Novels by Ladywar

หลายเดือนผ่านไป...เป็นเวลาเกินกว่าครึ่งปีแล้วหลังจากงานแต่งงานผ่านพ้นไป ฉันใช้ชีวิตในฐานะภรรยาของเจเดนมาตลอดโดยมีเขาและคนรอบข้างคอยดูแลเป็นอย่างดี ทั้งบิดามารดาของเขาที่มักจะบินกลับมาเยี่ยมเยือนฉันในทุกๆ เดือนเพื่อถามไถ่ถึงอาการและแผนการเลี้ยงดูหลานคนแรกของตระกูล หรือแม้แต่พ่อกับพี่ชายของฉันที่มักจะเข้าออกคฤหาสน์หลังนี้จนเป็นเรื่องปกติคุ้นชินสำหรับบริวารทั้งหลายไปแล้ว“พรุ่งนี้แล้วสินะ...” เสียงเข้มของร่างหนาข้างๆ เอ่ยขึ้นมาอย่างเลื่อนลอย ไม่สามารถทราบได้แน่ชัดว่าเจ้าตัวคิดอะไรภายในใจอยู่กันแน่“ค่ะ เวลาผ่านไปเร็วเหมือนกันนะ” ฉันตอบกลับยิ้มๆ ลองนึกย้อนกลับไปแล้วเหมือนว่างานแต่งของเราสองคนเพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อวานเท่านั้นเอง“พี่ตั้งตารอแทบไม่ไหวแล้ว” คนที่นอนเอามือทาบหน้าผากอยู่พูดขึ้นเบาๆ ก่อนจะพลิกตัวตะแคงหันมาทางฉัน มือหนาสัมผัสลงบนหน้าท้องใหญ่นูนเด่นเบาๆ“รอมาได้ตั้งนานแล้ว อดใจอีกวันเดียวเองนะคะ” ฉันวางมือบางทับลงบนมือแกร่งของเขาพลางลูบปลอบประโลมความตื่นเต้นภายในใจของว่าที่คุณพ่อ“ยัยห

สองขาเรียวก้าวเข้ามาในห้องนอนอีกครั้งพบร่างหนาของคนเป็นสามีนอนหมดเรี่ยวแรงอยู่บนเตียง ใบหน้าหล่อเหลาซีดเซียวจนดูน่าสงสาร ฉันรีบยื่นยาดมที่มีส่วนผมของสมุนไพรช่วยให้รู้สึกสดชื่นให้กับเขา“เวียนหัวจังเลย” เสียงทุ้มเข้มพูดออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน เนื้อเสียงที่เคยแข็งแรงฟังดูแล้วแหบพร่าจนน่าตกใจ“ดื่มน้ำเปล่าก่อนนะคะ” ฉันรีบเทน้ำจากเหยือกที่ได้รับมาจากป้าพรเมื่อสักครู่ใส่ลงบนแก้วสะอาดให้กับคนตัวใหญ่ที่นอนไร้เรี่ยวแรงอยู่“อือ ขอบคุณครับ” ร่างสูงรับแก้วไปก่อนจะยันตัวลุกขึ้นนั่งแล้วจิบน้ำในแก้วอย่างเชื่องช้า“ดีขึ้นบ้างหรือเปล่าคะ?” ฉันสอบถามอาการอีกครั้งด้วยความเป็นห่วง“ดีขึ้นแล้วครับ พอได้อยู่ใกล้ๆ มิแล้วรู้สึกว่าไม่เวียนหัวหรือคลื่นไส้เลย” เขาว่าพลางเอาคางมาเกยไหล่ของฉันไว้ จมูกโด่งคมสันสูดดมกลิ่นหอมจากซอกคอของฉันอย่างแผ่วเบา“ป้าพรบอกว่าพี่อาจจะแพ้ท้องแทนมิ” ฉันนำคำบอกเล่าจากหัวหน้าแม่บ้านมาพูดให้เขาฟังเผื่อว่าคนร่างสูงจะหาทางรับมือกับอาการที่เขาประสบอยู่ได้ ไม่อย่างนั้นคงไม่

