Lahat ng Kabanata ng BAD ‘KING ผิดที่รัก : Kabanata 1 - Kabanata 10

EP 02 [ ลูกพีช ] ตี้ด ตี้ด...ฉันพยายามต่อสายหานีโม่พร้อมกับสอดส่ายสายตามองหาร่างเธอแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะเจอ...ทั้งที่โทรติดอยู่แท้ๆแต่ทำไมนีโม่ไม่ยอมรับกันนะ..ปึก ! "อ๊ะ...?" หมับ ! ฉันเดินชนใครบางคนเข้า ไม่สิเขาตั้งใจเดินชนฉันต่างหาก ชนจนโทรศัพท์ตกแถมยังราดเหล้าหกใส่ตัวฉันอย่างจงใจ พอฉันจะก้มหยิบมือถือขึ้นมาพี่คนนั้นก็ก้มหยิบมือถือฉันไปก่อนต่อหน้าต่อตาก่อน...นี้มันจงใจหาเรื่องกันชัดๆ.."มัวแต่คุยกับผู้ชายจนไม่แหกตาดูทาง.." พี่คนนั้นกดตัดสายนีโม่ที่ยังค้างไว้อยู่..แต่สายตายังคงมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า..."ขอโทษด้วยค่ะหนูรีบ..ขอโทรศัพท์คืนด้วยนะคะ" "...." พี่คนนั้นไม่ตอบแถมกดอะไรยุกยิกในมือถือฉัน...ก่อนที่สัญญาณโทรเข้าจะโผล่เข้าที่เครื่องของพี่แก.."...พี่ทำอะไร" "ได้ยินข่าวว่าเป็นเมียไอ้แทน?" "ใช่ค่ะ....แล้วมันเกี่ยวอะไรกับแฟนหนู" "มองหน้าฉันแล้วจำไม่ได้รึไง" ฉันเพ่งสายตามองใบหน้าหล่อเหลาทะลุความมืดนั้น ใบหน้าของเขายังมีแผลอยู่ด้วย แต่เดี๋ยวนะ...นี้มันคู่อริที่คอยหาเรื่องพี่แทนนิ พี่ไฟนอล.."อย่ามายุ่งวุ่นวายกับเราเลยนะคะ...แค่นี้พี่แทนก็เกือบเอาตัวไม่รอดมาหลายครั้งแล้ว" "ลอ

EP 04 ชมรม4XD.. [ ไฟนอล ] "อ่า...ยาแม่งเเรงชิบหาย" เสียงของไอ้เหนือมันสบถออกมา ในมือถือบุหรี่ไฟฟ้า ที่มีส่วนผสมของยาตัวไหม่บวกนิโคตินผสมยิ่งสูบยิ่งออกฤทธิ์คึกคะนองชิบหาย มันสูบจัดสูสีกับผมจนใต้ตานึกว่าคนอดหลับอดนอนมาอาทิตย์ ควันบุหรี่ลอยคละคลุ้งไปทั่วห้องชมรมจากพวกผมสามคน คนที่สี่หน่ะหรอ มันยังไม่โผล่หัวมา ไอ้เชี้ยดินยังไงล่ะ.."มาเติมดิ" ผมโยนยาให้ไอ้เพิร์ธแล้วเอนตัวนอนลง เหมือนร่างกายแม่งล่องลอยในอวกาศเลยว่ะ ยิ่งสูบยิ่งฟิน ทั้งที่ตอนนี้นักศึกษาทุกคนต่างเข้าเรียน แต่พวกผมเสือกอัดกันเล่นยาในห้องชมรมที่ภายในห้องมืดมืด มีเพียงเเสงส้มๆสาดส่องจากด้านนอกมา...ระบบประตูห้องต้องใส่รหัสเข้ามาเท่านั้นคนที่รู้ก็มีแค่พวกผม เล่นยากันมาหลายชั่วโมงสมองมันก็เริ่มรวนๆ.."สูบเชี้ยไรนักหนา.." และนี้เป็นเสียงของไอ้ดิน ที่พึ้งโผล่หัวมาตอนไกล้เที่ยง มาเรียนเอาป่านนี้มันจะมาหาหอกอะไรว่ะ"มึงเป็นคนแนะนำยาตัวไหม่ไม่ใช่?" ไอ้เพิร์ธถาม แล้วเสียงในหน้าจอมือถือที่เปิดหนังเอวีดูไม่อายฟ้าไม่อายดินก็ดังขึ้นลั่นห้อง ไอ้สัส มันมาเปิดทำไมตอนคนเล่นยาว่ะ อารมณ์มันพุ่งชิบหาย "เห็นชอบไง.." ไอ้ดินมันตอบแล้วเดินมาหย่อนต

