Masukสุดท้ายแล้วฉันก็ถูกเขาหลอกล่อไปทานดินเนอร์ด้วยกันจนได้ ระหว่างการทานอาหารไม่มีการพูดคุยอะไรเพิ่มเติมเกี่ยวประเด็นที่จับได้ว่าเขานอกใจ บรรยากาศบนโต๊ะอาหารสุดหรูภายในร้านอาหารสุดแสนจะโรแมนติกบนดาดฟ้าของโรงแรมห้าดาวจึงกลายเป็นกระอักกระอ่วน
หลังจากมื้ออาหารแสนแพงผ่านพ้นไป เรื่องของเราก็ได้วนกลับมาจบบนเตียงกว้างภายในห้องนอนหรูหราอีกครั้ง ลีลาบนเตียงที่ถูกเขาปรนเปรอมาตลอดสี่ปีถูกงัดขึ้นมาใช้เพื่อปรับอารมณ์ของฉันและสถานการณ์ย่ำแย่ของเราให้ดีขึ้น
เชื่อเถอะว่ามันไม่ได้ผล...
ฉันสามารถตอบสนองสัมผัสทางร่างกายจากเขาได้ตามปกติก็จริง ยินยอมให้เจเดนถ่ายคลิปวิดีโอเกี่ยวกับกิจกรรมทางเพศตามรสนิยมของอีกฝ่ายเหมือนทุกครั้ง ระหว่างการสอดใส่ของเขาก็ทำให้นึกเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้
ในโทรศัพท์ของเขาเองก็น่าจะมีคลิปของผู้หญิงคนนั้น...
ความรู้สึกขยะแขยงเกิดขึ้นมาตีรวนจนฉันต้องกุบขาเข้าหากัน พยายามขัดขืนการสอดใส่ลำกายแท่งโตขึ้นมาเสียดื้อๆ เบือนหน้าหนีสายตาคมดุของคนด้านบนโดยอัตโนมัติ เสียงหายใจฟึดฟัดจากร่างหนาบ่งบอกว่าเจ้าตัวกำลังไม่พอใจ
“เป็นอะไร?” เสียงเข้มเอ่ยถามห้วนๆ
“ช่วยใส่ถุงก่อนค่ะ มิไม่ได้กินยาคุม” ฉันกลั้นใจพูดออกไป เป็นเรื่องจริงส่วนหนึ่งที่ว่าฉันไม่ได้กินยาคุมในช่วงหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาเพราะหลังจากนั้นก็มีประจำเดือน บวกกับมัวแต่คิดเรื่องของเขาจึงลืมทานยาคุมแผงใหม่ แต่ความจริงคือฉันไม่อยากให้เจ้าท่อนเอ็นร้อนนั้นสัมผัสกับกายสาวของฉันโดยไร้เครื่องป้องกัน
“ไม่เป็นไรหรอก ถ้าท้องมาพี่รับผิดชอบเอง” คนด้านบนยังคงหาข้ออ้างในการไม่สวมใส่เครื่องป้องกันอย่างถุงยางอนามัย
“ถ้าอย่างนั้นก็หยุดเถอะค่ะ มิไม่อยากเสี่ยง” ฉันขยับสองขาเข้าหากันโดยอัตโนมัติเป็นการยื่นคำขาดกับอีกฝ่ายโดยนัยว่าฉันจะไม่ยินยอมหากการร่วมรักครั้งนี้ปราศจากการป้องกัน
“เธอจะเสี่ยงอะไรวะ พูดเหมือนพี่ไปสดกับคนอื่นมาอย่างนั้นแหละ” ใบหน้าหล่อเริ่มบูดบึ้งไม่พอใจตามธรรมชาติของคนมีเรื่องปิดบังมักจะร้อนตัวก่อนถูกถามเสมอ แค่มีอะไรไปกระตุ้นนิดหน่อยเขาก็จะมีปฏิกิริยาการตอบสนองที่รุนแรง
“มิยังไม่อยากพลาดท้องตอนนี้ ในขณะที่อะไรๆ มันยังไม่แน่นอน” ประโยคท้ายฉันพูดแผ่วเบาลงมาเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายสังเกตได้ถึงความวูบไหวในใจของฉัน อย่างไรเสียวันนี้ฉันก็ตั้งใจจะสืบหาความจริงเรื่องผู้หญิงอีกคนของเขาให้ได้
“เออ ใส่ก็ใส่วะ!” มือหนาเสยเรือนผมสีอ่อนขึ้นอย่างหงุดหงิดก่อนจะลุกออกไปหยิบกล่องสี่เหลี่ยมสีดำสนิทบรรจุถุงยางอนามัยไว้ด้านในซึ่งถูกแกะใช้ไปก่อนหน้านี้แล้วทำให้เหลือเพียงแค่สองชิ้นเท่านั้น
น่ารังเกียจสิ้นดี!
