Share

บทที่ 4

last update Last Updated: 2025-12-07 10:42:58

~Chapter 3~

หลายนาทีต่อมา...

ติ๊ง!

“ยัยพิ้งค์ นอนหรือยังพรุ่งนี้มีถ่ายงานตอนเช้า”

ติ๊ง!

“มีคนอัพรูปแกว่าแกอยู่ร้านเหล้า จริงปะเนี่ย ตอบไลน์พี่ด่วน” ฉันค่อย ๆ รินเหล้าใส่แก้วก่อนจะยกมันขึ้นดื่ม ขณะที่ไลน์ของฉันก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่ฉันก็เลือกที่จะไม่ตอบ ตอบไปก็โดนพี่ผู้จัดการของฉันด่าน่ะสิ

ฉันเครียด...

เรื่องเงิน ฉันโอนเงินให้แม่ไปตั้งเยอะแหนะ

หาเงินได้มากแค่ไหนก็หมดไปกับคนที่ฉันเรียกว่าแม่ และแม่ที่กรอกหูฉันทุกวันเรื่องที่เลี้ยงดูฉันมา ฉันรับงาน และทำงานตัวเป็นเกลียวเลย แม้มันจะดีที่งานของฉันมันได้เงินเยอะ แต่เงินที่เยอะมันหมดไปกับอะไรหลาย ๆ อย่าง สังคมที่ฉันอยู่มันชักจูงให้ฉันเป็นแบบนั้น แต่ก็โทษไม่ได้หรอกก็ต้องโทษตัวเองนี่แหละที่ฟุ่มเฟือย

แต่หลังจากนี้พิ้งค์พราวคนนี้จะเก็บตังค์แล้วนะ เผื่อข้างหน้าฉันกลายเป็นพิงค์พราวดาวดับทำไง และวันนี้ฉันจะดื่มให้เดี้ยงไปเลย จากนั้นพรุ่งนี้จะตั้งใจทำงาน อ้อ แล้วก็จะไปเรียนด้วย ฉันไม่ได้ไปเรียนเพราะเขาคนนั้นหรอก อย่าเข้าใจผิด

ฉันกำลังนั่งรินเหล้าใส่แก้วใบเล็กก่อนจะเงยหน้าขึ้นพร้อมกับฟังเพลงจากวงดนตรีสดไปด้วย และขณะนั้นเองที่ฉันกำลังเห็นใครบางคน

คนที่ชื่อวิลล์...

เขามากับเพื่อนของเขามั้ง เป็นผู้ชายทั้งหมดรวมเขาแล้วก็สี่คน หน้าตาดีทั้งนั้นเลย ถ้าไม่ติดว่าฉันมาดื่มนะฉันจะโทรบอกผู้จัดการให้มาที่นี่เพื่อดูพวกเขาแล้วพาเข้าวงการซะเลย

พรึ่บ!

“แย่แล้วไง...” อาจจะเป็นเพราะฉันจ้องพวกเขานานเกินไปทำให้พวกเขาทั้งหมดหันหน้ามามองฉันเป็นตาเดียว ให้มันได้อย่างนี้สิพิ้งค์!

ฉันพยายามทำตัวให้ไม่มีพิรุธ โดยการเสมองไปทางอื่นพลางยกแก้วเหล้าขึ้นซด ความขมของมันที่บาดคอทำให้ฉันทำหน้าแหย่ ๆ ออกมา

แต่แล้ว..

“โทษนะครับ” ฉันหันหน้าไปตามเสียงเอ่ยทักของใครบางคน ก่อนจะชะงักไปชั่วขณะเมื่อคนที่เดินเข้ามาทักคือหนึ่งในกลุ่มเพื่อนของเขา มันทำให้ฉันยิ้มให้เขาบาง ๆ อย่างเป็นมิตร

“ผมเห็นคุณมาคนเดียว บางทีถ้ามีผมนั่งด้วยมันจะดีนะครับ” ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยให้กับคำพูดของเขา เขามาขอนั่งด้วยอย่างนั้นใช่ไหม นี่คือจะมาจีบฉันใช่ไหม ซึ่งเขาก็ไม่ได้แย่ และก็ดูดีมากอีกต่างหาก ฉันก็เลยคิดว่าน่าจะได้นะ

“เอ่อ ก็ได้ค่ะ”

“ใจดีจังครับ ถ้ามีคนบอกผมว่าคนสวยมักใจร้าย ผมจะขอเถียงหัวชนฝาเลย” ฉันหัวเราะออกมาเบา ๆ ให้สิ่งที่เขาพูด ก่อนที่ร่างสูงนี้จะนั่งลงข้าง ๆ ฉัน มันทำให้ฉันขยับออกเล็กน้อยเพราะรู้สึกว่ามันใกล้เกินไป

