Share

บทที่ 12

Penulis: 6RICH
last update Tanggal publikasi: 2026-01-21 01:47:00

EP 12

"อ่า...สงสัยคงคอแห้งเกินไป" ใบหน้าหวานก้มหงุด แทนไทจึงผละมือออกแล้วหลุดยิ้มออกมา

"ใครกันแน่ที่เด็กกว่ากัน หื้มม?"

"สงสัยตอนนี้คงเป็นลูกพีชแล้วแหละ"

พูดจบเธอก็กินไอศครีมในมือต่อ ส่วนคนข้างกายก็ลอบมองใบหน้าหวานเหมือนต้องการพูดอะไรบางอย่างออกมา มือหนาเอื้อมมือปัดปอยผมที่ปกลงมาคลอเคลียร์พวงแก้มของเธอ จนลูกพีชต้องหันมามองหน้าของชายหนุ่ม..

"ลูกพีช"

"คะ?"

"ถ้าวันหนึ่ง...พี่ทำอะไรที่มันผิดมากๆลูกพีชจะรับได้ไหม?" คำถามของแทนไท ทำเอาลูกพีชหยุดชะงัก เธอเลือกที่จะไม่ตอบแล้วจัดการกับไอศครีมในมือจนหมด

"อยู่ที่ว่าเหตุผลของการทำแบบนั้นมันขึ้นอยู่กับอะไรมากกว่าค่ะ...การที่จะทำอะไรทุกคนล้วนมีเหตุผลของการกระทำนั้นๆกันทั้งสิ้น.."

"...."

"พี่แทนถามแปลกๆนะคะ"

"ป้าว...แค่อยากรู้ความคิดของลูกพีช" แทนไทหลบสายตา คำถามของชายหนุ่มทำให้เธอฉุกคิดขึ้นมาในใจแล้วถ้าวันหนึ่งแทนไทรู้ว่าเธอเคยมีอะไรกับคนที่ชายหนุ่มเกลียดล่ะ...เธอจะทำยังไง?

"แล้วถ้าลูกพีชทำผิดมากๆ พี่แทนจะยังรักลูกพีชอยู่ไหมคะ"

"คำตอบคงจะเหมือนกันนะ"

พอได้รู้คำตอบก็ทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวไม่หยุด ถ้ามันเป็นแบบนั้นและแทนไทรับได้ก็คงดี แต่ส่วนมากไม่มีใครอยากให้คนของตัวเองไปมีอะไรกับคนอื่นหรอกยิ่งถ้าเป็นคนที่เกลียด...ยิ่งคิดในสมองก็ยิ่งหนักอึ้งขอบตาเริ่มร้อนผ่าวเหมือนจะร้องให้ออกมาอยู่ร่อมร่อ...

คอนโด....

"อะไรทำให้มึงหน้าเครียดถึงขนาดนี้ว่ะ" ทิศเหนือเอ่ยถามเพื่อนสนิทที่บุกเข้าห้องของเขามาอย่างถือวิสาสะด้วยสีหน้าบึ้งตึง มาถึงก็เดินมาคว้ากระป๋องเบียร์ในตู้เย็นขึ้นมาเปิดกระดกรวดเดียวหมดเหมือนหงุดหงิดอะไรบางอย่าง...

"เสือก"

"พูดจาหมาๆบุกเข้าห้องกูมาแท้ๆ...ถ้าไม่พูดก็ไสหัวออกไปรำคาน"

"เอาเบียร์มาอีกดิ...จะแดกแม่งให้ลืมเรื่องเหี้ยๆ"

"ไม่ตอบเสือกใช้กูเฉย"

ทิศเหนือส่ายหน้าเอือมระอาแต่ก็ยอมลุกจากโซฟาตรงกันข้ามเดินไปหอบเบียร์มากองไว้บนโต๊ะตัวหรู ชายหนุ่มตวัดขาขึ้นพาดกันแล้วเคาะซองบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบพร้อมกับปรายตามองไฟนอลที่นอนเหยียดกายบนโซฟาท่อนแขนยกขึ้นก่ายหน้าผาก สภาพเหมือนคนโดนหักอก

"ถ้าไม่ติดว่ามึงเหี้ย...กูจะคิดว่ามึงอกหัก"

"...."

"หรือว่ามึงใจง่ายไปชอบใครเขาเข้า กูละอยากรู้จริงๆว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครที่ทำให้มึงเป็นหนักขนาดนี้.."

