KABANATA 7

“OH, mabuti naman at nagkita tayo ngayon,” si Olivia iyon, ang ina ni Dave na dumulog sa mesa nang umagang iyon at kumakain na siya ng agahan bago pumasok sa trabaho.

Noon siya tumayo saka hinalikan sa pisngi ang kanyang ina. “Sorry Ma, masyado lang akong busy sa business,” sagot niyang ipinagpatuloy ang pagkain.

“Nakikita ko nga, kaya nga siguro nakakalimutan mo na ang obligasyon mo kay Yvette,” anito habang hinahalo ang kape na isinalin ng katulong sa tasa nito.

Isang mabigat na buntong hininga lang ang isinagot ni Dave sa sinabing iyon ng Mama niya.

Kabisado naman na kasi niya ang halos lahat ng dialogue ng kanyang ina at alam na niya kung saan papunta ang usapan na iyon. Alam rin niya na hindi siya mananalo sa discussion rito kaya hindi nalang siya nakikipagtalo.

“Gusto kong maaga kang umuwi mamayang gabi. Iimbitahan ko siya dito for dinner. Para naman magkaroon kayo ng medyo mas mahabang time together,” ani Olivia saka dinala sa bibig nito ang tasa ng kape at humigop.

“Busy ako Ma, at isa pa, may date kami ng girlfriend ko,” aniyang kusang napangiti sa pagkakasambit niya sa huling sinabi.

Hindi iyon dahil sa kung ano pa mang kadahilan. Iyon ay dahil sa katotohanan na kapag naiisip niya si Jade ay hindi talaga niya mapigilan ang makaramdam ng amusement kahit wala naman ito sa harapan.

Aliw na aliw siya sa dalaga. Iyon ay kahit pa sabihing medyo malaki ang age gap nilang dalawa. Mabait kasi ito at napaka-humble. Malaking bagay rin sa kanya ang pagiging mahiyain nito at higit sa lahat  ang napakaganda at halos perpektong mukha nito sa paningin niya.

Sa puntong iyon ay mabilis na natigilan ang binata.

Kahit minsan sa buong buhay niya ay wala pa siyang tiningnan na perpektong babae maliban kay Jade. Alam niya na walang perpektong tao dahil lahat may kahinaan. Pero sa hindi maipaliwanag na kadahilanan ay perpekto ang tingin niya kay Jade. Dahil para sa kanya, ito ang tipo ng babae na kapag naging kanya ay wala na siyang hahanapin pa.

Agad na natigilan si Dave sa naisip niyang iyon. Hindi pa siya na in love kahit minsan pero kung anu-ano na ang naiisip niya. Parang hindi normal.

“Girlfriend? At saan mo naman napulot ang babaeng ito?” tanong ng kanyang ina sa tono na may halong sarkasmo.

“Ma, matagal na kami ni Jade, halos isang taon na. Kaya please lang, tigilan na ninyo ang pagpupumilit ninyo na gustuhin ko si Yvette dahil hindi iyon mangyayari,” sagot niya sa tono na nagpapaliwanag.

Nakita niyang tumaas ang isang kilay ni Olivia. Halatang hindi ito kumbinsido sa sinabi niya at iyon na nga rin ang inasahan niya. “Really? Pero kahit pa, papupuntahin ko dito si Yvette mamaya kaya umuwi ka nang maaga,” giit niya.

Doon tuluyang naubos ang pasensya ni Dave. “Ma! Please, stop controlling my life! Sinabi ko naman sa inyo hindi ba? May date kami mamaya ng girlfriend ko kaya hindi ako pwede sa sinasabi ninyo. At isa pa, hayaan na ninyo si Yvette na makahanap ng lalaking gugusto talaga sa kanya, hindi iyon pinipilit ninyo siyang ipagusto sa akin at siya naman mukhang paniwalang-paniwala sa lahat ng sinasabi ninyo,” nagsasalubong ang mga kilay niyang sabi.

Parang walang anuman na sinimulan ni Olivia ang pagkain. “No more arguments,” ang maikli nitong sabi.

“Okay, basta sinabi ko na sa inyo na hindi ako uuwi, mag-dinner kayong dalawa ng babaeng iyon,” aniya sa mababang tono saka na tumayo at umalis.

Narinig niya ang magkakasunod na pagtawag sa kanya ni Olivia pero hindi niya ito nilingon. Palagi itong ganito kahit pa noong mga bata pa lamang sila ng kuya niyang si Danilo. At ang ugaling ito rin ng kanyang ina ang dahilan kung bakit nagkasiraan ito ang at kanilang ama na mas piniling ipa-annul ang kasal nila at nanirahan nalang sa America.

Hindi niya maintindihan si Olivia sa maraming pagkakataon. Pero dahil ina niya ito ay pilit parin niya itong inuunawa. Subalit ang ipakasal siya nito sa isang babaeng hindi naman niya mahal ay labas na sa usapan, at iyon ang kahit kailan ay hindi niya mapapayagan.

