Beranda / Romance / BAD ROMANCE, SWEET VENGEANCE / Chapter 1: Nasirang Kasal

Share

BAD ROMANCE, SWEET VENGEANCE
BAD ROMANCE, SWEET VENGEANCE
Penulis: Iza Wan

Chapter 1: Nasirang Kasal

Penulis: Iza Wan
last update Terakhir Diperbarui: 2023-03-30 03:26:50

Caroline was all smiles as she walked down the carpeted aisle. Ang lapad ng ngiti niya at nag-iinit ang gilid ng mga mata habang marahang naglalakad at titig na titig sa lalaking naghihintay sa kaniya sa ginawang altar.

Finally, after their long-term relationship, nauwi na rin sila sa kasalan. After five years of planning her Filipiniana-themed beach wedding, she is finally wearing her dream gown. Suot niya ngayon ang Filipiniana-inspired two-piece gown made of tulle fabric. Floral embroidered cropped top with butterfly sleeves. Hanggang sahig naman ang haba ng pang-ibabang skirt na may thigh-high slit, at high-heeled white sandals.

Simple lang ang ayos ng buhok niya, nakaipon at nakatali ito sa gitna ng ulo at nilagyan ng white floral band that matches her gown, and her hair bangs were split into two sides. Light lang din ang make up niya; nude brown for her eyeshadows, nude mini orgasm blush on, and sand nude for her lips.

Umaalingaw-ngaw rin sa buong paligid ng resort ang malamyos at mabagal na musika mula sa orchestra. Gusto na niyang bilisan ang lakad para lang makalapit sa groom niya, pero pinigil niya ang sarili para hindi masira ang momentum ng sarili niyang kasal.

“Hi," her groom, Jordan, said as she approached him. Jordan looks gorgeous in his beige, trendy barong-tagalog suit and side-swept hair.

Matamis niya itong nginitian, “Hi,” ganting bati niya at tinanggap ang inilahad nitong palad. Parang noong una lang silang nagkakilala. Simpleng palitan ng ‘Hi’ na nauwi sa matagalang relasyon. Sabay nilang nilakad ang improvised altar na nasa harapan ng dagat.

Kumikinang ang mga mata ni Caroline habang pinakikinggan ang sermon ng pari na nagkakasal sa kanila. Panay rin ang pisil ni Jordan sa palad niyang hawak-hawak nito na nakakapagpangisi sa kaniya. Alam niyang pareho silang excited at kinakabahan.

Natapos sa sermon ang marriage officiant. They exchanged their vows and wear their wedding rings. Iniabot ni Caroline ang sign pen kay Jordan matapos niyang pirmahan ang marriage certificate. Tinanggap iyon ng lalaki at akma nang pipirma, ngunit tumigil ito at napatitig sa papel na magbubuklod sa kanilang dalawa.

“May problema ba, Dan?” mahina niyang tanong sa kasintahan. Sinulyapan siya nito at akma na namang pipirma, subalit agad ring matitigilan.

“Jordan?” kinakabahang tanong ni Caroline. Kita niya ang paggalaw ng panga ni Jordan, hudyat na nagpipigil ito sa kung ano man ang nararamdaman nito.

“Why can’t you sign it, Jordan Liam? Napagtanto mo na bang ako ang karapat-dapat sa ‘yo?” anang boses mula sa gilid, sa babaeng papalapit na sa kanila.

Lumalim ang gatla sa noo ni Caroline habang pinapanood ang paglapit nito. Maganda ang babae, at pamilyar sa kaniya. Nanlaki ang mga mata niya nang maalala kung sino ito. Mabilis niyang nilingon si Jordan na nanatiling nakatingin sa papel na magpapatibay sa kanilang pag-iisang dibdib. Nakaamba pa rin doon ang sign pen na mariin nitong hawak.

The lady in red bodycon dress is none other than Clarisse, ang babaeng minsan nang naipakilala sa kaniya ni Jordan bilang matalik na kaibigan. Ano’ng ginagawa nito sa kasal nila? She invited her and even offered her to be her maid of honor, but Clarisse refused, tapos ngayon nandito ito?

