Novels by Lazy./เลซี่.

~ ความในใจจากนักเขียน ~จบไปแล้วสำหรับเซทแบดเลิฟ เลือดตาแทบกระเด็น เป็นไงกันบ้างคะ ชอบเรื่องไหนมากที่สุด หลายคนคงตอบว่าเรื่องของวิลล์ ส่วนเลซี่ขอตอบว่าทุกเรื่องค่ะ 5555 ปิดเซทด้วยการฉลองครบรอบหนึ่งปีของเลซี่เดินทางมาได้หนึ่งปีแล้วค่ะหวังว่าจะอยู่ร่วมเดินทางไปกับเลซี่อีกหลาย ๆปีเลยนะคะ นิยายเรื่องน

“โอเค งั้นขยับมาหาพ่อมา” “เสื้อพ่อไปไหนฮะ” “อ้อ พ่อร้อนเลยไม่ใส่” หญิงสาวเม้มริมฝีปากด้วยความเขินอาย พายุไม่รู้สินะว่าเขากำลังจะมีน้อง “ขยับมาสิ” ปลายฝนเลิกคิ้วข้างหนึ่งเชิงเป็นคำถามว่าเธอด้วยเหรอ ซึ่งเขาก็พยักหน้ารับ หญิงสาวไม่ได้พูดอะไรเธอขยับเข้าหาเขาจนแนบชิดกับตัวเล็กที่นอนคั่นกลาง“แม่ขอฟังล

“อ๊ะ! อ๊ะ! วะ วาโย อื้ออ ลึกๆ” เสียงเนื้อกระทบดังขึ้นถี่ ๆเมื่อเขาโยกตัวเธอเข้าใส่แก่นกายของเขาแรงขึ้น เสียงของเธอที่อ่อนระทวยคล้ายคนจะขาดใจทำให้เขาอุ้มเธอไปยังห้องนอนของเธอเอง “อืมม~” ชายหนุ่มวางเธอลงอย่างนุ่มนวล ก่อนที่เขาจะโน้มตัวลงจูบริมฝีปากบางด้วยความรักใคร่ ขณะที่เอวหนาก็ขยับเข้าจังหวะอย่างไ

“ปลายฝน ฉันคิดถึงเธอมาก กลิ่นของเธอ เสียงของเธอ ทุกอย่างที่เป็นเธอ...ฉันคิดถึงมาก” ดวงตาคมไม่อาจปกปิดความรู้สึกที่ผ่านมาของตนได้ ความรู้สึกกับเธอคนนี้ยังคงเดิมเสมอตั้งแต่แรกพบ“ฉันพยายามบอกตัวเองทุกวันว่าให้อดทน อดทนที่จะได้เจอเธออีกครั้ง อดทนที่จะไม่ไปหาเธอ มันโคตรทรมาน...” “ฉันก็...คิดถึงนายเหมือ

หลายวันต่อมา...ปลายฝนตัดสินใจย้ายกลับมาอยู่ที่กรุงเทพฯ ตามคำร้องขอของชายหนุ่มเพราะเขาไม่สามารถย้ายมาอยู่ด้วยเนื่องจากธุรกิจของทางครอบครัว วาโยต้องฝึกงานเพื่อเตรียมขึ้นบริหารโรงพยาบาลต่อจากบิดาของเขา และอีกนัยหนึ่งที่เธอย้ายมาอยู่ที่นี่เพราะลูกของเธอ หญิงสาวต้องการให้พายุได้รับโอกาสที่ดีในทุกเรื่อง

“ในตอนนั้นที่แม่รู้เรื่อง แม่คิดว่าทำไมแม่ถึงต้องเข้าใจแล้วรับเธอเข้ามาเป็นสะใภ้ให้เธอสุขสบายทั้ง ๆ ที่พ่อกับแม่เธอทำให้แม่ต้องไปโรงพยาบาลแทบทุกวัน”“_” “ตลอดสี่ปีแม่เอาแต่คิดเรื่องนี้เพราะพยายามรับเธอเข้ามาเพื่อให้วาโยมีความสุข รวมถึงพ่อของเขาที่พยายามเข้ารับการรักษาทางจิต...” “...มันยังยากเสมอเว

