LOGIN“ทะทำบ้าอะไรของนาย!” / “ก็เธอบอกว่าฉันจะไปมีอะไรกับใครก็เชิญ ตอนนี้ฉันอยากมีอะไรกับเธอจนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว”
View Moreตอนที่ 1. เสือร้ายในคราบคนดี
@The winner Pud ฟู่ว~ เสียงของใบหน้าหล่อพ่นควันออกมาจากปากด้วยความชำนาญ ก่อนที่สายตาคมเข้มจะหันมองออกไปยังบริเวณท้องถนนที่มีรถขับผ่านไปมาด้วยแววตาเรียบนิ่ง แม้เสียงเพลงภายในผับจะดังออกมาถึงด้านนอก แต่หนุ่มวิศวะหน้านิ่งก็ไม่ได้สนใจเสียงรบกวนนั้นแต่อย่างใด วันนี้เขาเพียงมาเที่ยวกับเพื่อนในคณะก็เท่านั้น.......ไม่ได้มีอะไรพิเศษ เพราะงั้นการออกมาสูดอากาศด้านนอกก็ถือเป็นการผ่อนคลายเช่นกัน กึก ”เดล อยู่ตรงนี้เองฟ้าหาตั้งนาน^^” เสียงหวานเอ่ยเรียกคนที่มาหลบมุมสูบบุหรี่อยู่บนชั้นสองคนเดียวเงียบๆด้วยสีหน้าใสซื่อไร้เดียงสา ’เรนเดล ภาคินัย สิระประภากุล‘ หนุ่มหล่อบ้านรวยตระกูลดัง ครอบครัวของเขาเป็นถึงเจ้าของโรงแรมห้าดาวหลายสาขา ซึ่งเรนเดลเป็นลูกชายคนโตของ’หม่อมหลวง รณกรณ์ สิระประภากุลและ คุณหญิง ดาราภา สิระประภากุล‘ ที่มีลูกชายหนึ่งคนและลูกสาวคนเล็กอีกหนึ่งคนชื่อว่า ‘เรเชล ชลนา วิระประภากุล‘ สาวน้อยวัยสิบแปดช่างฝันที่มีอายุห่างจากพี่ชายเพียงสี่ปีเท่านั้น “มีอะไร?” ปากหนาเอ่ยถามสาวสวยตรงหน้าด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ลักษณะภายนอกของเรนเดลนั้นเขาเป็นผู้ชายที่พูดน้อย นิ่งเงียบแต่แฝงไปด้วยความอบอุ่น สุขุม อย่างไม่ต้องทำอะไรมาก โดยเฉพาะความหล่อที่โดดเด่นมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ทำให้สาวน้อยสาวใหญ่ต่างพากันกรี๊ดกร๊าดเขาอยู่ตลอดเวลารวมถึงเพื่อนร่วมห้องอย่างฟ้าใส ที่กำลังยืนจ้องหน้าเขาอยู่ตอนนี้ด้วย “ฟ้าแค่เป็นห่วงน่ะ นึกว่าเดลเมาแล้ว ก็เลยออกมาดู โอมกำลังจะเป่าเค้กแล้วนะ รีบๆสูบแล้วเข้าไปข้างในกันเถอะ“ ฟ้าใสพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความห่วงใย แต่ร่างสูงรู้ดีว่าสิ่งที่คนตรงหน้าต้องการไม่ได้มีแค่นั้น เบื้องหลังความสงบเยือกเย็นและความอบอุ่นใจฟูของหนุ่มวิศวะนั้นเต็มไปด้วยความอันตราย ภายนอกเขาอาจจะดูเป็นคนไม่หือไม่อือก็จริง แต่เรื่องผู้หญิงสำหรับเรนเดลนั้นมันไม่ยากเลยสักนิด เพียงแค่อยู่เฉยๆก็มีแต่คนอยากเข้าหา ด้วยความที่เขานั้นเป็นหนุ่มฮอตมาตั้งแต่ในแต่ไร ทำให้มีผู้หญิงมายหน้าหลายตาเข้ามาให้ความสนใจในตัวเขาแทบจะตลอดเวลา ร่างสูงแม้จะไม่ได้สนใจในเรื่องรักใคร่เท่าไหร่นัก แต่ทว่าเวลาเจอใครที่น่ารักเขาก็ไม่เคยคิดจะปฎิเสธ เหมือนกับฟ้าใส....