พันธะคู่หมั้นวันไนท์สแตนด์

แนะนำตัวละครพายุ อายุ27ปี สูง 188 เซนติเมตรทายาทเจ้าของธุรกิจโรงแรมชื่อดังที่มีอยู่หลายสาขาในประเทศและต่างประเทศน้ำตาล อายุ20ปี สูง 159 เซนติเมตรตัวอย่าง"พ่อเธอได้บอกหรือเปล่าว่ายังไม่ได้คืนเงินหมั้นให้พ่อฉัน""บอกแล้วค่ะ""แล้วเมื่อไหร่จะคืน""น้ำตาลขอผ่อนเป็นรายเดือนได้ไหมคะ""แต่ฉันไม่รับเป็นเงินผ่อน ฉันจะเอาครบทีเดียวสิบล้านบาท""เงินตั้งสิบล้านบาท น้ำตาลไม่รู้จะไปหามาจากที่ไหนค่ะ""ถ้าเธอไม่มีปัญญาหาเงินสิบล้านมาคืนให้ฉัน งั้นก็มาเป็นคู่นอนของฉันหนึ่งปี แล้วหนี้สิบล้านที่พ่อเธอค้างพ่อฉัน ฉันจะไม่เอาคืน""...""แค่นอนกับฉันหนึ่งปีเพื่อปลดหนี้ให้พ่อของเธอมันไม่ได้ยากเลยนะ ไหนๆเธอก็เคยเสียตัวให้ฉันมาแล้วครั้งนึง""น้ำตาลขอยุติการเป็นคู่นอน...""ถ้าไม่อยากเป็นคู่นอนของฉัน งั้นเธอก็เอาเงินมาคืนให้ฉันสิบล้าน แล้วทีนี้เธอจะไปไหนก็ไป""..."#ไม่มีนอกกายนอกใจ........บ้านขุนพล"แม่ได้ฤกษ์หมั้นมาแล้วนะลูก อีกสามเดือนลูกจะต้องหมั้นกับคุณพายุ" ผู้เป็นแม่เอ่ยบอกกับลูกสาวของตัวเองที่นั่งอยู่ข้างๆ"เอ่อ...คือว่า..." ลูกแพร์พูดออกมาด้วยท่าทีลำบากใจ เนื่องจากเธอเคยรับปากพ่อกับแม่ว่าจ

คอนโดพายุรถหรูของพายุเคลื่อนตัวเข้ามาจอดในลานจอดรถขนาดใหญ่ของคอนโดหรูใจกลางเมือง โดยระหว่างทางก่อนมาถึงคอนโด ทั้งคู่ไม่ได้คุยอะไรกัน ต่างคนต่างเงียบเพราะไม่รู้จะคุยอะไร เนื่องจากทั้งสองเพิ่งจะได้เห็นหน้ากันวันนี้ ก่อนหน้านี้ทั้งคู่ต่างก็รู้จักชื่อของกันและกันเท่านั้น แต่เขากับเธอไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อน ดังนั้นจึงไม่รู้ว่าจะต้องพูดอะไรเมื่อทั้งสองเข้ามาในคอนโดที่มีขนาดกว้างขวาง เจ้าของห้องที่มีใบหน้าอันหล่อเหลาก็หันบอกกับร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างหลังของตัวเองด้วยสีหน้าเรียบเฉย"เธออยากนอนห้องเดียวกับฉัน หรือจะแยกกันนอน" เสียงทุ้มเอ่ยถามลองใจเธอ เพราะอยากรู้ว่าเธอจะตอบยังไง"ก็แยกกันนอนสิคะ" เธอตอบออกไปอย่างไม่ต้องคิด พลางนึกในใจว่าทำไมเขาต้องถามแบบนั้น"หึ ฉันคิดว่าเธออยากจะนอนกับฉันซะอีก" ใบหน้าหล่อแสยะยิ้มเอ่ยออกไปพลางไล่สายตามองร่างเล็กสมส่วนตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าแล้วคิดในใจว่าเธอตัวเล็กกว่าแอลลี่มาก แอลลี่สูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบ ส่วนเธอน่าจะสูงไม่ถึงหนึ่งร้อยหกสิบด้วยซ้ำ"ทำไมคุณพายุถึงได้คิดแบบนั้นล่ะคะ" เธอเอ่ยถามออกไปเพราะรู้สึกไม่พอใจกับคำพูดของเขา และอีกอย่างสีหน้าที่เขาแสดงและน้ำเ

บริษัทเมื่อทั้งสองขึ้นมายังชั้นของผู้บริหารที่อยู่ชั้นบนสุด เจ้าของใบหน้าหล่อเหลามีเสน่ห์ของรองประธานบริษัทก็หันบอกกับร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างตัวเองด้วยสีหน้านิ่ง"นี่คือโต๊ะทำงานของเธอ""ค่ะ" เธอรับคำด้วยท่าทีนอบน้อม"เดี๋ยวเอากาแฟเข้าไปให้ฉันด้วย""ได้ค่ะ" ว่าแล้ว ร่างแกร่งของพายุก็เปิดประตูเข้าห้องทำงานไป น้ำตาลวางกระเป๋าสะพายไว้บนโต๊ะ จากนั้นจึงไปทำกาแฟ เสร็จแล้วจึงพาเข้าไปให้ชายหนุ่มที่อยู่ในห้องทำงาน"กาแฟค่ะ" น้ำตาลวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะทำงานหรูพร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ร่างสูงที่นั่งดูเอกสารอยู่ก็ไม่ได้ใส่ใจเสียงใสที่เอ่ยบอก ก่อนที่ร่างเล็กจะออกจากห้องทำงานของเขาไปหนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่พายุกับน้ำตาลอาศัยอยู่ด้วยกัน และเป็นเวลาสามอาทิตย์แล้วที่น้ำตาลทำงานเป็นเลขาของเขา พายุจะพูดกับน้ำตาลเฉพาะเรื่องงานเท่านั้น ส่วนเรื่องอื่นๆที่นอกเหนือจากงานก็ไม่มีอะไรที่จะต้องคุยกันคอนโดแอลลี่ 21.50 น.หลังจากที่ทั้งสองทำกิจกรรมบนเตียงเสร็จไปหนึ่งรอบ พายุก็ดึงถุงยางอนามัยออกจากแก่นกายหนาแล้วโยนทิ้งในถังขยะที่อยู่ไม่ไกล ก่อนที่เขาจะทิ้งตัวนอนลงข้างแอลลี่ซึ่งนอนเปลือ

