บทที่ 1: ขอจูบอีกหน่อยสิ

“พี่เจเดนเรียนคณะไหนเหรอคะ?” คนข้างๆ เอียงคอถาม คิดอยากทำความรู้จักหนุ่มหล่อคนนี้ อย่างน้อยสร้างมิตรก็ดีกว่าสร้างศัตรู

“บริหารธุรกิจ” เขาตอบนิ่งๆ สายตาเหลือบไปเห็นเข็มกลัดอันเล็กบนปกคอเสื้อนักศึกษาของเธอแล้วก็พบว่าสาวน้อยตรงหน้าเองก็เรียนคณะเดียวกันกับเขา

“เอ๋?! คณะเดียวกันเลยนี่คะ” เธอทำท่าทางตกใจเล็กน้อยก่อนจะพูดเอาสิ่งที่คิดนั้นออกมา

“อืม ตั้งใจเรียนล่ะ” แม้ริมฝีปากหนาจากคนตัวใหญ่จะพูดออกมาแบบนั้น แต่ทว่าสายตาเจ้ากรรมของเขากลับหยุดมองไปที่ลำคอระหงขาวเนียนนั่นไม่ได้เลย ยิ่งเลื่อนสายตาลงต่ำไปยังอกอวบใหญ่ เอวคอดกิ่ว ลามไปจนถึงต้นขาเรียวเล็กรับกับสะโพกกลมกลึงเกือบจะโผล่พ้นจากกระโปรงทรงเอตัวเล็กนั่นอีก ร่างหนาเบือนหน้าหนีจากภาพล่อตาล่อใจนั่นก่อนจะลอบกลืนน้ำลายลงคอ

ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศภายในรถทำให้สาวร่างเล็กเกิดอาการสั่นเล็กน้อยจากความรู้สึกหนาวยะเยือกจนขนลุกไปทั้งร่าง สองแขนเล็กกอดแขนตัวเองแล้วลูบมันเบาๆ เพื่อสร้างความอบอุ่นให้กับร่างกาย

พรึบ!

เจเดนที่สังเกตเห็นจึงจอดรถเทียบกับข้างถนนไว้ชั่วครู่ เสื้อนักศึกษาชายแขนยาวถูกถอดออกมาปกคลุมร่างกายเล็กหนาวสั่นของคนข้างๆ จังหวะที่ชายหนุ่มคลุมเสื้อให้กับเธอนั้น หัวใจดวงน้อยของเธอกำลังเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมาเสียอย่างนั้น คนตัวสูงเองก็ได้ยินมันชัดเจนเนื่องจากความเงียบงันภายในรถ ใบหน้าหล่อเพียงยกยิ้มมุมปากให้กับความไม่ประสาของเธอเท่านั้น เขาสามารถคาดเดาได้ทันทีว่า...

เธอคนนี้ยังบริสุทธิ์อยู่!

“คลุมเอาไว้ พี่เห็นเธอหนาว” สรรพนามถูกเปลี่ยนโดยร่างหนาที่เกิดความรู้สึกอยากลองเล่นกับลูกแกะตัวน้อยไร้เดียงสาตรงหน้า เธอคนนี้ไม่เหมือนกับอดีตแฟนสาวที่มีภาพลักษณ์อ่อนหวานเพียงแค่ภายนอกเท่านั้น แต่ทว่าภายในของเธอนั้นกลับเร่าร้อนจนน่าประหลาด

“ขะ...ขอบคุณค่ะ” เสียงหวานกล่าวขอบคุณด้วยเสียงตะกุกตะกัก ใบหน้าหวานที่ซีดเซียวจากความหนาวเย็นขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อย

ร่างหนานึกอยากแกล้งคนตรงหน้าด้วยการไม่ยอมขยับออกไป แกล้งแตะริมฝีปากหนาเฉียดเฉี่ยวปากบางสีสดนั้นหลายต่อหลายครั้งเพื่อดูปฏิกิริยาของเธอที่สะดุ้งตกใจทุกครั้งจากการจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัวของเขา

“เธอชื่ออะไรนะ” เมื่อแกล้งหยอกล้อเหยื่อของตัวเองจนพอใจแล้วเขาจึงจะผละใบหน้าหล่อออกมา เอ่ยถามชื่อของอีกฝ่ายด้วยความสนใจ ดูท่าจะปล่อยร่างบางตรงหน้าไปไม่ได้ง่ายๆ เสียแล้ว

“มิลานค่ะ” เสียงหวานใสสั่นเครือตอบกลับมา ผู้ชายคนนี้ช่างอันตรายต่อหัวใจดวงน้อยของเธอเหลือเกิน

“ลูกครึ่งอิตาลี?” คิ้วหนาเรียงตัวสวยเลิกคิ้วถามสาวน้อยที่ชื่อของเธอนั้นถูกตั้งตามชื่อเมืองในประเทศอิตาลี ไหนจะใบหน้าสวยที่ดูยังไงก็คงจะเป็นลูกครึ่งนั่นอีก

“ค่ะ ถึงแม้จะไม่เคยเห็นหน้าพ่อก็เถอะ” ใบหน้าสวยสดใสหม่นลงเล็กน้อยเมื่อพูดถึงชาติกำเนิดของตัวเอง

“ชื่อเพราะดี” ร่างสูงที่สังเกตเห็นท่าทีของเธอชัดเจนไม่ซักถามอะไรต่อเพราะกลัวว่าจะทำให้คนตรงหน้าอึดอัด แกล้งเปลี่ยนเรื่องชมเธอเพื่อให้คนตัวเล็กรู้สึกดี

“แล้วพี่เจเป็นลูกครึ่งหรือว่าเป็นต่างชาติมาแลกเปลี่ยนคะ ทั้งสีผมสีตาดูยังไงก็ไม่ใช่คนไทย” ร่างบางช่างสังเกตเอ่ยถามบ้าง ใบหน้าหล่อเหลาเข้ากับดวงตาสีฟ้าอมเทากับผมสีอ่อนนั่น มองยังไงก็ไม่ใช่คนเอเชียเลยด้วยซ้ำ

“อืม... สวิตเซอร์แลนด์น่ะ” เขาตอบตามความจริง ใบหน้าสวยข้างๆ ที่ได้ฟังถึงกับตาลุกวาวด้วยความตื่นเต้น

เสียงพูดคุยโต้ตอบกันไปมาของทั้งสองคนทำลายความเงียบภายในรถไปได้เป็นอย่างดี ด้วยความน่ารักสดใสของมิลานนั้นช่วยรักษาแผลใจสดๆ ร้อนๆ ของชายหนุ่มให้ลดลงไปเยอะมาก เรื่องราวที่ทั้งคู่แลกเปลี่ยนและพูดคุยกันยาวเหยียดจนชายหนุ่มขับรถมาถึงคอนโดหรูก็ยังไม่หมด เจเดนชวนเธอเข้าไปในห้องของเขาก่อนเพื่อรอฝนซาจะได้ไปส่งเด็กสาวตัวน้อยคนนี้ เนื่องจากคอนโดของเขานั้นใกล้กับมหาวิทยาลัยมากกว่า

“ว้าว! ห้องกว้างมากเลยค่ะ เช่าเดือนละเท่าไหร่กันคะเนี่ย?!” ร่างบางถึงกับตกตะลึงในความกว้างขวางภายในห้องบวกกับเฟอร์นิเจอร์ราคาแพงอีกครั้ง

“พี่ซื้อมาน่ะ” เขาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งไม่ได้แสดงท่าทีโอ้อวดในความมั่งคั่งของตัวเองแต่อย่างใด แต่ร่างบางนั้นกลับช็อกในความร่ำรวยของอีกฝ่ายไปแล้ว