~ Chapter 10 ~ง้อ ตกเย็น…@Sky house -พอตเตอร์-“วันนี้กูคงต้องบันทึกไว้เป็นประวัติศาสตร์ว่ามึงไม่ออกไปล่าเหยื่อ” เสียงเนือย ๆ ที่ดังขึ้นทำให้ผมหันไปมอง ก่อนจะยกกระป๋องเบียร์ขึ้นดื่ม ขณะที่เจ้าของเสียงเมื่อสักครู่จะนั่งลงโซฟาตรงกันข้ามกับผมพร้อมกับหยิบกระป๋องเบียร์ผมไปเปิดดื่มเช่นกัน“ทำไม กูไม่ได้ออกไปทุกวันสักหน่อย” “หึ ไปถามชาน่าจะมีบันทึกชีวิตมึงนะว่ามึงออกไปวันไหนบ้าง” แสดงว่ามันรู้มันถึงพูดชื่อน้ำชาออกมา ไอ้เหนือหรือน้ำเหนือมันเป็นเพื่อนผมที่โตมาด้วยกันเพราะพ่อแม่เราเป็นเพื่อนกัน ส่วนน้ำชาก็เป็นน้องของมัน “กูขอด่าคืน ตอนกูคบกับน้องมึง มึงด่ากูไม่เหลือชิ้นดี แต่ตอนนี้ไอ้ชาติหมา มึงทำน้องกูร้องไห้” “โถ่ไอ้ควายมึงข่มเหงน้องกูจนเขาหนีไปแล้วมาพาลด่ากู อย่างน้อยกูก็ไม่เคยเอาน้องมึง” “หึ มึงลองทำดูดิ” “กูไม่ทำหรอก” ผมตอบออกไปตรง ๆ ทำมันชะงักไปในทันที เอาจริง ๆ เราไม่ควรมีความรู้สึกกับเพื่อนหรือคนใกล้ตัวเลย ผมเคยมีวงดนตรีกับพวกนี้ เราสนุกด้วยกัน ผมไม่ค่อยได้เตร่เที่ยวแบบนี้หรอก แต่พอไอ้เหนือมันคบกับน้องผมที่ฝาแฝดกับผม หลังจากนั้นมันก็เลิกกันทุกอย่างเลยพังไม่เป็นท่า ทั้งเพื่

~ Chapter 9 ~ เธอเป็นใคร-เพียงฝัน-ข่าวใหญ่ของเช้าวันนี้คือ พี่วิลล์มีแฟน! ฉันเข้าใจแล้วว่าเมื่อวานคนที่บ้านหายไปไหนหมด เพราะทุกคนเตรียมงานแถลงข่าวให้พี่วิลล์ ซึ่งฉันก็งงอยู่เหมือนกัน แฟนพี่วิลล์เป็นดาราก็เลยต้องมีงานแถลงข่าว และในข่าวบอกว่าพี่เขาคบกันมานานแล้ว ว่าแต่การมีแฟนมันเป็นยังไงนะอยู่ ๆ ฉันก็ยิ้มออกมาอย่างไร้เหตุผล ไม่หรอก มันมีเหตุผลของมัน หลังจากพี่พอตเตอร์มาส่งฉันที่บ้านพี่เขาก็ขอไลน์ฉัน ตอนนั้นฉันมือสั่นพิมพ์ผิดพิมพ์ถูกอยู่ตั้งนานแหนะ แต่ในที่สุดก็ได้ให้ไลน์พี่เขาไป และเมื่อกี้พี่เขาเพิ่งส่งข้อความมาบอกว่าไม่ได้มารับฉันแล้วเพราะติดธุระ ฉันเสียใจนิดหน่อยแต่ก็เข้าใจได้ ก็พี่เขามีธุระนี่นา“ฝันจ้ะ เย็นนี้อาชิลล์จะชวนแฟนพี่วิลล์มากินข้าวที่บ้าน วันนี้งดเที่ยวนะ” ฉันยิ้มบาง ๆ ให้กับคุณอา คุณอาชื่อแอนนี่เป็นภรรยากับคุณอาไทป์ที่เป็นเพื่อนแด๊ดดี๊ของฉันเอง และอาชิลล์ที่ว่าก็คือแม่ของพี่วิลล์ และอาแอนนี่ก็ยังเป็นพี่สาว (ไม่แท้) ของหม่ามี๊ ฉันก็ไม่รู้จะเรียกว่าป้าหรืออาดี แต่อาแอนนี่บอกให้เรียกอาเพราะจะได้ดูเด็ก “เที่ยวไหนอ่ะเราเมื่อคืน อาจะบอกว่า พ่อหนูรู้เรื่องนะ” ฉันยิ้มให้ก

