บทที่ 9

KLIN Bar

สายขิมออกมาดื่มกับเพื่อนที่อีกหนึ่งร้านประจำ ร่างบางก้าวเดินเข้ามาพร้อมกับนัตตี้ที่แวะมารับ

คืนวันศุกร์บรรยากาศคึกคักกว่าปกติ ทุกร้านแทบไม่มีโต๊ะว่าง โชคดีที่นัตตี้จองโต๊ะที่คลินบาร์ไว้ล่วงหน้า เพราะรู้จักกับผู้จัดการร้าน

“มาช้าจังวะ” ขวัญพูดขึ้นเมื่อเห็นสายขิมและนัตตี้เดินเข้ามานั่งลงโซฟาตัวว่าง

“กูลืมบัตรประชาชนเลยกลับไปเอา” นัตตี้ตอบ ก่อนจะมองหาเพื่อนผู้ชายสองคน “ไบร์ทกับพายุล่ะ”

“ไปสูบบุหรี่”

“หน้ามึงเหมือนคนเพิ่งตื่นเลยอีขิม” เขตหันมาเห็นหน้าสายขิมที่เหมือนคนนอนเพิ่งตื่น และจังหวะนั้นยกมือป้องปากหาวด้วย

“กูง่วง” เมื่อคืนนอนน้อยแถมตื่นเช้ามาเรียน ลากสังขารมาดื่มกับเพื่อนได้นับว่าดีแค่ไหนแล้ว

สายขิมหันไปยิ้มให้พนักงานที่เข้ามาชงเครื่องดื่ม เอื้อมมือคว้าแก้วเหล้าขึ้นมาชนกับเพื่อนเสียงดัง กริ๊ก ก่อนจะยกขึ้นดื่ม เธอลดแก้วเหล้าลงเล็กน้อย เมื่อเห็นใครบางคนเดินเข้ามากับแก๊งของเขา

หัวใจดวงน้อยสะดุดวูบทันทีที่เผลอสบตากับเจ้าของแววตาเย็นชาคุ้นเคย

เขาอีกแล้ว….

เธอรีบหันหน้าหนี หลบสายตาอีกคนทันที ร้านตั้งเยอะแยะแต่ดันเจอเขาที่นี่ กรุงเทพแม่งแคบจังวะ!

“แก๊งพี่เทรย์ซิสนิ หล่อมากอีขวัญ!” เขตหันไปตีตักขวัญแรงๆ เมื่อเห็นแก๊งเทรย์ซิสเดินเข้ามา

“กูเจ็บอีเขต! เห็นผู้ชายไม่ได้ ระริกระรี้เชียวนะมึง”

เขตจิ๊ปากและมองแรงใส่ขวัญตามจริต ก่อนจะส่งซิกผ่านสายตาให้นัตตี้และขวัญมองสายขิมที่กำลังนั่งเหม่อ สามคนอมยิ้มกริ่มรู้กัน

“มึงเห็นพี่เทรย์ซิสแล้วใช่ไหมสายขิม พี่เขาหล่อเนอะ” ขวัญเป็นคนเปิดบทสนสนาเรื่องเทรย์ซิส

“หล่อ แต่เกี่ยวอะไรกับกู”

“ไม่หวั่นไหวหน่อยเหรอ” นัตตี้พูดด้วยรอยยิ้ม

“เคยบอกแล้วไง เขากับกูมันคนละชั้นกัน ต่อให้สักวันหวั่นไหว แต่ใช่ว่าเขาจะเหลียวมองคนธรรมดาอย่างกู”

“ถ้าเป็นกูนะ…” เขตพึมพำ ก่อนจะมองไปยังแก๊งของเทรย์ซิสที่เดินตรงไปยังโซน VIP “หล่อยกแก๊ง หล่อคนละแบบคนละสไตล์ หาผัวเรียนวิศวะดีไหมกู”

“แรดนักนะอีเขต”

“จิ๊! มึงก็แรดค่ะ”

สายขิมยิ้มแล้วส่ายหน้าไปมา สองคนนี้เวลาเจอหน้ากันทีไรมักจิกกัดกันตลอด ต่อให้บางครั้งคำพูดดูแรงเกินจะรับไหว แต่ทั้งสองกลับไม่เคยโกรธกันเลย หากขาดสองคนนี้ไปกลุ่มคงเหงามากไม่น้อย

