Mag-log inตอนที่ 6. โดนหลอก
@บ้านสิระประภากุล “พี่เดลมาแล้ว~” ทันทีที่สองเท้าหนาเคลื่อนเข้ามาในบ้าน ร่างอ้อนแอ่นในชุดนักศึกษาของน้องสาวคนสวยที่หน้าตาเหมือนเขาอย่างไม่มีผิดเพี้ยนก็รีบวิ่งกระโดดออกมาต้อนรับพร้อมแววตาเป็นประกาย เมื่อได้เห็นกล่องเค้กที่อยู่ในมือแกร่งของพี่ชายตนเอง “อันนี้เค้กของเชลได้ปะ อร๊ายย ในที่สุดก็ได้กินสักที” มือเล็กเอื้อมไปหยิบเค้กถุงใหญ่มาไว้ในมืออย่างตื่นเต้นดีใจที่จะได้กิน เพราะเค้กร้านนี้เพิ่งมาเปิดใหม่ใกล้มหาลัยของพี่ชายเธอ มันดังในโซเชียลมากจนเด็กสาววัยสิบแปดปีอยากลิ้มลอง “เอาไปแบ่งคนอื่นกินด้วย“ เรนเดลเห็นท่าทางอันชินตาของน้องสาวก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร เพราะในสายตาของเขาเรเชลมักจะเป็นคนกระดี๊กระด๊าประมาณนี้อยู่แล้ว ”รับทราบค่ะ ขอบคุณนะคะพี่ชายสุดหล่อ“ ยิ้มหวานเสร็จร่างเล็กก็รีบวิ่งเอาเค้กไปเก็บในตู้เย็น ก่อนที่ร่างสมส่วนของมารดาของเขาจะเดินสวนออกมาจากห้องครัวแทน แม้อายุจะเข้าเลขห้าแล้ว แต่คุณหญิงดาราภาก็ยังดูดีไม่เปลี่ยน ”อ้าวเดล มาถึงแล้วเหรอลูก พอดีเลยแม่ทำกับข้าวเพิ่งเสร็จ“ “ครับ แล้วพ่อล่ะครับ” "พ่อคุยงานอยู่ข้างบนน่ะ อีกหน่อยคงลงมา“ ”มาเหนื่อยๆขึ้นไปพักก่อนเถอะลูก เดี๋ยวสักพักค่อยลงมากินข้าวกัน“ คุณหญิงดาราภาเอ่ยบอกลูกชายด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม นางรู้สึกดีใจทุกครั้งที่จะได้ทานข้าวกับทุกคนในครอบครัวอย่างพร้อมหน้าพร้อมตากัน "ครับ“ หลายนาทีต่อมา “สิ้นเดือนนี้ว่างไหม พ่อว่าจะบินไปดูสาขาที่กระบี่กำลังสร้างใหม่ อยากให้เดลไปด้วยกันจะได้มีคนช่วยดูหน้างาน” หม่อมหลวงรณกรณ์หันไปถามลูกชายในขณะกำลังรับประทานอาหารมื้อค่ำกันอยู่ หลังจากขึ้นมหาลัยมา เรนเดลก็มีโอกาสได้เข้ามาช่วยงานบางส่วน ตอนนี้รณกรณ์ก็เริ่มอยากจะผลักดันลูกชายให้เข้ามามีส่วนร่วมมากขึ้น เพราะอีกไม่กี่เดือน หนุ่มวิศวะก็จะเรียนจบ พอถึงเวลานั้นคนที่จะเข้ามารับช่วงต่อจากเขาก็คงเป็นใครอื่นไม่ได้ นอกจากลูกชายคนโตคนนี้ ”ว่างครับ พ่อบอกรายละเอียดผมอีกทีก็แล้วกัน“ ”ได้ๆ เดี๋ยวพ่อส่งให้อาทิตย์หน้านะ“ ”เราล่ะเชล ไหนบอกแม่ว่ามีเรื่องจะคุยกับพี่เขาไม่ใช่เหรอลูก“ ดาราภาหันไปถามลูกสาว เพราะก่อนหน้าที่เรนเดลจะมาถึง