาดั่งคีบเหล็กจับเข้าที่คางมนแล้วหันมาสบตาก่อนจะ..

สวบ !

"โอ๊ย!" เอวสอบกระแทกเข้ามาอีกครั้งสุดโคน จนใบหน้าหวานบิดเบี้ยวด้วยความจุก..เธอหลับตาแน่นไม่แม้แต่อยากมองหน้าไฟนอล..

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

"อึก...อ๊ะ!" ร่างเล็กสั่นคลอนบนเตียง ยิ่งเพิ่มอารมณ์ให้กับชายหนุ่มที่จ้องมองคนใต้ร่างด้วยสายตาปราถนา..

"ยิ่งเอายิ่งมันส์.."

"อ๊า...พ...พอซักที"

"หึ..." ไฟนอลกระตุกยิ้ม พร้อมกับมองใบหน้าหวานที่ซีดเผือกขึ้นมาทุกทีด้วยความพอใจ ชายหนุ่มอัดกระแทกใส่ร่างเธอครั้งแล้วครั้งเล่า จับร่างเธอพลิกเปลี่ยนท่าตามที่ตัวเองต้องการจนเวลาผ่านไปหลายชั่วโมงคนที่ถูกรังแกก็หมดเรี่ยวแรงคาเตียง...

09:00 AM.

"อ๊ะ..." ลูกพีชอุทานออกมาด้วยความเจ็บหน่วงตรงจุดกึ่งกลางร่างกาย เธอกวาดสายตามองสภาพเตียงยับเยินก่อนจะเสยผมหน้าขึ้นลวกๆเมื่อคืนความทรงจำล่าสุดคือภาพใบหน้าของไฟนอลตอนขย่มบนร่างและหลังจากนั้นความมืดมิดก็เข้ามาแทนที่...

"....ไง ทิ้งฉันไว้กลางคันเลยนะ"

"พอใจรึยังคะ.."

"ยัง...เมื่อคืนยังค้างกลางคันอยู่เลย" พูดจบไฟนอลที่พึ่งอาบนํ้าเสร็จก็เดินตรงดิ่งมาหาเธอที่เตียงนอน ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปหาร่างเล็กที่กำผ้าห่มคลุมร่างแน่น...

"ถอยไปนะ.."

"ไล่ผัวตัวเองแบบนี้มันน่าโดน"

"เลิกเรียกตัวเองว่าผัวซักที หนูไม่ได้เป็นเมียพี่"

"แตกในทุกรอบขนาดนั้น ไม่เรียกว่าผัวจะเรียกว่าอะไร?"

"หยุด...หนูไม่อยากได้ยิน" มือเล็กยกขึ้นปิดหูตัวเองแล้วซบหน้าลงเข่าที่ชันขึ้น ยิ่งไฟนอลพูดตอกยํ้าเธอก็ยิ่งรู้สึกผิดต่อแฟนหนุ่มก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองใบหน้ายียวนด้วยแววตาเกลียดชัง ลูกพีชพาร่างตัวเองหอบผ้าห่มลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินถ่างขาไปหยิบโทรศัพท์ที่นอนกลิ้งอยู่บนพื้น...

หมับ !

"ไปอาบนํ้า..."

"หนูจะกลับ"

"ฉันบอกให้เธอไปอาบนํ้า.."

"...."

"หรือจะต่อจากเมื่อคืน?" ไฟนอลทำท่าจะดึงผ้าขนหนูที่พันรอบเอวสอบออก แต่ลูกพีชกับยกมือห้าม และก้าวถอยหลัง สายตาจ้องมองมือถือตัวเองที่ไฟนอลแย่งไป...

"ไม่ได้คุยกับมันไม่ตายหรอก"

"แต่นั้นมันของส่วนตัวหนู"

"ของเธอก็เหมือนของฉันทุกอย่าง"

"ขอคืนนะคะ.."

"ลูกพีช!!"

"...."