(Milan’ s Part)งานแต่งงานของฉันและเจเดนผ่านพ้นไปอย่างราบรื่นด้วยความร่วมมือจากครอบครัวทั้งสองฝ่าย ชีวิตของฉันในช่วงนี้ราวกับนิยายที่ถูกวาดฝันเอาไว้บนเส้นทางสวยหรูอย่างไม่เคยคาดคิดมาก่อน จากเด็กสาวธรรมดาที่ต้องใช้ชีวิตตัวคนเดียวไม่เคยได้พบหน้าพ่อ สู่ลูกสาวนอกสมรสของมาเฟียอิตาลีการพบกันครั้งแรกในรอบหลายสิบปีระหว่างฉันและผู้เป็นบิดานั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกอัดอั้นที่คั่งค้างอยู่ภายในหัวใจ คำถามที่ถูกตั้งขึ้นเอาไว้ส่วนลึกภายในหัวใจนั้นได้รับคำตอบทั้งหมดจากการพบหน้ากันเพียงครั้งเดียว ว่ากันว่าสายเลือดเดียวกันย่อมรู้สึกผูกพันกันตั้งแต่แรกพบคงไม่เกินจริงนัก ความรู้สึกคุ้นเคยและอบอุ่นอย่างน่าประหลาดจากผู้เป็นบิดาเป็นแบบเดียวกันกับที่ฉันสามารถสัมผัสได้จากการได้พบกับพี่ชายครั้งแรกต้องขอบคุณมารดาของผู้เป็นพี่ชายด้วยที่ให้ความช่วยเหลือในการจัดงานแต่งครั้งนี้ของฉัน ท่านใจกว้างกว่าที่ฉันคาดคิดเอาไว้มาก ทั้งไม่เคยคิดโกรธเคืองฉันกับแม่ที่ทำให้ครอบครัวใหญ่ต้องมีรอยร้าว แถมยังบอกกับฉันว่าหากจะโทษใครสักคนก็ควรเป็นความผ

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป.... เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วทว่าสำหรับชายหนุ่มที่ต้องนอนแยกห้องกับคนรักสาวมาเป็นอาทิตย์แล้วนั้นกลับเชื่องช้าเหลือเกิน เขาเฝ้านับวันรองานแต่งงานมาโดยตลอด ภายในห้องโถงคฤหาสน์หรูหราถูกตกแต่งมาเป็นอย่างดีในธีมสวรรค์จำลอง แขกเหรื่อภายในงานต่างยิ้มแย้มแสดงความยินดีกับเจ้าบ่าวและเจ้าสาวอย่างไร้ข้อกังขา ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีระดับโลกกับลูกสาวมาเฟียอิตาลีผู้ทรงอิทธิพลในโลกมืด ในสายตาของแขกทั้งหลายต่างก็มองว่าเป็นการแต่งงานเพื่อเสริมบารมีให้กันและกันอย่างแน่นอน แต่ความเป็นจริงแล้วใครจะรู้ว่าความรักของทั้งคู่นั้นเป็นแค่ความรักแบบหนุ่มสาวทั่วไปซึ่งคบหากันมาหลายปี ฝ่ายเพื่อนเจ้าบ่าวนั้นคงไม่พ้นเพื่อนสนิทขาประจำอย่างเพลิงกัลป์และเซน ขาดก็แต่เหมราชที่ติดภารกิจง้อเมียไม่สำเร็จแถมยังไม่กลับเป็นผู้เป็นคนอีกต่างหาก วันๆ ได้แต่กอดขวดเหล้าเคล้าบุหรี่เพ