~ Chapter 8 ~เสียหมาในเวลาเดียวกัน.... [สาธารณรัฐอิตาลี] “คุณหนูยังไม่กลับครับ” เสียงของปลายสายทำให้ชายวัยกลางคนนิ่งสงบ หลังจากที่เขาง้อภรรยาจนเธอหลับไป เขาก็ยังคงให้คนติดตามลูกสาวคนเดียวเช่นเดิม“อยู่เฝ้าเธอ...ให้ดี” เขาพูดเพียงแค่นั้นก่อนจะกดตัดสายไป อย่างที่ภรรยาเขาได้บอก เพียงฝันควรได้ใช้ชีวิต ถ้าเธอจะมีแฟนก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาจะต้องบังคับขู่เข็ญอะไร เธอเป็นเด็กดีเสมอตั้งแต่เกิดจนโตเป็นสาว จะให้รางวัลเธอหน่อยก็คงไม่แปลกด้วยความที่เป็นคนต่างชาติอยู่แล้ว เขาไม่ถือสาหรอกถ้าหากเธอจะมีสัมพันธ์กับผู้ชายก่อนแต่งงาน หากรู้จักป้องกันก็ไม่มีอะไรให้น่าห่วง ชีวิตเป็นของเธอ เขาอยากให้เธอได้เลือกเองบ้าง แต่ก็ไม่ถือกับปล่อยไป เพียงฝันจะยังคงอยู่ในสายตาของเขาเสมอคนของเขารายงานว่าชายหนุ่มผู้นี้มีชาติตระกูลดี พ่อแม่เป็นหมอ และครอบครัวทั้งฝ่ายพ่อแม่นั้นทำธุรกิจใหญ่โต ธุรกิจฝั่งพ่อเป็นนำเข้าอะไหล่รถและรถยนต์ซูปเปอร์คาร์ ส่วนฝั่งแม่ของชายหนุ่มผู้นั้นทำการค้าเกี่ยวกับเครื่องเพชร แต่ข้อเสียที่เขายังคงจะต้องจับตามองคือประวัติเรื่องชู้สาว..เวลาต่อมา... [กรุงเทพฯ] กลิ่นแอลกอฮอล์จากไวน์ราคาแพงคละคลุ้ง

~ Chapter 7~แฟน?ก่อนหน้านี้...ตามทางเดินไปยังห้องน้ำมีเพียงแสงไฟสลัวนำทางหญิงสาวร่างบาง เธอยกมือขึ้นกุมหน้าอกข้างซ้ายเมื่อจู่ ๆ มันก็เต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง อาจจะเป็นเพราะไม่เคยแนบชิดอิงกายกับชายใดมาก่อน มันก็เลยทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหวขึ้นมาเพียงฝันเดินไปเข้าห้องน้ำ โดยที่เจ้าตัวไม่รู้เลยว่ากำลังตกเป็นเป้าสายตาของหญิงสาวกลุ่มหนึ่ง กลุ่มหญิงสาวหน้าตาสะสวยเพ่งเล็งมายังเธอตั้งแต่ที่เพียงฝันย่างกรายเข้ามาผับแห่งนี้กับชายหนุ่มคนนั้น“มึง มึงจะยอมเหรอวะ ทิ้งไปตอนบ่ายตอนเย็นมากับผู้หญิงอีกคน กูว่าแอบคบกับอีนี่ตั้งแต่ควงมึง” แพนเค้กเชิดหน้าขึ้นเมื่อได้ยินคำพูดของเพื่อนเธอ“พอตเตอร์ก็เป็นแบบนี้แหละ กูเคยเตือนมึงละ”“อีนี่มันอ่อยแน่ ๆ” แพนเค้กพูดขึ้น เธอรู้ดี มันจะไม่เป็นแบบนี้หรอกเพราะพอตเตอร์ไม่เคยเข้าหาใครก่อน ยกเว้นเสียว่าผู้หญิงคนนี้เป็นฝ่ายมาอ่อยเขาก่อนปึก!! เธอกระแทกแก้วเหล้าลงโต๊ะ ก่อนจะพูดขึ้น“ออกกำลังกายหน่อยไหมพวกมึง” หญิงสาวยกยิ้มมุมปากส่งซิกให้เพื่อนของเธออีกสองคน ขณะที่เพื่อนของเธอก็เข้าใจดีว่าอีกฝ่ายนั้นต้องการอะไร“กูดูทางนะงั้น” เพื่อนคนหนึ่งของเธอพูดขึ้น ก่อนเธอจะตอบกลับทันค