Bumalik ang tingin ni Caroline sa dalagang namumula ang mga labi na nagpatingkad sa kaputian nito. The sunset reflected on Clarisse beauty. Minsan na niya itong pinagselosan dahil sa insecurity. Matangkad ito at maganda ang pang-modelong katawan. Maamo ang maliit nitong mukha at bilugan ang mga mata. Pero iba ang awra nito ngayon, mukha itong naghubad ng maamong maskara at ipinakita ang tunay na anyo. She looks stunning and seductive, wala na roon ang kainosentehang dahilan noon para mapanatag siya.

“Jordan…” mahina niyang tawag sa dapat ay asawa na niya.

Mula sa pagkakaestatwa ni Jordan, tumayo ito nang tuwid. Nananatili sa kamay nito ang hawak na panulat nang titigan siya ng nang-aamo nitong mga mata.

“Speak up, Liam,” ani Clarisse na nakatayo ilang dipa mula sa likuran ng lalaki.

Umangat ang kaliwang kamay ni Jordan at magaang na humaplos sa braso ni Caroline.

“I- I’m so sorry, Carol. I want this wedding to be successful. I don’t want to lose you. Pero may kailangan akong aminin sa iyo,” ani Jordan sa mababang boses.

“A-ano ‘to, Jordan?”

“He cheated on you, Caroline. He cheated on you for me. He has an affair with me.” Napasinghap at umingay ang paligid sa pinasabog na bomba ni Clarisse.

“Shut up, Clarisse!”

Tiningnan lang ng dalaga ang lalaking nakatalikod rito, “He’s bored. You are boring, so he cheated. Best friend? Yes, we are. Not just a best friend, I am even his bed buddy. You know, men can’t stand without s*x and you can’t give him what he needs,” pagpapatuloy ng babaeng sumira sa atmosphere ng paligid.

Naninikip na ang didbib ni Caroline at namumuo na rin ang luha sa mga mata niya. She wanted to look at Jordan, pero hindi niya magawa. Nanatili ang titig niya sa babaeng sumisira sa pangarap niyang kasal.

“Don't listen to her, darling,” pakiusap ni Jordan at nilingon na ang babae sa likuran. “Take that woman away from here!” dumagundong ang boses nito sa malakas na utos na ‘yon.

Mabilis na tumalima ang mga bodyguard ng binata, subalit nagpupumiglas si Clarisse.

“Don't touch me! Don't you dare touch me! Liam, I am pregnant!” Clarisse threw another bomb that made Caroline burst into tears.

“Liam, sabi naman sa ‘yo ayos lang, ‘di ba? I know what I am to you, kaya hahayaan kitang makasal sa kaniya kahit mahal na mahal kita! Pero, Jordan, buntis ako. Hindi pwedeng maging bastardo ang magiging anak natin!” pagpapatuloy pa ni Clarisse.

Tinabig nito ang kamay ng bodyguard na nakahawak sa braso at may hinalughog sa red purse nito. At saka malalaki ang mga hakbang na lumapit kay Jordan at inilahad ang isang papel.

“This is the proof. I just came from my OB-gyne last week dahil ilang araw na akong may morning sickness.”

Kunot ang noong marahang inabot ni Jordan ang papel na may dalawang maliit na animo film. Ultrasound result na nagsasabing six weeks nang nagdadalantao si Clarisse. Nag-angat ito ng ulo at tila pinagbagsakan ng mundo ang tinging ipinukol kay Caroline.

Hindi malaman ni Caroline kung ano ang gagawin. Ano ba dapat ang maramdaman niya? Ano ba dapat ang gawin niya? Ang alam lang niya; pinagtaksilan siya, at nasira ang dream wedding niya. Nasasaktan siya. Hindi maipaliwanag na sakit ang nararamdaman niya. Na sa sobrang sakit, parang namamanhid na ang buo niyang katawan.

“C-Caroline…” Jordan sounds defeated as he called her name. Muli nito sanang hahawakan ang braso ni Caroline, ngunit mabilis na nag-iwas ang dalaga.