การพูดคุยระหว่างผู้ใหญ่ต่างวัยทั้งฝั่งเจ้าบ่าวและเจ้าสาวสามารถผ่านไปได้ด้วยดีแม้ในคราแรกเกือบจะเกิดเหตุการณ์ไม่ลงรอยกันระหว่างตระกูลมหาเศรษฐีชั้นนำของโลกอย่างฝั่งเจ้าบ่าว และตระกูลมาเฟียทรงอิทธิพลผู้ทรงอำนาจจากฝั่งเจ้าสาว ต้องนึกขอบคุณในความสัมพันธ์ในวัยเด็กของมารดาบุญธรรมทางฝั่งเจเดนกับมารดาแท้ๆ ของผู้ใหญ่ฝั่งเจ้าสาวอย่างแม็กซ์เวลล์ สตรีวัยกลางคนทั้งสองเคยเป็นเพื่อนรักในวัยเด็กกันจวบจนถึงปัจจุบันก็ยังคงมีความสัมพันธ์อันดีแม้จะต่างฝ่ายต่างไปมีครอบครัวแล้วก็ตาม แม็กซ์เวลล์ในวัยเด็กที่ถูกเลี้ยงมาโดยมารดาชาวอังกฤษได้พบกับ ‘เอลิซาเบธ’ หรือสตรีอาวุโสตรงหน้าอยู่บ่อยครั้ง เนื่องจากว่าท่านไม่สามารถมีบุตรได้ด้วยตนเองเพราะปัญหาสุขภาพทำให้มีความเอ็นดูในตัวเด็กชายแม็กซ์เวลล์อยู่ไม่น้อย เมื่อรำลึกความหลังวัยเยาว์กันอยู่นานพอสมควร มหาเศรษฐีวัยกลางค

@Luxu Condominium“พี่ขอคุยด้วยหน่อยสิ” ผมรีบเรียกแฟนสาวตัวเล็กเอาไว้หลังจากที่เธอเมินผมมาตลอดทางกลับจากโรงพยาบาล“มีอะไรจะพูดก่อนจะเป็นแฟนเก่าเหรอคะ?” ร่างบางตรงหน้ากอดอกยืนคุยกับผมอย่างเอาเรื่อง ท่าทีของเธอทำเอาหัวใจของผมกระตุกวูบไปเลย“แฟนเก่าอะไร พี่ไม่เป็น” ผมยืดอกเต็มที่ไม่ยอมรับสถานะ ‘ก่อนจะเป็นแฟนเก่า’ ที่เธอยัดเยียดมาให้“อย่ามากลับกรอก สัญญาเราก็มีเป็นลายลักษณ์อักษรนะ” มิลานไม่ยอมแพ้ ยกเรื่องสัญญาฉบับไม่สมบูรณ์ที่ผมหลอกให้เธอเซ็นต์เอาไว้ให้ตายใจเฉยๆ ฉบับนั้น“ก็แค่กระดาษโง่ๆ แผ่นเดียวป่ะ พี่ฉีกทิ้งก็จบ” ผมทำตัวหน้าด้านไม่ยอมรับเรื่องสัญญาที่เธอพูดถึง ขืนกูทำตามคำพูดจริงคงโดนทิ้งแล้วลูกกูก็กำพร้าพ่อสิวะ ใครจะยอม ขอพลิกลิ้นกลับคำหน่อยเถอะ“ฉันก็พอจะรู้นะว่าพี่มันเฮงซวย แต่ไม่คิดว่าจะไม่รักษาคำพูดแบบนี้” คำด่าอีกชุดจากเมียที่ผมเลือกเองเข้าหน้าผมเต็มๆ ไม่ใช่แค่ยืนด่าปกติแต่ยังมีท่าทางประกอบอย่างการชี้นิ้วใส่หน้าผมด้วย“อยากเลิกนักเหรอ?! เออ

