共有

บทที่ 12

作者: 6RICH
last update 公開日: 2026-01-21 01:47:00

EP 12

"อ่า...สงสัยคงคอแห้งเกินไป" ใบหน้าหวานก้มหงุด แทนไทจึงผละมือออกแล้วหลุดยิ้มออกมา

"ใครกันแน่ที่เด็กกว่ากัน หื้มม?"

"สงสัยตอนนี้คงเป็นลูกพีชแล้วแหละ"

พูดจบเธอก็กินไอศครีมในมือต่อ ส่วนคนข้างกายก็ลอบมองใบหน้าหวานเหมือนต้องการพูดอะไรบางอย่างออกมา มือหนาเอื้อมมือปัดปอยผมที่ปกลงมาคลอเคลียร์พวงแก้มของเธอ จนลูกพีชต้องหันมามองหน้าของชายหนุ่ม..

"ลูกพีช"

"คะ?"

"ถ้าวันหนึ่ง...พี่ทำอะไรที่มันผิดมากๆลูกพีชจะรับได้ไหม?" คำถามของแทนไท ทำเอาลูกพีชหยุดชะงัก เธอเลือกที่จะไม่ตอบแล้วจัดการกับไอศครีมในมือจนหมด

"อยู่ที่ว่าเหตุผลของการทำแบบนั้นมันขึ้นอยู่กับอะไรมากกว่าค่ะ...การที่จะทำอะไรทุกคนล้วนมีเหตุผลของการกระทำนั้นๆกันทั้งสิ้น.."

"...."

"พี่แทนถามแปลกๆนะคะ"

"ป้าว...แค่อยากรู้ความคิดของลูกพีช" แทนไทหลบสายตา คำถามของชายหนุ่มทำให้เธอฉุกคิดขึ้นมาในใจแล้วถ้าวันหนึ่งแทนไทรู้ว่าเธอเคยมีอะไรกับคนที่ชายหนุ่มเกลียดล่ะ...เธอจะทำยังไง?

"แล้วถ้าลูกพีชทำผิดมากๆ พี่แทนจะยังรักลูกพีชอยู่ไหมคะ"

"คำตอบคงจะเหมือนกันนะ"

พอได้รู้คำตอบก็ทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวไม่หยุด ถ้ามันเป็นแบบนั้นและแทนไทรับได้ก็คงดี แต่ส่วนมากไม่มีใครอยากให้คนของตัวเองไปมีอะไรกับคนอื่นหรอกยิ่งถ้าเป็นคนที่เกลียด...ยิ่งคิดในสมองก็ยิ่งหนักอึ้งขอบตาเริ่มร้อนผ่าวเหมือนจะร้องให้ออกมาอยู่ร่อมร่อ...

คอนโด....

"อะไรทำให้มึงหน้าเครียดถึงขนาดนี้ว่ะ" ทิศเหนือเอ่ยถามเพื่อนสนิทที่บุกเข้าห้องของเขามาอย่างถือวิสาสะด้วยสีหน้าบึ้งตึง มาถึงก็เดินมาคว้ากระป๋องเบียร์ในตู้เย็นขึ้นมาเปิดกระดกรวดเดียวหมดเหมือนหงุดหงิดอะไรบางอย่าง...

"เสือก"

"พูดจาหมาๆบุกเข้าห้องกูมาแท้ๆ...ถ้าไม่พูดก็ไสหัวออกไปรำคาน"

"เอาเบียร์มาอีกดิ...จะแดกแม่งให้ลืมเรื่องเหี้ยๆ"

"ไม่ตอบเสือกใช้กูเฉย"

ทิศเหนือส่ายหน้าเอือมระอาแต่ก็ยอมลุกจากโซฟาตรงกันข้ามเดินไปหอบเบียร์มากองไว้บนโต๊ะตัวหรู ชายหนุ่มตวัดขาขึ้นพาดกันแล้วเคาะซองบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบพร้อมกับปรายตามองไฟนอลที่นอนเหยียดกายบนโซฟาท่อนแขนยกขึ้นก่ายหน้าผาก สภาพเหมือนคนโดนหักอก

"ถ้าไม่ติดว่ามึงเหี้ย...กูจะคิดว่ามึงอกหัก"

"...."

"หรือว่ามึงใจง่ายไปชอบใครเขาเข้า กูละอยากรู้จริงๆว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครที่ทำให้มึงเป็นหนักขนาดนี้.."