ดวงตาของฉันจับจ้องทุกการกระทำของอีกฝ่ายตั้งแต่เริ่มแกะถุงยางออกจากกล่องจนหยิบมันขึ้นมาสวมใส่แก่นกายอุ่นร้อนลำโตนั่น เดาได้จากสถานการณ์ในตอนนี้ ร่องรอยบนร่างกายแข็งแกร่ง และถุงยางอนามัยที่เหลือเพียงสองชิ้น มันชัดเจนจนไม่รู้จะต้องหาข้ออ้างไหนมาเข้าข้างตัวเองอีกแล้ว เหลือแค่หาหลักฐานชัดเจนจากคลิปในโทรศัพท์ของเขาเท่านั้น
สวบ!
“อ๊ะ!”
ในขณะที่หัวสมองของฉันคิดวางแผนต่าง ๆ นานาอยู่นั้น ท่อนเอ็นแข็งขืนก็ถูกยัดเยียดเข้ามาในร่องสาวของฉันด้วยน้ำหล่อลื่นเพียงน้อยนิดจากแอ่งน้ำหวานเพราะอารมณ์ร่วมที่เคยมีมันหมดไปตั้งแต่เริ่มโต้เถียงกับเขาแล้ว โชคดีที่ยังมีสารเคมีหล่อลื่นจากเครื่องป้องกันคอยช่วยอยู่บ้าง ความรู้สึกเจ็บจึงลดลงมาเล็กน้อย
เพียงเล็กน้อยเท่านั้น!
ขนาดของเขามันใหญ่เกินกว่าคนปกติอยู่มาเป็นทุนเดิม ยิ่งสอดใส่เข้ามาเพียงครั้งเดียวจนมิดโคนอีก ไม่ว่าจะเล้าโลมได้ดีแค่ไหนก็ยังเหลือความรู้สึกเจ็บ แต่เจ้าของแก่นกายลำเขื่องกลับไม่คิดสนใจแม้แต่จะเร้าอารมณ์ของฉันเพิ่มเลยด้วยซ้ำ เนื่องจากห่างหายจากการร่วมเพศกันมานานนับสัปดาห์ทำให้ความเจ็บตึงกัดกินกลางกายสาวฉันอยู่ไม่น้อย
“แน่นเหมือนปิดซิงเธออีกรอบเลย” เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าพูดออกมาเบาๆ ดวงตาสีอ่อนมองลงมายันจุดเชื่อมประสานด้วยความพึงพอใจ เลนส์กล้องถูกเบนความสนใจไปจับจ้องยังท่อนล่างของเราที่เชื่อมต่อกัน
“อึก! อ๊ะ... อา” ฉันปล่อยเสียงร้องครางของตัวเองให้เป็นไปตามธรรมชาติเมื่อคนตัวโตเริ่มขัยอาวุธรักเข้าออกภายในร่างกายบอบบางช้าๆ
“อ่า! ร่องเธอดีที่สุดแล้ว” คนตัวโตร้องบอกพรางส่งเสียงครางต่ำดิบเถื่อนราวกับสัตว์ป่าไม่ต่างจากการกระทำของเจ้าตัวที่เริ่มทวีความรุนแรงเพิ่มมากขึ้น
“อ่ะ! ชะ...ช้าลงหน่อยค่ะ อ๊ะ! มะ...มันจุก อ๊า!” ฉันร้องบอกแทบไม่เป็นภาษาเมื่อจังหวะการอัดกระแทกเข้าออกเริ่มเปลี่ยนเป็นรุนแรงและรวดเร็ว เอวหนาแข็งแกร่งซอยเข้าออกสุดจนชนเข้ากับปากทางด้านในสร้างความรู้สึกจุกเสียดไม่น้อย
ทว่าคนใจร้ายด้านบนกลับไม่ฟังฉันเลยแม้แต่น้อย แก่นกายหนาตอกอัดร่องสาวของฉันจนแสบร้อนไปหมด ความรุนแรงของเขาไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีตามอย่างที่ควรจะเป็นแต่กลับรู้สึกเหมือนถูกคนตัวโตทรมานเสียมากกว่า ความเสียวซ่านไม่เพียงพอที่จะช่วยลดทอนความเจ็บแสบปนจุกท้องน้อยได้เลย
“จะ...จะทำอะไรคะ” ฉันหันกลับไปถามเมื่อจู่ๆ ร่างบางก็ถูกเขาจับพลิกให้นอนคว่ำราบลงไปกับเตียงกว้างโดยยังมีความเป็นชายแข็งขืนคาเอาไว้อยู่ สะโพกมนถูกยกขึ้นให้อยู่ในระดับเดียวกับเอ็นร้อนแข็งขืน
“เปลี่ยนท่า พี่อยากแทงลึกๆ” คนตัวสูงตอบก่อนจะจัดท่าทางของฉันเพื่อให้เขาสามารถตอกลำเอ็นเข้าออกได้อย่างอิสระ
สวบ! ตับ! ตับ!
