로그인“อย่างเธอก็เป็นได้แค่ของเล่นที่ฉันยังไม่เบื่อแค่นั้นแหละ” เธอก็แค่บุตรสาวของลูกหนี้ที่เข้ามาทำงานชดใช้หนี้ แต่ค่ำคืนแสนเร่าร้อนจะเปลี่ยนชีวิตของหมวยไปตลอดกาล... จางเฟยหลง คุณจางดูเย็นชา แข็งกร้าว ปากแข็ง ดูเหมือนคนไม่สนใจความรู้สึกของใคร แต่คุณจางคอยห่วงหมวยเสมอ จาง เฟยหลง อายุ 33 ปี ส่วนสูง 188 เซนติเมตร หน้ำหนัก 83 กิโลกรัม รอบเอว 64 เขาคือชายหนุ่มผู้เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อันเยือกเย็น ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวยามจ้องเหยื่อ ทั้งเฉียบคมและเด็ดขาด คิ้วเข้มพาดเฉียง กรามแข็งแรงบอกถึงความมุ่งมั่นและไม่หวั่นไหว ไหล่กว้างรับกับแผงอกผายอย่างอบอุ่น ผิวขาวเนียนตัดกับเส้นผมสีดำสนิท หมวยลิน อายุ 20 ปี ส่วนสูง 160 เซนติเมตร น้ำหนัก 46 กิโลกรัม หมวยลิน หญิงสาววัยยี่สิบปีผู้เปล่งประกายความงามดั่งหยกขาว เธอมีใบหน้ารูปไข่หวานละมุนรับกับลำคอระหง ดวงตากลมโตสีน้ำตาลทองเปล่งประกายวาววับ คิ้วเรียวโค้งดั่งเสี้ยวจันทร์ตัดกับจมูกเล็กได้รูป ริมฝีปากอิ่มสีแดงระเรื่อดูน่าลิ้มลอง ผิวพรรณของเธอขาวเนียนละเอียดราวกับหิมะแรกของฤดูหนาว เส้นผมยาวสลวยสีดำขลับพลิ้วไหวราวม่านหมอก เธอมีรูปร่างเพรียวบางได้สัดส่วนโค้งเว้าเด่นชัดดูอ่อนช้อยแต่เย้ายวน
더 보기บทที่ 33ภรรยาของเฮียหนึ่งปีต่อมาท้องฟ้าเป็นสีฟ้าสดใสตัดกับก้อนเมฆสีขาวลอยเรียงตัวเป็นแนวยาวบนท้องฟ้า แสงอาทิตย์สาดกระทบกระจกสะท้อนเงาระยิบระยับ ภายในห้องรับรองของโรงแรมระดับห้าดาว ถูกตกแต่งฉากอย่างสวยงามสำหรับงานแต่งงานของทายาทลำดับหนึ่ง จางเฟยหลงสวมชุดสูทปักลายมังกรสีดำทอง ด้านหน้าเป็นแถบกระดุมจีนเรียงลงมาเป็นแนวตรง และหมวยลินในชุดกี่เพ้ายาวเข้ารูปสีแดงเข้ม ผ้าซาตินปักลายดอกโบตั๋นและหงส์ทอง กระโปรงแหวกหน้าขาเล็กน้อยพองามทั้งคู่นั่งคุกเข่าบนเบาะด้านหน้าของผู้ใหญ่ บนโต๊ะประดับลายมังกรวางพานใส่สินสอดและซองสีแดง ภายในมีทองแท่ง เครื่องประดับหยก โฉนดบ้านและแหวนของเจ้าบ่าวเจ้าสาว อาม่าทับทิมยิ้มกว้างก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินมาโรยข้าวตอกและดอกไม้ลงบนสินสอดอย่างอ่อนโยนเพื่อเป็นสิริมงคลและความอุดมสมบูรณ์จากนั้นอาม่าก็ยกสินสอดออกไปเพื่อเก็บรักษา รอยยิ้มประดับบนหน้าของทุกคนที่มาร่วมงาม ถัดมาคู่บ่าวสาวนั่งอยู่ข้างกันพร้อมกับหยิบแหวนเพชรสวมบนนิ้วนางข้างซ้ายของหมวยช้า ๆ วินาทีนี้เธอตื้นตันใจจนน้ำตาเอ่อคลอเบ้าเล็กน้อย ใบหน้าหวานละมุนคลี่ยิ้มหวานจากนั้นหยิบแหวนจากกล่องกำมะหยี่มาสวมบนนิ้วของเฟย