เขาเคยนอนกับเธอครั้งหนึ่ง เมื่อประมาณเดือนที่แล้วและดูเหมือน หญิงสาวจะต้องการมันอีกครั้ง แค่มองแวบเดียวเขาก็รู้ถึงสิ่งที่คนตรงหน้าต้องการ “โอเค“ ปากหนาดึงบุหรี่เข้ามาสูบครั้งสุดท้ายก่อนจะก้มลงจัดการดับบุหรี่ใวนนั้นลงบนพื้น ใบหน้าหล่อกระตุกยิ้มมุมปากขึ้นมาเล็กน้อย คืนนี้ดูเหมือน....จะมีคนเสนอตัวให้เขาอีกเช่นเคย โดยที่เขาไม่ต้องออกแรงทำอะไรทั้งนั้น ซึ่งมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ออกจะดูน่าสนุกเสียด้วยซ้ำ พรึ่บ! ”ไปกันเถอะ“ เขาเอ่ยบอกเธอก่อนจะก้าวขาเดินผ่านหน้าเพื่อนสาวร่วมห้องไปอย่างรวดเร็ว แต่ทว่า จังหวะนั้นเอง ฟ้าใสตัดสินใจเอื้อมมือไปจับแขนแกร่งเอาไว้เพราะเธออยากพูดอะไรบางอย่าง “เดี๋ยวก่อนเดล” “ว่าไง” เรนเดลหันมาถามอีกคนด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง เขาจ้องใบหน้าเล็กนิ่งด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยเสน่ห์คารมแบบไม่ปกปิด ทำให้หญิงสาวยิ่งรู้สึกอยากได้เขามาครอบครอง เพราะความเล่นหูเล่นตานั้น ทำให้เขาดูร้าย....ซึ่งมันสะกิดใจของเธอ “คืนนี้เดลอยากมาเล่นที่ห้องฟ้าไหม” หัวใจดวงเล็กเต้นสั่นไหว แม้จะเคยนอนกับเขาครั้งหนึ่งแต่เรนเดลก็ไม่ได้ดูสนใจเธอมากกว่าใคร เขาเป็นผู้ชายที่พูดน้อยและไม่ค่อยแสดงความรู้สึก แต่พอได้คุยด้วยได้ใกล้ชิด หญิงสาวกลับยิ่งรู้สึกหลงเสน่ห์ของเขาอย่างถอนตัวไม่ขึ้น จนทำให้เธอตัดสินใจเป็นฝ่ายเอ่ยปากชวนเขาก่อนในวันนี้ ฝ่ายเรนเดลได้ยินคำถามนั้นก็เผยยิ้มร้ายออกมาเล็กน้อย เขาทำสีหน้าราวกับดีใจมากที่หญิงสาวเอ่ยคำพูดนั้นออกมา ”หึ ถ้าคืนนี้ฟ้าเหงาแล้วอยากได้คนอยู่เป็นเพื่อน เดี๋ยวเดลจะไปนอนเป็นเพื่อนดีไหม“ ปากหนาก้มลงไปกระซิบข้างกกหูขาว ทำเอาฟ้าใสรู้สึกขนลุกขนชัน จิตใจกระเจิดกระเจิงไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเพราะเธอรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้างหากเขาไป ความรู้สึกซ่าบซ่านในวันนั้นยังคงฝังลึกอยู่ในความรู้สึกของเธอ “อะอื้ม ดีสิ งั้นคืนนี้เรากลับพร้อมกันนะ^^“ ฟ้าใสเผยยิ้มดีใจออกมาก่อนจะเอื้อมมือไปกอดแขนแกร่งเอาไว้อย่างหวังออดอ้อน เธอชอบเรนเดลมาก....