"อย่าให้ฉันต้องหมดความอดทนกับเธอ.." ไฟนอลเค้นเสียงรอดไรฟันแล้วจับคางมนบดขยี้ ก่อนที่มือหนาจะกระชากผ้าห่มออกด้วยความรำคาญหูรำคาญตา...ชายหนุ่มรั้งเอวขอดมาหาตัวแล้วบีบหน้าอกเธอแรงๆข้อหาไม่ยอมฟังเขา..

"อื้อ!!...ม...มันเจ็บนะ"

"เธอควรเชื่อฟังฉันถ้าไม่อยากเจ็บตัวมากกว่านี้"

"...."

"ฉันให้เวลาแค่ห้านาที...ไปอาบนํ้าให้เสร็จ" พูดจบก็สะบัดออกอย่างแรง แล้วเดินไปหยิบเสื้อผ้าในตู้มาสวม ลูกพีชก้มหน้ากำหมัดแน่นคนตัวเล็กเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวผืนไหม่มาแล้วเดินหายเข้าไปในห้องนํ้า เธอรีบทำทุกอย่างด้วยความยากลำบากให้ทันเวลา...ก่อนจะเดินห่อตัวออกมาจากห้องนํ้า ใบหน้าหวานเบิกตากว้างเมื่อตกใจไฟนอลที่นั้งสูบบุหรี่จ้องมองเธออยู่ปลายเตียง...

"มองทำไม...อ่อยฉันหรอ?"

"หลงตัวเอง...หนูแค่ไม่มีชุดใส่"

"ไม่มีก็เปลือยดิ"

"พี่!!"

"ใส่ชุดเดิมแล้วตามฉันออกมา..." พูดจบก็พ้นควันบุหรี่ออกแล้วเดินไปทิ้งลงถาดเขี่ย..แต่ชุดเดิมที่ไฟนอลบอกมันเน่าเกินกว่าที่เธอจะสวมใส่อีกครั้งได้...

"เดี๋ยวค่ะ...หนูยืมชุดใส่ก่อนได้ไหมคะ.."

"ฉันไม่ชอบใช้ของร่วมกับใคร.."

"งั้นหนูจะเปลือยออกไปให้ผู้ชายมองก็ได้" พูดจาประชดประชันเสร็จ ลูกพีชก็เดินตรงดิ่งมายังประตูก่อนจะโดนร่างของชายหนุ่มยืนบังประตูไว้พร้อมกับกอดอกมองเรือนร่างเธอด้วยอารมณ์หงุดหงิดก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่...

"เถียงเก่งแล้วยังชอบประชด.."

"ก็พี่ไม่ให้หนูยืม"

"ไปเลือกเอาอยู่ในตู้!!" ไฟนอลตะคอกเสียงดังแล้วชี้ไปตู้เสื้อผ้าทำให้ลูกพีชมองตามแล้วเดินไปเลือกเสื้อผ้าในตู้ใบใหญ่ เสื้อผ้าส่วนมากของไฟนอลล้วนแต่เป็นสีดำสีที่เธอไม่ชอบแต่ก็จำเป็นต้องใส่ มือเรียวหยิบเสื้อฮูดตัวโตพอคลุมเข่าได้แล้วแอบหยิบบ็อคเซอร์ของชายหนุ่มมาหนึ่งตัว...

"ใครอนุญาติให้เธอหยิบบ็อกเซอร์ฉัน!"

"จะให้หนูใส่แค่เสื้อหรอคะ.."

"โธ่เว้ย!"

ไฟนอลสบถออกมาเสียงดังแล้วยีหัวตัวเองไปหนึ่งที เขาเป็นคนหวงของใช้ส่วนตัวของตัวเองมากแต่กลับต้องยอมให้ผู้หญิงที่ขึ้นเชื่อว่าแฟนอริใช้ร่วมแม้กระทั่งบ็อกเซอร์...ด้านลูกพีชที่เถียงยืมชุดจนได้รีบสวมเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วก่อนจะเดินมาชิดแผ่นหลังกว้าง...

"เสร็จแล้วค่ะ.."

"น่ารำคาน!"