กลุ่มของสายขิมเล่นเกม หากวงล้อหมุนโดนชื่อใคร คนนั้นต้องดื่มเหล้าเพียว วงล้อหมุนโดนชื่อทั้งกลุ่มจนครบ ตอนนี้เริ่มเมากรึ่มกันหมดแล้ว

ตอนแรกสายขิมดูง่วงๆ ความง่วงก็หายไป กลายเป็นความสนุกแทน ยิ่งดึกบรรยากาศในร้านก็ยิ่งคึกคัก ผู้คนเริ่มเมามายกันมากขึ้น สติของหลายคนลอยไปไกลจนแทบไม่สนใจอะไรอีก

อีกมุมหนึ่งในโซน VIP แก๊งของเทรย์ซิสก็นั่งดื่มกันอยู่เช่นกัน คเชนทร์กับตะวันมีสาวสวยนั่งข้างกาย ถามเทรย์ซิสแล้วว่าอยากเอาเด็กไหมแต่เจ้าตัวปฏิเสธ มีไม่บ่อยเท่าไรนักที่เทรย์ซิสจะยอมตอบตกลง

“เปลี่ยนใจเอาเด็กก็บอกนะ เผื่อเหงา”

“กูไปสูบบุหรี่ก่อน” เขาไม่ตอบคเชนทร์ พูดตัดบทแล้วลุกขึ้นเดินออกไปยังจุดสูบบุหรี่

“มันทนได้ไงวะ” ตะวันที่นั่งเอาแขนวางพาดขอบโซฟาผ่านแผ่นหลังสาวสวย หันไปพูดกับคเชนทร์

“นั่นดิวะ ไอ้นั่นของมันยังมีความรู้สึกอยู่ไหม”

“สงสัยตายด้านแล้วมั้ง”

ทางด้านเทรย์ซิส มือหนาหยิบซองบุหรี่มาเคาะเบาๆ จนหล่นออกมาหนึ่งมวน หยิบมาคาบไว้ที่ริมฝีปาก เขาใช้นิ้วหัวแม่มือดันหัวไฟแช็กลง ประกายไฟวาบขึ้นเผาปลายมวนบุหรี่

ในขณะที่ควันสีเทาลอยคลุ้งกระจายในอากาศ สายตาคมเข้มมองออกไปด้านนอก ก้านนิ้วสองนิ้วที่คีบบุหรี่ไว้ดันมันเข้าหาปาก ดูดเบาๆ จนปลายมวนสว่างวาบเป็นประกายสีแดง ก่อนจะค่อยๆ พ่นควันสีเทาออกมาช้าๆ

“ขอโทษนะคะ ขอยืมไฟแช็กได้ไหม”

เทรย์ซิสปรายสายตามองผู้หญิงคนหนึ่งที่เดินเข้ามาขอยืมไฟแช็ก แววตาของเธอเป็นประกายแพรวพราว ทำให้เขารู้ทันทีว่านี่คือวิธีการเข้าหา มือหนายื่นไฟแช็กให้โดยไม่พูดอะไร

หญิงสาวรับมาแล้วใช้มันอย่างคล่องมือ ราวกับคุ้นเคยดีอยู่แล้ว ใช้เสร็จก็ส่งคืนให้เจ้าของ

“ขอบคุณค่ะ”

“…”

“อยู่โต๊ะV1เหรอคะ”

“ใช่”

“เห็นตอนเดินเข้ามา หน้าตาดีทั้งแก๊งเลยนะคะ”

“…” เทรย์ซิสไม่ตอบ นอกจากพ่นควันบุหรี่ออกมาอย่างใจเย็น

หญิงสาวไม่ลดละความพยายามในการเข้าหาผู้ชายคนนี้ที่เล็งไว้ตั้งแต่แรก ปกติเวลาออกมาดื่มและเข้าหาเป้าหมาย เธอไม่เคยพลาดเลยสักคน

คนนี้อาจจะดูเข้าถึงยาก แต่คงไม่เกินความสามารถ อย่างน้อยคืนนี้เธอก็มั่นใจว่าจะต้องได้เขา

“ชื่อใบเฟิร์นนะคะ”

“เทรย์ซิส”

“ชื่อเท่จัง…”

เทรย์ซิสยังคงนิ่งเฉย หากเป็นผู้ชายคนอื่นคงยิ้มรับและต่อบทสนทนา แต่สำหรับคนที่รักสันโดษและเข้ากับคนอื่นได้ยากอย่างเขา เรื่องแบบนั้นแทบไม่มีทางเกิดขึ้นเลย

