บทที่ 2

EP 02

[ ลูกพีช ]

ตี้ด ตี้ด...

ฉันพยายามต่อสายหานีโม่พร้อมกับสอดส่ายสายตามองหาร่างเธอแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะเจอ...ทั้งที่โทรติดอยู่แท้ๆแต่ทำไมนีโม่ไม่ยอมรับกันนะ..

ปึก !

"อ๊ะ...?"

หมับ ! ฉันเดินชนใครบางคนเข้า ไม่สิเขาตั้งใจเดินชนฉันต่างหาก ชนจนโทรศัพท์ตกแถมยังราดเหล้าหกใส่ตัวฉันอย่างจงใจ พอฉันจะก้มหยิบมือถือขึ้นมาพี่คนนั้นก็ก้มหยิบมือถือฉันไปก่อนต่อหน้าต่อตาก่อน...นี้มันจงใจหาเรื่องกันชัดๆ..

"มัวแต่คุยกับผู้ชายจนไม่แหกตาดูทาง.." พี่คนนั้นกดตัดสายนีโม่ที่ยังค้างไว้อยู่..แต่สายตายังคงมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า...

"ขอโทษด้วยค่ะหนูรีบ..ขอโทรศัพท์คืนด้วยนะคะ"

"...." พี่คนนั้นไม่ตอบแถมกดอะไรยุกยิกในมือถือฉัน...ก่อนที่สัญญาณโทรเข้าจะโผล่เข้าที่เครื่องของพี่แก..

"...พี่ทำอะไร"

"ได้ยินข่าวว่าเป็นเมียไอ้แทน?"

"ใช่ค่ะ....แล้วมันเกี่ยวอะไรกับแฟนหนู"

"มองหน้าฉันแล้วจำไม่ได้รึไง" ฉันเพ่งสายตามองใบหน้าหล่อเหลาทะลุความมืดนั้น ใบหน้าของเขายังมีแผลอยู่ด้วย แต่เดี๋ยวนะ...นี้มันคู่อริที่คอยหาเรื่องพี่แทนนิ พี่ไฟนอล..

"อย่ามายุ่งวุ่นวายกับเราเลยนะคะ...แค่นี้พี่แทนก็เกือบเอาตัวไม่รอดมาหลายครั้งแล้ว"

"ลองขอร้องแบบอื่นดีกว่าไหม..เผื่อจะสมเพชแล้วยอมทำตาม.." พี่ไฟยื่นหน้าเข้ามาไกล้ๆจนปลายจมูกเราชนกัน...ฉันค่อยๆก้าวถอยหลังไปเรื่อยๆแต่..

หมับ ! เอวก็ถูกรั้งเข้าไปหาคนตัวโต...สายตาหิวกระหายนั้นหลุบมองริมฝีปากฉัน...ก่อนที่ลำคอใหญ่จะกลืนนํ้าลายลงเอือกใหญ่..

"ถ้ายอมขอร้อง...แล้วจะยอมเลิกยุ่งกับพวกเราไหมคะ..?"

"รักมันมากเลยรึไง.."

"ค่ะ...รักมาก"

"หึ.."

"พี่ไฟ...จะพาหนูไปไหนคะ...อื้อ!" ไม่ทันที่ฉันได้ตั้งหลักพี่ไฟนอลก็ดันร่างฉันมาหลุบยังมุมเสาใหญ่แล้วประกบจูบเหมือนไม่ชอบคำตอบของฉันอย่างไงอย่างงั้น..มือหนาเริ่มบีบเค้นหน้าอกฉันจนมันปวดร้าวไปหมด..พยายามขัดขืนเท่าไหร่ร่างกายก็ถูกกดแน่นกว่าเดิม...จูบของพี่เขามันรุนแรงเรื่อยๆจนฉันแทบหายใจไม่ออก...

"อื้อ.."

"รักกันมาก...เดี๋ยวฉันจะทำมันร้าวฉานเอง" พูดจบพี่เขาก็ยัดโทรศัพท์ใส่มือฉันแล้วเดินทิ้งท้ายออกไปให้ฉันงุนงง...ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าจะเกลียดพี่แทนทำไมขนาดนั้น..

[ AND... ]

"ลากไปจูบเลยหรอว่ะ?" ทันทีที่ไฟนอลเดินล้วงถุงกางเกงกลับมาที่โต๊ะด้วยใบหน้าที่ปรากฎรอยยิ้มสะใจ ทิศเหนือก็ถามขึ้น สามหนุ่มเฝ้ามองเหตุการณ์เมื่อกี้อย่างชอบใจ..

"ดีเท่าไหร่กูไม่จับเอาตรงนั้น...ปากดีชิบหาย"

"มึงไปขัดใจไรกับน้องมันอีก...?"

"แทนที่น้องมันจะเป็นฝ่ายขัดใจมึง...เดินเอาเหล้าไปลาดตัวเด็กมันแบบนั้นเป็นกูกูตวัดตีนอัดหน้าไปนานล่ะ.." เพิร์ธพูดพร้อมกับกรอกเหล้าเข้าปาก..

"โง่แบบนั้น...จะมีปัญญาทำห่าอะไร" พูดจบมือหนาก็กดแอดไลน์ด้วยการเพิ่มเบอร์..ก่อนจะปรากฎโปรไฟล์รูปคู่ของเธอและแทนไท..

"เป็นเชี้ยไร..?" ดินถามเมื่อเห็นชายหนุ่มขมวดคิ้วพันกันเป็นปม..

