พันธะคู่หมั้นวันไนท์สแตนด์

พันธะคู่หมั้นวันไนท์สแตนด์

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-03
Oleh:  DuangkwanTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
30Bab
2.3KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

"อย่าลืมกินยา เพราะฉันยังไม่พร้อมที่จะมีลูกกับใคร โดยเฉพาะกับคู่หมั้นที่ฉันไม่ได้เลือกอย่างเธอ"

Lihat lebih banyak

Bab 1

1 ไม่เกี่ยวกับความรัก

Clandestine Empire. An empire consisted of different regions where mages and non-mages co-exist. The north was protected by people with earth affinity magic, south with wind, east with water, west with fire, southwest with lightning, southeast with ice and the northwest with plants while the northeast had magic affiliated with animals.

Aside from the different territories under different lieges, the outskirts were composed of free cities. One of those cities would be found in the southern outskirts. The South City was also known as the Lawless City.

During the day, this city was just like any other city. There are different shops such as tea shops, armor shops, weapon shops and bakeries. There were people roaming around without fear despite the city's name.

"I told you to bring me that dagger, didn't I?" A seventeen-year-old young man said with a grim expression.

Kneeling in front of him was an eleven-year-old boy with ragged clothes and face full of dirt.

"F-forgive me, Leon. The shop owner never left the place today. I c-couldn't find the timing to sneak in." The boy rubbed his hands as tears escaped his eyes.

The young man called Leon kicked the boy's gut and spit on his face. "You're so useless." He turned to the other boys behind him. "Teach him a lesson. He needs to learn that I'm much scarier than the shop owner."

The other boys smirked as they cracked their fingers. One took the eleven-year-old boy by the neck and threw him to the wall. The other guys went to him and he was rained with kicks and stomps from the boys.

Such scenes were normal in the back alleys of the Lawless City. Most residents were brought to the city because of their aggressive and violent nature while other residents were runaway slaves who chose to live there instead of their abusive masters. Everyone could enter but those who were brought there weren't allowed to go out. There are soldiers stationed by the entrance but all they did was check the people who entered and left the city. They never interfered with the chaos caused by the residents.

"This place is both heaven and hell," An old man in his 60's said while walking around the market.”

"I agree, my Lord," the younger man in his early 40's said.

The old man scoffed. "I told you to call me Archie. I no longer hold any titles. I'm just a humble citizen of this lawless city, Royce."

The man named Royce frowned. No matter how many times he was told to stop addressing Lord Archie with respect, he couldn't. The old man who chose to live in this lawless city never ceased to do noble acts even in this place called hell by others.

They stopped walking when Archie saw a kid covered in blood in the back alley. It was the eleven-year-old kid who was beaten up by Leon and his boys.

"Is he still alive?" Royce panicked. Unlike Archie who became a resident in the Lawless City eight years ago, he wasn't used to that kind of scenery.

"He is. Can you carry him?" Archie ordered after checking the boy's pulse.

Royce felt calmer when he saw Archie's calm demeanor. He carried the kid and they immediately trod the way towards Archie's store.

"Welco—" The boy who was watching the store immediately moved to guide them to a vacant room. "What happened, Gramps?"

"We just saw him lying on the floor while covered with his own blood." It was Royce who answered the boy because Archie was already busy preparing the bandages and other medicines.

"Dio, wash his wounds." Archie ordered his grandson.

The boy named Dio followed at once. He brought a basin full of warm water and a towel. Then, he sat beside the boy, dipped the towel and gently wiped the wet towel to the boy's body, removing the blood and revealing the wounds.

He used the warm water to wash the wounds until there were no dusts left in any of the open wounds.

"Can I also help in bandaging, Gramps?"

Because his grandfather always brought wounded people to their store, Dio was experienced in treating wounds. However, his grandfather asked him to back off this time.

"You see the purplish color near the wounds? Those are effects of poison. I need to remove those poisons and put some medicine to the wound before we can bandage him."