ดูก็รู้ว่าเขาเจ้าชู้อย่าบอกใคร แววตาท่าทางของเขานี่พร้อมฟันฉันมาก แต่บอกเลยว่าพิ้งค์พราวคนนี้ไม่เคยหลงกลใครง่าย ๆ

“ถ้าผมจำไม่ผิด พิ้งค์พราวหรือเปล่าครับ”

“โอ๊ะ คุณรู้จักฉันด้วย”

“หึ เปล่าหรอกครับ แต่ไอ้นั่นมันพูดถึงคุณทั้งวันเลย” ฉันขมวดคิ้วให้กับสิ่งที่ได้ยิน ไอ้นั่นที่เขาคนนี้หมายถึงคือใครกัน วิลล์เหรอ เขาจะพูดถึงฉันทำไม

“เอ่อ คือยังไงเหรอคะ”

“ผมว่าช่างมันเถอะครับ มาเรื่องของเราดีกว่า”

“ห้ะ เรื่องของเรา โทษทีนะคะมันยังไม่มีเรื่องของเราเลยนะคะ”

“งั้นพรุ่งนี้อาจจะมีเรื่องของเราเกิดขึ้น”

“หึ พูดมาตรง ๆ เลยก็ได้นะคะถ้าจะขนาดนี้แล้ว”

“ได้เหรอครับ ผมนึกว่าผู้หญิงทุกคนจะชอบแบบอ้อม ๆ ซะอีก”

“ไม่ใช่ฉันแล้วล่ะค่ะ ถ้างั้น”

“เหรอครับ ว้า ผมประเมินคุณต่ำไปสินะ หึ” ฉันเผลอขำออกมาพร้อมกันกับเขา และขณะนั้นเองที่สายตาของฉันมันดันไปเผลอสบตากับใครอีกคนที่นั่งอยู่ไกลออกไป จะว่าบังเอิญมันก็ดูจะเกินไปหน่อยที่อยู่ ๆ ก็จะมาสบตากันแบบนี้ ราวกับว่าเขามองฉันอยู่ก่อนแล้ว

“ผมยังไม่ได้บอกชื่อคุณเลยนะ”

“ฉันก็ลืมถามไปเลย”

“หึ พอตเตอร์ครับ”

“หือ? แฮรี่ พอตเตอร์ น่ะนะ”

“คุณชอบเหรอ”

“เปล่า ก็แค่สงสัยอ่ะค่ะ เพราะไม่ค่อยมีคนชื่อแบบนี้เลย”

“นึกว่าชอบซะอีก”

“แล้วถ้าชอบล่ะคะ”

“มันก็จะง่ายที่คุณจะชอบผมน่ะสิ” ให้มันได้อย่างนี้! ผู้ชายคนนี้อันตรายที่สุด ฉันกระพริบตาถี่ ๆ ให้กับมุขจีบสาวของเขา แต่ความรู้สึกของฉันตอนนี้มันอดไม่ได้เลยที่จะมองผ่านร่างหนานี้ไปมองใครอีกคนที่นั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนเขา

“เฮ้ ผมไม่เคยถูกปฏิเสธเรื่องวันไนท์เลยนะ”

“หือ?” ฉันหันกลับมามองเขาคนนี้อีกครั้ง ฉันยังไม่ได้ปฏิเสธอะไรเลย หรือว่าเขาดูออก

“ดูคุณจะสนใจไอ้ที่มันอยู่ข้างหลังผมเหลือเกินนะ”

“ฉันเหรอคะ”

“หึ ไม่รู้ตัวเลยเหรอ”

“เปล่าค่ะ แต่ดูออกขนาดนั้นเลยเหรอคะ” ฉันน่ะรู้ตัวดีเลย รู้ตั้งแต่ว่าวันนี้ฉันรำพึงรำพันหาเขาทุกวินาที มันเป็นความรู้สึกยังไงไม่รู้ เหมือนกับถูกชะตา ใจสั่นแปลก ๆ เวลาเห็นหน้า เหมือนกับตอนนี้เลย และอีกอย่างฉันก็รู้สึกเฉย ๆ กับผู้ชายตรงหน้าฉันมาก แม้เขาจะหล่อมากก็ตามเถอะ

“จีบมันสิ ถ้าจะชอบขนาดนั้น”

“ไม่หรอกค่ะ ฉันเป็นดาราที่ใคร ๆ ก็เข้าหา ฉันจะเข้าหาเขาก่อนไม่ได้หรอก” นั่นสิ พิ้งค์พราวคนนี้เคยจีบใครซะที่ไหน เกิดมาก็มีแต่คนมาจีบ แต่แล้วคำตอบของพอตเตอร์ก็ทำให้ฉันนึกสับสนทันที

“หึ งั้นก็ต้องรออยู่ตรงนี้แหละครับ คนอย่างไอ้ห่าวิลล์ ชาตินี้มันก็ไม่จีบคุณ”