~ Chapter 6 ~ลวงหลอกในเวลาเดียวกัน [สาธารณรัฐอิตาลี] มาเฟีย.. เป็นชื่อเรียกของกลุ่มสังคมที่ผิดกฎหมายอย่างลับ ๆ เชื่อกันว่าเกิดขึ้นครั้งแรกในช่วงกลางของศตวรรษที่ 18 ในเกาะซิซิลีประเทศอิตาลี จากนั้นจึงเริ่มแผ่กระจายไปยังสหรัฐอเมริกา แคนาดา และออสเตรเลียโดยดั้งเดิมแล้ว มาเฟีย คือ กลุ่มพันธมิตรในยุคกลางของอิตาลี ที่รวมตัวกันเพื่อต่อต้านชาวนอร์มันและชาวเติร์ก ต่อมาจึงกลายเป็นคำเรียกองค์กรลับต่าง ๆ ในอิตาลี หนึ่งในองค์กรลับ ๆ ที่เป็นที่กล่าวขาน คือ ตระกูลคาร์น“พอเลยค่ะ ปล่อยเธอไปใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไปนั่นแหละค่ะ ให้มีแฟน มีเพื่อน” บนคฤหาสน์สุดหรูมีเสียงของหญิงวัยกลางคนคนหนึ่งดังขึ้น มันทำให้ดวงตาคมของชายวัยกลางคนตวัดมองภรรยาของตนทันที ไม่คิดว่าเธอจะอนุญาตให้ลูกสาวคนเดียวมีแฟนเร็วขนาดนี้“ฝันไปเถอะ” เควิน คาร์น มาเฟียหนุ่มใหญ่เอ่ยออกมาเสียงเรียบนิ่ง หลังจากได้รับข่าวสารจากลูกน้องว่าลูกสาวเพียงคนเดียวของเขานั้นกำลังขึ้นรถไปกับชายแปลกหน้า คำสั่งอย่างหนึ่งที่เขาจะสั่งลูกน้องคือพาเธอกลับมาที่นี่ แต่พอเห็นใบหน้าง้ำงอของภรรยาแล้ว คำสั่งเมื่อครู่จึงต้องถูกสั่งไว้ในใจก่อน“ถ้าให้ลูกกลับมา ก็ไม่

~ Chapter 5 ~รอ...วันต่อมา...คฤหาสน์หรูราคาหลายล้านเป็นที่พักชั่วคราวของเพียงฝัน เธอเพิ่งมาอาศัยกับคุณอาที่รู้จักกัน ซึ่งเป็นเพื่อนกับบิดาผู้ให้กำเนิดของเธอเอง“ชุดไหนดีล่ะ” หญิงสาวยกปลายนิ้วชี้ขึ้นกัดเล็บอย่างใช้ความคิด เธอจะใส่ชุดไหนไปคาเฟ่ร้านกาแฟกับเขาคนนั้นดี เธอยังเลือกไม่ได้ หลังจากเขาบอกให้เธอชดใช้ด้วยกาแฟ วิลล์พี่ชายของเธอก็กลับมาพอดีทำให้เธอกับเขาจากกันเพียงแค่นั้น แต่ยังดีที่เขาได้บอกร้านคาเฟ่ และเวลากับเธอเสียก่อน ตลอดชีวิตของเธอการอาศัยอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม และคฤหาสน์หลังโตนั้นเป็นเรื่องที่เธอเคยชิน เพราะอยู่มันมาตั้งแต่เกิด แต่การออกไปข้างนอกคนเดียวแบบนี้เธอไม่เคยทำ จะให้ใครไปส่ง หรือไปเป็นเพื่อนนั้นคงยากเพราะเธอไม่รู้จักใครเลย เพื่อนของเธออย่างอิทธ์ก็หนีออกจากบ้านไป เช่นเดียวกันกับวิลล์ที่ไม่ได้พักอยู่ที่บ้านหลังนี้“ตัวนี้ก็แล้วกัน” เดรสกระโปรงยาวถึงตาตุ่มลายลูกเชอร์รี่สีแดงถูกหญิงสาวหยิบขึ้นมา ก่อนที่เธอจะเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว ในตอนนี้หญิงสาวเปรียบดั่งนกน้อยที่เพิ่งออกจากกรงทองด้วยข้อจำกัดทางด้านธุรกิจของครอบครัว เธอจึงเหมือนกับเจ้าหญิงตัวน้อยบนหอคอย หญิงสาวยิ