สองสัปดาห์ต่อมาท้องฟ้าสีเทาอ่อนปกคลุมไปทั่ว ไม่มีแม้กระทั่งแสงแดด กลุ่มเมฆสีขาวกระจายตัวบนท้องฟ้าอย่างสม่ำเสมอ ชั้นสูงสุดของตึกระฟ้าแห่งนี้ถูกปรับเป็นสถานที่จัดพิธีสำคัญ ไม่มีการเผยแพร่บนสื่อยักษ์ระดับประเทศ ม่านสีดำทึบถูกดึงเปิดออกเผยให้เห็นถึงแสงไฟสลัวบนเวที สะท้อนกับแผ่นประทับตราสัญลักษณ์ของตระกูลจางสมาชิกระดับสูงของเครือข่ายใต้ดินทั่วทวีปเอเชียยืนเรียงกันในชุดสูทสีดำ ใบหน้านิ่งเรียบแต่ดวงตาภายใต้กรอบแว่นตาสีดำเต็มไปด้วยความเคารพด้านหลังของสมาชิกคือชายฉกรรจ์ในชุดยูนิฟอร์มสีดำ พิธีในครั้งนี้ไม่ใช่งานเลี้ยงมีเพียงอำนาจและศักดิ์ศรี ธุรกิจใต้ดินที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนานนับสิบปี ตั้งแต่รุ่นของอากงสู่รุ่นพ่อ บัดนี้ถึงเวลาของหลานชายคนแรกของตระกูลแล้วร่างสูงของชายวัยกลางคนประธานรุ่นปัจจุบันก้าวเท้าขึ้นเวที ราชากวาดตามองไปรอบห้องก่อนกล่าวถ้อยคำขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบแต่น่าเกรงขาม“วันนี้ผมถอดตำแหน่งและอำนาจทั้งหมดของตัวเองส่งต่อให้กับทายาทคนแรกนั่นก็คือ จาง เฟยหลง ผู้สืบทอดธุรกิจทั้งหมดของตระกูลจางและในฐานะผู้นำสูงสุดของเครือข่ายรุ่นที่สาม”ชายหนุ่มในชุดสูทสีเทาเดินขึ้นมาบนเวทีด้วยท่าทีสง่า
บทที่ 32ทายาทสืบทอดตระกูลสัปดาห์ต่อมาแสงอาทิตย์สีเหลืองอบอุ่นสาดส่องลงมาอาบอาคารพาณิชย์ขนาดสามชั้นทำให้ทุกอย่างดูสดใสและมีชีวิตชีวา ป้ายผ้าสีแดงเขียนด้วยพู่กันเป็นภาษาจีนที่แปลว่า เปิดร้านวันแรก เฮง เฮง เฮง ถูกห้อยไว้ด้านหน้าตึกแถวสีครีมที่เพิ่งสร้างใหม่ กลิ่นสีโชยจาง ๆ ปะปนกับกลิ่นธูปจากกระถางบูชาด้านหน้าประตูหมวยลินสวมชุดกี่เพ้าสีแดงเนื้อผ้าแนบเนื้อแต่งแต้มด้วยลวดลายมังกรตัดกับดอกไม้ ให้ลุคดูสง่างามและสื่อถึงความเป็นสิริมงคล คอจีนสูงแบบดั้งเดิมรับกับลำคอระหง ส่วนรอยแหวกช่วงอกเผยให้เห็นผิวเนียนอย่างจงใจ และสวมทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีครีมดูสะอาดตา ใบหน้าหวานละมุนแต่งแต้มด้วยสีชมพู เรือนผมดำขลับถูกรวบเป็นแกละต่ำทั้งสองข้าง ตกแต่งด้วยโบสีแดงเพิ่มลุคน่าเอ็นดูมือเล็ก ๆ ตักโจ๊กร้อน ๆ ใส่ชามจากนั้นประคองถาดยกไปเสิร์ฟให้กับแขก ด้านข้างคืออาม่าทับทิมในชุดกี่เพ้าสีแดง ดวงตาภายใต้กรอบแว่นฉายแววความตื่นเต้น รอยยิ้มของอาม่าทับทิมเผยให้เห็นถึงความปลาบปลื้ม ในที่สุดหลานสาวก็สามารถเปิดร้านอาหารตามความฝันสมัยสาว ๆ ได้สำเร็จเพราะครั้งหนึ่งอาม่าเคยอยากเปิดร้านอาหารแต่พอแต่งงานมีความครัวชีวิตก็ต้องดู