อีกคนเอาแต่พูดกรอกหูนางว่ามีเรื่องจะคุยกับพี่ชาย เรนเดลได้ยินแบบนั้นจึงหันไปมองหน้าน้องสาว “อ๋อ ใช่ค่ะ เชลเกือบลืมไปเลยถ้าแม่ไม่พูด” “มีอะไร” ปากหนาเอ่ยถามเรเชล “พรุ่งนี้พี่เดลว่างไหมคะ พอดีเดลอยากไปแคสโฆษณาอะ แต่ไม่อยากไปคนเดียวค่ะ“ เรเชลยิ้มหวานส่งไปให้พี่ชายของตัวเองอย่างเช่นทุกครั้งที่เวลาอยากอ้อนเอาอะไร “แคสโฆษณา?” เรนเดลถามทวน “ค่ะ^^” ได้ยินแบบนั้นเขาก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจเท่าไหร่เพราะเรเชลเป็นเด็กที่ชอบแสดงออก บวกกับหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มนั่นแล้ว เรเชลก็ไม่ต่างอะไรจากเขาเวลาอยู่ที่โรงเรียน เธอค่อนข้างมีชื่อเสียงและเป็นดาวประจำโรงเรียนเหมือนพี่ชายตัวเองอย่างไม่มีผิดเพี้ยน “โฆษณาอะไร ไม่ได้ไปทำอะไรแปลกๆอีกใช่ไหม“ ”นั่นน่ะสิเดล ถ้าไปถ่ายชุดว่ายนงว่ายน้ำอะไรนั่นอีก พ่อไม่ยอมนะลูก“ รณกรณ์หันไปพูดสมทบอย่างเกรงกลัวว่าลูกสาวคนเล็กจะแอบไปทำอะไรบ้าบิ่นเหมือนรอบที่แล้วอีก “โอ้ย ไม่ใช่แน่นอนค่ะพ่อ รอบนี้เป็นโฆษณาเครื่องสำอางค์ค่ะ เจ๊ที่รู้จักติดต่อเชลมาขอให้ช่วยไปแคส ตกลงพี่เดลจะไปส่งเชลไหมคะ“ เรเชลชวนเปลี่ยนเรื่องอย่างว่องไวเพราะเธอไม่อยากโดนบิดากับพี่ชายรุมทึ้งเรื่องในอดีตอีกเป็นรอบที่ล้าน ไม่น่าทำให้จับได้เลยจริงๆ ”อืม เดี๋ยวพี่ไปส่งเอง แต่พี่จะเข้าไปดูด้วยว่าถ่ายงานเครื่องสำอางค์จริงไหม“ เรนเดลตอบตกลง เนื่องจากพรุ่งนี้เป็นวันหยุดของเขา จึงเวลาเหลือคอยไปจับตาดูคนตัวเล็กว่าจะทำอะไรแผลงๆอีกหรือเปล่า ถ้าตอนนั้นเขาไม่บังเอิญไปเห็น ชายหนุ่มก็จะไม่มีทางรู้เลยว่าเด็กน้อยวัยสิบแปดปีที่คลานตามเขาต้อยๆจะแอบไปถ่ายแบบชุดว่ายน้ำเพื่อเอาเงินที่ได้ไปซื้อกระเป๋าแบรนด์เนมที่ตัวเองชื่นชอบ “จัดไปค่าพี่ชาย ฮิฮิ“ เรเชลยิ้มตอบกลับ โดยไม่มีใครทันสังเกตุเห็นแววตาร้ายกาจของเด็กสาว ความจริงแล้วเธอไม่ได้จะไปแคสโฆษณาอะไรทั้งนั้นแหละ ความจริงก็คือเธอถูกเจ๊ข้าวฟ่างขอร้องให้พาตัวเรนเดลไปแคสละครในวันพรุ่งนี้ต่างหาก แผนนี้เป็นแผนอันแสนชาญฉลาดของเด็กสาวเอง เธอรู้จักกับเจ๊ข้าวฟ่างในตอนที่ไปถ่ายแบบชุดบิกินี่และด้วยความที่เห็นศักยภาพความหล่อของพี่ชาย เรเชลจึงอยากจะช่วยผลักดันให้อีกคนกลายเป็นพระเอกหน้าใหม่ในวงการ เนื่องจากคำร้องขออันแสนน่าสนใจของเจ๊ข้าวฟ่างและความรู้สึกเสียดายในรูปร่างหน้าตาราวเทพปั้นนั้นของอีกคน เด็กสาวจึงยอมร่สมขบวนการนี้ การได้มีพี่ชายเป็นคนมีชื่อเสียงมันก็น่าภูมิใจอยู่ไม่น้อยสำหรับเธอ วันต่อมา “พี่เดลจอดตรงนี้แหละ” เสียงแหลมเอ่ยบอกพี่ชาย “อืม” มือหนาถึงไม่รอช้าที่จะหักล้อรถขับเข้าไปจอดบริเวณหน้าตึก ก่อนที่สองพี่น้องหน้าตาดีจะเดินตามกันเข้าไปในตึกของช่องละครดังด้วยท่าทางดูดีออร่าจับ เรเชลเดินนำหน้าเดินพาเรนเดลเข้าไปในสตูดิโออย่างรู้งาน เมื่อไปถึงหน้าทางเข้าที่มีเหล่าทีมงานและตากล้องกำลังเตรียมสถานที่อยู่เด็กสาวก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้น ผิดกับเรนเดลที่ยังคงยืนนิ่งอย่างไม่รู้ตัวว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองบ้าง “ชื่ออะไรคะ” พนักงานด้านหน้าหันไปถามเจ้าของใบหน้าหล่อ เพราะวันนี้เป็นวันแคสหาพระเอกหน้าใหม่ที่จะมาแสดงละครแทนเจฟ จุติวุฒิที่เพิ่งมีข่าวฉาวไป ทำให้ทางช่องประกาศเปิดรับดาราหน้าใหม่ในวันนี้แทน “เรนเดล ภาคินัยค่ะ^^” ปากเล็กเอ่ยบอกชื่อพี่ชายออกไป ทำเอาเรนเดลที่ได้ยินถึงกับชะงัก ”นี่ค่ะเอกสาร เชิญไปนั่งอ่านบทรอตรงนั้นได้เลยนะคะ เดี๋ยวจะมีเทสหน้ากล้องกับผู้กำกับค่ะ“ ทีมงานอธิยายรายละเอียด สายตาที่คนตรงหน้ามองมาทำให้ร่างสูงเริ่มเข้าใจทุกอย่างทีละนิด “ขอบคุณค่ะ ไปกันเถอะพี่เดล“ มือเล็กเอื้อมไปจับมือพี่ชายหวังจะดึงอีกคนให้เดินตามไป แต่ดูเหมือนจะไม่ง่ายอย่างงั้น ”นี่มันอะไร เชล?“ นอกจากเขาจะไม่ออกแรงเดินตามเธอ พี่ชายสุดหล่อยังเอ่ยถามเธอเสียงแข็งอีกต่างหาก “อะอะไรคะ พี่เดลหมายถึงอะไร” เรเชลทำหน้าไขสือไม่รู้เรื่อง ทั้งๆที่เตรียมใจเอาไว้อยู่แล้วว่าเรนเดลจะต้องมองเธอด้วยสายตาแบบนี้ แต่พอถึงสถานการณ์จริง แววตาของพี่ชายกลับดูน่ากลัวกว่าที่เด็กสาวคิดเอาไว้ “ทำไมเป็นชื่อพี่?“ตอนพิเศษ 4. เปิดตัวอย่างเป็นทางการ ( จบ ) @ห้องนั่งเล่น ”มึงจะนั่งเงียบอีกนานปะ“ จีจี้เอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง หลังจากที่เธอได้รับรู้เรื่องช็อคระหว่างโบว์วี่กับเรนเดล หญิงสาวก็ไม่รอช้าที่จะจับตัวทั้งสองคนมานั่งประจัญหน้ากันตรงนี้พร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยความรู้สึกข้องใจเกี่ยวกับเรื่องราวทั้งหมด “มึง~” โบว์วี่ที่นั่งก้มหน้าอยู่นานก็ได้แต่เงยหน้าขึ้นมามองก่อนจะเอ่ยเรียกเพื่อนซี้ออกมาเสียงหวานอย่างยอมรับในความผิดครั้งนี้ ที่เธอเองก็ไม่ได้บอกเรื่องราวระหว่างเธอกับเรนเดลให้อีกคนรู้เช่นกัน “ที่รัก....