ภายในอาณาเขตกว้างขวางของคฤหาสน์ประจำตระกูลสิริวัฒนเกียรติกุลถูกตกแต่งโดยมืออาชีพ โต๊ะสำหรับรองรับแขกมากมายถูกปูด้วยผ้าสีขาวนิ่มนวลสบายตา เนรมิตเวทีสุดแสนอลังการเอาไว้ตรงกลางโดดเด่นเป็นสง่า ชื่อของฉันและชายผู้กำลังจะกลายมาเป็นสามีอย่างถูกต้องตามกฎหมายถูกติดเอาไว้บนเวที รูปถ่ายคู่กันตั้งแต่ช่วงเรียนมหาวิทยาลัยจวบจนถึงรูปถ่ายพรีเวดดิ้งมากมายทำเป็นโพลารอยด์ใบเล็กๆ ร้อยประดับตกแต่งฉันในชุดเดรสเกาะอกยาวสีขาวแต่งด้วยผ้าลูกไม้เรียบหรูทว่ากลับดูอ่อนหวานเดินควงแขนบิดาเข้าไปในงานโดยปลายทางมีเหมราชยืนรออยู่ มือข้างหนึ่งของฉันถือช่อดอกไม้ที่ถูกผสมเติมแต่งระหว่างดอกไม้สองชนิดระหว่างดอกฟอร์เกทมีน็อทสีฟ้าสบายตาและดอกพีโอนีสีชมพูอันเป็นสัญลักษณ์ของความทรงจำ ความรักอันสมบูรณ์แบบ เหมือนกับเราทั้งคู่ที่กำลังจะสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์แบบไปด้วยกัน“ยินดีด้วยนะ ลูกสาวของพ่อ” เมื่อเดินมาส่งฉันถึงจุดหมายปลายทางให้กับเจ้าบ่าวแล้ว เสียงทุ้มแหบตามวัยของชายวัยกลางคนอย่างคุณพ่อของฉันเอ่ยแสดงความยินดีอย่างแผ่วเบาทว่ากลับแฝงความอบอุ่นนุ่มนวลเอาไว้ภายใต้น้ำเสียง“ขอบคุณค่ะ คุณ

“Le patient s’ est réveillé. Pourriez-vous demander au médecin de venir examiner son état, s’ il vous plaît? (คนไข้ฟื้นแล้วครับ รบกวนคุณพยาบาลช่วยตามคุณหมอให้หน่อย) ” ไอ้เจย์ทำหน้าที่อย่างรวดเร็ว อุปกรณ์สื่อสารโดยตรงภายในห้องพักถูกใช้ติดต่อโดยตรงกันเคาน์เตอร์พยาบาลอย่างรวดเร็วรอเพียงไม่นานคุณหมอก็เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับพยาบาลที่พาลูกสาวตัวน้อยของผมเข้ามารับนมแม่ด้วย ซึ่งร่มเกล้าสามารถทำหน้าที่แม่ทุกอย่างได้เป็นอย่างดีแม้นี่จะเป็นครั้งแรกที่เธอให้กำเนิดลูกน้อยก็ตาม การสื่อสารกับทีมแพทย์เองก็ไม่เป็นปัญหาให้ต้องกังวล ถึงเธอจะไม่สามารถสื่อสารเป็นภาษาฝรั่งเศสได้แบบเจเดนเพื่อนสนิทของผมแต่เธอก็สามารถให้คำตอบกับคุณหมอที่ทรายถามอาการโดยใช้ภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่วเด็กทารกหญิงตัวน้อยของพวกเราเมื่อกินนมอิ่มแล้วก็หลับตาพริ้มเข้าสู่ห้วงนิทราไปในอ้อมอกของผู้เป็นแม่อย่างว่าง่าย โชคดีที่ลูกสาวของผมกับเธอไม่ใช่เด็กขี้แยให้ผู้เป็นแม่ที่คลอดออกมาต้องเหนื่อยมากนัก ผมนั่งมองการกระทำต่างๆ ของร่มเกล้าเงียบๆ ส่วนไอ้เจย์เดินออกจาก

