พันธะคู่หมั้นวันไนท์สแตนด์

แนะนำตัวละคร

พายุ อายุ27ปี สูง 188 เซนติเมตร

ทายาทเจ้าของธุรกิจโรงแรมชื่อดังที่มีอยู่หลายสาขาในประเทศและต่างประเทศ

น้ำตาล อายุ20ปี สูง 159 เซนติเมตร

ตัวอย่าง

"พ่อเธอได้บอกหรือเปล่าว่ายังไม่ได้คืนเงินหมั้นให้พ่อฉัน"

"บอกแล้วค่ะ"

"แล้วเมื่อไหร่จะคืน"

"น้ำตาลขอผ่อนเป็นรายเดือนได้ไหมคะ"

"แต่ฉันไม่รับเป็นเงินผ่อน ฉันจะเอาครบทีเดียวสิบล้านบาท"

"เงินตั้งสิบล้านบาท น้ำตาลไม่รู้จะไปหามาจากที่ไหนค่ะ"

"ถ้าเธอไม่มีปัญญาหาเงินสิบล้านมาคืนให้ฉัน งั้นก็มาเป็นคู่นอนของฉันหนึ่งปี แล้วหนี้สิบล้านที่พ่อเธอค้างพ่อฉัน ฉันจะไม่เอาคืน"

"..."

"แค่นอนกับฉันหนึ่งปีเพื่อปลดหนี้ให้พ่อของเธอมันไม่ได้ยากเลยนะ ไหนๆเธอก็เคยเสียตัวให้ฉันมาแล้วครั้งนึง"

"น้ำตาลขอยุติการเป็นคู่นอน..."

"ถ้าไม่อยากเป็นคู่นอนของฉัน งั้นเธอก็เอาเงินมาคืนให้ฉันสิบล้าน แล้วทีนี้เธอจะไปไหนก็ไป"

"..."

#ไม่มีนอกกายนอกใจ

.

.

.

.

.

.

.

.

บ้านขุนพล

"แม่ได้ฤกษ์หมั้นมาแล้วนะลูก อีกสามเดือนลูกจะต้องหมั้นกับคุณพายุ" ผู้เป็นแม่เอ่ยบอกกับลูกสาวของตัวเองที่นั่งอยู่ข้างๆ

"เอ่อ...คือว่า..." ลูกแพร์พูดออกมาด้วยท่าทีลำบากใจ เนื่องจากเธอเคยรับปากพ่อกับแม่ว่าจะหมั้นกับพายุ ซึ่งการหมั้นนี้ก็เพื่อธุรกิจและความเหมาะสมของฐานะทั้งสองครอบครัว แต่ตอนนี้ที่เธอไม่อยากหมั้นเพราะเธอมีแฟนแล้วน่ะสิ เขาชื่อติณห์ เธอเพิ่งได้รู้จักกับติณห์เมื่อห้าเดือนก่อน

"อย่าบอกนะว่าลูกจะปฏิเสธไม่หมั้นกับคุณพายุน่ะ ทางฝั่งโน้นเขาเตรียมพร้อมไว้หมดแล้วนะลูก"

"คือ...หนูมีแฟนแล้วค่ะแม่"

"ฮะ!"

"ฮะ!"

ขุนพลกับกิรณาอุทานออกมาพร้อมกันด้วยความตกใจเมื่อได้ยินที่คนเป็นลูกบอกออกมา

"หนูกับติณห์รู้จักกันเมื่อห้าเดือนก่อนค่ะ แล้วเราก็ตกลงเป็นแฟนกันแล้วเมื่อสามเดือนก่อนค่ะ"

"โธ่...ลูกเอ๊ย" กิรณาเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าหนักใจ ก่อนที่ลูกแพร์จะคิดอะไรออกจึงเอ่ยออกไป

"เอาอย่างนี้ไหมคะพ่อ แม่"

"..."

"..."

