INICIAR SESIÓNCompartir
บทนำ
Fecha de publicación:
2026-08-28 20:38:46“ซ้อมมัน”
ผัวะ! ผัวะ! พวกเป็นหนี้แล้วไม่ยอมจ่ายก็ต้องเจอแบบนี้… เสียงกระทืบดังตุบตับประสานเสียงร้องโหยหวนน่าสงสาร เจ้าของคำสั่งการเมื่อครู่ยืนมองภาพตรงหน้าผ่านหลังม่านควัน บุหรี่ระหว่างก้านนิ้วถูกสูบเข้าปอดหนึ่งครั้ง ผ่อนลมหายใจขาวพรูออกมาหนึ่งครั้ง ‘เจ้าหนี้’ ยืนมองภาพตรงหน้าอย่างสบายใจ แววตาว่างเปล่าดูไร้อารมณ์ มุมปากหักโค้งขึ้นพอใจ ไอ้พวกเป็นหนี้แล้วไม่ยอมจ่ายก็ต้องมีจุดจบอย่างนี้แหละ ตามสเต็ปเจ้าหนี้พูดจาดีด้วยตอนให้เงินดุจพ่อพระ แต่อย่าให้ได้ตามทวงเด็ดขาด เพราะตอนทวงนั่นนะ…. มัจจุราช ดีๆ นี่เอง ร่างสะบักสะบอมถูกโยนไปหา ‘เจ้าพ่อมาเฟียเงินกู้’ อย่างแรงไร้ความปรานี ใบหน้าโชกคราบเลือดไถลใกล้รองเท้าหนังแสนแพง ก่อนที่เจ้าหนี้จะค่อยๆ ย่อตัวลงกระชากผม ‘ลูกหนี้’ ขึ้นให้สบตา ปากปล่อยควันขาวใส่หน้าจนสำลัก “ผะ…ผมจะรีบหามาคืนครับ ไว้ชีวิตผมด้วย” ลูกชายมาเฟียยังคงนิ่ง อัดบุหรี่เข้าปอดซ้ำๆ กลุ่มควันลอยผ่านใบหน้าแต่กลับไม่อาจความน่ากลัวจากแววตาไปได้เลย “เป็นหนี้ก็ต้องจ่ายสิครับเฮีย” “ผมจะรีบหามาคืนให้เร็วที่สุดครับ ได้โปรด… อย่าฆ่าผมเลย” “ถ้าผมฆ่าเฮียก็ไม่ได้เงินคืนสิครับ ผมต้องปล่อยเฮียกลับไปทำงานหาเงินมาใช้หนี้อยู่แล้ว” เจ้าหนี้พูดด้วยรอยยิ้มเย็นยะเยือก รอยยิ้มนั้นไม่ได้ดูใจดีเลยสักนิด ไอ้ความใจดีที่เห็นนั่นแหละดูน่ากลัวกว่าการแสดงออกมาตรงๆ เสียอีก “อย่าเพิ่งตายนะครับ ถ้าตาย….คนซวยคือลูกเมียเฮียนะ” คราวนี้รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆ จางหาย เหลือเพียงดวงตาที่เย็นเฉียบ จนอีกฝ่ายรู้สึกเหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นบีบรัดลำคอ ไม่มีใครไม่รู้จักคนๆ นี้ ลูกชายมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลที่ไม่มีใครกล้าหือ หลวมตัวเข้ามากู้เงินด้วยเพราะเห็นให้เยอะ ให้ไม่อั้น ถึงแม้ดอกเบี้ยนั้นแสนโหด ‘ร้อยละยี่’ ก็ยอมจ่ายให้ไม่คำนึงผลที่ตามมาภายหลัง การพนันทำให้คนตาบอด กว่าจะรู้ตัวอีกทีหนี้ก็งอกจนไม่มีปัญญาใช้คืน สุดท้ายจึงถูกลากมากระทืบปางตายอยู่ตรงนี้ “ยะ…อย่าดึงลูกเมียผมมาเกี่ยว ผมไหว้ล่ะ ผมสัญญาจะหามาคืนครับ” “แหม ระดับเฮียเจ๋งขอ ผมจะปฏิเสธได้ไงล่ะครับ” คำพูดดูไม่มีพิษมีภัยกับใคร แต่ใครจะรู้ว่าคนพูดนั่นแหละเป็นภัยกับคนอื่น “เอาเป็นว่าผมให้เวลาเฮียอีกหนึ่งอาทิตย์แล้วกัน รีบคืนทั้งต้นและดอก ไม่งั้นเฮียจะซวยเอานะครับ” “งะ…เงินตั้งเกือบตั้งเก้าแสน