ห้องพักของพายุกับแอลลี่"แอลลี่ขอไปอาบน้ำก่อนนะคะพี่พายุ พี่พายุจะเข้าไปอาบกับแอลลี่ด้วยไหมคะ" เธอเอ่ยออกมาด้วยสายตาเชื้อเชิญ"ไม่ล่ะ แอลลี่เข้าไปอาบเถอะ""เราไปทำกันในห้องน้ำดีไหมคะพี่พายุ""แอลลี่เข้าไปอาบน้ำก่อนดีกว่า แล้วเดี๋ยวเราค่อยมาทำกันบนเตียงดีกว่านะ" เจ้าของใบหน้าหล่อเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ"โอเคค่ะ" ว่าจบ หญิงสาวก็เข้าห้องน้ำไป ก่อนที่พายุจะออกไปจากห้องแล้วเคาะประตูห้องฝั่งตรงข้ามก๊อก! ก๊อก!เมื่อเห็นว่าเธอไม่เปิดเขาจึงเคาะอีกสองครั้งก๊อก! ก๊อก! แต่เธอก็ยังไม่เปิด เมื่อเป็นอย่างนั้นเขาจึงโทรหาเธอทันทีตู๊ด'ค่ะคุณพายุ''เธออยู่ในห้องไหม''น้ำตาลอยู่ข้างนอกค่ะ คุณมีอะไรหรือเปล่า''เธอ...อยู่กับใคร''น้ำตาลอยู่กับเฟิร์สค่ะ''งั้นฉันฝากเธอซื้อของหน่อยสิ' มุมปากหยักกระตุกขึ้นเล็กน้อย'คุณจะซื้ออะไรเหรอคะ''ถุงยางอนามัย' เรียวปากหนาเอ่ยย้ำด้วยน้ำเสียงทุ้มเข้ม'...' น้ำตาลถึงกับนิ่งงันเมื่อรู้ว่าสิ่งที่เขาให้ซื้อนั้นตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยซื้อมาก่อน เธอเคยเห็นในร้านสะดวกซื้อที่วางขายอยู่หน้าเคาน์เตอร์หรือร้านต่างๆในห้างสรรพสินค้า แต่ไม่คิดเลยว่าชีวิตนี้จะต้องมาซื้อถุงยางอนาม

น้ำตาลปิดประตูแล้วเดินมาหาร่างสูงที่นั่งอยู่บนเตียง โดยนัยน์ตาคมจ้องมองมายังเธอด้วยแววตานิ่ง ก่อนเรียวปากหนาจะเอ่ยออกไป"ตกลงผู้ชายคนนั้นเป็นเพื่อนเธอหรือเป็นอะไรกันแน่" สีหน้าของเขาแสดงออกถึงความไม่พอใจ"น้ำตาลเคยบอกคุณไปแล้วนี่คะ แล้วคุณจะถามทำไมอีก""ฉันเห็นการกระทำของเพื่อนเธอที่ทำกับเธอแล้ว ดูยังไงก็ไม่น่าจะเป็นเพื่อนกัน""แล้วคุณเห็นเฟิร์สทำอะไรกับน้ำตาลเหรอคะคุณถึงได้คิดว่าเฟิร์สกับน้ำตาลเป็นแฟนกัน""ฉันเห็นเขาเอาอกเอาใจเธอเป็นพิเศษไง แล้ว...เมื่อเช้าก็เข้ามาอยู่ในห้องของเธออีก""เฟิร์สเป็นคนที่ชอบเอาใจคนรอบข้างแบบนั้นแหละค่ะ กับเพื่อนคนอื่นๆเฟิร์สก็เอาใจเหมือนกับที่เอาใจน้ำตาลค่ะ เมื่อเช้าที่เฟิร์สเข้ามาในห้องน้ำตาลก็เพราะเขาเข้ามารอน้ำตาลแต่งตัวค่ะ ไม่ได้เข้ามาทำเรื่องที่ไม่ดี" เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แววตาจริงจัง"..." จนทำเอาพายุถึงกับนิ่งไปพลางคิดในใจว่าเขาอาจจะคิดมากไปเอง แล้วจะต้องมาคิดมากไปทำไม เขาคิดในใจ"คุณมีเรื่องอยากจะคุยกับน้ำตาลแค่นี้ใช่ไหมคะ""อืม""งั้นคุณก็ออกไปได้แล้วค่ะ""ไล่?" คิ้วเข้มเลิกขึ้นพร้อมกับเรียวปากหนาขยับเอ่ย"หมดธุระของคุณแล้วนี่คะ เพราะ