“ขอไอจีได้ไหมคะ”

มือหนารับโทรศัพท์มาพิมพ์ชื่อไอจีของตัวเอง จากนั้นยื่นคืนให้เจ้าของ เสร็จแล้วเขาก็หันไปขยี้ปลายบุหรี่ลงกับจานเขี่ยจนดับไฟสนิท ก่อนจะเดินออกไปโดยไม่คิดจะพูดอะไรต่อแม้แต่คำเดียว

“หยิ่งจัง แต่ไม่เป็นไร หล่อให้อภัย” เธอก้มหน้าลงมองหน้าจอโทรศัพท์ เลื่อนนิ้วส่องไอจีเทรย์ซิสด้วยรอยยิ้ม

เทรย์ซิสเดินตามโถงทางเดินเพื่อกลับโต๊ะ และในจังหวะเดียวกันนั้นเอง ใครบางคนก็เดินออกมาจากห้องน้ำโดยไม่ทันมองทาง จนชนเข้ากับเขาเต็มแรง

ปึก!

“ขอโทษค่ะ!” คนที่เดินออกมาจากห้องน้ำรีบเอ่ยขอโทษตามสัญชาตญาณอย่างลนลาน พอเงยหน้าขึ้นมองก็ชะงักไปทันที

ยังไม่ทันพูดอะไรต่อ ก็มีผู้หญิงคนอีกคนวิ่งเอามือปิดปากมาด้วยความรีบร้อนสวนเข้าไปในห้องน้ำ แต่ด้วยความสายขิมยืนขวางอยู่ทางเข้าพอดี จึงโดนชนอย่างแรงจนร่างบางเซถลาเข้าไปหาเทรย์ซิสอย่างไม่ได้ตั้งใจ

ร่างของทั้งสองแนบชิดกันจากแรงกระแทกกะทันหัน ในเสี้ยววินาทีนั้น กลิ่นน้ำหอมเจือด้วยกลิ่นบุหรี่จากตัวเขาลอยผ่านปลายจมูก ทำให้สายขิมเผลอสูดดมมันเข้ามาโดยไม่รู้ตัว จนหัวใจดวงน้อยสั่นไหวอย่างประหลาด

“กูว่าแล้วทำไมไม่เอาเด็ก ที่แท้ก็แอบนัดเด็กตัวเองเอาไว้แล้วนี่เอง”

เสียงนั้นทำให้ทั้งคู่หันไปมองพร้อมกัน คเชนทร์ยืนมองเพื่อนสนิทและสายขิมสลับกันด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ

“ไม่ใช่เด็กกู”

“มันไม่ใช่….” สายขิมกำลังอ้าปากปฏิเสธ แต่เพื่อนสนิทของเทรย์ซิสดันพูดขึ้นก่อน

“แต่เมื่อกี้กอดกันอะนะ?”

“มึงเอาตาไหนดูว่ากอด”

“ตากูนี่แหละ”

“แสดงว่าตามึงคงใกล้บอด ว่างๆ ไปเช็กตาบ้างมึงอะ” พูดจบเขาเดินออกไปทันที

คเชนทร์ชำเลืองมองเพื่อนสนิทที่เดินสวนไป ก่อนจะดึงสายตากลับมามองสายขิม

“เอ่อ…ขิมไม่ใช่เด็กเขานะคะ”

“พี่รู้ แซวเล่นมันไปงั้นแหละ”

ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหน วนเวียนอยู่ในชีวิตเทรย์ซิสถี่เท่าสายขิม ทุกอย่างอาจดูเหมือนเรื่องบังเอิญ แต่ดันเป็นความบังเอิญกับคนเดิมซ้ำๆ

แบบนี้ไม่ให้แซวได้ไง…

“แต่เพื่อนพี่…โสดนะ”

สายขิมมองคเชนทร์ตาปริบๆ

“ถ้าอยากจีบ จีบเลย พี่เชียร์เราเต็มที่” คเชนทร์ขยิบตาให้หนึ่งทีแล้วเดินผ่านหน้าสายขิมเข้าห้องน้ำ

สายขิมยืนอึ้งพูดไม่ออก จู่ๆ ก็โดนขายตรงให้แบบไม่่ทันตั้งตัว เพื่อนเทรย์ซิสพูดไม่เว้นจังหวะให้เธอได้ตอบโต้ รู้ตัวอีกทีเขาก็เดินเข้าห้องน้ำไปเสียแล้ว