มันสองคนก็เหมือนกับเรา” ควับ! ได้ยินประโยคนั้นออกมาจากปากของแฟนหนุ่มจีจี้จึงไม่รอช้าที่จะหันไปมองหน้าเขา พอได้เห็นสีหน้าของแอนดริวชัดๆเธอก็สามารถรับรู้ได้ในทันทีว่าอีกคนรู้เรื่องนี้อยู่ก่อนเธอแล้ว กลายเป็นว่าเธอเองก็เป็นคนสุดท้ายเช่นกันที่ได้รับรู้เรื่องราวหว่างโบว์วี่กับเรนเดล “นี่นายก็รู้อยู่แล้วเหรอ?“ ”เอ่อ ฉันเองก็รู้ได้ไม่นาน“ เมื่อโดนแฟนสาวทำเสียงดุใส่แอนดริวจึงตอบกลับด้วยสีหน้ายิ้มแห้ง เขาเองก็บังเอิญรู้เรื่องนี้ได้ไม่นานนัก ”มึง~ อย่าโกรธมันเลยนะ เป็น
ตอนพิเศษ 3. แอบคบกัน NC+ เวลาผ่านไปสักพัก.... “โอ้ย แม่ง พวกมึงขี้โกงอะ สาดน้ำใส่หัวกู” เสียงโบว์วี่โวยวายขึ้นมาหลังจากที่เล่นน้ำกันไปสักพัก เธอก็โดนทุกคนแกล้ง “ขึ้นได้แล้วมั้ง หัวเปียกแล้ว เดี๋ยวเป็นหวัด” เสียงของเรนเดลดังขึ้นมาตามหลัง เขาเห็นแอนดริวส่งซิกมาให้นั่นหมายความว่าหมอนั่นต้องการให้เขาพาโบวี่ออกไปจากตรงนี้ “เรื่องของฉัน” แต่น้ำเสียงที่หญิงสาวตอบกลับมาทำเอาเรนเดลชะงักหันไปมองใบหน้าสวย ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “จะไม่ไป?” เขาถามย้อนเธอ โดยบทสนทนาของทั้งสองตัวอยู่ในสายตาของแอนดริวและจีจี้ “นายมายุ่งอะไรกับฉันล่ะ” โบวี่กลับไปยังไม่ได้แคร์อะไรนัก ท่าทางของเธอตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากกำลังโกรธอีกคนอยู่เลยสักนิด นั่นทำให้จีจี้หันไปมองหน้าของแอนดริว ทำไมเธอถึงรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆระหว่างสองคนนั้น “เหอะ! เออ ไปก็ได้“ ท้ายที่สุด หญิงสาวก็จำต้องเดินออกมาจากบริเวณนั้น ด้วยท่าทางหัวเสียอยู่พอสมควรที่โดนร่างสูงดุ เรนเดลเดินตามคนตัวเล็กไปอย่างเงียบๆ แม้จะไม่เข้าใจทั้งหมดว่าหญิงสาวเป็นอะไร แต่วันนี้เขาจะไม่ปล่อยให้ทุกอย่างจบลงแบบนี้แน่ๆ ฟึ่บ! มือแกร่งเอื้อมมาจับบานปร