*****

TANGHALI nang dumating sa Head Office ng A1 Supermarket si Yvette na labis niyang ikinagulat.

Ang A1 Supermarket ay isang chains of supermarket na pagmamay-ari ng kanilang pamilya kung saan siya ngayon ang nakaupo bilang President at CEO. Mayroon itong 1200 outlets store sa buong Pilipinas.

“Hello, handsome,” ang nang-aakit na bati sa kanya ni Yvette nang makapasok ito sa loob ng kanyang opisina.

Sandali lang niyang sinulyapan ang babae at pagkatapos ay ibinalik narin niya ang kanyang pansin sa binabasang papel na isa lang sa maraming papeles na nangangailangan nang kanyang pirma para sa araw na iyon.

“Sinabi sa akin ng mother mo na hindi ka raw makakapunta mamaya hapunan kasi may date kayo ng girlfriend mo? So she told me na samahan ka nalang for lunch. What do you think? Saan mo gustong kumain?” tanong nito sa kanya sa karaniwan na nitong malamyos at mapang-akit na tono.

“And what made you think na sasama akong mag-lunch sa iyo?”

Parang walang anuman na naupo sa silyang nasa harapan ng kanyang mesa si Yvette saka sa hindi nagbabagong tono ay nagsalita ito.

“Lunch lang naman iyon. At saka hindi mo naman kailangang ipaalam sa kanya ang tungkol doon, hindi ba? What she doesn’t know won’t hurt her,” pagpapatuloy ni Yvette.

“Actually, I changed my mind,” noon inis na sinimulang iligpit ni Dave ang mga gamit niya sa mesa saka inilagay ang lahat ng iyon sa loob ng kanyang messenger bag.

Noon niya nakitang tumayo si Yvette saka naiinsultong nagsalita. “Nakakapikon ka na ah, bakit ba hindi mo ako magustuhan? Ano bang wala sa akin ang nakita mo sa sinasabi mong girlfriend mo?” galit nitong tanong.

Pero sa halip na sagutin ang tanong na iyon ay minabuti niyang manahimik nalang. Bitbit ang bag niya pati ang kanyang telepono ay naglakad siya palabas ng opisina.

“Linette, kapag may naghanap sa akin pakisabi wala ako, and also, wala naman na akong naka-schedule na meeting hindi ba?” tanong ni Dave sa kanyang sekretarya na sandaling sinulyapan si Yvette na nakatayo na noon sa likuran niya bago ibinalik ang paningin sa kanya.

“Wala naman na po, sir,” anito.

“Good, kasi aalis na ako,” pagkasabi noon ay binigyan niya ng dismayadong sulyap si Yvette na nang mga sandaling iyon ay natitigilang naiwan sa harapan ng mesa ni Linette.

Isang sikat na modelo ng beauty soap si Yvette. At gustong-gusto ito ng kaniyang ina para sa kanya. Wala naman siyang makitang espesyal na dahilan para maging ganoon ka-pabor si Olivia rito maliban nalang sa katotohanan na madali nitong napapasunod ang dalaga. Katulad nalang ng ginawa nito ngayon.

Isang tawag lang ng Mama niya, isang salita lang nito kay Yvette ay parang hindi na makandatuto ang huli para makasunod at hindi niya iyon gusto.

Mabuti pa si Jade, kahit simple lang ito at lumaki sa simpleng pamumuhay ay may prinsipyo at paninindigan. At ganoon ang gusto niya sa babae.

Sa mundo niya, hindi na bago ang mga babaeng katulad ni Yvette. Maganda, sexy, sopistikada, in other words common na. Palagi niyang nakikita at nakakasalamuha. Kaya siguro ganoon nalang ang pagkamangha niya nang makilala niya si Jade. Dahil kakaiba ito kaya ito nag-stand out sa paningin niya.

“Sir, saan po tayo?” salubong sa kanya ni Dario ang kanyang personal na driver.

“Umuwi ka nalang muna at magpahinga,” aniyang dinukot ang pinaka niya sa likuran ng kanyang pantalon saka inabutan ng five hundred ang lalaki, pamasahe at para sa pananghalian nito. “Kumain ka narin,” aniya rito.

“Naku sir, sobra po ito,” wika ni Dario sa kanya.

Umiling siya. “Okay lang, itabi mo na ang sukli,” aniyang tinanggap ang susi ng sasakyan mula rito saka tinapik ang balikat ng lalaki.

“Sige po sir, kung magkakaroon ng problema tawagan nalang ninyo ako,” pahabol pa nito sa kanya na sinenyasan lang niya ng thumbs up.

Ang original na plano ay pupuntahan siya ni Attorney Vergara sa opisina niya para sa pinagawa niyang kontrata nila ni Jade. Pero dahil nga sa biglaang pagdating ni Yvette ay naisipan niyang sadyain nalang ng personal ang opisina ng abogado at pagkatapos ay puntahan na nang direkta si Jade pagkatapos.