ผมจะหาจากที่ไหนให้ทันภายในหนึ่งอาทิตย์” “นั่นมันปัญหาเฮียไม่ใช่ปัญหาของผมนิครับ” “ผมมีลูกสาวคนนึง สวยมาก….” “โธ่เฮีย เห็นผมเป็นพวกหื่นกามรึไงกันครับ นี่มันชีวิตจริงไม่ใช่ละครน้ำเน่า ไม่ต้องเอาลูกสาวมาขัดดอกหรอกครับ” เจ้าหนี้กลั้วหัวเราะแล้วพูดตัดบทลูกหนี้ ผละออกแล้วลุกขึ้นยืน อัดบุหรี่เข้าปอดครั้งสุดท้าย ก่อนจะปล่อยบุหรี่ลงพื้นแล้วใช้เท้าบี้ดับต่อหน้าเฮียเจ๋ง “หะ…ให้ผมลองพามาให้คุณคิเร็นดูก่อนได้นะครับ ถ้าถูกใจผมยินดียกให้” “เฮียเจ๋งครับ ลูกสาวแสนสวยของเฮียกับเงินของผม แน่นอนผมเลือกเงิน ส่วนผู้หญิง…ผมมีปัญญาหาเองครับ” เฮียเจ๋งหน้าซีดเผือด เงินเกือบเก้าแสนจะเอาปัญญาที่ไหนหามาคืน ถ้าเอาบ้านกับรถที่มีไปจำนองเมียคงรู้ว่าติดการพนัน เพราะที่ผ่านมาเมียไม่เคยรู้ว่าเอาเงินไปทำอะไร ทุกทีถูกถามบอกแค่เอาไปลงทุน “คุณคิเร็นครับ! มีคนขับรถชนรถคุณคิเร็นครับ” แค่นั้นแหละ สีหน้าและแววตาของลูกชายมาเฟียก็ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเข้มขึ้นอีกระดับ “ลากคอมันมาหากู” โดนบิดหนี้ยังไม่โกรธเท่าเฟอร์รารีลูกรักโดนชน ใครมันช่างกล้าชนวะ! “คู่กรณีมาแล้วครับ” ลูกชายมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลหันไปมองด้วยสีหน้า ถมึงทึง แต่พอเห็นหน้าคู่กรณีกลับเลิกคิ้วขึ้นสูง ผู้หญิง? คู่กรณียังคงอยู่ในชุดนักศึกษา ตัวเปียกเพราะข้างนอกฝนตก หัวเข่าแผลถลอกเลือดไหลซิบ ใบหน้านั้นก้มลงมองพื้นไม่กล้าสบตากับเจ้าของรถเฟอร์รารีคันนั้นที่เพิ่งเฉี่ยวมา ใจเต้นตุบๆ มือประสานไว้ด้านหน้าจิกกันอย่างเป็นกังวล “นะ…หนูขอโทษค่ะ ไม่ได้ตั้งใจชนท้ายรถคุณ คะ…แค่หักหลบหมาที่วิ่งตัดหน้า…” คู่กรณีสาวพูดออกมาด้วยความลนลานจับต้นชนปลายไม่ถูก ยังขวัญเสียกับเหตุการณ์เมื่อครู่ไม่หาย มือที่จิกกันถูกปล่อยขนาบลำตัว เปลี่ยนเป็นจิกกระโปรงนักศึกษาเปียกชื้นแทน “พูดกับฉันก็มองหน้าด้วยดิวะ” สรรพนามแตกต่างจากตอนคุยกับลูกหนี้โดยสิ้นเชิง บ่งบอกว่าเขากำลังมีโทสะ คู่กรณีค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองเจ้าของน้ำเสียงเย็นยะเยือกฟังดูน่ากลัว บรรยากาศรอบตัวเริ่มหนักอึ้ง ไม่รู้ว่าคืนนี้เธอต้องจ่ายค่าเสียหายกี่บาท แต่การันตีเลยว่าหลักล้านแน่นอน นอกจากสีถลอกไฟท้ายยัง…แตกอีกต่างหาก หัวใจดวงน้อยไหววูบทันทีที่สบตากับเจ้าของรถเฟอร์รารีคันนั้น เธอรู้จักเขา… ‘คิเร็น คีรากรณ์ ไกรวณิชคุณ’ รุ่นพี่ที่มหา’ลัย ไม่มีใครไม่รู้จัก จากรุ่นพี่กับรุ่นน้องในมหา’ลัย วันนี้กลับต้องมายืนเผชิญหน้ากันในฐานะ ‘คู่กรณี’ “ชื่ออะไร” “นะ…น้ำขิงค่ะ” ดูจากท่าทางคงไม่มีเงินจ่ายค่าซ่อม บางทีก็อยากเป็นคนเลวแต่แม่ดันสอนให้ใจดีกับผู้หญิง เด็ก และคนแก่เนี่ยสิ ลูกมาเฟียเซ็งว่ะ! “ไม่มีเงินจ่ายค่าซ่อม?” “ค่ะ…” เธอตอบแล้วก้มหน้าลงมองพื้นอีกครั้ง คิเร็นเดินเข้าไปหารุ่นน้องในมหา’ลัย ที่ตอนนี้กลัวจนตัวสั่นเพราะค่าซ่อมเฟอร์รารีไม่ใช่ถูกๆ อ้อมไปข้างหลังแล้วหยุดกึกกับที่ ใบหน้าคมคายโน้มผ่านหัวไหล่บางเพียงเล็กน้อย “งั้นก็มาทำงานใช้หนี้ให้ฉัน”
Último capítulo
Bad Engineer เด็กคิเร็น เด็กคิเร็น 4 | ถ้าสวยก็จับทำเมีย
“ทำไมไปส่งอาหารนานจัง… ตะ…ตายแล้ว! ไปทำอะไรมาน้ำขิง! ทำไมแผลเต็มตัวแบบนี้!”ผู้จัดการร้านกำลังจะอ้าปากบ่นที่เธอหายไปเกือบชั่วโมง ทั้งที่บ้านลูกค้าอยู่ห่างจากร้านไม่ถึงสิบนาที ทว่าคำตำหนิทั้งหมดกลับกลืนหายลงคอทันทีที่เห็นสภาพของน้ำขิงเสื้อผ้าเปียกชื้นเปื้อนไปหมด ตามหัวเข่าและแขนเป็นแผลถลอกมีเลือดซึมออกมา สีหน้าบึ้งตึงเมื่อครู่พลันแปรเปลี่ยนเป็นความตกใจและเป็นห่วงในทันที“ขอโทษค่ะพี่องุ่น” น้ำขิงรีบยกมือไหว้ พลางส่งยิ้มเจื่อนๆ “พอดีหนูหักรถหลบหมาที่วิ่งตัดหน้า รถเลยล้มค่ะ”เธอเลือกเล่าเพียงครึ่งเดียวของความจริง ส่วนเรื่องชนเฟอร์รารีคันละหลายสิบล้านเธอไม่กล้าปริปากบอกใคร เกรงว่าจะทำให้ทุกคนแตกตื่นไปมากกว่านี้“โอ๊ย น้ำขิง!” พี่องุ่นอุทานเสียงหลง ก่อนรีบเดินเข้ามาจับแขนเธอสำรวจร่างกาย “ดูซิเนี่ย แผลเต็มตัวไปหมดเลย แถมยังเปียกฝนอีก”แววตาดุๆ เมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความเป็นห่วงในชั่วพริบตาเดียว“จะทำงานไหวไหมเนี่ย กลับไปพักไหม พี่ให้ลาแบบไม่หักเงิน”“ไม่เป็นไรค่ะ หนูทำไหว”“แน่นะ?”“หนูทำไหวจริงๆ ค่ะ”องุ่นมองหน้าน้ำขิงอยู่พักหนึ่ง สีหน้ายังเต็มไปด้วยความกังวล สุดท้ายก็ได้แต่ถอนหายใจเบาๆ ก
Bad Engineer เด็กคิเร็น เด็กคิเร็น 3 | ลูกหนี้ของคิเร็น
หรือว่านี่คือผลกรรมจากชาติก่อน…อุตส่าห์หักรถหลบหมา เพราะไม่อยากให้ชีวิตหนึ่งต้องบาดเจ็บ ผลของการเป็นคนจิตดีเป็นไงล่ะทีนี้?หมาไม่เป็นอะไร ส่วนเธอเป็นหนี้โฮ่ง! โฮ่ง!น้ำขิงหันขวับไปมองเจ้าตัวต้นเหตุที่กำลังเห่าเสียงใส ราวกับไม่รู้ตัวเลยว่าความซวยทั้งหมดเริ่มต้นเพราะมัน“ไปเลยนะ! ไอ้หมาบ้า!” เธอชี้นิ้วใส่มันอย่างหัวเสีย ทำให้คนอื่นซวยไม่พอ ยังมีหน้ามายืนสี่ขาเห่าโฮ่งๆ ใส่ราวกับเยาะเย้ยเจ้าสี่ขารีบหุบหางลง ส่งเสียงหงิงเบาๆ ก่อนวิ่งหนี เมื่อเห็นยัยแม่มดในคราบแม่ชีกำลังจ้องเขม็งราวกับพร้อมจะจับมันมาทำสตูว์“เอ่อ…พี่คะ ค่าซ่อมรถคันนี้แพงไหม” น้ำขิงรวบรวมความกล้าเอ่ยถามชายร่างใหญ่คนหนึ่งที่วิ่งเข้ามาพร้อมกับอีกคนหลังเกิดเหตุด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“แค่ค่าสีอย่างเดียวก็หลายแสนแล้วน้อง”อึก…น้ำขิงกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ เจ็บตัวยังไม่เท่าเจ็บปวดกับค่าซ่อมเลย ขายไตข้างเดียวจะพอค่าซ่อมหรือเปล่าก็ยังไม่รู้ ขนาดเงินในบัญชีตอนนี้ยังไม่พอค่าสีรถเลย “นายน้อยเรียกให้ไปหา”เธอเดินตามผู้ชายคนนั้นที่เดินออกมา หลังจากหายไปเกือบห้านาทีเข้าไปข้างใน หัวใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำ ขาทั้งสองข้างกลับหนักอึ้งราวกับมีหินมา
Bad Engineer เด็กคิเร็น เด็กคิเร็น 2 | คนดวงซวย
(กินข้าวรึยังลูก) เสียงอ่อนโยนของปลายสายดังขึ้นพร้อมความห่วงใยไม่เคยเปลี่ยน ‘ริน’ เอ่ยถามลูกสาวอย่างที่ทำอยู่เป็นประจำทุกครั้งที่โทรหา“กินแล้วค่า หนูสั่งข้าวผัดหมูมากิน”(ดีแล้ว อย่าปล่อยให้ตัวเองอดข้าวเด็ดขาดนะ)“รับทราบค่ะ จะว่าไปก็อยากกินข้าวซอยไก่ฝีมือแม่เหมือนกันนะ แถวนี้หาที่ถูกปากยาก ไม่เหมือนบ้านเรา”(ไว้กลับบ้านวันไหน แม่ทำให้กินนะ)ปลายสายรู้ดีว่าลูกสาวชอบข้าวซอยไก่มาตั้งแต่เด็ก ทุกครั้งที่น้ำขิงกลับบ้านมักอ้อนขอให้ทำให้กินอยู่เสมอ ในฐานะแม่รินเองไม่เคยปฏิเสธเลยสักครั้ง“อยากกินวันนี้เลย แต่ช่วงนี้กิจกรรมที่มอ.เยอะมาก ไหนจะงานกลุ่มอีก”(ไว้ทุกอย่างลงตัวแล้วค่อยกลับ ข้าวซอยของแม่ไม่หนีไปไหนหรอก)คำพูดของคนเป็นแม่ทำให้น้ำขิงเผลอยิ้มออกมาข้าวซอยไก่ฝีมือแม่…อร่อยที่สุดในโลกไม่ว่าจะกินร้านไหน ก็ไม่มีที่ไหนอร่อยเท่ากับอาหารที่แม่ลงมือทำเองแล้ว สองแม่ลูกคุยกันอยู่พักใหญ่ ก่อนน้ำขิงจะกดวางสาย หยิบมาม่าคัพที่ปิดฝากระดาษทิ้งไว้ให้เส้นนิ่มขึ้นมาเปิดกินก่อนหน้านี้เธอโกหกแม่ ไม่มีข้าวผัดหมูอย่างที่บอกคนในสาย มีเพียงบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถ้วยละไม่กี่สิบบาทที่ประทังความหิวน้ำขิงเกิดและเ
Bad Engineer เด็กคิเร็น เด็กคิเร็น 1 | เผลอสบตา…
หอพักแถวมหาวิทยาลัย ไม่ได้มีอะไรพิเศษ แต่สำหรับ ‘น้ำขิง’ มันคือสวรรค์เสียงนาฬิกาปลุกดังตั้งแต่หกโมง แต่น้ำขิงเพิ่งลืมตาตอนเจ็ดโมง หลังจากกดปิดไปสามรอบโดยไม่รู้ตัว เธอลุกขึ้นนั่งบนที่นอนในสภาพผมรุงรัง ก่อนที่สายตาจะเหลือบมองนาฬิกาบนผนังห้อง เมื่อเห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาเจ็ดโมงเช้าแล้วก็เบิกตากว้างทันทีเธอรีบถีบผ้าห่มออกให้พ้นตัวแล้วก้าวลงจากเตียง เท้าเปล่าแตะลงพื้นกระเบื้องเย็นๆ ความง่วงสลายไปครึ่งหนึ่ง