“อ๊า! ละ...ลึกไป อ๊ะ! จะ...จุก อื้อ! ไม่ไหว อ๊า!”
ฉันหวีดร้องเสียงดังลั่นแข่งกับเสียงเนื้อกระทบกันอย่างรุนแรงตามจังหวะของคนใจร้ายที่กำลังทรมานร่างกายของฉันด้วยเซ็กส์แสนดิบเถื่อนตามรสนิยมความชอบของคนด้านบน ผนังอ่อนนุ่มด้านในร่างกายของฉันถูกเจ้าเครื่องป้องกันผิวเรียบครูดเข้าออกไม่หยุดจนร้อนไปทั้งสรรพางค์กาย สติค่อยๆ เลือนหายไปทุกครั้งที่หัวหยักอมชมพูนั่นกระแทกเข้าไปชนด้านในมดลูก
“มิแน่นจนพี่อยากจะตอกสดๆ เลยว่ะ หึ!” เสียงทุ้มหนาพูดพลางถอดถุงยางออกมาจากอาวุธร้อนลำโต
“มะ...ไม่นะ อย่าเอาสด อ๊ะ!” ฉันร้องปฏิเสธด้วยความไม่ยินยอม เมื่อร่องสาวของตัวเองถูกคนด้านหลังใช้หัวแม่มือทั้งสองแหวกออกกว้างจนตึงแน่นราวกับว่ากลีบสีสวยทั้งสองกำลังจะฉีกออกจากกัน
สวบ!
“อ๊า!!!”
“อ่า... เอาสดแม่งรู้สึกดีกว่าจริงด้วย”
สัมผัสแบบเนื้อแนบเนื้อจากคนเอาแต่ใจที่ใช้แท่งร้อนขนาดมหึมาจ้วงแทงเข้ามาในโพรงสวาทของฉันอย่างรุนแรงทำให้รับรู้ได้ทันทีว่าเจเดนได้ถอดถุงยางอนามัยออกไปแล้ว หัวหยักบานอุ่นร้อนแหวกความอ่อนนุ่มด้านในโพรงแคบเข้ามาลึกจนชนเข้ากับอวัยวะด้านใน ความอุ่นร้อนจากเลือดในกายที่ไหลเวียนของคนตัวโตนั้นสร้างความรู้สึกหวามไหวให้กับฉันแปลกๆ
“โดนเอาสดแล้วเสียวอ่ะดิ รัดเอ็นพี่ใหญ่เลย” ร่างสูงพูดหยอกล้อกับร่างกายของฉันที่ทรยศเจ้าของ ตอบรับการรุกรานโดยปราศจากเครื่องป้องกันของอาวุธเนื้อลำใหญ่นั่นเป็นอย่างดี ร่องสาวของฉันตอดตุบๆ ระรัวทุกจังหวะการเข้าออก
“อึก! พะ...พี่เจย์ อ๊า!” ฉันพยายามร้องบอกให้อีกฝ่ายเบาแรงแต่กลับไม่เป็นผลเลย พูดยังไม่ทันจบประโยคด้วยซ้ำก็ส่งเสียงร้องครวญครางน่าอายออกมาไม่หยุด เอ็นหนาของเขากำลังขโมยสติและเรี่ยวแรงของฉันไปอยู่เรื่อย
“ครับ? เรียกพี่เสียงหวานนี่อยากให้เอาแรงๆ?” เขาสรุปทุกอย่างเองเสร็จสรรพโดยไม่รีรอให้ฉันพูดออกมาจนจบด้วยซ้ำ เพิ่มแรงกระแทกเข้ามาอย่างแรงสร้างความจุกระคนเสียวซ่านจนแทบงอตัวลงไปนอนกองกับเตียงแต่ทำไม่ได้เพราะสะโพกถูกเขาล็อกเอาไว้รับแรงตอกอัดจากลำกายใหญ่
“มะ...ไม่ใช่ อือ! ชะ...ช่วยเบาหน่อย อึก! มิจุกค่ะ อ๊า!” ฉันหายใจหอบถี่พร้อมกับเสียงร้องขาดห้วงเนื่องจากถูกกระแทกใส่ร่างกายไม่ยั้ง ร่างกายของฉันในตอนนี้ยันเอาไว้กับเตียงแทบไม่ไหวด้วยซ้ำ สามารถโก้งโค้งให้เขากระแทกได้เพราะมือหนาที่ยึดสะโพกฉันรับแรงกระแทกเพียงเท่านั้น