Dio nodded as he watched his grandfather treat the wounded child. He bit his lips as he felt bad for the suffering child. A weak and defenseless kid was trying to survive in a place where aggressive and violent people lived. They were mostly the target of those people who liked to abuse others.

He clenched his fist after entertaining such thoughts. He knew that there's nothing that he could do for them aside from treating them every time they get beaten up.

"Dio, hand me the bandages."

He picked up the bandages that are neatly placed in the side table and handed them to his grandfather. He watched the old man's hands gently move and roll the bandage on the child's arm. He could hear some groans coming from the kid, indicating that he was already awake.

Royce entered the room when they finished treating him. He was staring at the child as he handed them a cup of tea.

"Quit staring like that, Royce." Archie reprimanded him.

Dio chuckled as he offered a piece of bread to the child. "You haven't eaten yet, right?"

"T-thank you." The eleven-year-old kid gratefully accepted the bread and ate it with a smile.

Royce watched the grandfather and grandson duo as they accommodated the wounded child.

In this Lawless City, there are still people who have genuine compassion for others.

He smiled as he looked at Dio. The kid was lucky because he grew up while watching his amazing grandfather.

"It's okay. You're safe now." Dio consoled the crying child.

He walked towards Dio and messed his hair. "You sure take after your grandfather, young master."

Dio looked at him with a frown visible on his face. "I'm not a young master, Uncle Royce."

Royce chuckled after hearing Dio's response.

He definitely took after him.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
สนุกดีค่ะ ติดตามๆ
2026-05-02 20:19:58
0
0
30 Bab
1 ไม่เกี่ยวกับความรัก
แนะนำตัวละครพายุ อายุ27ปี สูง 188 เซนติเมตรทายาทเจ้าของธุรกิจโรงแรมชื่อดังที่มีอยู่หลายสาขาในประเทศและต่างประเทศน้ำตาล อายุ20ปี สูง 159 เซนติเมตรตัวอย่าง"พ่อเธอได้บอกหรือเปล่าว่ายังไม่ได้คืนเงินหมั้นให้พ่อฉัน""บอกแล้วค่ะ""แล้วเมื่อไหร่จะคืน""น้ำตาลขอผ่อนเป็นรายเดือนได้ไหมคะ""แต่ฉันไม่รับเป็นเงินผ่อน ฉันจะเอาครบทีเดียวสิบล้านบาท""เงินตั้งสิบล้านบาท น้ำตาลไม่รู้จะไปหามาจากที่ไหนค่ะ""ถ้าเธอไม่มีปัญญาหาเงินสิบล้านมาคืนให้ฉัน งั้นก็มาเป็นคู่นอนของฉันหนึ่งปี แล้วหนี้สิบล้านที่พ่อเธอค้างพ่อฉัน ฉันจะไม่เอาคืน""...""แค่นอนกับฉันหนึ่งปีเพื่อปลดหนี้ให้พ่อของเธอมันไม่ได้ยากเลยนะ ไหนๆเธอก็เคยเสียตัวให้ฉันมาแล้วครั้งนึง""น้ำตาลขอยุติการเป็นคู่นอน...""ถ้าไม่อยากเป็นคู่นอนของฉัน งั้นเธอก็เอาเงินมาคืนให้ฉันสิบล้าน แล้วทีนี้เธอจะไปไหนก็ไป""..."#ไม่มีนอกกายนอกใจ........บ้านขุนพล"แม่ได้ฤกษ์หมั้นมาแล้วนะลูก อีกสามเดือนลูกจะต้องหมั้นกับคุณพายุ" ผู้เป็นแม่เอ่ยบอกกับลูกสาวของตัวเองที่นั่งอยู่ข้างๆ"เอ่อ...คือว่า..." ลูกแพร์พูดออกมาด้วยท่าทีลำบากใจ เนื่องจากเธอเคยรับปากพ่อกับแม่ว่าจ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-10
Baca selengkapnya
2 ต้องอยู่ด้วยกัน
บ้านขุนพล วันต่อมาเมื่อน้ำตาลหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาเรียบร้อยแล้ว ขุนพลจึงเอ่ยขึ้นทันทีด้วยน้ำเสียงอบอุ่น"อีกสามเดือนลูกจะต้องหมั้นกับคุณพายุเขานะลูก""หมั้นกับคุณพายุ?" เจ้าของใบหน้างดงามไร้ที่ติเอ่ยถามขึ้นอย่างตกใจและแปลกใจเมื่ออยู่ๆพ่อก็บอกให้เธอหมั้นกับเขา ทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอก็รู้ว่าคุณพายุจะต้องหมั้นกับพี่ลูกแพร์ แล้วทำไมอยู่ๆถึงกลายมาเป็นเธอที่จะต้องหมั้นกับเขาล่ะ"คืออย่างนี้นะลูก..." จากนั้นขุนพลจึงเล่ารายละเอียดให้น้ำตาลฟัง และบอกว่าทางฝั่งโน้นยินยอมที่จะให้เธอหมั้นกับพายุ"..." เมื่อน้ำตาลได้รู้เรื่องราวทุกอย่างก็เงียบไป พลางคิดในใจว่านี่เธอต้องหมั้นกับเขาอย่างนั้นเหรอ ถ้าไม่หมั้นก็ไม่ได้อีก เพราะการหมั้นนี้เกี่ยวกับธุรกิจของครอบครัวที่จะลงทุนร่วมกัน"ภายในสามเดือนนี้ลูกเตรียมตัวและเตรียมใจให้พร้อมนะลูก" ผู้เป็นแม่เอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงใจดีฟังแล้วรู้สึกอบอุ่น"ค่ะแม่" เธอรับคำด้วยใบหน้าฉายแวววิตกกังวลเมื่อคิดว่าต้องหมั้นกับคนที่ตัวเองไม่รู้จัก เธอรู้จักเขาแค่ชื่อเท่านั้นเพราะได้ยินที่พ่อกับแม่พูด แต่เธอยังไม่เคยเห็นหน้าเขาเลยบ้านขุนพล สามเดือนต่อมางานหมั้น"สวมแหวนให้หนูน้
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-10