ขุนพลกับกิรณานิ่งแล้วหันขวับมาทางลูกแพร์ทันที เพราะอยากรู้ว่าเธอจะพูดอะไร

"ให้น้ำตาลไปหมั้นกับคุณพายุแทนหนูสิ เพราะถึงยังไงน้ำตาลก็ได้ชื่อว่าเป็นลูกของพ่อกับแม่เหมือนกัน"

น้ำตาลที่ลูกแพร์เอ่ยขึ้นมานั้นเธอเป็นลูกบุญธรรมของขุนพลกับกิรณา

ย้อนไปเมื่อสิบเจ็ดปีก่อน

กิรณาที่นั่งรถจะไปทำธุระก็ได้เจอกับอุบัติเหตุรถชนกัน กิรณาบอกคนขับรถให้จอดดูจึงได้เห็นว่ารถกระบะชนท้ายกับรถพ่วงสิบแปดล้อ ในรถกระบะมีผู้ชายเป็นคนขับ มีผู้หญิงนั่งข้าง และมีเด็กหญิงอายุประมาณสามขวบนั่งแคปหลังซึ่งคาดเข็มขัดนิรภัยอยู่ สองผัวเมียตายหมด ส่วนลูกสาววัยสามขวบรอดปาฏิหารย์ กิรณาเห็นหน่วยกู้ภัยอุ้มเด็กหญิงหน้าตาน่ารักที่กำลังร้องไห้เสียงดังลั่นออกมาจากรถเพราะความตกใจ เมื่อเห็นอย่างนั้นนางจึงลงไปดู กิรณารู้สึกสงสารและเวทนาเด็กหญิงมากที่พ่อแม่ตายหมด

หลังจากเหตุการณ์วันนั้นได้ผ่านไป กิรณาที่รู้ว่าเด็กหญิงไม่มีใครรับเลี้ยง ดังนั้นนางจึงขอรับมาเลี้ยงเอง

'หนูชื่ออะไรจ้ะ'

'หนูชื่อน้ำตาลค่ะ' เสียงเล็กของน้ำตาลบอกกับกิรณาด้วยรอยยิ้มที่ดูไม่สดใสเลย

'พ่อกับแม่หนูไปอยู่บนสวรรค์แล้ว งั้นหนูก็ไปอยู่กับป้านะน้ำตาล'

'ค่ะ'

"หรือว่าเราจะทำตามที่ลูกแพร์บอกคะคุณ" กิรณาหันถามยังคนเป็นสามีที่กำลังมีสีหน้าครุ่นคิดและชั่งใจอยู่ ก่อนขุนพลจะเอ่ยกับคนเป็นภรรยาออกไป

"ถ้าอย่างนั้นเย็นนี้เราไปบ้านคุณอดิศรกัน เพื่อจะบอกว่าขอเปลี่ยนตัวจากลูกแพร์มาเป็นน้ำตาลแทน"

"ตกลงค่ะ"

บ้านอดิศร ตอนเย็น

"ที่ผมมาวันนี้ก็เพราะมีเรื่องสำคัญจะมาบอกคุณครับ" ขุนพลที่นั่งอยู่บนโซฟาหรูซึ่งกิรณานั่งอยู่ข้างๆเอ่ยบอกกับอดิศรอย่างร้อนใจ และเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา

"เรื่องอะไรเหรอคุณขุนพล" อดิศรเอ่ยถามออกไป ในขณะที่จิราพรคนเป็นภรรยานั่งอยู่ด้านข้างของตัวเองก็รอฟังอย่างตั้งใจ

"คืออย่างนี้ครับ..." จากนั้น ขุนพลก็เล่าเรื่องของลูกแพร์ให้อดิศรและจิราพรฟัง และขอเปลี่ยนตัวจากลูกแพร์มาเป็นน้ำตาลแทน

"จะลูกสาวคนพี่หรือคนน้องผมก็ไม่ว่าอะไรหรอกครับ" อดิศรเมื่อได้ฟังเรื่องราวที่ขุนพลเล่าจบจึงเอ่ยออกไปอย่างไม่ได้อะไร ก่อนขุนพลจะเอ่ยออกไป