“ร่างกายเธอตอบสนองดีขนาดนี้ก็ทนเอาหน่อยแล้วกัน เดี๋ยวพี่ก็แตก...ข้างในรูเธอแล้ว” พูดจบเจเดนก็เร่งจังหวะซอนเข้าออกถี่รัวตามความต้องการของเจ้าตัวโดยไม่สนใจฉันเลยสักนิด
“อ๊ะ! อ๊า! มะ...ไม่ไหว อ่า!!”
จุ๊บ!ริมฝีปากหนาจุมพิตลงบนหน้าผากมนของฉันอย่างแผ่วเบาก่อนจะโน้มตัวลงไปจุมพิตลงบนหน้าท้องนูนของฉันอย่างแผ่วเบา ไม่อยากจะเชื่อว่าผู้ชายเย็นชานิ่งๆ เมื่อสี่ปีก่อนจะกลายมาเป็นพ่อของลูกที่แสนอ่อนโยนขนาดนี้ดีใจจังที่ให้โอกาสเขา...เช้าวันต่อมา...ฉันลืมตาตื่นหลังจากที่นอนพักผ่อนไปอย่างเต็มอิ่มพร้อมกับคนเป็นสามีที่เตรียมน้ำอุ่นมาแช่เท้าให้กับฉันเหมือนทุกครั้งเนื่องจากช่วงใกล้คลอดฉันมักจะมีอาการเท้าบวมอยู่บ่อยครั้ง เจเดนที่รู้ถึงปัญหาข้อนี้ดีเขาจึงคอยดูแลฉันอยู่ไม่ขาดระหว่างกิจวัตรประจำวันยามเช้าสำหรับช่วงนี้ของฉันกำลังดำเนินไปตามปกตินั้นเอง อาการปวดท้องหนักหน่วงเหมือนมีบางอย่างกำลังบีบมดลูกของฉันอยู่ก็เข้าแล่นงานอย่างฉับพลัน ฉันพยายามสูดหายใจเข้าลึกๆ อยู่หลายครั้งแต่กลับไม่รู้สึกดีขึ้นเลย“ปวดท้อง...” ฉันเอ่ยบอกกับร่างสูงที่กำลังนวดเท้าให้กับฉันอย่างขะมักเขม้นอยู่“งั้นเรารีบไปโรงพยาบาลกันเลยเถอะ” เขาว่าพลางวิ่งไปหยิบกุญแจรถ ฉันยังอยู่ที่เดิมได้ยินเสียงเข้มของเจเดนเอ่ยสั่งการกับแม่บ้านภายในคฤหาสน์ดังขึ้นมาอย่างไม่ข
หลายเดือนผ่านไป...เป็นเวลาเกินกว่าครึ่งปีแล้วหลังจากงานแต่งงานผ่านพ้นไป ฉันใช้ชีวิตในฐานะภรรยาของเจเดนมาตลอดโดยมีเขาและคนรอบข้างคอยดูแลเป็นอย่างดี ทั้งบิดามารดาของเขาที่มักจะบินกลับมาเยี่ยมเยือนฉันในทุกๆ เดือนเพื่อถามไถ่ถึงอาการและแผนการเลี้ยงดูหลานคนแรกของตระกูล หรือแม้แต่พ่อกับพี่ชายของฉันที่มักจะเข้าออกคฤหาสน์หลังนี้จนเป็นเรื่องปกติคุ้นชินสำหรับบริวารทั้งหลายไปแล้ว“พรุ่งนี้แล้วสินะ...” เสียงเข้มของร่างหนาข้างๆ เอ่ยขึ้นมาอย่างเลื่อนลอย ไม่สามารถทราบได้แน่ชัดว่าเจ้าตัวคิดอะไรภายในใจอยู่กันแน่“ค่ะ เวลาผ่านไปเร็วเหมือนกันนะ” ฉันตอบกลับยิ้มๆ ลองนึกย้อนกลับไปแล้วเหมือนว่างานแต่งของเราสองคนเพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อวานเท่านั้นเอง“พี่ตั้งตารอแทบไม่ไหวแล้ว” คนที่นอนเอามือทาบหน้าผากอยู่พูดขึ้นเบาๆ ก่อนจะพลิกตัวตะแคงหันมาทางฉัน มือหนาสัมผัสลงบนหน้าท้องใหญ่นูนเด่นเบาๆ“รอมาได้ตั้งนานแล้ว อดใจอีกวันเดียวเองนะคะ” ฉันวางมือบางทับลงบนมือแกร่งของเขาพลางลูบปลอบประโลมความตื่นเต้นภายในใจของว่าที่คุณพ่อ“ยัยห