มือเล็กหยิบชุดนักศึกษาที่รีดไว้ตั้งแต่เมื่อคืนแขวนไว้หน้าตู้เสื้อผ้ามาเข้าไปห้องน้ำด้วยความเร่งรีบ ทุกอย่างในชีวิตถูกฝึกให้เร็วมาตั้งแต่ไหนแต่ไร เพราะเวลาคือเงิน และเงินคือสิ่งที่เธอไม่ค่อยมีแดดตอนเช้าอบอุ่นยังไม่ร้อนมาก ร่างบางเดินลงบันไดหอพักทั้งที่ยังง่วงงุน โชคดีที่หอหักใกล้มหา’ลัย เดินออกจากซอยเล็กๆ เลี้ยวซ้ายเดินต่ออีกหน่อยสิบนาทีก็ถึงแล้วภายในห้องเรียน น้ำขิงตั้งใจเรียนให้สมกับทุนการศึกษาที่ได้มา เพราะถ้าไม่มีทุนเธอก็คงไม่มีปัญญาเรียนที่นี่หรือมหา’ลัยอื่นครอบครัวเธอไม่ได้มีเงินมากมายขนาดนั้น ความตั้งใจเดิมคือเรียนจบม.ปลาย ช่วยแม่ทำงานหาเงิน แต่แม่อยากให้เรียน เลยตัดสินใจลองยื่
Bad Engineer เด็กคิเร็น บทนำ
“ซ้อมมัน”ผัวะ! ผัวะ!พวกเป็นหนี้แล้วไม่ยอมจ่ายก็ต้องเจอแบบนี้…เสียงกระทืบดังตุบตับประสานเสียงร้องโหยหวนน่าสงสาร เจ้าของคำสั่งการเมื่อครู่ยืนมองภาพตรงหน้าผ่านหลังม่านควัน บุหรี่ระหว่างก้านนิ้วถูกสูบเข้าปอดหนึ่งครั้ง ผ่อนลมหายใจขาวพรูออกมาหนึ่งครั้ง‘เจ้าหนี้’ ยืนมองภาพตรงหน้าอย่างสบายใจ แววตาว่างเปล่าดูไร้อารมณ์ มุมปากหักโค้งขึ้นพอใจ ไอ้พวกเป็นหนี้แล้วไม่ยอมจ่ายก็ต้องมีจุดจบอย่างนี้แหละ ตามสเต็ปเจ้าหนี้พูดจาดีด้วยตอนให้เงินดุจพ่อพระ แต่อย่าให้ได้ตามทวงเด็ดขาด เพราะตอนทวงนั่นนะ….มัจจุราช ดีๆ นี่เองร่างสะบักสะบอมถูกโยนไปหา ‘เจ้าพ่อมาเฟียเงินกู้’ อย่างแรงไร้ความปรานี ใบหน้าโชกคราบเลือดไถลใกล้รองเท้าหนังแสนแพง ก่อนที่เจ้าหนี้จะค่อยๆ ย่อตัวลงกระชากผม ‘ลูกหนี้’ ขึ้นให้สบตา ปากปล่อยควันขาวใส่หน้าจนสำลัก “ผะ…ผมจะรีบหามาคืนครับ ไว้ชีวิตผมด้วย”ลูกชายมาเฟียยังคงนิ่ง อัดบุหรี่เข้าปอดซ้ำๆ กลุ่มควันลอยผ่านใบหน้าแต่กลับไม่อาจความน่ากลัวจากแววตาไปได้เลย“เป็นหนี้ก็ต้องจ่ายสิครับเฮีย”“ผมจะรีบหามาคืนให้เร็วที่สุดครับ ได้โปรด… อย่าฆ่าผมเลย”“ถ้าผมฆ่าเฮียก็ไม่ได้เงินคืนสิครับ ผมต้องปล่อยเฮียกลับไป
También te puede gustar
หย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย255.9K vistasท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.1K vistasแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI77.8K vistasคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย722.9K vistasเล่ห์รักร้าย ของนายเพื่อนพ่อ
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl)58 vistasปรารถนารัก คุณคู่หมาย
วานิลิน/แพรวลิน101 vistasUnforgettable Love รักไม่ลืม
UnknownV62 vistasย้อนเวลาเปลี่ยนชะตารักฉบับนางร้าย
องค์หญิงโนเนม430 vistas