Ep 06 "พี่แทนว่าไงอ่ะ...ทำไมหน้าซีดๆ" "ป้าว...ไม่มีไรหรอกไปหาไรกินกันเถอะ" "โอเค...ขอเติมหน้าแปป" "...." ลูกพีชพยักหน้าตอบแล้วปิดหน้าจอโทรศัพท์...ก่อนที่ร่างเล็กจะหยัดกายลุกขึ้นจากเตียงนอนแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าสะพายใบเล็กขึ้นมาคล้องบ่า.."สวยละ...ไปได้" นีโม่ปิดฝาลิปแล้วหย่อนลงกระเป๋าตัวเองก่อนที่สองสาวจะเดินค้องแขนกันออกมาจากห้อง"กินไรดี.." "อะไรก็ได้...ขอแค่อร่อยๆก็พอ" "ฉันเบื่อก๋วยเตี๋ยวแล้วอ่ะ...งั้นเราไปกินข้าวมันไก่ร้านเดิมที่เราไปกินด้วยกันวันแรก" "ได้หมด..""แต่มันจะเปิดไหมหน่ะสิ..." ปึก ! ในขณะที่สองสาวกำลังคุยกันอยู่นั้น..จู่ๆก็มีร่างของใครบางคนเดินชนเข้าที่ไหล่ของลูกพีชเข้าเต็มๆใบหน้าหวานเหลือบตามองด้วยความสงสัย.."หอกระจอกๆแบบนี้แกลดระดับมาพักได้ยังไง?" ดิสนี่ย์ ทำเมินแล้วเดินคุยกับเพื่อนอีกสองคนที่เดิมตามหลัง ก่อนจะไล่มองร่างของลูกพีชตั้งแต่หัวจรดเท้า ดวงตากลมโตเหลือบมองด้วยความแปลกใจเรียวคิ้วขมวดพันกัน เมื่อผู้หญิงคนนี้คือคนที่มาหาเรื่องเธอ.."เอาหน่า...ป๊าแค่ดัดนิสัยกูเองตอนนี้ก็ได้ย้ายออกแล้วไง" "รีบย้ายออกก็ดีนะ...แถวนี้มันมีแต่พวกเสนียดสกปรก" พูดจบเธอก็เหยีย

EP 08"อ๊าาา!! อ๊ายยย!" พรวด ! "อื้อ!!" สองร่างเกร็งกระตุกพร้อมกัน ไฟนอลปล่อยในเข้าร่างเธอ หน้าท้องแบนราบกระตุกเร้าๆปล่อยนํ้ากามไหลทะลักออกมาตามเรียวขาร่างเล็กอ่อนปวกเปียกหมดเรี่ยวแรง แต่กลับถูกมือหนากระชากคางมนและดูดปากต่อไม่ให้เธอพักหายใจ..จ๊วบ! จ๊วบ! มือบางจิกเล็บลงบ่าแกร่งแน่นเธอหลับตาแน่น..พยายามหอบหายใจเข้าปอด...แต่ริมฝีปากกลับถูกดูดกินอย่างมูมมาม.."พะ...พอก่อนนะคะ...หนูจะกลับแล้ว" ไฟนอลยอมผละริมฝีปากออก แล้วจับคนตัวเล็กนอนราบกับเตียงมือหนาคว้าหมอนมารองใต้สะโพกเธอเอาไว้...แต่ลูกพีชกลับดิ้นขัดขืน.."คิดว่าคืนนี้จะได้กลับห้อง?" "....หนูเหนื่อย...วันนี้พี่รังแกหนูมาสองครั้งแล้วนะ" "เหนื่อย หรืออยากกลับไปหาไอ้แทน?" ครืด~ ครืด~ เสียงโทรศัพท์ที่แทรกเข้ามาในเครื่องของลูกพีช ทำให้สายตาคมกริบตวัดมอง ก่อนจะผละออกจากร่างอรชรแล้วถือวิสาสะหยิบโทรศัพท์เธอขึ้นมา.."พูดถึงก็มาเลย" พูดพร้อมกับโชว์หน้าจอขึ้น.."อย่านะคะ.." ลูกพีชลุกขึ้นจากเตียงแล้วพยายามจะแย่งโทรศัพท์คืน แต่ไฟนอลกลับกดตัดสายทิ้งและปิดเครื่องต่อหน้าต่อตา.."คิดว่าเวลาแบบนี้ฉันจะรับสายมันงั้นหรอ.." "ให้หนูกลับไปหาพี่แทนเถอ

EP 10"เชี้ยไฟ!!" แทนไทเตรียมซัดหมัดใส่หน้าของไฟนอลอีกครั้งพร้อมกับกระชากคอเสื้อแต่ชายหนุ่มกลับยื่นหน้าเข้าไปท้าทาย ก่อนที่แทนไทจะยอมลดหมัดลงเพราะนึกได้ว่ามีสิ่งสำคัญกว่านี้ต้องทำ มากกว่าการมีปัญหากับไฟนอล.. "อย่างมึงก็ได้แค่มอง ไม่มีวันได้ใจหรอก" พูดจบก็สะบัดมือออกแล้วผลักร่างหนาไปหนึ่งที "รู้ได้ยังไงว่าได้แค่มอง..." ไฟนอลเดินตามหลังแทนไทไปติดๆ แล้ววางมือบนบ่าแกร่ง "บางทีอาจจะได้อย่างอื่นด้วยก็ได้...ใครจะไปรู้" พูดจบก็ตบไหล่ไปสองที แล้วเดินเหยียดยิ้มออกมาจากห้องนํ้าชาย ไม่สนใจสายตาของใครที่มองมา..2 ชั่วโมงต่อมา..โซน VIP... ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!"อ๊าา...เพิร์ธขา...ระ...แรงเลยค่ะ...อ๊ะ!" เสียงหวานครวญครางออกมาสุดจะกลั้นเมื่อร่างกายถูกกระแทกกระทั้นไม่ยั้ง มือเรียวเกาะขอบโซฟาเอาไว้ ใบหน้าสวยเฉี่ยวเหยเกอย่างเซ็กซี่ยิ่งตอกยํ้าอารมณ์ดิบเถื่อนในกายชาย "สะ...เสียว...มากเลยค่ะ...อ๊าา...เพิร์ธ..ระเร็วอีก.." ปึก! ปึก! พรวด..!"กรี๊ดดดดด...!" ดิสนีย์เกร็งกระตุกปล่อยนํ้าสีขาวขุ่นออกมา ฉโลมแก่นกายมันวาวที่สวมถุงยางอยู่ เพิร์ธตอกอัดสะโพกใส่ไม่กี่ครั้งร่างกายก็ปลดปล่อยออกมาไล่เรี่ยกัน.."อ๊าา.."