"น้ำตาลเป็นลูกบุญธรรมของผม คุณอดิศรรับได้ใช่ไหมครับ" ว่าแล้ว อดิศรก็เอ่ยออกไป

"ถึงพวกคุณจะไม่ใช่พ่อแม่แท้ๆของเขา แต่เขาก็ได้ชื่อว่าเป็นลูกสาวของคุณคนนึงเหมือนกัน"

"ผมต้องขอขอบคุณคุณอดิศรมากนะครับที่ไม่โกรธผม" ขุนพลเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าสบายใจเมื่อได้ยินอดิศรพูดแบบนั้น

"จะให้ผมโกรธคุณได้ยังไงล่ะครับ เพราะคุณกับผมจะต้องร่วมทำธุรกิจกันอีกนาน ถ้าเราโกรธกัน ธุรกิจก็จะไม่ก้าวหน้าน่ะสิ"

ก่อนที่ขุนพลจะรับคำแล้วเอ่ยออกไป

"ครับ ถ้าอย่างนั้นผมกับภรรยาต้องขอตัวกลับก่อนนะครับ"

"ตามสบายครับ" ว่าแล้ว ขุนพลกับกิรณาก็พากันออกไปขึ้นรถหรู ก่อนที่คนขับรถจะขับออกไปจากหน้าบ้านหลังใหญ่ของอดิศร

ด้านพายุ

เมื่อตอนเย็นพ่อโทรมาบอกว่าอีกสามเดือนจะต้องหมั้นกับลูกสาวของขุนพล แต่ไม่ใช่ลูกแพร์ ทว่าเปลี่ยนมาเป็นน้ำตาลลูกสาวบุญธรรมของขุนพล เมื่อรู้อย่างนั้นพายุก็ไม่ได้อะไร จะหมั้นกับคนพี่หรือคนน้องเขาก็ต้องหมั้นอยู่ดี เพราะมันคือการหมั้นเพื่อธุรกิจและความเหมาะสมกันทางฐานะ ไม่ได้เกี่ยวกับความรัก ซึ่งพ่อของเขากับขุนพลได้คุยเรื่องหมั้นหมายไว้เมื่อสองปีก่อน

ครอบครัวของเขากับทางฝั่งโน้นค่อนข้างสนิทกัน ที่สำคัญมีฐานะเท่าเทียมกัน ดังนั้นสองครอบครัวจึงอยากเกี่ยวดองกันก็เลยอยากให้เขากับลูกสาวของขุนพลหมั้นกันเอาไว้ก่อน

พายุไม่ได้อยากหมั้นเพราะเขามีแฟนอยู่แล้ว ถึงเขาจะปฏิเสธว่าจะไม่หมั้น แต่พ่อคงไม่ยอมอยู่แล้ว เนื่องจากชีวิตของเขาถูกกำหนดกฎเกณฑ์จากคนเป็นพ่อมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ดังนั้นไม่ว่าเขาจะอ้างกับพ่อยังไง พ่อก็ต้องให้เขาหมั้นอยู่ดี ฉะนั้นเขาจึงไม่บอกพ่อกับแม่ว่าเขามีแฟนแล้ว เพราะเขาคิดว่าถึงจะบอกไปก็ไม่มีประโยชน์

หนึ่งปีก่อน

เมื่อหนึ่งปีก่อนพายุไปดูธุรกิจโรงแรมที่ประเทศสิงคโปร์ ซึ่งมีหลายสาขาอยู่ที่นั่น มีอยู่วันหนึ่งเขาเดินออกมาหน้าโรงแรมจะขึ้นรถไปสนามบินเพื่อกลับเมืองไทยก็บังเอิญเจอกับผู้หญิงคนหนึ่งลงจากรถหน้าโรงแรมพอดี เขารู้สึกชอบเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น เพราะเธอสวยดูมีออร่ามาก สวยอย่างกับดารา วันนั้นแทนที่เขาจะไปสนามบิน แต่เขากลับเข้าไปในโรงแรมของตัวเองอีกครั้ง เนื่องจากเขาอยากรู้ว่าเธอเป็นใคร