------------------------------------------

จีบเล้ยยย 5555

พอตเตอร์แกมันมุขเสี่ยวเยอะฉันเขียนไปขำไปนะ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Bad Love of Cold รักร้ายของนายเย็นชา   บทที่ 75

    “อยากให้อุ้ม...ท่านี้” ฉันพูดเสียงอ่อน ๆ จงใจยั่วสุด ๆ มันทำให้วิลล์ก้มหน้าลงมองฉัน มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อยก่อนที่เขาจะก้มหน้าลงมากระซิบบางอย่างที่หูของฉัน“ถ้าเธอบอกล่วงหน้า ฉันจะได้เอาถุงยางมาไง” ฉันผงะใบหน้าตกใจให้กับคำพูดของเขา ก่อนที่วิลล์จะย่อตัวลงสอดลำแขนเข้าใต้สะโพกของฉันพร้อมกับออกแรงยกต

  • Bad Love of Cold รักร้ายของนายเย็นชา   บทที่ 74

    แต่ตอนนี้ผมกำลังนั่งที่รอคนในค่ายอยู่คนเดียวหน้าพลูวิลล่าชั้นสอง ซึ่งข้าง ๆ เป็นสระว่ายน้ำ และขณะนั้นเองที่ผมเห็นเรือเร็วขนาดเล็กลำหนึ่งแล่นมา ซึ่งมันไม่ใช่เรือของเกาะผมนะ ผมก็เลยไม่ได้ลุกขึ้นหรือสนใจมัน แต่มันดันมาจอดเทียบท่าที่เกาะผม มีอะไรเกิดขึ้น หรือว่ามีใครมา ปกติไม่ได้มีใครแล่นเรือมาที่นี่เลย

  • Bad Love of Cold รักร้ายของนายเย็นชา   บทที่ 73

    เวลาต่อมา...ฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะกินข้าวที่บ้านแม่ โดยที่แม่กำลังทำกับข้าวอยู่ ฉันไม่รู้ว่าแม่คิดได้หรือยัง แต่ฉันอยากให้ท่านคิดได้สักที และหยุดที่จะไปเล่นพนันแบบนั้นอีก“พรุ่งนี้หนูจะไปค่ายค่ะ” ฉันเอ่ยพูดขึ้น หลังจากที่แม่หันมาพร้อมกับแกงส้มที่อยู่ในมือ แม่ชะงักไปชั่วขณะก่อนจะวางอาหารลงที่โต๊ะ“ขายัง

  • Bad Love of Cold รักร้ายของนายเย็นชา   บทที่ 72

    “มันต้องการอะไรบางอย่างจากฉัน ก็เลยหลอกให้เธอเซ็น” “เหรอ ฉันกำลังทำให้นายเดือดร้อนสินะ” “เธอนั่นแหละจะเดือดร้อน เธอไม่รู้หรือไงว่าสัญญามันผูกขาด มันจะทำอะไรกับสัญญาก็ได้” “ก็ ก็รู้...แต่นายเข้า..” “ฉันเข้าใจเธอ” หญิงสาวชะงักคำพูดไปเมื่ออยู่ ๆ เขาก็พูดแทรกขึ้น ชายหนุ่มก้มหน้าลงมองข้อเข้าของเธออีก

  • Bad Love of Cold รักร้ายของนายเย็นชา   บทที่ 71

    เวลาต่อมา...@The Great Feature Condo.ใจดวงน้อยกระตุกราวกับตกหลุมอากาศ มันมีความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้นตั้งแต่เปิดประตูเข้ามาเจอเขา มันเป็นความรู้สึกของคนที่มีชนักติดหลังแบบเธอ“เธอจะขายตัวทั้ง ๆ ที่คบกับฉันอยู่อย่างนั้นใช่ไหม” ลมหายใจของหญิงสาวติดขัดไปชั่วขณะเมื่อเขาได้พูดแบบนี้ออกมา ก่อนที่ฝ่ามือเล็

  • Bad Love of Cold รักร้ายของนายเย็นชา   บทที่ 70

    “มึง...ต้องการอะไร”“ทำไมถึงคิดอย่างั้นล่ะครับ ผมอุส่าห์เอามาบอก”“มึงหลอกให้เธอเซ็น กูรู้จักมึงดี!” อิทธ์ยกยิ้มที่มุมปาก เพราะพี่เขาไม่หลงกลเขาง่าย ๆ นั่นแหละมันท้าทายดี“ไม่รู้สิ ถ้าใบนี้ไปอยู่กับนักข่าวมันจะเป็นยังไงนะ” ใบหน้าที่กำลังแสดงความเหนือกว่าของอิทธ์ทำให้วิลล์หมดความอดทน เขารู้ว่าน้องเขา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status