"กูมานอนห้องมึง ไม่ได้ให้มาซํ้าเติม"

"จริงสินะ"

"หุบปากไป"

ทิศเหนือเค้นยิ้มออกมา แล้วจงใจพ้นควันบุหรี่ใส่ใบหน้าของไฟนอล ปลายเท้ากระดิกชอบใจ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าอาการแบบนี้กำลังอยู่ในช่วงปวดใจแต่แค่ไม่ยอมรับ ถึงแม้จะไม่เคยมีแฟนและค่อนข้างรำคาญผู้หญิงแต่เขาก็มองออก

"ชอบเมียเขาก็ทนเอาหน่อยนะ..."

"...."

"เพราะเขาไม่ได้ชอบมึง" ตอกยํ้าเพื่อนรักเสร็จ มือหนาก็เขี่ยก้นบุหรี่แล้วทิ้งลงถาดเขี่ยก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นจากโซฟาเต็มความสูง "อยากแดกก็ตามบาย...กูเข้าห้องก่อน"

"...."

ไม่รอให้ไฟนอลตอบทิศเหนือก็เดินหายเข้ามาในห้องนอนปล่อยให้เพื่อนรักนอนกลุ้มใจอยู่ห้องนั้งเล่นเพียงลำพัง เขาไม่ใช่คนที่จะมานั้งปลอบใจหรือให้กำลังใจใคร สิ่งที่ถนัดคือตอกยํ้าและพูดความจริงต่างหาก...

01:00 AM.

หอพัก...Quick

[ ลูกพีช ]

lien!!

นีโม่ "วันนี้ฉันไม่กลับห้องนะแก...นอนคนเดียวไปก่อนนะ ฝันดีจ้ะจุ๊ปๆ"

อีกแล้วหรอ ? นี้คือคำถามที่เกิดขึ้นในใจฉันอีกครั้ง ได้ยินข่าวว่านีโม่เพื่อนรักพึ่งอกหักจากพี่เพิร์ธเสือผู้หญิงมา หาไหม่ได้เร็วซะจริงๆวันนี้คงจะไปต่อกับรุ่นพี่ที่ออกเดทอีกละมั้ง ส่วนข้อความนีโม่ก็ทักมาบอกก่อนหน้านี้แล้วแหละ แต่พึ่งมาเปิดอ่านตอนตีหนึ่ง เพราะตอนนี้ฉันพึ่งทำรายงานเล่มหนาเสร็จหน่ะสิสูบแรงไปไม่น้อยเหมือนกัน

พอทำอะไรเสร็จเรียบร้อยก็จัดการเก็บโน๊ตบุ๊คเข้าที่เดิม แล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้บิดขี้เกียจหลังจากที่นั้งอยู่ที่เดิมมาหลายชั่วโมง ก่อนที่ฉันจะเดินไปหยิบผ้าขนหนูมาเตรียมตัวจะอาบนํ้าชำระร่างกาย ก็อยากบอกอยู่เหมือนกันว่าฉันยังไม่อาบนํ้ามาจนรู้สึกเน่าหมดแล้ว ตอนนี้ก็กำลังอยู่ในชุดนักศึกษาเหมือนเดิม..

10 นาทีต่อมา...

ปั้งๆ!! ปั้ง!!ๆ

"นีโม่หรอ...แปปนึงนะ"

อาบนํ้าเสร็จมาหมาดๆเสียงเคาะประตูห้องรัวๆก็ต้องทำให้ฉันรีบกระชับผ้าขนหนูพันตัวไหม่ แล้วเดินไปหยุดที่หน้าประตู จะใช่นีโม่จริงๆหรอ ไหนบอกไม่กลับไง ?

ปั้ง! ปั้ง!

"ใจเย็นๆสิ...แกเมารึป้าวเนี้ย"

บางทีนีโม่อาจจะโดนเทและเมากลับมาก็ได้ มันชอบเป็นแบบนี้อยู่ประจำหน่ะ เวลานีโม่เมาจะไม่ชอบพูดซักเท่าไหร่ และคงไม่มีเวลาได้ทักมาบอกก่อน ฉันว่าควรเปิดประตูให้เธอ คงจะไม่ใช่คนอื่นหรอกมั้ง...

แกร๊ก...

"เคาะอยู่ได้มาเปิดละ...อ๊ะ!?"

หมับ !

เสียงถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอเมื่อคนตรงหน้าไม่ใช่นีโม่อย่างที่คิดไว้ เขาคือผู้ชายที่ฉันไม่อยากเจอหน้าที่สุด พี่ไฟนอลเบียดร่างกายเข้ามาในห้องอย่างถือวิสาสะ กลิ่นเบียร์บวกกลิ่นเหล้าลอยหึ่งออกจากตัว ร่างหนาเซเล็กน้อยเหมือนคนเมาจนไร้สติ...แต่กลับพาตัวเองมาโผล่ที่ห้องฉันได้..

"อยู่คนเดียว..?"

"พี่ควรออกไป...นีโม่อยู่กับหนู"

"ไหน...?"

ปั้ง ! พี่ไฟนอลเดินไปทีบประตูห้องนํ้าเสียงดังจนฉันสะดุ้งตกใจ กำสาบผ้าเช็ดตัวไว้แน่น ร่างกายถอยมาชิดกับบานประตูด้วยอาการประหม่า ร่างกายร้อนวูบวาบเมื่อโดนมองตั้งแต่หัวจรดเท้า

"ไหนเพื่อนเธอไม่เห็นมี"

"พี่เมามากแล้วนะคะ...ไม่ควรบุกห้องคนอื่นมาแบบนี้"

"ช่วยไม่ได้...เปิดประตูให้ฉันเอง"

พี่ไฟนอลยักไหล่ไม่ใยดี แล้วย่างกรายเข้ามาหาฉันทีละก้าวๆแววตาปรือๆนั้นเหมือนแอบแฝงไปด้วยความรู้สึกอะไรบางอย่างที่ยากจะคาดเดา ก่อนที่มือหนาจะกระชากผ้าขนหนูออกจากร่างฉันด้วยความรุนแรง..

"อึก.." ร่างฉันถูกกระชากมาติดกับผนังห้อง แล้วถูกดักไว้ด้วยร่างหนา พี่ไฟนอลเบียดชิดร่างกายฉันแน่นแล้วเสียดสีปลายจมูกเข้าที่พวงแก้ม จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆที่เป่ารดลงมา ความรู้สึกฉันตอนนี้มันทั้งหวาดกลัวและอับอาย ยิ่งพยายามต่อต้านก็เหมือนยิ่งยุให้พี่เขารุนแรงกว่าเดิม...

"พี่ต้องการอะไร" ฉันเบียนหน้าหลบพร้อมกับหลับตาหลีกเลี่ยงการมองใบหน้าหล่อเหลานั้น...

"ไม่รู้สิ" นํ้าเสียงแหบพร่าตอบออกมา ก่อนจะดูดเม้มซอกคอฉันอย่างเอาแต่ใจ ริมฝีปากร้อนฝากรอยเอาไว้เป็นจํ้าๆ ก่อนจะผละออกใบหน้าห่างกันเพียงไม่ถึงคืบ "ถ้าบอกว่าไม่ชอบให้เธออยู่กับไอ้แทนจะผิดไหม?"

"พี่พูดบ้าอะไร...คนที่ควรต้องออกห่างจากหนูคือพี่ต่างหาก" ฉันคบกรามแน่นกับคำพูดไร้สติของพี่ไฟนอล ที่เขาพูดออกมาก็เพราะฤทธิ์แอลกอฮอร์และความอยากเอาชนะของตัวเองทั้งนั้น ฉันมั่นใจว่ามันไม่มีความรู้สึกอะไรแบบนั้นจริงๆหรอก

"ทำไม....ไอ้แทนมันมีอะไรดีกว่าฉัน?" เหมือนพี่ไฟนอลจะถามเพื่อตอกยํ้าความโมโหตัวเอง ถามจบในดวงตาคู่นั้นก็เหมือนลุกโชนด้วยไฟโทสะ..และน้อยใจ หรอ?

"พี่ถามอะไร...พี่เมามากแล้วนะคะเราคงพูดกันไม่รู้เรื่อง"

"ตอบ"

"มีสติหน่อยค่ะ"

"ฉันเลี้ยงเธอได้ทั้งชาติ...แล้วมันมีปัญญาทำห่าอะไรได้บ้าง"

เพี๊ยะ ! จู่ๆมือฉันมันก็ฟาดลงที่แก้มขวาของพี่ไฟนอลเข้าเต็มๆ จนใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงตบ ไม่รู้สิฉันแค่อยากเตือนสติพี่ไฟนอลและไม่ชอบให้ใครมาดูถูกคนที่ตัวเองรักก็เท่านั้น..

"ปล่อยหนูด้วยค่ะ...แล้วกรุณาออกไป"

"...." พี่ไฟนอลนิ่งเงียบพร้อมกับซบใบหน้าลงที่บ่าไหล่ ท่าทางของพี่แกทำให้ฉันแอบแปลกใจ ทั้งที่โดนตบไปเต็มๆแทนที่จะผลักร่างฉันออกแล้วตะคอกด่า แต่กลับไม่ นึกได้ดังนั้นฉันก็พยายามใช้มือดันศรีษะโตออก...

"อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ..."

"ไม่...ฉันแค่อยากให้เธอเลิกกับมัน"

"...."

"ไปเลิกกับมันแล้วมาคบกับฉันไม่ได้หรอ?"

.

.

.

คนเมานี้พูดตรงเนาะ5555555555555555555555555555

Next..

"สถานการณ์แบบนี้ยังกล้าปากดี..?"

この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード

最新チャプター

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 259

    "คนเรามีคิดผิดพลาดบ้าง ยังเริ่มต้นใหม่ได้นะคะ คุณดินเขาไม่เคยได้รับจากคนที่เขารักเลยสักครั้งเขามีแค่แม่ที่เสียชีวิต การที่เขารักใครสักคนป้าเชื่อว่ามันออกมาจากความบริสุทธิ์ออกมาจากหัวใจ ป้าเองก็ทำได้แค่คอยดูแลและปลอบใจแต่มันก็ได้มากพอที่จะทำให้ชีวิตคนหนึ่งได้รับความรักเต็มที่ ถ้าหนูได้รู้จักเขาจริงๆค

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 258

    เสียงตวาดของดีไวน์ทำให้ฉันสะดุ้งตกใจขยับไปชิดกับขอบเตียง เป็นครั้งแรกที่เขาตวาด และฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าดีไวน์หมายถึงอะไร… "ก็บอกมาสิว่าหมายถึงเรื่องอะไร อายจะได้อธิบาย…" ฉันพยายามควบคุมเสียงตนเองไม่ให้สั่น อยากให้ดีไวน์ใจเย็นและพูดมันออกมาสักที "ไม่ต้อง…" เขาตอบมาด้วยนํ้าเสียงเยือกเย็น มือหนาบีบโท

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 257

    23:00 AM. บนเรือยอร์ช (กรีนคัลเลอร์) บนเรือยอร์ชลำขนาดใหญ่ภายในถูกจัดงานประกาศผู้นำคนต่อไป ผู้ที่มีรายชื่อกำลังรวมตัวกันอยู่ในงาน โดยมีผู้ที่จะมอบตำแหน่งอยู่บนเวทีและพิธีกร พิธีสำคัญในงานกำลังจะเริ่มต้นในอีกไม่ช้า มองจากภายนอกเรือลำนี้มีสีขาวและมีมากกว่าหนึ่งชั้น ชั้นแรกใช้เป็นการจัดงานและเลี้ยงด

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 256

    ทันทีที่อายแคร์ก้าวขาเข้าไปภายในคลีนิกสายตาคู่สวยก็กวาดมองภายใน เธอหย่อนตัวนั่งลงที่อีกฝั่งคลีนิกแห่งนี้ถูกกฎหมายและปลอดภัย เพราะคุณหมอและพยาบาลสวมชุดเต็มรูปแบบ อีกอย่างที่นี้เปิดทำการเป็นเวลาเพื่อที่คุณหมอจะได้มีเวลาเข้าไปทำงานที่โรงพยาบาลใหญ่ อายแคร์นั่งอยู่เพียงลำพังเธอยังไม่เข้าไปสอบถามอะไรเกี

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 255

    . . . ฮ่องกง เปลือกตาคู่สวยเปิดขึ้นแล้วกวาดสายตามองไปทั่วบริเวณก็พบว่าตอนนี้ตนเองกำลังนอนอยู่ในห้อง ที่เต็มไปด้วยข้าวของตกแต่งสวยหรู หลังจากที่เดินทางจากไทยมาอายแคร์ก็เผลอหลับยาวจนมาถึงฮ่องกง ตื่นมาอีกทีก็อยู่ในห้องนี้แล้ว ก๊อก ก๊อก ก๊อก! ในตอนที่เธอกำลังครุ่นคิดก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ก่อ

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 254

    ขะ…ขีดสอง ให้ตายเถอะ ฉันท้อง… ความจริงที่ได้รับรู้ทำให้ที่ตรวจครรภ์หล่นจากมือกระทบกับพื้นห้องนํ้า ฉันแทบล้มทั้งยืน แล้วแบบนี้ฉันจะทำยังไงต่อไป อีกไม่นานคงแสดงอาการออกมาชัดเจนกว่านี้ แล้วดีไวน์ก็คงจับได้ ฉันคิดหาทางออกพร้อมกับจังหวะเสียงหัวใจที่เต้นระรัว ต้องเอื้อมมือจับอ่างล้างหน้าเอาไว้ อีกข้า

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status