เวลาล่วงเลยจนถึงช่วงเลิกงานหมวยลินเคลียร์งานของตัวเองเรียบร้อย เธอจึงยืนรออยู่หน้าบริษัท แสงอาทิตย์ยามเย็นย้อมท้องฟ้าให้เป็นสีเหลืองอร่ามสาดกระทบพื้นปูนสีขาว ผู้คนต่างทยอยกลับที่พักหลังจากทำงานมาทั้งวัน รถยนต์แล่นบนท้องถนนความวุ่นวายที่พบเจอทุกวันเป็นประจำ“เธอชื่อหมวยใช่ไหม เป็นเลขาของคุณเฟยหลงเหรอ?” ถัดมาน้ำเสียงแหลมแสบแก้วหูของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง ดึงความสนใจของหมวยลินได้ชะงัดเธอค่อย ๆ หันไปมองใบหน้ากลมน่ารัก ผมสีน้ำตาลยาวสลวย ดวงตาสีดำสนิท จมูกโด่งเป็นสัน ปากอิ่มแดงฉ่ำ เธอสวมเสื้อนักศึกษาจับคู่กับกระโปรงสั้นสีดำก้าวเท้าเข้ามาใกล้กับหมวย“ใช่ค่ะ มีอะไรหรือเปล่า” หมวยลินขมวดคิ้วถามขึ้น ขณะที่หันไปประจันหน้ากับผู้หญิงคนนั้น“ฉันชื่ออิงฟ้า จริง ๆ ก็เคยเป็นว่าที่คู่หมั้นของเขานะ แต่ตอนนี้เขากับพ่อของฉันตกลงกันแล้ว ว่าจะไม่มีงานหมั้นเกิดขึ้น ที่พ่อฉันตกลงเซ็นสัญญากับบริษัทของเขาต่อเป็นเพราะเธอเลยนะ”“จริงเหรอคะ เอาจริง ๆ หมวยคิดว่าแค่เราจริงใจกับเขาก่อน สิ่งที่ได้รับกลับคืนมาก็คือความจริงใจนั่นแหละค่ะ”“ก็จริงนะ เพราะความจริงใจของเธอหรือเปล่าคุณเฟยหลงเขาถึงเลือกเธอเป็น
“อย่าส่งเสียงดังสิ ห้องนอนเธอไม่ได้เก็บเสียงเหมือนห้องฉันนะ ถ้าเกิดมีใครมาได้ยินคงจะไม่ดีใช่ไหม” น้ำเสียงแหบพร่าเอื้อนเอ่ยวาจาบอกคนตัวเล็กขณะเดียวกันนิ้วมือของเขาสะกิดเขี่ยยอดตั้งชันจนมันบวมแดงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคมกริบแฝงรอยยิ้มที่ล้นปรี่ออกมาเมื่อได้มองผิวพรรณละเอียดอ่อนขึ้นสีแดงระเรื่อ ถัดมาฝ่า
บทที่ 31เฮียมีคู่หมั้นแล้วหลายเดือนต่อมาก้อนเมฆสีขาวลอยเรื่อยไปบนท้องฟ้าสีฟ้าอ่อน สายลมพัดพอให้ใบไม้ไหวเบา ๆ ตามแรงลมไม่มีการเปลี่ยนทิศกะทันหัน แสงแดดไม่จ้าจนแสบตาสะท้อนลงบนแนวกระจกของตึกสูงเสียดฟ้าที่ตั้งตระหง่านท่ามกลางความวุ่นวายในเมืองศิวิไลซ์ ถัดมาจากโถงลิฟต์นำสายตาสู่โต๊ะทำงานของเลขานุการจ
ตัดภาพมาที่คอนโดของเฟยหลงท้องฟ้าเป็นสีฟ้าสดใสตัดกับก้อนเมฆสีขาวก่อตัวเป็นรูปร่างลอยเรื่อยไปบนท้องฟ้า แสงแดดส่องลอดผ่านกิ่งไม้สร้างลวดลายบนพื้นปูนสีขาวบริเวณส่วนกลางของคอนโด ลิฟต์ความเร็วสูงถูกเปิดออกสู่โถงทางเดินจากนั้นทั้งคู่เดินมาหยุดตรงด้านหน้า ก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออกด้วยระบบสแกนลายนิ้วมือ เสี
บทที่ 30ไปเที่ยวเชียงใหม่เชียงใหม่พระอาทิตย์ใกล้ลาลับขอบฟ้าสาดสีทองอร่ามไปทั่วท้องฟ้า เส้นทางลัดเลาะบนภูเขาสูงทำเอาหัวใจเต้นแรง รถยนต์คันนี้แล่นมาจอดยังจุดหมายที่หมวยลินไม่เคยคิดว่าครั้งหนึ่งในชีวิตจะได้มาเยือน เมื่อรถจอดสนิทประตูค่อย ๆ เปิดออก พร้อมกับสตรีรูปร่างเล็กสวมชุดเดรสสีขาวก้าวลงมา ถัดม