ตอนพิเศษ 2. เที่ยวทะเล สองอาทิตย์ต่อมา ผมยาสลวยปลิวพริ้วไสวไปตามสายลม รถราคาแพงเปิดประทุนค่อยๆขับเคลื่อนไปตามถนน ที่สองข้างทางเต็มไปด้วยวิวทะเลและภูเขาอย่างสวยงาม “สุดยอด~ ไม่ได้มาทะเลนานแล้ว” เสียงเล็กหวีดร้องออกมาอย่างชอบใจ ทันทีที่ได้เห็นทะเลสีฟ้าคราม ในขณะที่เรนเดลที่สวมแว่นดำสนิทก็ตั้งใจขับรถต่อไป เมื่อไม่กี่วันก่อน จีจี้โทรมาชวนหญิงสาวให้มาเที่ยวพักผ่อนที่ทะเลด้วยกัน โดยครั้งนี้เป็นการรวมกลุ่มกันทั้งหมดสี่คน เป็นครั้งแรกที่โบว์วี่จะได้เจอกับจีจี้และแอนดริวในเวอร์ชั่นที่เป็นแฟนกันแล้ว “น่าเสียดาย ถ้ามาเร็วกว่านี้แดดคงไม่แรงขนาดนี้” ดวงตากลมโตหันไปค้อนร่างสูง ถ้าไม่เสียเวลากลับไปเก็บของที่คอนโดของเธอละก็ เธอกับเขาคงมาถึงเร็วกว่านี้แน่ๆ “จะโกรธอะไรฉันนักหนา” ปากหนาถามกลับ เขาไม่ได้รู้สึกไปเอง ว่าช่วงนี้โบว์วี่มักจะโกรธเขาบ่อยๆ บางครั้งก็ไม่มีเหตุผล “ก็เพราะนายนั่นแหละชอบลากฉันไปนอนที่คอนโดนาย ทำให้ฉันไม่มีเวลาเตรียมเสื้อผ้าเลยเนี่ย” นั่นคือเหตุผลหลักๆที่ทำให้ทั้งสองคนเดินทางมาถึงที่นี่ช้า เพราะเขาแทบจะไม่ปล่อยให้เธอไปอยู่ที่คอนโดของตัวเองเลย กว่าจะขับรถ
ตอนพิเศษ 1. อะไรกันเนี่ย @คอนโดเรนเดล “เบื่อจัง ไม่มีอะไรทำเลยแฮะ” เสียงหวานของโบว์วี่ดังขึ้น ก่อนร่างสวยจะนั่งลงบนโซฟาสีดำสนิทด้วยท่าทางสบายๆ เมี๊ยว~ เสียงแมวตัวอ้วนร้องเรียก ก่อนที่มันจะเดินอ้อยอิ่งตรงเข้ามาหา โบว์วี่ส่งยิ้มบางๆไปให้ดราก้อน นี่ก็หลายวันแล้วที่เรนเดลบังคับให้เธอเก็บกระเป๋ามาค้างกับเขาที่นี่ เหตุก็เพราะช่วงนี้เป็นวันหยุดพักร้อนของทั้งสองคน โบว์วี่มีแผนจะกลับไปเรียนหลังจากถ่ายทำละครเรื่องใหม่จบ เธออาจจะรับงานน้อยลงหลังจากนั้นสักปีสองปี ซึ่งเรนเดลก็เห็นด้วย ร่างสูงตัดสินใจว่าจะแสดงละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสุดท้าย เพราะทุกอย่างกับโบว์วี่ก็ดูเหมือนจะลงล็อคหมดแล้ว เขาไม่จำเป็นที่จะต้องทำงานในวงการอีกต่อไป “หิวอีกแล้วเหรอหื้ม ขี้อ้อนจังนะเรา” มือเล็กเอื้อมไปลูบคางดราก้อนเบาๆ อย่างรักใคร่ เธออยู่กับมันทุกวันจนรู้สึกผูกพันไปโดยปริยาย ไม่คิดเลยว่าเรนเดลจะมีมุมน่ารักเลี้ยงแมวแบบนี้ด้วย เมี๊ยว~ ตึก ตึก ในขณะที่ดาราสาวกำลังนั่งเล่นกับแมวอยู่นั้น เสียงฝีเท้าหนักก็ดังขึ้น พร้อมกับกลิ่นอาหารหอมๆที่ลอยฟุ้งเข้สมาแตะจมูกเล็กจนต้องรีบหันไปมองคนที่เพิ่งเดินเ