พายุให้พนักงานหน้าฟร้อนเช็คดูว่าเธอเป็นใครและชื่ออะไร จึงได้รู้ว่าเธอชื่อแอลลี่เป็นคนไทยและเป็นดาราดาวรุ่งที่ดังอยู่ตอนนี้ เมื่อได้รู้ประวัติของเธอคร่าวๆแล้ว จากนั้นเขาจึงให้เลขาติดต่อเธอมาทานข้าวกับเขาในภัตตาคาร

การที่เขาชวนเธอมาทานข้าวมันก็เสี่ยงอยู่เหมือนกัน เพราะเขาก็ไม่รู้ว่าเธอจะมาหรือเปล่า เนื่องจากว่าเธอเป็นดารา แต่สุดท้ายแอลลี่ก็มาหาที่ภัตตาคารตามคำเชิญของเขา

เขาชวนแอลลี่คุยนั่นคุยนี่ไปเรื่อยๆ กระทั่งเขาชวนเธอมาถ่ายแบบเป็นพรีเซนเตอร์ให้โรงแรมของเขาทุกสาขา ทั้งในไทยและในสิงคโปร์ เขาจ้างให้เธอเป็นพรีเซนเตอร์ในจำนวนเงินหลายสิบล้านบาท และแอลลี่ก็ตอบตกลง

หลังจากนั้นมาเขากับแอลลี่ก็ติดต่อกันเรื่อยมา จนกระทั่งสองเดือนต่อมาทั้งสองก็ได้เป็นแฟนกัน แต่ยังไม่มีใครรู้ว่าทั้งคู่เป็นแฟนกัน เนื่องจากแอลลี่บอกว่ายังไม่อยากเปิดเผยให้ใครรู้ เพราะเดี๋ยวกระแสจะตกถ้าแฟนคลับรู้ว่าเธอมีแฟนแล้ว

ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง

วันนี้เขาโทรนัดแอลลี่ให้มาทานข้าวด้วยกันตามประสาคนที่เป็นแฟนกัน ซึ่งเป็นเวลาหนึ่งปีแล้วที่เขากับแอลลี่เป็นแฟนกัน

"อีกสามเดือนพี่ก็จะหมั้นแล้วนะแอลลี่" เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาหันบอกกับร่างบางของแฟนสาวที่นั่งอยู่ด้านข้างของตัวเอง

"ที่พี่นัดแอลลี่มากินข้าววันนี้ก็เพราะจะมาบอกเรื่องนี้ใช่ไหมคะ" เธอพูดออกไปด้วยสีหน้าเง้างอน

ก่อนหน้านี้เขาเคยบอกแล้วว่าจะต้องหมั้นกับผู้หญิงที่พ่อเลือกให้ ซึ่งเขาไม่สามารถขัดพ่อของเขาได้

"ใช่

"พี่จะเลิกกับแอลลี่เหรอคะ"

"พี่บอกว่าจะหมั้น แต่พี่ยังไม่ได้บอกว่าจะเลิกกับแอลลี่นะ"

"แล้วถ้าต่อไปพ่อกับแม่พี่ให้พี่แต่งงานกับคู่หมั้นล่ะ แล้วพี่จะทำยังไง"

"พ่อกับแม่พี่คงไม่รีบให้มีงานแต่งในเร็วๆนี้หรอก เพราะฉะนั้นเราก็ยังจะคบกันแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ โอเคไหม" เรียวปากหนาเอ่ยพร้อมระบายยิ้มอ่อนๆ

"โอเคค่ะ" เธอรับคำพร้อมคลี่ยิ้มสดใส

"งั้นก็กินข้าวต่อเถอะ" พูดจบ ทั้งสองก็รับประทานอาหารกันจนเสร็จ จากนั้นพายุจึงไปส่งแอลลี่ที่คอนโดของเธอ และเขาก็นอนกับแอลลี่ที่นั่นตามประสาคนที่เป็นแฟนกันและมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันมาหลายเดือนแล้ว