“J-Jordan, don’t do this to our child. Huwag mong itulad sa akin na lumaking walang kumpletong pamilya,” nagsusumamong lumapit si Clarisse kay Jordan at hinawakan ito sa braso. “C-Caroline, I’m sorry. I didn’t mean to ruin your wedding. But shits happens. A-alam kong naiintindihan mo ako. I’m doing this for the life inside my tummy,” baling nito kay Caroline.

Malalim na napasinghap si Caroline. Daig pa niya ang inilulubog sa dagat at pilit na iniaahon ang sarili upang habulin ang sariling buhay. Alam niya ang pakiramdam na walang pamilya. Alam niya kung gaano kahirap ang mabuhay nang mag-isa at walang nag-aaruga. Alam niya ang pakiramdam na maging anak sa pagkakasala.

Ngayon, pinagtaksilan siya, at nagbunga ang pagtataksil na iyon. Galit siya, pero hindi niya kayang idamay ang bata dahil sa galit niya.

Umatras siya ng isa nang akmang hahawakan ulit siya ni Jordan. Marahas niyang pinunasan ang mga luhang nagpapalabo sa paningin niya. Tinanggal niya ang wedding ring kasama ang manipis at hindi kahabaang gwantes na suot ng mga kamay niya. Ibinato niya iyon sa paanan ng lalaking dapat ay mapapangasawa niya.

“C-Caroline, pag-usapan natin ito.”

Umiling siya at muling umatras para hindi mahawakan ni Jordan. Isinunod niyang hinubad ang diamond necklace na accessories niya sa katawan at ibinato iyon sa paanan ng lalaki. Yumuko siya at isa-isang hinubad ang high-heeled sandals at isa-isa iyong inihagis sa kung nasaan niya ibinato ang mga naunang gamit.

Kung pwede lang din niyang hubarin ang suot na wedding gown, gagawin niya wala lang siyang matangay na bagay na pag-aari nito, na ito ang gumastos.

“The moment you cheated on me, we should be done. Alam mo ang insecurities ko noon sa babaeng iyan, pero ang sabi mo matalik lang kayong magkaibigan. You make me believe with your lies, Jordan.” Humakbang pa siya ng isa patalikod. “Alam mo kung ano ang naging buhay ko, Jordan. Sa lahat ng tao, ikaw dapat ang nakaaalam ng pinagdaanan ko. Pero pinili mong magloko dahil lang sa tawag ng kalibugan mo! Sana hindi mo na pinaabot pa rito. Sana hindi mo na sinayang ang pera at oras mo para sa kasal na ‘to kung kapag nakatalikod pala ako bestfriend mo ang kinakalantari mo!” Lumipat ang nanlalabo niyang tingin kay Clarisse at bumalik sa lalaki. "Magsama kayo, mga baboy!” Hinawakan niya ang magkabilang bahagi ng suot niyang skirt at iniangat iyon ‘saka tinalikuran ang dalawa at patakbong umalis sa lugar na nagmistulong impyerno sa kaniya.

She would never dream of a wedding—again.

Ang sakit isipin na buong buhay mo, wala kang ibang pinangarap kundi ang magmahal, mahalin, ikasal at makabuo ng isang masayang pamilya na hindi niya naranasan. She was deprived of a complete and a happy family, dahil sa pagiging anak niya sa pagkakasala. Lumaki siya sa pangangalaga ng tiyahin na pinsan ng babaeng siyang dapat nag-aruga sa kaniya. Lumaki siyang inaalila ng pamilya nito, na ilang taon din niyang tiniis.

Siya ang nagpaaral sa sarili simula nang makapagtapos siya ng elementarya. Umalis siya sa poder ng tiyahin at nagpalaboy-laboy sa kalye. Kinuha siya ng social welfare at dinala sa ampunan. Nakapagpatuloy siya ng highschool sa tulong ng scholarship. Tumanggi siyang magpaampon dahil sa trauma na dinanas niya sa tiyahin. Kaya bilang kapalit, naging katuwang na lang siya ng mga volunteer at mga madre sa ampunan. Nakapagpatuloy sa kolehiyo sa tulong na rin ng mga ito at ng mga sponsor ng ampunan.

She wanted to teach, kaya kumuha siya ng Education. At nakilala niya si Jordan when she was in her 2nd-year college. Acquaintance party nila noon, and he approached her, graduating naman ito. They started dating then, and after a month, sinagot niya ito.

Jordan is the epitome of smart, rich, and handsome. Pero hindi naman kasi iyon ang nagustuhan niya rito. May respeto itong lalaki. They cuddled, they makeout, pero hanggang doon lang. Jordan would stop and would tell her na hindi nila gagawin ang higit doon kung hindi pa siya handa.

Kaya pala hindi ito namimilit— may pinagpaparausan pala kasi!

Marahas niyang pinunasan ang mga matang hilam sa luha gamit ang kanang braso. For sure, sirang-sira na ang make-up niya at sobrang gulo na ng hitsura niya. She was just thankful na hindi over-do ang mga kolorete niya sa mukha.

A bottle of wine is on her right hand, nakuha niya iyon nang mag-walk out siya sa kasal nila at madaanan ang reception area sa loob ng hotel. Mula sa wedding venue, naglakad siya nang walang direksiyon at hindi na niya alam kung saan siya napadpad.

Wala siyang pakialam kung ano na ang hitsura niya. Wala siyang pakialam kung pinagtitinginan na siya ng mga taong nakasasabay niya sa paglalakad. Ang gusto na lang niya, makalayo sa lugar na iyon. 

Malayo sa venue ng nasira niyang kasal. 

Malayo sa lalaking muntik na niyang pakasalan. 

At malayong-malayo sa mga taong kahit siya na ang naloko, alam niyang siya pa ang pinag-uusapan.

Mga p*nyeta sila!

Inilapit niya sa bibig ang nguso ng boteng hawak at ininom iyon nang walang tigil. Hindi pa sana niya titigilan kung hindi lang siya nahirinan. Napayuko na siya kakaubo. At nang makabawi, muli siyang tumungga.

"Hnngg, l-lumilindol ba?" Inilibot niya ang tingin. Umiikot ang paningin niya pero kung lumilindol nga hindi naman mukhang nagpa-panic ang mga tao sa paligid. "Lasheng na yata ako…" bulong niya.

Ibinato niya ang wala nang lamang bote sa kung saan. Inipon niya sa harapan ng mga hita ang laylayan ng wedding skirt at naglakad na naman nang naglakad nang walang direksiyon. Kumakanta siya nang may kalakasan. At nang mapansing tulay na pala ang nilalakaran, napatigil at napangisi siya.

“Kung tumalon kaya ako diyan? Siguradong walang maghahanap sa a-akin o iiyak kapag natagpuan akong isang bloated at malamig na bangkay!” sambit niya, ngunit mabilis na nawala ang ngisi sa mga labi niya nang maalala ang mga estudyante niyang napamahal na sa kaniya.

“Hahanapin pala ako ng mga anak ko.” Iwinasiwas niya ang kamay sa harap ng mukha para alisin ang masamang balak. Hindi siya magpapakamatay para lang sa walang kwentang lalaki.

Naglakad ulit siya. Madilim na ang paligid at mas madalim sa dulong bahagi ng tulay. Wala nang masiyadong dumaraan, ngunit nanlaki ang mga mata ni Caroline pagkakita sa bulto ng isang tao na nakatuntong sa konkretong balustre ng tulay— at akma iyong tatalon!

“Hoy!” At kahit hirap sa paglalakad dahil sa kalasingan, adrenaline rush yata kaya nagawa niya itong takbuhin at hilahin.

“Hey!” asik ng lalaki. Na-outbalance na ito at nadala sa paghatak ni Caroline, patalikod na bumagsak at nabagsakan ang estranghera. “Damn it! What did you do?” asik na naman nito na mabilis umalis sa pagkakadagan sa kawawang babae.

Ang sakit ng katawan ni Caroline. Hindi biro ang paglagpak niya sa konkretong sahig ng tulay. Galit ang boses ng lalaking sinagip niya mula sa pagpapatiwakal, kaya kahit nanlalabo na ang mga mata dulot ng kalasingan at sakit na nararamdaman, iminulat niya ang mga mata.