ปั้ง ! ตะคอกใส่หน้าเธอพร้อมกับปิดประตูเสียงดังเกือบงับเข้าที่ลูกพีช แต่โชคดีที่เธอรีบออกมาก่อนลูกพีชรีบสาวเท้าเดินตามคนตัวโตอย่างรวดเร็วเพราะสภาพแบบนี้เธอไม่อยากไปแท็กซี่ และอีกอย่างมือถือยังคงอยู่กับไฟนอลซึ้งตอนนี้ก็ไม่แน่ใจว่ามันพังรึยัง...

ระหว่างทาง...

[ ลูกพีช ]

"จะพาหนูไปไหนหรอคะ"

"...."

"กลับหอเธอไง...หรืออยากอยู่กับฉัน?"

"ป...ป้าวค่ะ" ฉันเหลือบมองใบหน้าบึ้งตึงของคนข้างกายด้วยอาการประหม่า ยอมรับว่าตอนนี้แทบจะไม่อยากหายใจร่วมกันด้วยซํ้าแต่ตอนนี้มันหมดทางเลือกจริงๆ...โดนข่มขืน...แถมยังโดนบังคับเอาแต่ใจตัวเองเป็นที่สุด...ยิ่งคิดฉันก็ยิ่งรังเกียจผู้ชายคนนี้...ทำไมต้องมายุ้งวุ่นวายกับความรักของเราสองคนกันด้วยนะ..

"แวะร้านยาหน่อยค่ะ..."

"สั่งฉัน?"

"หนูขอร้องต่างหาก"

"ยาคุมอยู่ลิ้นชักเปิดเอา"

"หนูจะซื้อยาแก้ปวด.."

"สงสัยของฉันคงใหญ่ไป.." อ่า...นี้กล้าพูดแบบนี้แบบไม่สะทกสะท้านได้ยังไงกันนะ อย่างน้อยๆก็ควรจะมีไรความไร้ยางอายบ้าง..

"...."

"รอบนรถ...เดี๋ยวลงไปซื้อให้"

"ไม่ต้องค่ะ...หนูไปซื้อเอง"

"พูดจาไม่รู้เรื่อง"

พรึบ ! ทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก็ปิดประตูอัดหน้าฉันอย่างแรง แล้วทำไมต้องใช้อารมณ์ทุกการกระทำแบบนี้ด้วยนะ ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ยิ่งคิดสายตาก็ยิ่งจ้องแผ่นหลังกว้างที่เดินหายเข้าไปในร้านยาอยากจะหยิบมีดซักเล่มมาเฉือนไอ้นั้นของพี่แกที่สุด...รังแกฉันดีนัก..แต่ทำไมนึกย้อนเรื่องเมื่อคืนในใจมันต้องปวดหน่วงๆขึ้นมาด้วยนะ ฉันรู้สึกต่อพี่แทนจริงๆอยากจะหนีแต่รถก็ถูกล็อคไว้...บ้าจริง..

"ลูกพีชขอโทษนะคะ..." คิดอยู่คนเดียวลำพังนํ้าตาก็ไหลอาบพวงแก้มซะงั้น ฉันอยากทักไปหาพี่แทนว่าหายไปไหน..และป่านนี้พี่แทนจะทักมาหาฉันบ้างไหมแต่ก็ทำไม่ได้..

"เอาไป..."

"...." ฉันรีบดึงสติกลับมาทันทีที่ถุงยาถูกโยนใส่หน้า...

"ในนั้นมียาแก้ปวด และสำหรับใส่ประคบแก้ระบม..."

"ค่ะ..."

"ไม่คิดจะขอบคุณหน่อยรึไง"

"มันเป็นสิ่งที่พี่ต้องรับผิดชอบอยู่แล้ว.."

"ก็กำลังทำ...เป็นผัวที่ดี" พูดจบก็กระตุกยิ้มแล้วหันมายักคิ้วให้ฉันด้วยท่าทางยียวนกวนประสาท แต่ฉันกลับอยากยกมือตบหน้าเข้าให้ซักฉาดไม่คำพูดไหนที่จะไม่ยั่วโมโหฉันเลยจริงๆ...

.

.

.

อยากเป็นผัวน้องจนตัวสั่น5555555555555555555555555

Next..