Baca selengkapnya
3 อยากนอนห้องเดียวหรือจะแยกกันนอน
คอนโดพายุรถหรูของพายุเคลื่อนตัวเข้ามาจอดในลานจอดรถขนาดใหญ่ของคอนโดหรูใจกลางเมือง โดยระหว่างทางก่อนมาถึงคอนโด ทั้งคู่ไม่ได้คุยอะไรกัน ต่างคนต่างเงียบเพราะไม่รู้จะคุยอะไร เนื่องจากทั้งสองเพิ่งจะได้เห็นหน้ากันวันนี้ ก่อนหน้านี้ทั้งคู่ต่างก็รู้จักชื่อของกันและกันเท่านั้น แต่เขากับเธอไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อน ดังนั้นจึงไม่รู้ว่าจะต้องพูดอะไรเมื่อทั้งสองเข้ามาในคอนโดที่มีขนาดกว้างขวาง เจ้าของห้องที่มีใบหน้าอันหล่อเหลาก็หันบอกกับร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างหลังของตัวเองด้วยสีหน้าเรียบเฉย"เธออยากนอนห้องเดียวกับฉัน หรือจะแยกกันนอน" เสียงทุ้มเอ่ยถามลองใจเธอ เพราะอยากรู้ว่าเธอจะตอบยังไง"ก็แยกกันนอนสิคะ" เธอตอบออกไปอย่างไม่ต้องคิด พลางนึกในใจว่าทำไมเขาต้องถามแบบนั้น"หึ ฉันคิดว่าเธออยากจะนอนกับฉันซะอีก" ใบหน้าหล่อแสยะยิ้มเอ่ยออกไปพลางไล่สายตามองร่างเล็กสมส่วนตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าแล้วคิดในใจว่าเธอตัวเล็กกว่าแอลลี่มาก แอลลี่สูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบ ส่วนเธอน่าจะสูงไม่ถึงหนึ่งร้อยหกสิบด้วยซ้ำ"ทำไมคุณพายุถึงได้คิดแบบนั้นล่ะคะ" เธอเอ่ยถามออกไปเพราะรู้สึกไม่พอใจกับคำพูดของเขา และอีกอย่างสีหน้าที่เขาแสดงและน้ำเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-10
Baca selengkapnya
4 คู่หมั้นที่เขาไม่ต้องการ
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่น้ำตาลอาศัยอยู่กับพายุในฐานะคู่หมั้นจำเป็น หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้เขาไม่ได้นอนคอนโดทุกคืน ที่เธอรู้เพราะตอนเช้าเธอออกจากห้องนอนก็เห็นเขาเปิดประตูเข้ามาในคอนโด ซึ่งสามครั้งแล้วที่เธอเห็น เธอจึงสงสัยว่าเขาไปนอนที่ไหนกันนะ หรือว่าเขาจะออกไปเที่ยวผู้หญิงตามประสาผู้ชายด้านพายุในขณะที่พายุนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะทำงานหรูในห้องที่มีขนาดกว้างขวางอยู่นั้น โทรศัพท์ราคาแพงที่วางอยู่บนโต๊ะก็ส่งเสียงดังขึ้น เขาเหลือบไปดูเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของพ่อตัวเองจึงหยิบขึ้นมากดรับสาย'ครับ''พรุ่งนี้หนูน้ำตาลจะเข้าไปเป็นเลขาให้ลูกนะ''เลขาของผมก็มีอยู่แล้วนะครับ ไม่จำเป็นต้องให้เขามาเป็นเลขาของผมหรอก''เลขาคนเก่าของลูก พ่อจะย้ายให้เขามาเป็นเลขาของพ่อ และพ่อจะให้หนูน้ำตาลไปเป็นเลขาของลูกแทน' อดิศรอยากให้ลูกชายของตัวเองได้มีความสนิทสนมกับคู่หมั้นมากขึ้น ดังนั้นจึงคิดว่าให้น้ำตาลไปเป็นเลขาของลูกชายจะดีกว่าเมื่อได้ยินอย่างนั้น พายุก็ลอบถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายกับความพยายามของคนเป็นพ่อที่จะให้เขาได้สนิทกับคู่หมั้นที่เขาไม่ได้ต้องการ ก่อนที่เรียวปากหยักได้รูปจะเอ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-10