Malabo ang mukha ng lalaking nakatunghay sa kaniya. “Kahit gaano kabigat ang problema, kahit gaano kasakit ang panloloko nila, hindi solusyon ang pagpapakamatay, hm?” aniya rito. Namimigat na ang mga talukap niya. Nararamdaman niya ang pag-angat niya sa lupa, pero wala na siyang lakas para dumilat pa.

Sana paggising niya, wala na ang sakit ng nararamdaman niya.

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (6)
goodnovel comment avatar
Anita Valde
buti nlang nalaman mo ang totoo tz hnd pa Kayo officially na mag asawa thanks Author sa update
goodnovel comment avatar
Juvy Fernandez
Sakit nman
goodnovel comment avatar
Red Delta
ouch! .........
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • BAD ROMANCE, SWEET VENGEANCE   Chapter 41: Proposal

    "ARE you all right? Mukhang ang lalim ng iniisip mo, a." Nilingon ni Timothy ang kanang gilid kung saan nanggaling ang tinig na bigla na lang sumulpot sa gitna ng malalim niyang pag-iisip. Pagkakita niya kay Caroline na sakay ng wheelchair nito, hindi na niya napigilan ang mapabuntonghininga nang malalim. Tumayo siya para lapitan ito. "Bakit gising ka pa?" tanong niya rito nang pumuwesto sa likuran ng wheelchair nito at itulak iyon patungo sa iniwanan niyang puwesto. "I can't sleep. You? You seems bothered since you came back." Itinabi niya iyon sa gilid ng steel bench at saka siya naupo at muling tiningala ang kalangitan. "Kung kailangan mo ng taong makikinig, nandito ako. I will listen. I may not remember what are we before, but I think, we're not enemies, right?" Mula sa pagkakatingala sa langit, bumaba ang tingin ni Timothy kay Caroline na bahagya nang nakapaling paharap sa kaniya at binigyan siya ng ngiting nakapagpapagaan ng loob. Pinakatitigan ni

  • BAD ROMANCE, SWEET VENGEANCE   Chapter 40:The Traitor and the Revelation.

    “Good afternoon, Mr. Donovan. Angelo Cervantes from ValSecA. Pleased to meet you, sir,” bati ng lalaking nakasuot ng smart formal attire na cream trouser, mint green button-down shirt, at white sneakers nang tumayo ito para salubungin si Timothy. Inilahad niya ang kamay nang makalapit ito sa kaniya.Tinanggap naman ni Timothy ang palad nito para makipagkamay. “Please to meet you too, Mr. Cervantes. Have a seat please,” pagbati niya rito ‘saka inilahad ang kanang kamay para ialok dito ang upuang inuupuan nito bago siya dumating.“My apology to keep you waiting," paghingi niya ng paumanhin `saka naupo sa bakanteng upuan sa katapat ni Angelo.“You are still early, sir. Nasa itaas lang naman ng hotel na `to ako naka-check-in.”Tumango si Timothy bilang tugon sa kaharap. Hindi naman na nagpaligoy-ligoy pa si Angelo, dinampot nito ang folder na nakapatong sa mesa malapit sa kopitang pinag-inuman at inilahad iyon kay Timothy. Tinanggap iyon ng binata at walang salitang binuklat ang folder pa

  • BAD ROMANCE, SWEET VENGEANCE   CHAPTER 39: Awkward

    “DADA, when will you and mimi get married?” inosenteng tanong ni Charlotte habang sinusuklayan nito ang laruang manika.Natigilan naman si Timothy. Nilingon niya ang anak at hindi agad nakasagot sa taong kausap sa telepono. “I will call you back.” Tinapos niya ang tawag at naupo sa single couch para samahan ang kambal. Sasagot na sana siya sa tanong ng bunso niya, ngunit naunahan siya ni Clover.“Mima won't marry him, Lottie.”“Bakit hindi, Clover? Anak nila tayo kaya dapat papakasal na sila!”“Having us doesn't mean they have to get married. Mima doesn't love him anyway. Mima loves that Jordan.”Kunot ang noong nailipat ni Timothy ang tingin sa panganay na anak. Hindi niya alam kung ano'ng nalalaman ni Clover at nasasabi nito ang ganoon.Hinaplos niya ang buhok ng bunso na nasa harapan niya. “Once your mom recovers from all of these, we will talk about it, honey,” malambing niyang saad rito.Nag-angat naman ng mukha si Clover na nasa kaliwang gilid ng center table at nagkukulay. “Are