"กูมานอนห้องมึง ไม่ได้ให้มาซํ้าเติม"

"จริงสินะ"

"หุบปากไป"

ทิศเหนือเค้นยิ้มออกมา แล้วจงใจพ้นควันบุหรี่ใส่ใบหน้าของไฟนอล ปลายเท้ากระดิกชอบใจ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าอาการแบบนี้กำลังอยู่ในช่วงปวดใจแต่แค่ไม่ยอมรับ ถึงแม้จะไม่เคยมีแฟนและค่อนข้างรำคาญผู้หญิงแต่เขาก็มองออก

"ชอบเมียเขาก็ทนเอาหน่อยนะ..."

"...."

"เพราะเขาไม่ได้ชอบมึง" ตอกยํ้าเพื่อนรักเสร็จ มือหนาก็เขี่ยก้นบุหรี่แล้วทิ้งลงถาดเขี่ยก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นจากโซฟาเต็มความสูง "อยากแดกก็ตามบาย...กูเข้าห้องก่อน"

"...."

ไม่รอให้ไฟนอลตอบทิศเหนือก็เดินหายเข้ามาในห้องนอนปล่อยให้เพื่อนรักนอนกลุ้มใจอยู่ห้องนั้งเล่นเพียงลำพัง เขาไม่ใช่คนที่จะมานั้งปลอบใจหรือให้กำลังใจใคร สิ่งที่ถนัดคือตอกยํ้าและพูดความจริงต่างหาก...

01:00 AM.

หอพัก...Quick

[ ลูกพีช ]

lien!!

นีโม่ "วันนี้ฉันไม่กลับห้องนะแก...นอนคนเดียวไปก่อนนะ ฝันดีจ้ะจุ๊ปๆ"

อีกแล้วหรอ ? นี้คือคำถามที่เกิดขึ้นในใจฉันอีกครั้ง ได้ยินข่าวว่านีโม่เพื่อนรักพึ่งอกหักจากพี่เพิร์ธเสือผู้หญิงมา หาไหม่ได้เร็วซะจริงๆวันนี้คงจะไปต่อกับรุ่นพี่ที่ออกเดทอีกละมั้ง ส่วนข้อความนีโม่ก็ทักมาบอกก่อนหน้านี้แล้วแหละ แต่พึ่งมาเปิดอ่านตอนตีหนึ่ง เพราะตอนนี้ฉันพึ่งทำรายงานเล่มหนาเสร็จหน่ะสิสูบแรงไปไม่น้อยเหมือนกัน

พอทำอะไรเสร็จเรียบร้อยก็จัดการเก็บโน๊ตบุ๊คเข้าที่เดิม แล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้บิดขี้เกียจหลังจากที่นั้งอยู่ที่เดิมมาหลายชั่วโมง ก่อนที่ฉันจะเดินไปหยิบผ้าขนหนูมาเตรียมตัวจะอาบนํ้าชำระร่างกาย ก็อยากบอกอยู่เหมือนกันว่าฉันยังไม่อาบนํ้ามาจนรู้สึกเน่าหมดแล้ว ตอนนี้ก็กำลังอยู่ในชุดนักศึกษาเหมือนเดิม..

10 นาทีต่อมา...

ปั้งๆ!! ปั้ง!!ๆ

"นีโม่หรอ...แปปนึงนะ"

อาบนํ้าเสร็จมาหมาดๆเสียงเคาะประตูห้องรัวๆก็ต้องทำให้ฉันรีบกระชับผ้าขนหนูพันตัวไหม่ แล้วเดินไปหยุดที่หน้าประตู จะใช่นีโม่จริงๆหรอ ไหนบอกไม่กลับไง ?

ปั้ง! ปั้ง!

"ใจเย็นๆสิ...แกเมารึป้าวเนี้ย"

บางทีนีโม่อาจจะโดนเทและเมากลับมาก็ได้ มันชอบเป็นแบบนี้อยู่ประจำหน่ะ เวลานีโม่เมาจะไม่ชอบพูดซักเท่าไหร่ และคงไม่มีเวลาได้ทักมาบอกก่อน ฉันว่าควรเปิดประตูให้เธอ คงจะไม่ใช่คนอื่นหรอกมั้ง...

แกร๊ก...

"เคาะอยู่ได้มาเปิดละ...อ๊ะ!?"

หมับ !

เสียงถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอเมื่อคนตรงหน้าไม่ใช่นีโม่อย่างที่คิดไว้ เขาคือผู้ชายที่ฉันไม่อยากเจอหน้าที่สุด พี่ไฟนอลเบียดร่างกายเข้ามาในห้องอย่างถือวิสาสะ กลิ่นเบียร์บวกกลิ่นเหล้าลอยหึ่งออกจากตัว ร่างหนาเซเล็กน้อยเหมือนคนเมาจนไร้สติ...แต่กลับพาตัวเองมาโผล่ที่ห้องฉันได้..