Baca selengkapnya
5 มีแฟนก่อนจะมาหมั้น
บริษัทเมื่อทั้งสองขึ้นมายังชั้นของผู้บริหารที่อยู่ชั้นบนสุด เจ้าของใบหน้าหล่อเหลามีเสน่ห์ของรองประธานบริษัทก็หันบอกกับร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างตัวเองด้วยสีหน้านิ่ง"นี่คือโต๊ะทำงานของเธอ""ค่ะ" เธอรับคำด้วยท่าทีนอบน้อม"เดี๋ยวเอากาแฟเข้าไปให้ฉันด้วย""ได้ค่ะ" ว่าแล้ว ร่างแกร่งของพายุก็เปิดประตูเข้าห้องทำงานไป น้ำตาลวางกระเป๋าสะพายไว้บนโต๊ะ จากนั้นจึงไปทำกาแฟ เสร็จแล้วจึงพาเข้าไปให้ชายหนุ่มที่อยู่ในห้องทำงาน"กาแฟค่ะ" น้ำตาลวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะทำงานหรูพร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ร่างสูงที่นั่งดูเอกสารอยู่ก็ไม่ได้ใส่ใจเสียงใสที่เอ่ยบอก ก่อนที่ร่างเล็กจะออกจากห้องทำงานของเขาไปหนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่พายุกับน้ำตาลอาศัยอยู่ด้วยกัน และเป็นเวลาสามอาทิตย์แล้วที่น้ำตาลทำงานเป็นเลขาของเขา พายุจะพูดกับน้ำตาลเฉพาะเรื่องงานเท่านั้น ส่วนเรื่องอื่นๆที่นอกเหนือจากงานก็ไม่มีอะไรที่จะต้องคุยกันคอนโดแอลลี่ 21.50 น.หลังจากที่ทั้งสองทำกิจกรรมบนเตียงเสร็จไปหนึ่งรอบ พายุก็ดึงถุงยางอนามัยออกจากแก่นกายหนาแล้วโยนทิ้งในถังขยะที่อยู่ไม่ไกล ก่อนที่เขาจะทิ้งตัวนอนลงข้างแอลลี่ซึ่งนอนเปลือ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-10
Baca selengkapnya
6 ผู้ชายที่นั่งกับคู่หมั้น
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา จ.xxx ในภาคเหนือโรงแรมห้าดาวเมื่อทั้งสามคนลงจากเครื่องบินก็พากันไปขึ้นรถเช่าที่พายุได้ติดต่อล่วงหน้าแล้วเมื่อหลายวันก่อน ตอนอยู่บนเครื่องบินพายุได้นั่งติดกับแอลลี่ ส่วนน้ำตาลนั่งแถวหลังของเขากับแฟนเมื่อทั้งสามมาถึงโรงแรม พายุก็ไปเอาคีย์การ์ดที่หน้าฟร้อนซึ่งมีสองใบ เขานอนห้องเดียวกับแอลลี่ ส่วนคู่หมั้นของเขาก็นอนอีกห้อง"นี่คีย์การ์ดห้องของเธอ" เสียงทุ้มบอกพร้อมกับยื่นคีย์การ์ดให้เธอ น้ำตาลรับคีย์การ์ดจากมือหนา ก่อนที่พายุกับแอลลี่จะเดินไปเข้าลิฟต์ โดยร่างเล็กของน้ำตาลเดินตามหลังคนทั้งสองไปพายุสแกนคีย์การ์ดเข้าห้องของตัวเองแล้วเดินเข้าไปพร้อมกับแฟนสาว ก่อนที่น้ำตาลจะสแกนคีย์การ์ดห้องที่อยู่ตรงข้ามเข้าไปข้างในตอนเย็นน้ำตาลที่รู้สึกหิวออกจากห้องมาเพื่อจะลงข้างล่างไปหาอะไรกินก็เห็นคนตัวสูงกับแฟนสาวออกจากห้องมาเหมือนกัน พายุกับแอลลี่พากันเดินออกไปจากตรงนั้น ก่อนที่น้ำตาลจะก้าวตามหลังคนทั้งสองไป แต่จู่ๆห้องพักห้องหนึ่งก็เปิดประตูออกมาพร้อมกับร่างสูงคุ้นเคยของใครคนหนึ่ง เมื่อชายหนุ่มหันหน้ามา น้ำตาลจึงได้เห็นว่าร่างสูงที่เธอคิดว่าคุ้นๆนั้นคือเพื่อนที่เคยเรียนสาขาเดียว