แต่ด้วยความที่เดาความคิดอีกฝ่ายไม่ออกจึงได้แต่พยายามเข้าหาอย่างกล้าๆกลัวๆ เพียงเขาตกลงไปนอนที่ห้องกับเธอคืนนี้ หญิงสาวก็รู้สึกตื่นเต้นดีใจอย่างบอกไม่ถูก หลังจากนั้นทั้งสองก็พากันเดินกลับเข้าไปในผับตามเดิม วันนี้เป็นวันเกิดของโอม เพื่อนร่วมห้องวิศวะของเรนเดล พอทั้งสองเข้ามาถึงการเป่าเค้กก็เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับการปาร์ตี้แบบหนักหน่วงจนหลายคนเริ่มเมาได้ที่กันแล้ว “คืนนี้กลับยังไงวะ” ’แดนนี่‘ทิ้งตัวนั่งลงข้างเรนเดลพร้อมกับเอ่ยถาม เขาคือคนที่ค่อนข้างสนิทสนมกับเรนเดลมากที่สุดนับตั้งแต่เข้ามหาลัย “เอารถมา” เสียงทุ่มตอบกลับนิ่ง แม้จะคุยกับเพื่อนแต่สายตากลับจับจ้องไปยังร่างสวยของเพื่อนสาวฝั่งตรงข้ามไม่วางตาทำให้แดนนี่จำต้องมองตามไปดูว่าเพื่อนของตัวเองกำลังมองใครอยู่กันแน่ ก่อนที่เขาจะพบว่าเรนเดลกับฟ้าใสกำลังนั่งจ้องกันอยู่ด้วยแววตาสื่อความหมาย เพียงเท่านั้นแดนนี่ก็รับรู้สถานการณ์ถัดไปได้เป็นอย่างดี “เอาอีกแล้วเหรอวะ กูว่าจะกลับด้วยไอ้ห่า” “เอารถกูไป“ ว่าจบมือหนาก็โยนกุญแจรถในกระเป๋าของตัวเองไปให้คนข้างๆก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ”ฮะ แล้วมึงล่ะ“ “กูจะไปส่งเพื่อน” อธิบายแค่นั้นเท้าหนาก็สาวเท้าออกไปโดยไม่สนใจอะไรแดนนี่อีก ปล่อยให้เพื่อนนั่งมองตามไปด้วยความงุนงง แต่พอเห็นว่าอีกคนเดินไปหาใครแดนนี่ก็ได้แต่กระตุกยิ้มขึ้นมาอย่างยอมแพ้ในความร้ายของมัน “ไอ้หมอนี่มันเป็นเสือร้ายในคราบคนดีชัดๆ” อีกด้าน “ฟ้าใส! แกเมาแล้วนะ เอารถมาไม่ใช่เหรอแล้วจะขับกลับยังไง” เสียงเพื่อนคนหนึ่งเอ่ยขึ้นมาหลังจากเห็นว่าฟ้านั้นหน้าแดงตาหวานเยิ้มไปแล้ว บ่งบอกว่าเธอกำลังเมาอย่างเต็มที่ “แหะๆ ฉันกลับหวาย ไม่ต้องห่วง อะอ๊ะ” พรึ่บ! จังหวะที่หญิงสาวกำลังจะล้มลงเพราะความยืนไม่มั่นคงทำให้มือหนาที่เดินมาถึงคว้ารับเอาไว้ได้ทันพอดี “เป็นอะไรไหม” ใบหน้าสวยชะงักนิ่งไปทันทีเมื่อได้กลิ่นน้ำหอมและน้ำเสียงอบอุ่นใจดีนั้นดังก้องเข้ามาในหู แม้จะเมาอยู่แต่เธอก็รับรู้ได้ว่าเป็นเขา “เรนเดล~” “เอ่อ ขอบคุณมากนะเรนเดล ส่งมันมาเหอะ เดี๋ยวฉันดูแลเอง” เพื่อนของฟ้าใสที่เห็นแบบนั้นก็ไม่รอช้าที่จะยื่นมือเข้ามาช่วย “ไม่เป็นไร พอดีวันนี้ฉันจะติดรถฟ้าใสกลับคอนโดด้วยน่ะ คอนโดอยู่ทางเดียวกันพอดี” เรนเดลยิ้มตอบเป็นท่าไม้ตาย คนอื่นๆได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่พยักหน้าเข้าใจแบบส่งๆ เพราะไม่มีใครรู้มาก่อนว่าสองคนนี้นั้นคอนโดอยู่ทางเดียวกัน แต่ทุกคนก็เริ่มเมากันแล้ว ไม่มีใครมานั่งสนใจกันมากนักหรอก “อ๋อ โอเคๆ งั้นฝากมันด้วยนะ ขับรถดีๆล่ะ” “อืม ไม่ต้องเป็นห่วง” “เรากลับกันเลยไหม” ปากหนาก้มลงไปถามเพื่อนสาวร่วมห้อง “อะอื้ม กลับเลยก็ได้” ถึงจะเมาแต่ฟ้าใสก็ยังคงจำได้ว่าคืนนี้เธอมีนัดอะไรกับเขาเอาไว้ หัวใจของเธอที่เต้นแรงเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์อยู่แล้วยิ่งโครมครามยกใหญ่เมื่อได้รับรู้ว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเธอจะได้เป็นเจ้าของร่างกายอันสมบูรณ์แบบนี้ เพราะภายใต้เสื้อผ้าดูดีพวกนั้น....เธอเคยเห็นมากับตาแล้วว่าเรนเดลซ่อนสิ่งดีๆเอาไว้มากมายแค่ไหนตอนพิเศษ 4. เปิดตัวอย่างเป็นทางการ ( จบ ) @ห้องนั่งเล่น ”มึงจะนั่งเงียบอีกนานปะ“ จีจี้เอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง หลังจากที่เธอได้รับรู้เรื่องช็อคระหว่างโบว์วี่กับเรนเดล หญิงสาวก็ไม่รอช้าที่จะจับตัวทั้งสองคนมานั่งประจัญหน้ากันตรงนี้พร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยความรู้สึกข้องใจเกี่ยวกับเรื่องราวทั้งหมด “มึง~” โบว์วี่ที่นั่งก้มหน้าอยู่นานก็ได้แต่เงยหน้าขึ้นมามองก่อนจะเอ่ยเรียกเพื่อนซี้ออกมาเสียงหวานอย่างยอมรับในความผิดครั้งนี้ ที่เธอเองก็ไม่ได้บอกเรื่องราวระหว่างเธอกับเรนเดลให้อีกคนรู้เช่นกัน “ที่รัก....มันสองคนก็เหมือนกับเรา” ควับ! ได้ยินประโยคนั้นออกมาจากปากของแฟนหนุ่มจีจี้จึงไม่รอช้าที่จะหันไปมองหน้าเขา พอได้เห็นสีหน้าของแอนดริวชัดๆเธอก็สามารถรับรู้ได้ในทันทีว่าอีกคนรู้เรื่องนี้อยู่ก่อนเธอแล้ว กลายเป็นว่าเธอเองก็เป็นคนสุดท้ายเช่นกันที่ได้รับรู้เรื่องราวหว่างโบว์วี่กับเรนเดล “นี่นายก็รู้อยู่แล้วเหรอ?“ ”เอ่อ ฉันเองก็รู้ได้ไม่นาน“ เมื่อโดนแฟนสาวทำเสียงดุใส่แอนดริวจึงตอบกลับด้วยสีหน้ายิ้มแห้ง เขาเองก็บังเอิญรู้เรื่องนี้ได้ไม่นานนัก ”มึง~ อย่าโกรธมันเลยนะ เป็น
ตอนพิเศษ 3. แอบคบกัน NC+ เวลาผ่านไปสักพัก.... “โอ้ย แม่ง พวกมึงขี้โกงอะ สาดน้ำใส่หัวกู” เสียงโบว์วี่โวยวายขึ้นมาหลังจากที่เล่นน้ำกันไปสักพัก เธอก็โดนทุกคนแกล้ง “ขึ้นได้แล้วมั้ง หัวเปียกแล้ว เดี๋ยวเป็นหวัด” เสียงของเรนเดลดังขึ้นมาตามหลัง เขาเห็นแอนดริวส่งซิกมาให้นั่นหมายความว่าหมอนั่นต้องการให้เขาพาโบวี่ออกไปจากตรงนี้ “เรื่องของฉัน” แต่น้ำเสียงที่หญิงสาวตอบกลับมาทำเอาเรนเดลชะงักหันไปมองใบหน้าสวย ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “จะไม่ไป?” เขาถามย้อนเธอ โดยบทสนทนาของทั้งสองตัวอยู่ในสายตาของแอนดริวและจีจี้ “นายมายุ่งอะไรกับฉันล่ะ” โบวี่กลับไปยังไม่ได้แคร์อะไรนัก ท่าทางของเธอตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากกำลังโกรธอีกคนอยู่เลยสักนิด นั่นทำให้จีจี้หันไปมองหน้าของแอนดริว ทำไมเธอถึงรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆระหว่างสองคนนั้น “เหอะ! เออ ไปก็ได้“ ท้ายที่สุด หญิงสาวก็จำต้องเดินออกมาจากบริเวณนั้น ด้วยท่าทางหัวเสียอยู่พอสมควรที่โดนร่างสูงดุ เรนเดลเดินตามคนตัวเล็กไปอย่างเงียบๆ แม้จะไม่เข้าใจทั้งหมดว่าหญิงสาวเป็นอะไร แต่วันนี้เขาจะไม่ปล่อยให้ทุกอย่างจบลงแบบนี้แน่ๆ ฟึ่บ! มือแกร่งเอื้อมมาจับบานปร
ตอนพิเศษ 2. เที่ยวทะเล สองอาทิตย์ต่อมา ผมยาสลวยปลิวพริ้วไสวไปตามสายลม รถราคาแพงเปิดประทุนค่อยๆขับเคลื่อนไปตามถนน ที่สองข้างทางเต็มไปด้วยวิวทะเลและภูเขาอย่างสวยงาม “สุดยอด~ ไม่ได้มาทะเลนานแล้ว” เสียงเล็กหวีดร้องออกมาอย่างชอบใจ ทันทีที่ได้เห็นทะเลสีฟ้าคราม ในขณะที่เรนเดลที่สวมแว่นดำสนิทก็ตั้งใจขับรถต่อไป เมื่อไม่กี่วันก่อน จีจี้โทรมาชวนหญิงสาวให้มาเที่ยวพักผ่อนที่ทะเลด้วยกัน โดยครั้งนี้เป็นการรวมกลุ่มกันทั้งหมดสี่คน เป็นครั้งแรกที่โบว์วี่จะได้เจอกับจีจี้และแอนดริวในเวอร์ชั่นที่เป็นแฟนกันแล้ว “น่าเสียดาย ถ้ามาเร็วกว่านี้แดดคงไม่แรงขนาดนี้” ดวงตากลมโตหันไปค้อนร่างสูง ถ้าไม่เสียเวลากลับไปเก็บของที่คอนโดของเธอละก็ เธอกับเขาคงมาถึงเร็วกว่านี้แน่ๆ “จะโกรธอะไรฉันนักหนา” ปากหนาถามกลับ เขาไม่ได้รู้สึกไปเอง ว่าช่วงนี้โบว์วี่มักจะโกรธเขาบ่อยๆ บางครั้งก็ไม่มีเหตุผล “ก็เพราะนายนั่นแหละชอบลากฉันไปนอนที่คอนโดนาย ทำให้ฉันไม่มีเวลาเตรียมเสื้อผ้าเลยเนี่ย” นั่นคือเหตุผลหลักๆที่ทำให้ทั้งสองคนเดินทางมาถึงที่นี่ช้า เพราะเขาแทบจะไม่ปล่อยให้เธอไปอยู่ที่คอนโดของตัวเองเลย กว่าจะขับรถ