“จริงด้วย... มิน่าจะรู้ว่าพี่เจเดนรวยตั้งแต่ตอนนั่งรถสปอร์ตคันนั้นแล้ว โง่จริงๆ เลยยัยมิเอ้ย!” คนตัวเล็กส่งยิ้มแหยๆ ให้กับเขาพลางเขกศีรษะเล็กของตัวเองเป็นการลงโทษในความซื่อบื้อไม่รู้จักสังเกต

“เดี๋ยวไปเอาผ้าเช็ดตัวกับเสื้อผ้าเปลี่ยนมาให้” ร่างหนาเปลี่ยนเรื่องเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กยังคงใส่ชุดนักศึกษาเปียกชื้นที่แทบไม่ปกปิดรูปร่างยั่วยวนนั่น

“รบกวนด้วยนะคะ” เธอโค้งหัวให้กับอีกฝ่ายเป็นการขอบคุณก่อนจะนั่งรอเงียบๆ บนโซฟาที่เขาเชื้อเชิญให้นั่งในคราแรก

ร่างสูงใหญ่ของเจเดนหายเข้าไปในห้องนอนสักพักก่อนจะกลับออกมาพร้อมกับผ้าเช็ดตัว เสื้อยืดตัวใหญ่ และกางเกงขายาวของเขาเพื่อนำมาให้ร่างบางไว้ใช้เปลี่ยน มิลานรับมันมาโดยไม่ลืมกล่าวขอบคุณในความใจดีของคนตัวโต หารู้ไม่ว่าทุกอย่างมันอยู่ในแผนการของชายตัวสูงที่หวังจะเล่นสนุกกับร่างกายบริสุทธิ์อันแสนยั่วยวนของเธอ

หลังจากอาบน้ำชำระร่างกายเสร็จหญิงสาวก็เดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพเสื้อยืดตัวใหญ่ที่ยาวลงมาจนถึงเข่าเพราะขนาดตัวที่แตกต่างระหว่างเธอและชายหนุ่มเจ้าของห้อง เธอตัดสินใจที่จะไม่ใส่กางเกงขายาวของเขาเพราะมันหลวมมากเสียจนพร้อมจะหลุดออกมาทุกเมื่อ ในตอนนี้สิ่งเดียวที่ปกปิดเรือนกายสวยงามก็คือเสื้อยืดตัวโตเท่านั้น

ใบหน้าหล่อของเจเดนยกยิ้มมุมปากด้วยความพอใจในสิ่งที่ตัวเองคาดการณ์เอาไว้ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ชายหนุ่มเองก็จัดการชำระร่างกายของตัวเองเรียบร้อยแล้วโดยใช้ห้องน้ำที่อยู่ภายในตัวห้องนอน

“มานั่งนี่สิ” เจ้าของห้องเอ่ยชวนให้มิลานเดินมานั่งลงบนโซฟาขนาดใหญ่ตัวเดียวกันกับเขา บนโต๊ะกาแฟมีถ้วยใส่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปวางเอาไว้สองใบราวกับกำลังรอให้เธอไปทานพร้อมกันกับเขา

“...” ร่างเล็กเดินเข้าไปนั่งข้างๆ คนตัวโตอย่างว่าง่าย รับเอาถ้วยบะหมี่มานั่งทานด้วยความหิวโหยเนื่องจากเวลาของอาหารเย็นได้แวะเวียนมาถึงพอดีและทั้งคู่ยังไม่มีอะไรตกถึงท้อง

จอโทรทัศน์ใหญ่ยักษ์ถูกเปิดโดยคนข้างๆ ภาพบนจอปรากฏภาพยนตร์อีโรติกต่างชาติโดยมีตัวเอกทั้งสองคนกำลังร่วมรักกันบนเตียงอยู่ เสียงครางกระเส่าจากจอโทรทัศน์ทำเอาคนตัวเล็กที่ไม่ประสารู้สึกร้อนผ่าวอย่างบอกไม่ถูก ริมฝีปากบางสีแดงสดเม้มเข้าหากันแน่น ท้องน้อยเกิดอาการวูบวาบแบบแปลกๆ กายสาวที่ไม่เคยถูกรุกล้ำมาก่อนมีน้ำเมือกสีใสเปียกชื้น

“อ๊า! อะ... อ๊า!”