เหตุการณ์ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก หลังจากน้ำคร่ำแตกได้เพียงไม่นานร่างกายของฉันก็ถูกเคลื่อนย้ายเข้ามาในรถสปอร์ตคันหรูเพื่อนำตัวส่งโรงพยาบาลโดยเร็วที่สุด เจเดนรับหน้าที่เป็นคนขับรถเนื่องจากมีประสบการณ์การขับรถในต่างประเทศมากกว่าใครเพื่อน ส่วนเหมราชนั้นสติแตกไปจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว ทางด้านของเพื่อนในกลุ่มอีกสองคนอย่างเพลิงกัลป์และเซนเองก็กำลังขับรถตามมาอยู่ด้านหลังอาการปวดท้องจะคลอดของยังคงอยู่ไม่ได้หายไปไหน ทว่ากลับรู้สึกว่ามันทุเลาลงจากความรู้สึกอุ่นใจที่มีเหมราชและเพื่อนๆ ของเขาคอยห่วงใยกันอย่างใกล้ชิด มือหนาของว่าที่คุณพ่อจับมือของฉันเอาไว้แน่นตลอดทางมาโรงพยาบาล ใบหน้าหล่อเหลาน้ำตารื้นขึ้นมาอีกครั้งด้วยความรู้สึกมากมายเดินกว่าจะอธิบาย ใช้เวลาเพียงไม่นานก็มาถึงที่หมาย“Excusez-moi, mon ami est sur le point d’ avoir un bébé. (ขอโทษนะครับ เพื่อนของผมกำลังจะคลอดลูก)” เจเดนที่เป็นลูกครึ่งสวิตเซอร์แลนด์ทำให้มีความสามารถในการพูดหลากหลายภาษารับหน้าที่ติดต่อกับทางโรงพยาบาลให้กับฉัน เนื่องจากในเมืองเจนีวาใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นหลัก ผู้เป็นพ่อของลูกและญา

เหมราชนั่งกุมขมับเต็มไปด้วยความวิตกกังวล ขอพูดตามตรงว่าฉันไม่เข้าใจความรู้สึกเขาหรอก เจ้าตัวเล็กยังไม่ทันลืมตาออกมาดูโลกเลยด้วยซ้ำแต่คนเป็นพ่อกลับวิตกกังวลเรื่องเพศลูก อนาคตของลูกไปเสียแล้ว ก็จริงอยู่ที่ไม่ว่าลูกจะเป็นเพศอะไรคนเป็นพ่อแม่ก็ควรปกป้องดูแลลูกอย่างดีที่สุด แต่ฉันเองก็มีเรื่องที่กังวลเหมือนกันหากได้ลูกสาวกังวลว่าคนเป็นพ่อแบบเหมราชจะขังลูกเอาไว้เพราะกลัวว่าลูกจะเจอผู้ชายแบบตัวเองน่ะสิ!“จะกังวลอะไรขนาดนั้นวะ แม่ของลูกมึงยังไม่เห็นจะกังวลเลย” เจเดนพูดปลอบใจเพื่อนด้วยความเข้าอกเข้าใจ เชื่อว่าลึกๆ ในใจเองเจเดนก็คงกลัวเรื่องนี้ไม่ต่างไปจากเหมราชเพราะวีรกรรมของเขาเองก็ใช่ย่อย การปลอบใจเพื่อนที่หัวอกเดียวกันคงนับว่าเป็นการหลอกตัวเองไปด้วยนั่นแหละ“จะไม่ให้กังวลได้ไงวะ ถ้าลูกไปเจอผู้ชายแบบกูมีหวังกูใจสลายแน่ ไม่ได้การละ กูต้องสั่งอาวุธล็อตใหม่จากหัสดินเตรียมเผื่อไว้” ชายผู้ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อของลูกจินตนาการแล้วสรุปทุกอย่างออกมาเองเสร็จสรรพ ไม่รีรอให้คนอื่นได้ออกความเห็นอะไรเลย“ไม่ต้องถึงมือมึงหรอกมั้ง กูว่าน้องชายมึงน่าจะ