"ยัยนี้คบกับไอ้แทนนานยัง"

"ซักพัก"

"ทำไม...จะรอเสียบหรอว่ะ"

"ใครบอกกูจะรอเสียบ...รอเหยียบหน้ามันต่างหาก"

"ง่ายขนาดนั้น?" เหนือถาม..

"มีอะไรยาก...หลอกนิดหลอกหน่อยก็หลงกูเเล้ว"

"เลวชิบ.." ดีไวน์สบถออกมา...ก่อนจะหยิบซองบุหรี่มาเคาะซองแล้วจุดสูบมองบรรยากาศภายในผับ..

"มั่นหน้ากว่ามึงหาที่ไหนไม่ได้แล้ว" เหนือพูดออกมาแล้วส่ายหัวเอือมระอา..

"...ดูมึงจะอารมณ์เสียมากกว่าเดิมนะ" เพิร์ธปล่อยมือจากสองเต้าอวบอิ่มแล้วควักมือไล่พวกเธอกลับไป..

"หวานตายห่า.."

ปัก ! ชายหนุ่มโยนโทรศัพท์ลงพื้นโต๊ะไม่กลัวมันพังแม้แต่นิดเดียวแล้วยีหัวด้วยอารมณ์หงุดหงิด...ทำให้สามหนุ่มต้องชะโงกหน้าดูสิ่งที่ปรากฎบนหน้าจอ...นั้นก็คือรูปคู่ของลูกพีชและแทนไท..

"หลงรักเมียเขาแล้วรึไง...ถึงได้หัวร้อนขนาดนี้"

"กูแค่หมั่นไส้...เห็นมันมีความสุขแล้วคันตีนไม่ได้สนใจยัยนั้นเลยซักนิด"

"แถ.." ดินพูด

"ไม่เอาหน่า...อย่าพึ่งคันตีนตอนนี้ มีอย่างอื่นให้หน้าคันกว่านี้" เพิร์ธกวาดแขนโอบคอเพื่อนแล้วโบ้ยปากไปยังผู้หญิงโต๊ะไม่ไกลกันนักที่ส่งสัญญาณเชื่อเชิญมาให้..."แต่ละคนหุ่นเอ็กซ์โครตๆ...ได้ซักทีพรุ่งนี้จะตั้งใจเรียน.."

"...." สองหนุ่มเจ้าสำราญเพ่งสาวตามองสาวๆ..ก่อนที่ไฟนอลจะกระดิกนิ้วแล้วตบที่ตักตัวเอง..ส่วนเพิร์ธชูแก้วเหล้าแล้วขยิบตาให้หนึ่งที...เพียงเท่านั้นสาวๆก็วิ่งเข้ามาหากันแทบไม่ทัน..

00.00 AM.

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องไปทั่วห้อง เสียงครางเสียวซ่านของหญิงสาวราวจะขาดใจยิ่งเพิ่มความดิบเถื่อนในกายชาย ไฟนอลอัดกระแทกใส่ร่างอวบอิ่มไม่ยั้งจนร่างหญิงสาวสั่นคลอนอย่างบ้าคลั่ง..

"อ๊าา...ระ...แรงอีกคะ...ไฟขา...อ๊ายย!"

"เชี้ยไรว่ะ.." ไฟนอลขบกรามแน่นข่มอารมณ์ขัดใจเอาไว้มือหนาที่จับบั้นท้ายกลมกลึงเอาไว้ในท่าคลานเข่าเกิดเส้นเลือดปูดโปนตามท่อนแขนย่างเพิ่มความน่าหลงใหลให้กับชายหนุ่ม...

"อ๊าา...ตะ..แตกมาเลยค่ะที่รัก.."

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

"...หลวมชิบ"

"อ๊ะ...ทะ...ทำไมเลิกทำละคะ..?" ไฟนอลดึงถุงยางออกแล้วฟาดลงถังขยะด้วยอารมณ์หงุดหงิด...ในขณะที่อีกคนไกล้จะแตะขอบสวรรค์...

"หมดอารมณ์.."

ปึก !

"ไสหัวกลับไปได้แล้ว.." หลังจากหยิบเงินสดจากกระเป๋าเป็นปึกโยนใส่ร่างกายของหญิงสาว ไฟนอลก็เดินไปหยิบผ้าขนหนูและโทรศัพท์และเดินหายเข้ามาในห้องนํ้า..

"อะไรว่ะเนี้ย!" หญิงสาวร่างสะบึ้มยีหัวไม่สบอารมณ์ก่อนจะจำใจหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวม..นานๆเจอของใหญ่แต่กลับถูกไล่กลับ..และเธอก็รู้ดีว่าไม่ควรพูดต่อลองอะไรกับเขา...จึงเลือกที่จะหยิบเงินแล้วเดินออกไป..

"เชี้ยเอ้ย...อารมณ์เสือกค้างเอาก็ไม่มัน.." ไฟนอลสบถออกมาก่อนจะเงยหน้าขึ้นส่องกระจก...แต่มันกลับฉายภาพของ ลูกพีช ตอนนอนครางใต้ร่างเขาซะงั้น..

"เหี้ยไรว่ะ!!" ยีหัวไปหนึ่งทีก่อนจะเปิดรูปของลูกพืชในโทรศัพท์ที่มือบังเอิญถูกปุ่มบันทึกในหน้าไทม์ไลน์...แล้วเริ่มใช้มือชักแก่นกายในสมองฉายภาพเธอขึ้นมาเป็นฉากๆ..

"จูบเดียวทำกูเป็นขนาดนี้เลยหรอว่ะ...อ๊าา"

.

.

.

ความบอกไม่สนใจ55555555555555555555

Next..

"อ๊าา...อ๊ะ!"

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!