ตอนที่ 60. ( จบบริบูรณ์ ) หลายชั่วโมงต่อมา หลังจากรับประทานอาหารเสร็จสิ้น การดูละครก็ผ่านพ้นไป โดยทุกคนต่างก็ยิ้มปริ่มดีใจไปกับละครเรื่องแรกที่มีใบหน้าของเรนเดลโชว์หราอยู่บนหน้าจอทีวีเป็นครั้งแรก โดยเฉพาะเรเชลที่ดูเหมือนจะภูมิใจกับพี่ชายสุดๆจนแทบจะหุบยิ้มไม่ได้ “โอ้ย จบแล้วอ่า อยากดูอีก“ เสียงเด็กสาวพูดออกมาอย่างนึกเสียดาย ”แบบนี้ต้องขอลายเซ็นเอาไว้ก่อนไหมเนี่ยพี่เดล ต่อจากนี้พี่คงดังระเบิดอะ“ ”ฮ่าๆๆ“ โบว์วี่อดขำออกมาให้กับความช่างพูดของเรเชลไม่ได้ หลังจากที่เธอกลับมาจากห้องน้ำ ทุกคนดูผ่อนคลายกว่าเดิม ทำให้นางเอกสาวรู้สึกสบายใจมากขึ้น เมื่อไม่โดนสายตากดดันจับจ้องมายังเธอกับเรนเดล ”ดึกแล้วนะลูก ทั้งสองคนนอนที่นี่ไหมจ๊ะ?” ดาราภาหันมาเอ่ยถาม ทำให้โบว์วี่หันไปมองหน้าเรนเดล เธอไม่เคยค้างที่นี่....มันจะดูแปลกไหมถ้าจะ “เอ่อ คือ....” “ฉันอยากให้เธอค้างที่นี่นะ” เรนเดลเอ่ยตอบ “ก็ได้ค่ะคุณป้า“ “งั้นไปกันเถอะ” จู่ๆร่างสูงก็ดึงมือเล็กให้ลุกขึ้นตาม ท่ามกลางสีหน้างุนงงของทุกคน “ปะไปไหน?” โบว์วี่พยายามข่มความรู้สึกเอาไว้ในใจ เพราะเธอยังไม่ชินที่จะแสดงออกมากก
ตอนที่ 59. ประหม่า วันต่อมา ดวงอาทิตย์ค่อยๆลับขอบฟ้าลงไป เป็นจังหวะเดียวกันกับที่รถคันหรูของเรนเดล ขับเคลื่อนเข้ามาในคฤหาสน์หลังใหญ่ตรงตามเวลานัด วันนี้เขาอาสาไปรับโบว์วี่ที่คอนโดอย่างเช่นเคย มือเล็กบีบเข้าหากันเพื่อคลายความประหม่าเล็กน้อยทันทีที่เครื่องยนต์กับสนิท “เป็นอะไร” ชายหนุ่มที่สังเกตุเห็นจึงเอ่ยถาม “คือ....ฉันตื่นเต้นน่ะ” “ตื่นเต้น? เธอไม่ได้มาที่บ้านฉันครั้งแรกสักน้อย” “แต่มันไม่เหมือนกันนี่ ครั้งนี้มันต่างออกไป” โบว์วี่มองหน้าเรนเดล เขาเข้าใจในสิ่งที่หญิงสาวต้องการสื่อ ใบหน้าหล่อจึงคลี่ยิ้มบางๆส่งไปให้เธอ พร้อมกับเอื้อมไปจับมือเล็กเอาไว้เบาๆ “ฉันรู้ อย่ากลัวไปเลย พวกเขาจะต้องเข้าใจ“ พอได้ยินแบบนั้น หญิงสาวก็รู้สึกสงบลง ก่อนที่เดินลงรถจับมือกันเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ที่มีพ่อกับแม่ของเรนเดลรออยู่ รวมไปถึงน้องสาวของเขาอย่างเรเชลด้วย ”มากันแล้วพระเอกนางเอกของเราในวันนี้....?” คนแรกที่เดินออกมาต้อนรับก็คือคุณหญิงดาราภาที่หยุดชะงักไปเล็กน้อย หลังจากสายตาดันเหลือบไปเห็นว่า ลูกชายคนโตกำลังจับมือเพื่อนสาวคนสนิทเอาไว้แน่น เมื่อรับรู้ว่าแม่ของร่างสูงกำลั