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-10
Baca selengkapnya
7 อย่าเอาไซส์เล็ก
ห้องพักของพายุกับแอลลี่"แอลลี่ขอไปอาบน้ำก่อนนะคะพี่พายุ พี่พายุจะเข้าไปอาบกับแอลลี่ด้วยไหมคะ" เธอเอ่ยออกมาด้วยสายตาเชื้อเชิญ"ไม่ล่ะ แอลลี่เข้าไปอาบเถอะ""เราไปทำกันในห้องน้ำดีไหมคะพี่พายุ""แอลลี่เข้าไปอาบน้ำก่อนดีกว่า แล้วเดี๋ยวเราค่อยมาทำกันบนเตียงดีกว่านะ" เจ้าของใบหน้าหล่อเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ"โอเคค่ะ" ว่าจบ หญิงสาวก็เข้าห้องน้ำไป ก่อนที่พายุจะออกไปจากห้องแล้วเคาะประตูห้องฝั่งตรงข้ามก๊อก! ก๊อก!เมื่อเห็นว่าเธอไม่เปิดเขาจึงเคาะอีกสองครั้งก๊อก! ก๊อก! แต่เธอก็ยังไม่เปิด เมื่อเป็นอย่างนั้นเขาจึงโทรหาเธอทันทีตู๊ด'ค่ะคุณพายุ''เธออยู่ในห้องไหม''น้ำตาลอยู่ข้างนอกค่ะ คุณมีอะไรหรือเปล่า''เธอ...อยู่กับใคร''น้ำตาลอยู่กับเฟิร์สค่ะ''งั้นฉันฝากเธอซื้อของหน่อยสิ' มุมปากหยักกระตุกขึ้นเล็กน้อย'คุณจะซื้ออะไรเหรอคะ''ถุงยางอนามัย' เรียวปากหนาเอ่ยย้ำด้วยน้ำเสียงทุ้มเข้ม'...' น้ำตาลถึงกับนิ่งงันเมื่อรู้ว่าสิ่งที่เขาให้ซื้อนั้นตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยซื้อมาก่อน เธอเคยเห็นในร้านสะดวกซื้อที่วางขายอยู่หน้าเคาน์เตอร์หรือร้านต่างๆในห้างสรรพสินค้า แต่ไม่คิดเลยว่าชีวิตนี้จะต้องมาซื้อถุงยางอนาม
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-10
Baca selengkapnya
8 ทำเป็นไม่สนใจ
ร่างเล็กของน้ำตาลเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องพักของพายุ มือเรียวทำท่าจะยกขึ้นเคาะประตู แต่ประตูกลับถูกเปิดออกมาจากคนตัวสูง เมื่อเห็นอย่างนั้นมือเล็กจึงล้วงหยิบกล่องถุงยางอนามัยที่อยู่ในกระเป๋าสะพายออกมายื่นให้ร่างสูงที่ยืนจ้องหน้าเธอด้วยแววตานิ่ง"นี่ค่ะของที่คุณฝากซื้อ""..." พายุไม่ได้รับกล่องถุงยางที่อยู่ในมือเล็ก แต่กลับจดจ้องไปยังใบหน้าเรียวใสนิ่งอยู่อย่างนั้น"รับไปสิคะคุณพายุ" เจ้าของเรียวปากสวยจ้องหน้าบอกออกไป พายุปิดประตูห้อง มือแกร่งจับข้อมือเรียวแล้วผลักร่างของน้ำตาลไปยังห้องของเธอ ก่อนเรียวปากหนาจะขยับเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ"เปิดประตูสิ""คะ?" เธอแสดงสีหน้าออกมาด้วยความงุนงง"เปิดประตูห้องของเธอ" เรียวปากหยักได้รูปเอ่ยย้ำพลางนัยน์ตาคมจ้องมองไปยังใบหน้าเรียวสวยนิ่ง"อ เอ่อ" ตอนนี้เธอรู้สึกสับสนจนทำอะไรไม่ถูก เมื่อเห็นท่าทีของเขา"รีบเปิดประตูสิ ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอ""อ๋อค่ะ" เมื่อได้ยินอย่างนั้น น้ำตาลก็สแกนคีย์การ์ดเข้าห้องไป พร้อมกับร่างสูงก้าวตามหลังเธอเข้ามาพายุเดินไปหย่อนตัวนั่งลงบนเตียงแล้วจ้องมองมายังร่างเล็กที่ยืนอยู่ เธอยืนเก้กังทำตัวไม่ถูกเมื่อต้องมาอยู่กั
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-10