  • BAD ROMANCE, SWEET VENGEANCE   Chapter 38: Alive

    Inikot-ikot ni Timothy ang basong hawak habang prenteng nakaupo sa ergonomic chair at matiim na nakatitig sa labas ng malaking bintana ng sarili niyang opisina. Hindi niya maiwasang hindi mahulog sa malalim na pag-iisip tuwing sumasagi sa isip niya ang mga nangyari this past years. He was lost when they lost Caroline. Ang hirap ng adjustment na kailangan niyang gawin lalo na pagdating sa pagiging ama sa dalawa nilang anak. Clover and Charlotte did not grow up with him, kaya sobrang hirap mangapa. At alam niyang naging mahirap din sa dalawa ang biglang pagkawala ng ina ng mga ito.And now that Caroline was back, the kids were so excited to reunite with their mom. The problem is, Caroline couldn’t recognize them. She was trying, unfortunately, the overdose of the drugs that Jordan gave her, made Caroline’s memory—lost. And the experts are still monitoring her condition as she undergoes rehabilitation.Hindi sana mangyayari ang lahat ng ito kung mabilis nilang nahanap si Jordan. But what

  • BAD ROMANCE, SWEET VENGEANCE   Chapter 37: The Proof.

    TIMOTHY couldn't process what he just heard from the officers. Jordan, the mastermind, was nowhere to be found. Caroline was drugged intentionally to erase her memory. At mababa ang chance na maibalik pa ang memorya nito. Ang sabi ng ina nito, six years ago ang naaalala ni Caroline nang ipaalaga ito ni Jordan dito. Memory nito hanggang sa bago niya ito na-meet sa tulay para sagipin siya sa pag-aakala nitong tangka niyang pagsu-suicide. Alaala kung saan bago ang kasal nito kay Jordan na hindi natuloy dahil sa pagkakabuntis sa kapatid niya.The situation became too complicated. Nagpapasalamat na lang siyang nagising itong hindi na naghihisterya para hanapin si Bullet. Ngunit hindi dahil unti-unti na itong nakaka-recover, kundi dahil hindi na nito naaalala kung bakit ito nasa hospital ngayon, maging ang pamangkin niyang inakala nitong anak.“Si Jordan? Baka hinahanap na ako ni Jordan. Kasal namin ngayon, Mister,” puno ng pag-aalala ang namamaos na boses ni Caroline nang sabihin nilang na

  • BAD ROMANCE, SWEET VENGEANCE   Chapter 36: The Result

    “Mamila? Mami ka ni Mima po?” nandidilat ang mga matang tanong ni Lottie.Mabilis na tumango-tango si Celine na sinasabayan ng paghikbi at pagsinghot. Inangat niya ang mga braso para abutin ang paslit na may bilugan at nangungusap na mga mata.“Mamila!” Pasugod na nilapitan ni Lottie ang lola nilang ngayon lang nakita.Sumisikip naman ang dibdib na agad sinalubong ni Celine ang isa sa mga apo at mahigpit itong niyakap.“Apo ko!” Hindi pa rin makapaniwala, ngunit ramdam ni Celine ang kakaibang saya habang yapos-yapos ang paslit. Hinagod-hagod niya ang mahaba nitong buhok at mas humigpit pa ang yakap dito habang tumatagal.Matapos ang ilang sandaling yakapan, kusang bumitiw si Charlotte sa lola niya at sinapo ang magkabila nitong pisngi.“Where have you been, po, Mamila? Mimi said you were in a faraway place—”“You were with Mima the whole time she was missing, right? Why you didn't tell grandpa? Why didn't you inform us that Mima is alive and she was with that evil man? Why you didn't