สองขาเรียวก้าวเข้ามาในห้องนอนอีกครั้งพบร่างหนาของคนเป็นสามีนอนหมดเรี่ยวแรงอยู่บนเตียง ใบหน้าหล่อเหลาซีดเซียวจนดูน่าสงสาร ฉันรีบยื่นยาดมที่มีส่วนผมของสมุนไพรช่วยให้รู้สึกสดชื่นให้กับเขา“เวียนหัวจังเลย” เสียงทุ้มเข้มพูดออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน เนื้อเสียงที่เคยแข็งแรงฟังดูแล้วแหบพร่าจนน่าตกใจ“ดื่มน้ำเปล่าก่อนนะคะ” ฉันรีบเทน้ำจากเหยือกที่ได้รับมาจากป้าพรเมื่อสักครู่ใส่ลงบนแก้วสะอาดให้กับคนตัวใหญ่ที่นอนไร้เรี่ยวแรงอยู่“อือ ขอบคุณครับ” ร่างสูงรับแก้วไปก่อนจะยันตัวลุกขึ้นนั่งแล้วจิบน้ำในแก้วอย่างเชื่องช้า“ดีขึ้นบ้างหรือเปล่าคะ?” ฉันสอบถามอาการอีกครั้งด้วยความเป็นห่วง“ดีขึ้นแล้วครับ พอได้อยู่ใกล้ๆ มิแล้วรู้สึกว่าไม่เวียนหัวหรือคลื่นไส้เลย” เขาว่าพลางเอาคางมาเกยไหล่ของฉันไว้ จมูกโด่งคมสันสูดดมกลิ่นหอมจากซอกคอของฉันอย่างแผ่วเบา“ป้าพรบอกว่าพี่อาจจะแพ้ท้องแทนมิ” ฉันนำคำบอกเล่าจากหัวหน้าแม่บ้านมาพูดให้เขาฟังเผื่อว่าคนร่างสูงจะหาทางรับมือกับอาการที่เขาประสบอยู่ได้ ไม่อย่างนั้นคงไม่
(Milan’ s Part)งานแต่งงานของฉันและเจเดนผ่านพ้นไปอย่างราบรื่นด้วยความร่วมมือจากครอบครัวทั้งสองฝ่าย ชีวิตของฉันในช่วงนี้ราวกับนิยายที่ถูกวาดฝันเอาไว้บนเส้นทางสวยหรูอย่างไม่เคยคาดคิดมาก่อน จากเด็กสาวธรรมดาที่ต้องใช้ชีวิตตัวคนเดียวไม่เคยได้พบหน้าพ่อ สู่ลูกสาวนอกสมรสของมาเฟียอิตาลีการพบกันครั้งแรกในรอบหลายสิบปีระหว่างฉันและผู้เป็นบิดานั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกอัดอั้นที่คั่งค้างอยู่ภายในหัวใจ คำถามที่ถูกตั้งขึ้นเอาไว้ส่วนลึกภายในหัวใจนั้นได้รับคำตอบทั้งหมดจากการพบหน้ากันเพียงครั้งเดียว ว่ากันว่าสายเลือดเดียวกันย่อมรู้สึกผูกพันกันตั้งแต่แรกพบคงไม่เกินจริงนัก ความรู้สึกคุ้นเคยและอบอุ่นอย่างน่าประหลาดจากผู้เป็นบิดาเป็นแบบเดียวกันกับที่ฉันสามารถสัมผัสได้จากการได้พบกับพี่ชายครั้งแรกต้องขอบคุณมารดาของผู้เป็นพี่ชายด้วยที่ให้ความช่วยเหลือในการจัดงานแต่งครั้งนี้ของฉัน ท่านใจกว้างกว่าที่ฉันคาดคิดเอาไว้มาก ทั้งไม่เคยคิดโกรธเคืองฉันกับแม่ที่ทำให้ครอบครัวใหญ่ต้องมีรอยร้าว แถมยังบอกกับฉันว่าหากจะโทษใครสักคนก็ควรเป็นความผ
หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป.... เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วทว่าสำหรับชายหนุ่มที่ต้องนอนแยกห้องกับคนรักสาวมาเป็นอาทิตย์แล้วนั้นกลับเชื่องช้าเหลือเกิน เขาเฝ้านับวันรองานแต่งงานมาโดยตลอด ภายในห้องโถงคฤหาสน์หรูหราถูกตกแต่งมาเป็นอย่างดีในธีมสวรรค์จำลอง แขกเหรื่อภายในงานต่างยิ้มแย้มแสดงความยินดีกับเจ้าบ่าวและเจ้าสาวอย่างไร้ข้อกังขา ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีระดับโลกกับลูกสาวมาเฟียอิตาลีผู้ทรงอิทธิพลในโลกมืด ในสายตาของแขกทั้งหลายต่างก็มองว่าเป็นการแต่งงานเพื่อเสริมบารมีให้กันและกันอย่างแน่นอน แต่ความเป็นจริงแล้วใครจะรู้ว่าความรักของทั้งคู่นั้นเป็นแค่ความรักแบบหนุ่มสาวทั่วไปซึ่งคบหากันมาหลายปี ฝ่ายเพื่อนเจ้าบ่าวนั้นคงไม่พ้นเพื่อนสนิทขาประจำอย่างเพลิงกัลป์และเซน ขาดก็แต่เหมราชที่ติดภารกิจง้อเมียไม่สำเร็จแถมยังไม่กลับเป็นผู้เป็นคนอีกต่างหาก วันๆ ได้แต่กอดขวดเหล้าเคล้าบุหรี่เพ
การพูดคุยระหว่างผู้ใหญ่ต่างวัยทั้งฝั่งเจ้าบ่าวและเจ้าสาวสามารถผ่านไปได้ด้วยดีแม้ในคราแรกเกือบจะเกิดเหตุการณ์ไม่ลงรอยกันระหว่างตระกูลมหาเศรษฐีชั้นนำของโลกอย่างฝั่งเจ้าบ่าว และตระกูลมาเฟียทรงอิทธิพลผู้ทรงอำนาจจากฝั่งเจ้าสาว ต้องนึกขอบคุณในความสัมพันธ์ในวัยเด็กของมารดาบุญธรรมทางฝั่งเจเดนกับมารดาแท้ๆ ของผู้ใหญ่ฝั่งเจ้าสาวอย่างแม็กซ์เวลล์ สตรีวัยกลางคนทั้งสองเคยเป็นเพื่อนรักในวัยเด็กกันจวบจนถึงปัจจุบันก็ยังคงมีความสัมพันธ์อันดีแม้จะต่างฝ่ายต่างไปมีครอบครัวแล้วก็ตาม แม็กซ์เวลล์ในวัยเด็กที่ถูกเลี้ยงมาโดยมารดาชาวอังกฤษได้พบกับ ‘เอลิซาเบธ’ หรือสตรีอาวุโสตรงหน้าอยู่บ่อยครั้ง เนื่องจากว่าท่านไม่สามารถมีบุตรได้ด้วยตนเองเพราะปัญหาสุขภาพทำให้มีความเอ็นดูในตัวเด็กชายแม็กซ์เวลล์อยู่ไม่น้อย เมื่อรำลึกความหลังวัยเยาว์กันอยู่นานพอสมควร มหาเศรษฐีวัยกลางค