"อยู่คนเดียว..?"

"พี่ควรออกไป...นีโม่อยู่กับหนู"

"ไหน...?"

ปั้ง ! พี่ไฟนอลเดินไปทีบประตูห้องนํ้าเสียงดังจนฉันสะดุ้งตกใจ กำสาบผ้าเช็ดตัวไว้แน่น ร่างกายถอยมาชิดกับบานประตูด้วยอาการประหม่า ร่างกายร้อนวูบวาบเมื่อโดนมองตั้งแต่หัวจรดเท้า

"ไหนเพื่อนเธอไม่เห็นมี"

"พี่เมามากแล้วนะคะ...ไม่ควรบุกห้องคนอื่นมาแบบนี้"

"ช่วยไม่ได้...เปิดประตูให้ฉันเอง"

พี่ไฟนอลยักไหล่ไม่ใยดี แล้วย่างกรายเข้ามาหาฉันทีละก้าวๆแววตาปรือๆนั้นเหมือนแอบแฝงไปด้วยความรู้สึกอะไรบางอย่างที่ยากจะคาดเดา ก่อนที่มือหนาจะกระชากผ้าขนหนูออกจากร่างฉันด้วยความรุนแรง..

"อึก.." ร่างฉันถูกกระชากมาติดกับผนังห้อง แล้วถูกดักไว้ด้วยร่างหนา พี่ไฟนอลเบียดชิดร่างกายฉันแน่นแล้วเสียดสีปลายจมูกเข้าที่พวงแก้ม จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆที่เป่ารดลงมา ความรู้สึกฉันตอนนี้มันทั้งหวาดกลัวและอับอาย ยิ่งพยายามต่อต้านก็เหมือนยิ่งยุให้พี่เขารุนแรงกว่าเดิม...

"พี่ต้องการอะไร" ฉันเบียนหน้าหลบพร้อมกับหลับตาหลีกเลี่ยงการมองใบหน้าหล่อเหลานั้น...

"ไม่รู้สิ" นํ้าเสียงแหบพร่าตอบออกมา ก่อนจะดูดเม้มซอกคอฉันอย่างเอาแต่ใจ ริมฝีปากร้อนฝากรอยเอาไว้เป็นจํ้าๆ ก่อนจะผละออกใบหน้าห่างกันเพียงไม่ถึงคืบ "ถ้าบอกว่าไม่ชอบให้เธออยู่กับไอ้แทนจะผิดไหม?"

"พี่พูดบ้าอะไร...คนที่ควรต้องออกห่างจากหนูคือพี่ต่างหาก" ฉันคบกรามแน่นกับคำพูดไร้สติของพี่ไฟนอล ที่เขาพูดออกมาก็เพราะฤทธิ์แอลกอฮอร์และความอยากเอาชนะของตัวเองทั้งนั้น ฉันมั่นใจว่ามันไม่มีความรู้สึกอะไรแบบนั้นจริงๆหรอก

"ทำไม....ไอ้แทนมันมีอะไรดีกว่าฉัน?" เหมือนพี่ไฟนอลจะถามเพื่อตอกยํ้าความโมโหตัวเอง ถามจบในดวงตาคู่นั้นก็เหมือนลุกโชนด้วยไฟโทสะ..และน้อยใจ หรอ?

"พี่ถามอะไร...พี่เมามากแล้วนะคะเราคงพูดกันไม่รู้เรื่อง"

"ตอบ"

"มีสติหน่อยค่ะ"

"ฉันเลี้ยงเธอได้ทั้งชาติ...แล้วมันมีปัญญาทำห่าอะไรได้บ้าง"

เพี๊ยะ ! จู่ๆมือฉันมันก็ฟาดลงที่แก้มขวาของพี่ไฟนอลเข้าเต็มๆ จนใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงตบ ไม่รู้สิฉันแค่อยากเตือนสติพี่ไฟนอลและไม่ชอบให้ใครมาดูถูกคนที่ตัวเองรักก็เท่านั้น..

"ปล่อยหนูด้วยค่ะ...แล้วกรุณาออกไป"

"...." พี่ไฟนอลนิ่งเงียบพร้อมกับซบใบหน้าลงที่บ่าไหล่ ท่าทางของพี่แกทำให้ฉันแอบแปลกใจ ทั้งที่โดนตบไปเต็มๆแทนที่จะผลักร่างฉันออกแล้วตะคอกด่า แต่กลับไม่ นึกได้ดังนั้นฉันก็พยายามใช้มือดันศรีษะโตออก...

"อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ..."

"ไม่...ฉันแค่อยากให้เธอเลิกกับมัน"

"...."

"ไปเลิกกับมันแล้วมาคบกับฉันไม่ได้หรอ?"

.

.

.

คนเมานี้พูดตรงเนาะ5555555555555555555555555555

Next..

"สถานการณ์แบบนี้ยังกล้าปากดี..?"

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 259

    "คนเรามีคิดผิดพลาดบ้าง ยังเริ่มต้นใหม่ได้นะคะ คุณดินเขาไม่เคยได้รับจากคนที่เขารักเลยสักครั้งเขามีแค่แม่ที่เสียชีวิต การที่เขารักใครสักคนป้าเชื่อว่ามันออกมาจากความบริสุทธิ์ออกมาจากหัวใจ ป้าเองก็ทำได้แค่คอยดูแลและปลอบใจแต่มันก็ได้มากพอที่จะทำให้ชีวิตคนหนึ่งได้รับความรักเต็มที่ ถ้าหนูได้รู้จักเขาจริงๆค

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 258

    เสียงตวาดของดีไวน์ทำให้ฉันสะดุ้งตกใจขยับไปชิดกับขอบเตียง เป็นครั้งแรกที่เขาตวาด และฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าดีไวน์หมายถึงอะไร… "ก็บอกมาสิว่าหมายถึงเรื่องอะไร อายจะได้อธิบาย…" ฉันพยายามควบคุมเสียงตนเองไม่ให้สั่น อยากให้ดีไวน์ใจเย็นและพูดมันออกมาสักที "ไม่ต้อง…" เขาตอบมาด้วยนํ้าเสียงเยือกเย็น มือหนาบีบโท

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 257

    23:00 AM. บนเรือยอร์ช (กรีนคัลเลอร์) บนเรือยอร์ชลำขนาดใหญ่ภายในถูกจัดงานประกาศผู้นำคนต่อไป ผู้ที่มีรายชื่อกำลังรวมตัวกันอยู่ในงาน โดยมีผู้ที่จะมอบตำแหน่งอยู่บนเวทีและพิธีกร พิธีสำคัญในงานกำลังจะเริ่มต้นในอีกไม่ช้า มองจากภายนอกเรือลำนี้มีสีขาวและมีมากกว่าหนึ่งชั้น ชั้นแรกใช้เป็นการจัดงานและเลี้ยงด

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 256

    ทันทีที่อายแคร์ก้าวขาเข้าไปภายในคลีนิกสายตาคู่สวยก็กวาดมองภายใน เธอหย่อนตัวนั่งลงที่อีกฝั่งคลีนิกแห่งนี้ถูกกฎหมายและปลอดภัย เพราะคุณหมอและพยาบาลสวมชุดเต็มรูปแบบ อีกอย่างที่นี้เปิดทำการเป็นเวลาเพื่อที่คุณหมอจะได้มีเวลาเข้าไปทำงานที่โรงพยาบาลใหญ่ อายแคร์นั่งอยู่เพียงลำพังเธอยังไม่เข้าไปสอบถามอะไรเกี

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 255

    . . . ฮ่องกง เปลือกตาคู่สวยเปิดขึ้นแล้วกวาดสายตามองไปทั่วบริเวณก็พบว่าตอนนี้ตนเองกำลังนอนอยู่ในห้อง ที่เต็มไปด้วยข้าวของตกแต่งสวยหรู หลังจากที่เดินทางจากไทยมาอายแคร์ก็เผลอหลับยาวจนมาถึงฮ่องกง ตื่นมาอีกทีก็อยู่ในห้องนี้แล้ว ก๊อก ก๊อก ก๊อก! ในตอนที่เธอกำลังครุ่นคิดก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ก่อ

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 254

    ขะ…ขีดสอง ให้ตายเถอะ ฉันท้อง… ความจริงที่ได้รับรู้ทำให้ที่ตรวจครรภ์หล่นจากมือกระทบกับพื้นห้องนํ้า ฉันแทบล้มทั้งยืน แล้วแบบนี้ฉันจะทำยังไงต่อไป อีกไม่นานคงแสดงอาการออกมาชัดเจนกว่านี้ แล้วดีไวน์ก็คงจับได้ ฉันคิดหาทางออกพร้อมกับจังหวะเสียงหัวใจที่เต้นระรัว ต้องเอื้อมมือจับอ่างล้างหน้าเอาไว้ อีกข้า

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status