Baca selengkapnya
9 ห่วงแฟน
น้ำตาลปิดประตูแล้วเดินมาหาร่างสูงที่นั่งอยู่บนเตียง โดยนัยน์ตาคมจ้องมองมายังเธอด้วยแววตานิ่ง ก่อนเรียวปากหนาจะเอ่ยออกไป"ตกลงผู้ชายคนนั้นเป็นเพื่อนเธอหรือเป็นอะไรกันแน่" สีหน้าของเขาแสดงออกถึงความไม่พอใจ"น้ำตาลเคยบอกคุณไปแล้วนี่คะ แล้วคุณจะถามทำไมอีก""ฉันเห็นการกระทำของเพื่อนเธอที่ทำกับเธอแล้ว ดูยังไงก็ไม่น่าจะเป็นเพื่อนกัน""แล้วคุณเห็นเฟิร์สทำอะไรกับน้ำตาลเหรอคะคุณถึงได้คิดว่าเฟิร์สกับน้ำตาลเป็นแฟนกัน""ฉันเห็นเขาเอาอกเอาใจเธอเป็นพิเศษไง แล้ว...เมื่อเช้าก็เข้ามาอยู่ในห้องของเธออีก""เฟิร์สเป็นคนที่ชอบเอาใจคนรอบข้างแบบนั้นแหละค่ะ กับเพื่อนคนอื่นๆเฟิร์สก็เอาใจเหมือนกับที่เอาใจน้ำตาลค่ะ เมื่อเช้าที่เฟิร์สเข้ามาในห้องน้ำตาลก็เพราะเขาเข้ามารอน้ำตาลแต่งตัวค่ะ ไม่ได้เข้ามาทำเรื่องที่ไม่ดี" เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แววตาจริงจัง"..." จนทำเอาพายุถึงกับนิ่งไปพลางคิดในใจว่าเขาอาจจะคิดมากไปเอง แล้วจะต้องมาคิดมากไปทำไม เขาคิดในใจ"คุณมีเรื่องอยากจะคุยกับน้ำตาลแค่นี้ใช่ไหมคะ""อืม""งั้นคุณก็ออกไปได้แล้วค่ะ""ไล่?" คิ้วเข้มเลิกขึ้นพร้อมกับเรียวปากหนาขยับเอ่ย"หมดธุระของคุณแล้วนี่คะ เพราะ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-03
Baca selengkapnya
10 ไม่เคยทำรุนแรงกับใคร
บริษัทสองวันต่อมาพายุที่ไปอยู่ดูแลแฟนสาวที่คอนโดเป็นเวลาสองวันแล้ว สาวเท้ามาหน้าห้องทำงานของเขาแล้วเอ่ยถามยังคู่หมั้นของตัวเองที่นั่งอยู่หน้าห้องด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง"หายป่วยแล้วเหรอ""หายแล้วค่ะ แล้วแฟนคุณหายป่วยแล้วเหรอคะ" เธอตอบแล้วเอ่ยถามออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม"หายแล้ว" ว่าแล้ว คนตัวสูงก็เข้าห้องทำงานไปถึงกลางคืนเขาจะไปอยู่กับแอลลี่ แต่เมื่อวานเขาก็มาทำงานตามปกติตอนเที่ยงในขณะที่น้ำตาลลุกออกจากโต๊ะทำงานเพื่อจะลงไปทานข้าวข้างล่าง ดวงตากลมสวยก็หันไปเห็นร่างระหงของหญิงสาวคนหนึ่ง โดยผู้หญิงที่เดินมานั้นสวมแว่นตาดำและคลุมผมด้วยผ้าอำพรางใบหน้า น้ำตาลที่เห็นจึงขมวดคิ้วนึกสงสัยว่าผู้หญิงที่เดินมาเป็นใคร ก่อนที่ความสงสัยจะหายไปเมื่อหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าดึงผ้าคลุมผมและถอดแว่นตาออก"ฉันมาหาพี่พายุน่ะ" แอลลี่พูดออกมาด้วยท่าทีเชิดหยิ่ง เพราะคิดว่าตัวเองเป็นแฟนของเจ้าของบริษัทขนาดใหญ่ที่ตัวเองยืนอยู่นี้"คุณพายุอยู่ข้างในน่ะ เชิญคุณเข้าไปสิ" น้ำตาลเอ่ยออกไปด้วยสีหน้าปกติ ถึงแม้ว่าอีกคนจะแสดงท่าทีหยิ่งๆใส่เธอ ก่อนที่แอลลี่จะเบะปากแล้วเอ่ยขึ้น"เธอคงรู้แล้วใช่ไหมว่าระหว่างฉันกับเธอ พี่พาย
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-03
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status