3 เดือนต่อมา...อายุครรภ์ของฉันเข้าสู่เดือนที่เก้าแล้ว อีกไม่นานคงถึงกำหนดคลอด น่าเสียดายที่การคลอดลูกคนแรกของฉันไม่สามารถกลับไปทำคลอดที่ประเทศไทยได้เนื่องจากอายุครรภ์เยอะมากแล้ว การเดินทางข้ามทวีปมีความเสี่ยงหลายๆ อย่าง ครอบครัวของเหมราชจึงไม่อยากให้ฉันบินกลับไป เพราะแบบนี้ครอบครัวของฉันจึงอดได้เห็นหน้าหลานตอนคลอดด้วยเรื่องเซอร์ไพรส์อีกอย่างที่เกิดขึ้นคือพ่อแม่ของเหมราชนั้นได้ทำการติดต่อพ่อแม่ของฉันเป็นที่เรียบร้อยแล้วเรื่องการสู่ขอและการแต่งงานโดยที่ฉันไม่รู้เรื่องอะไรมาก่อน ฉันเพิ่งทราบข่าวมาจากมารดาของตัวเองตอนที่ได้พูดคุยกันเมื่อไม่นานมานี้ อีกฝ่ายได้ทำการสู่ขอฉันกับครอบครัวไปแล้วตั้งแต่เก้าเดือนก่อนซึ่งก็คือช่วงที่ครอบครัวของเหมราชพาฉันมาอยู่ที่สวิตเซอร์แลนด์ สินสอดซึ่งมีทั้งเงินสด เครื่องเพชร ทองคำแท่ง และที่ดิน มูลค่ารวมกันหลักพันล้านซึ่งถือว่ามากเกินไปสำหรับลูกสาวของคนชนชั้นกลางธรรมดาๆ แบบฉัน สร้างความฮือฮาให้กับชุมชนละแวกใกล้เคียงไม่น้อย แต่พอได้ทราบนามสกุลของครอบครัวฝ่ายชายเท่านั้นก็เข้าใจได้เพราะเป็นที่รู้จักดีตามข่าวต่างๆ ว่าเป็นเศรษฐีอันดับต้นๆ ของโลกและ

“...” ฉันได้แต่ฟังเขาเงียบๆ แม้จะไม่ได้ตอบอะไรกลับไปแต่ก็รู้สึกดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น อย่างน้อยก็รู้ว่าเขายังตามหากัน ยังต้องการให้ฉันกลับไปอยู่ข้างๆ คนรักกันไม่จำเป็นต้องพูดคำว่ารักออกมามากมาย แต่ต้องพร้อมที่จะให้อภัยความผิดพลาดที่ผ่านมาและเริ่มต้นใหม่ไปด้วยกัน นั่นคงเป็นสิ่งที่คุณแม่ของเหมราชต้องการจะสื่อให้ฉันรับรู้มาตลอด ท่านจึงพาฉันจากมาเพื่อพักใจที่นี่และใช้เวลาคิดทบทวน เพราะยิ่งอยู่ใกล้กันความโกรธเกลียดก็ยิ่งเพิ่มพูน หากทั้งฉันและเขายังปรับความเข้าใจไม่ได้ ความสัมพันธ์มันคงเดินทางไปสู่จุดที่ไม่สามารถกลับมามองหน้ากันได้อีกอย่างแน่นอน“จริงๆ พี่ก็สามารถเป็นคนรักที่ซื่อสัตย์ได้ แต่ที่ผ่านมากลับไม่ยอมทำมัน เห็นแก่ตัวรั้งเกล้าเอาไว้ข้างๆ ในขณะที่พี่นั้นออกไปมีอะไรกับคนอื่น... พี่ขอโทษจริงๆ” ศีรษะทุยซุกลงบนหลังมือของฉัน ความเปียกชื้นทำให้ฉันรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังร้องไห้ออกมาด้วยความรู้สึกผิดที่คั่งค้างอยู่ภายในจิตใจ“เกล้าดีใจนะคะที่พี่เหมคิดได้” ฉันพูดปลอบประโลมอีกฝ่ายให้ใจเย็นลงจะได้หยุดร้องไห้เสียที เหมราชที่เป็นแบบนี้ทำให้ฉันทำตัวไม