  • BAD ROMANCE, SWEET VENGEANCE   Chapter 35: The Twin's Grandmom

    Nanlalatang inilapat ni Timothy ang likod sa sandalan ng backseat nang makasakay sa sasakyan. Ramdam niya ang buong pagod, ngunit alam niyang wala siyang karapatang indahin ang kahit anong pakiramdam matapos na maihatid ang nag-iisang kapatid sa huli nitong hantungan.“Dada...” mahinang tawag ni Charlotte na nasa kabilang dulo ng upuan, katabi ng kakambal na si Clover.Tumayo si Lottie at lumipat sa tabi ng ama kaya napagitnaan na ito ng dalawa. “Dadalawin natin si Mima?” tuwid na ang pananalitang tanong nito.“Mimi isn't fine yet, Lottie,” masungit na sagot ni Clover na ikinalingon dito ni Charlotte at ng ama ng dalawa.Malalim namang napabuntonghininga si Timothy. Ilang araw na buhat nang matagpuan nila si Caroline na nakalugmok sa lupa, sa kalsada ilang metro mula sa bahay-bakasyunan ng kapatid at tinatawag nang paulit-ulit ang pangalan ng pamangkin niya.At mula naman nang mai-confine ito, magigising lang ito para tawagin ang pangalan ni Bullet kaya kailangan itong pakalmahin ng

  • BAD ROMANCE, SWEET VENGEANCE   CHAPTER 34: Explosion

    “HONEY?”Sabay na napalingon ang tatlo sa gawi ng pintuan ng banyo nang marinig ang malakas na boses na iyon ni Jordan na ikinatalima ni Clarisse.“Come on, son.” Hinatak ni Clarisse ang wheelchair para mailabas ito sa closet, habang nakaalalay sa magkabilang hawakan sa likod ng upuang de-gulong si Bullet.“Clarisse!” dinig nilang tawag ni Jordan kaya mabilis na pinalitan ni Clarisse ang anak sa pagtutulak sa wheelchair ni Caroline nang tuluyan silang makalabas sa secret door ang tatlo.“Mom....” kabadong tawag ni Bullet sa ina habang mabibilis ang hakbang ng maiikli nitong binti na sinusundan ang dalawa.“Just walk fast, son, and don't look back.”“Clarisse, I'm warning you! Nasaan si Caroline?!” sigaw na naman ni Jordan.“Clarisse, mabuti pa ibalik mo na lang ako sa loob. Bumalik na lang tayo,” ani Caroline, nilingon niya ang babaeng nagtutulak sa wheelchair niya.“No, Carol. Kailangan nating makaalis dito, or else, Jordan will kill us, and you will never see your twins anymore!”“P

  • BAD ROMANCE, SWEET VENGEANCE   Chapter 33: Escape

    “WHAT the hell do you mean by that?” paasik na tanong ni Clarisse sa security guard. Plano sana niyang lumabas para makapag-jogging sa palibot ng lugar, subalit ayaw siyang palabasin ng bantay!“Pasensiya na po, Ma'am. Mahigpit pong bilin ni Sir Jordan na walang lalabas at papasok hangga't walang pahintulot niya.”Napamaang siya sa narinig. Pinamaywangan niya ito at pinanlakihan ng mga mata. “In my freaking own house? Alam mo ba na ako ang may-ari ng property na `to?” sindak niya sa guard na ikinatungo lang nito ng ulo.“Pasensiya na po talaga, Ma'am. Sumusunod lang po ako kay sir.”“Damn it!” Walang nagawang tinalikuran ni Clarisse ang lalaki.She wanted to go outside para sana kontakin ang Kuya Timothy niya at humingi ng tulong dito. Hindi niya puwedeng gamitin ang cellphone o kahit ang landline dahil naka-monitor iyon sa cellphone ni Jordan. Hindi naman siya puwedeng umalis nang hindi niya dala ang anak, kaya iyon ang naisip niyang paraan.But the hell with Jordan. Mukhang pinaghihi

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status