เสียงร้องสุขสมของนักแสดงยังคงดังเข้ามากระทบในประสาทการได้ยินของเธอไม่หยุด สองมือเล็กกำแน่นด้วยหัวใจดวงน้อยที่เต้นรัว ดวงตากลมโตจ้องมองจอภาพด้วยความจดจ่อราวกับกำลังเรียนรู้เรื่องราวแปลกใหม่

หมับ!

ร่างกายแข็งแกร่งของคนข้างๆ ที่เธอเกือบลืมไปแล้วว่ามีเขานั่งอยู่ด้วยขยับเข้ามานั่งใกล้ชิดกับเธอมากขึ้น ยิ่งสร้างความตื่นเต้นแปลกใหม่ให้กับเธอเป็นอย่างมาก วงแขนเต็มไปด้วยมัดกล้ามค่อยๆ โอบเอวบางเอาไว้หลวมๆ สาวน้อยตรงหน้าหันกลับไปมองคนตัวใหญ่ด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เธอไม่เคยสัมผัสมันมาก่อน

ฟึ่บ!

ทว่าก็ต้องหยุดชะงักเมื่อพบว่าใบหน้าของเขานั้นอยู่ห่างกับเธอเพียงแค่คืบเดียวเท่านั้น อีกนิดเดียวริมฝีปากของเธอคงไปสัมผัสโดนปากหนานั่นแล้ว ใบหน้าสวยทำท่าจะผละออกแต่กลับถูกมือหนาจับปลายคางมนเอาไว้ก่อนจะประกบริมฝีปากลงบนปากบางของเธอ

จ๊วบ!

เสียงน่าอายจากการแนบชิดของริมฝีปากทั้งสองดังขึ้นแข่งกับเสียงครางในโทรทัศน์และเสียงฝนที่กระหน่ำตกลงมาไม่หยุด ไม่มีทีท่าว่าจะลดลงเลยแม้แต่น้อย ไม่แน่อาจจะตกหนักทั้งคืนก็เป็นได้

เจเดนส่งลิ้นหนาเข้าไปสัมผัสโพรงปากเล็กเพื่อเก็บเกี่ยวเอาความหวานละมุนจากสาวบริสุทธิ์ด้วยความชำนาญ ขณะเดียวกันมือหนาที่เคยโอบรอบเอวเธอไว้ก็ได้บีบขยำอกอวบที่ล่อตาล่อใจเขาอย่างเมามัน

ร่างกายของสาวไม่ประสีประสาอ่อนระทวยยอมปล่อยให้ร่างหนาตรงหน้าเป็นฝ่ายนำเธอไปสู่เส้นทางแห่งความสุขโดยลืมเรื่องของความถูกต้องเหมาะสมไปจนหมดสิ้น ปากบางอ้าออกเผยอตอบรับเขา ลิ้นเล็กเองก็พยายามทำหน้าที่เกี่ยวกระหวัดกับลิ้นหนาได้เป็นอย่างดี

“อ๊ะ!” เสียงหวานเผลอร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อมือหนานั้นได้ล้วงเข้ามาผ่านสาบเสื้อ สะกิดนิ้วลงบนปทุมถันเม็ดเล็กสีชมพูระเรื่อบนอกอวบ เผลอแอ่นอกอวบโดยไม่รู้ตัว

“ขอจูบอีกหน่อยสิ” เสียงทุ้มกระเส่ากระซิบข้างใบหูเล็กก่อนจะจับปลายคางของเธอให้หันกลับไปรับรสจูบของเขาอีกครั้ง

จ๊วบ!