"เล่นๆอย่าให้กูเห็นว่าอยากได้เมียมันจริงๆ"

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 259

    "คนเรามีคิดผิดพลาดบ้าง ยังเริ่มต้นใหม่ได้นะคะ คุณดินเขาไม่เคยได้รับจากคนที่เขารักเลยสักครั้งเขามีแค่แม่ที่เสียชีวิต การที่เขารักใครสักคนป้าเชื่อว่ามันออกมาจากความบริสุทธิ์ออกมาจากหัวใจ ป้าเองก็ทำได้แค่คอยดูแลและปลอบใจแต่มันก็ได้มากพอที่จะทำให้ชีวิตคนหนึ่งได้รับความรักเต็มที่ ถ้าหนูได้รู้จักเขาจริงๆค

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 258

    เสียงตวาดของดีไวน์ทำให้ฉันสะดุ้งตกใจขยับไปชิดกับขอบเตียง เป็นครั้งแรกที่เขาตวาด และฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าดีไวน์หมายถึงอะไร… "ก็บอกมาสิว่าหมายถึงเรื่องอะไร อายจะได้อธิบาย…" ฉันพยายามควบคุมเสียงตนเองไม่ให้สั่น อยากให้ดีไวน์ใจเย็นและพูดมันออกมาสักที "ไม่ต้อง…" เขาตอบมาด้วยนํ้าเสียงเยือกเย็น มือหนาบีบโท

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 257

    23:00 AM. บนเรือยอร์ช (กรีนคัลเลอร์) บนเรือยอร์ชลำขนาดใหญ่ภายในถูกจัดงานประกาศผู้นำคนต่อไป ผู้ที่มีรายชื่อกำลังรวมตัวกันอยู่ในงาน โดยมีผู้ที่จะมอบตำแหน่งอยู่บนเวทีและพิธีกร พิธีสำคัญในงานกำลังจะเริ่มต้นในอีกไม่ช้า มองจากภายนอกเรือลำนี้มีสีขาวและมีมากกว่าหนึ่งชั้น ชั้นแรกใช้เป็นการจัดงานและเลี้ยงด

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 256

    ทันทีที่อายแคร์ก้าวขาเข้าไปภายในคลีนิกสายตาคู่สวยก็กวาดมองภายใน เธอหย่อนตัวนั่งลงที่อีกฝั่งคลีนิกแห่งนี้ถูกกฎหมายและปลอดภัย เพราะคุณหมอและพยาบาลสวมชุดเต็มรูปแบบ อีกอย่างที่นี้เปิดทำการเป็นเวลาเพื่อที่คุณหมอจะได้มีเวลาเข้าไปทำงานที่โรงพยาบาลใหญ่ อายแคร์นั่งอยู่เพียงลำพังเธอยังไม่เข้าไปสอบถามอะไรเกี

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 255

    . . . ฮ่องกง เปลือกตาคู่สวยเปิดขึ้นแล้วกวาดสายตามองไปทั่วบริเวณก็พบว่าตอนนี้ตนเองกำลังนอนอยู่ในห้อง ที่เต็มไปด้วยข้าวของตกแต่งสวยหรู หลังจากที่เดินทางจากไทยมาอายแคร์ก็เผลอหลับยาวจนมาถึงฮ่องกง ตื่นมาอีกทีก็อยู่ในห้องนี้แล้ว ก๊อก ก๊อก ก๊อก! ในตอนที่เธอกำลังครุ่นคิดก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ก่อ

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 254

    ขะ…ขีดสอง ให้ตายเถอะ ฉันท้อง… ความจริงที่ได้รับรู้ทำให้ที่ตรวจครรภ์หล่นจากมือกระทบกับพื้นห้องนํ้า ฉันแทบล้มทั้งยืน แล้วแบบนี้ฉันจะทำยังไงต่อไป อีกไม่นานคงแสดงอาการออกมาชัดเจนกว่านี้ แล้วดีไวน์ก็คงจับได้ ฉันคิดหาทางออกพร้อมกับจังหวะเสียงหัวใจที่เต้นระรัว ต้องเอื้อมมือจับอ่างล้างหน้าเอาไว้ อีกข้า

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status