ตอนพิเศษ 1. อะไรกันเนี่ย @คอนโดเรนเดล “เบื่อจัง ไม่มีอะไรทำเลยแฮะ” เสียงหวานของโบว์วี่ดังขึ้น ก่อนร่างสวยจะนั่งลงบนโซฟาสีดำสนิทด้วยท่าทางสบายๆ เมี๊ยว~ เสียงแมวตัวอ้วนร้องเรียก ก่อนที่มันจะเดินอ้อยอิ่งตรงเข้ามาหา โบว์วี่ส่งยิ้มบางๆไปให้ดราก้อน นี่ก็หลายวันแล้วที่เรนเดลบังคับให้เธอเก็บกระเป๋ามาค้างกับเขาที่นี่ เหตุก็เพราะช่วงนี้เป็นวันหยุดพักร้อนของทั้งสองคน โบว์วี่มีแผนจะกลับไปเรียนหลังจากถ่ายทำละครเรื่องใหม่จบ เธออาจจะรับงานน้อยลงหลังจากนั้นสักปีสองปี ซึ่งเรนเดลก็เห็นด้วย ร่างสูงตัดสินใจว่าจะแสดงละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสุดท้าย เพราะทุกอย่างกับโบว์วี่ก็ดูเหมือนจะลงล็อคหมดแล้ว เขาไม่จำเป็นที่จะต้องทำงานในวงการอีกต่อไป “หิวอีกแล้วเหรอหื้ม ขี้อ้อนจังนะเรา” มือเล็กเอื้อมไปลูบคางดราก้อนเบาๆ อย่างรักใคร่ เธออยู่กับมันทุกวันจนรู้สึกผูกพันไปโดยปริยาย ไม่คิดเลยว่าเรนเดลจะมีมุมน่ารักเลี้ยงแมวแบบนี้ด้วย เมี๊ยว~ ตึก ตึก ในขณะที่ดาราสาวกำลังนั่งเล่นกับแมวอยู่นั้น เสียงฝีเท้าหนักก็ดังขึ้น พร้อมกับกลิ่นอาหารหอมๆที่ลอยฟุ้งเข้สมาแตะจมูกเล็กจนต้องรีบหันไปมองคนที่เพิ่งเดินเ
ตอนที่ 59. ประหม่า วันต่อมา ดวงอาทิตย์ค่อยๆลับขอบฟ้าลงไป เป็นจังหวะเดียวกันกับที่รถคันหรูของเรนเดล ขับเคลื่อนเข้ามาในคฤหาสน์หลังใหญ่ตรงตามเวลานัด วันนี้เขาอาสาไปรับโบว์วี่ที่คอนโดอย่างเช่นเคย มือเล็กบีบเข้าหากันเพื่อคลายความประหม่าเล็กน้อยทันทีที่เครื่องยนต์กับสนิท “เป็นอะไร” ชายหนุ่มที่ส
ตอนที่ 56. ผมเปลี่ยนใจแล้ว “น้องเรนเดล?” แหม่มทำสีหน้างุนงงออกมาเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าพระเอกหนุ่มอยู่ที่นี่ “ขอโทษนะครับที่เมื่อเช้าผมปฎิเสธงานไป....” “....แต่ตอนนี้ผมเปลี่ยนใจแล้ว” “ผมจะร่วมแสดงละครเรื่องนี้ด้วย” โบว์วี่หลับตาอย่างยอมรับในชะตากรรม ว่าตอนนี้เธอควบคุมอะไรไม่ได้แล้ว
ตอนที่ 52. แกล้งเมา @ห้องน้ำ “ฟู่ว~” “ใจเย็นหน่อยโบว์วี่ เขาจะทำอะไรมันก็ไม่เกี่ยวกับเรา” นางเอกสาวเอ่ยบอกตัวเองหน้ากระจก เธอพยายามรวบรวมความกล้าเพื่ออกไปเผชิญหน้ากับสิ่งที่ทำให้ตัวเองรู้สึกหน่วงใจอีกครั้ง แต่ทว่าเดินออกไปจากห้องน้ำได้เพียงไม่กี่ก้าว โบว์วี่ก็ต้องหยุดเดินลง เพราะเรนเด
ตอนที่ 51. ต่างฝ่ายต่างหึง “ขึ้นรถเถอะค่ะ เดี๋ยวพี่ไปนั่งข้างหน้า” สิ้นเสียงของทิพย์วรรณ โบว์วี่ก็ต้องเข้าไปนั่งที่เบาะด้านหลังข้างกับเรนเดลอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะถึงยังไงเธอก็หลบหน้าเขาไม่ได้อยู่แล้ว ตลอดระยะการเดินทางนั้น ช่างผิดคาดเหลือเกิน เมื่อวานเหมือนเขามีหลายอย่างอยากพูดกับเธอ แต