~ความในใจจากนักเขียน~สวัสดีค่ะ พออ่านถึงตอนนี้ทุกคนคงอ่านจบกันแล้วชะม้า~ เลซี่ใจหายมากที่เรื่องนี้จบลง คือแบบรู้สึกผูกพันกับตัวละครทุกตัวเลย เป็นเรื่องที่ร้องไห้บ่อยมาก เขียนไปร้องไห้ไปหลายฉากหลายตอน หวังว่าทุกคนจะมีความสุขไปกับน้ำเหนือและพระพายนะคะบางคนอาจจะคิดว่านางเอกมีความสุขแค่นิดเดียวนอกนั้น

“กว่าจะพูดได้” น้ำเหนือขยับขาให้กว้างขึ้น เพียงพอต่อใบหน้าของฉันที่จะสามารถแนบอยู่บนหน้าอกข้างซ้ายของเขาได้ เรากอดกันอยู่อย่างนั้นท่ามกลางดอกซากุระสีชมพูที่บานท่ามกลางหิมะสีขาวที่ตกลงมาฉันไม่รู้หรอกนะว่าหลังจากนี้ระหว่างเราสองคนจะเป็นยังไง ความทุกข์ใจที่เคยเข้ามามันเหมือนเป็นบทพิสูจน์รักของเราสองคน

“อ๊ะ เหนือ” ฉันกระตุกเกร็งในกับจังหวะนิ้วของเขา และจังหวะที่ฉันกำลังกระตุกเกร็งอย่างหนักอยู่นั้นเข้าก็กดสะโพกของฉันลงใส่แก่นกายขนาดใหญ่ของเขาที่มันผงาดตั้งตระหง่านอยู่เมื่อสักครู่ปึก!“อ๊า อื้ออ”“ซี๊ดด โครตแน่น” น้ำเหนือสบถออกมาหลายต่อหลายคำสารพัดคำหยาบคาย เขาว่ากันว่าถ้าท้องแล้วช่องทางรักมันมักจะ

~บทส่งท้าย~อาทิตย์ต่อมา...@ประเทศญี่ปุ่น“เหนือ ~ ตื่นได้แล้วพายอยากออกไปข้างนอก” ผมทำเป็นไม่ได้ยิน เพียงแค่กระชับผ้าห่มให้สองเราแน่นขึ้น มันหนาวอ่ะครับ ผมไม่ได้อยากขัดใจเธอหรอก แต่สุขภาพต้องมาก่อน พระพายเธอแค่ตื่นเต้น เชื่อเถอะพอออกไปนอกบ้านพักเธอก็อยากกลับเข้ามาแล้ว เพราะวันนี้หิมะตกหนัก “เหนือ

“หือ? ฮ่า ๆ คุณหมอไม่เข้าใจเหรอคะ” เธอยกมือขึ้นป้องปากก่อนจะขำออกมาเสียงเล็กเสียงน้อย“แล้วคุณไม่เข้าใจเหรอครับว่าผมมีเมียแล้ว” ผมว่าทุกคนรู้ว่าผมแต่งงานแล้ว อย่างน้อยเธอคนนี้น่าจะไปถามใครต่อใครที่อยู่โรงพยาบาลมาแล้วบ้าง เธอน่าจะรู้ว่าผมแต่งงานแล้วด้วย“แหม่ ลองให้ก่อนก็ได้ค่ะ อีกหน่อยอาจจะไม่มีเมีย

~Chapter 39~“เหนือรักพาย รักมาก รักมาตลอด” เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือที่ซอกคอของเธอ “_”“ไม่ตอบอะไรหน่อยเหรอ”“แล้วจะต้องตอบอะไรล่ะ”“รักเหนือไง”“หึ”“_”“พายจะเอาคืนเหนือหรือไง”“เปล่าสักหน่อย”“แต่ทำไมใจร้าย ใจแข็งมาก”“เหรอ พายเนี่ยนนะใจร้าย ใจแข็ง”“ก็ใช่”“เหนือน่ะสิ ใจร้าย”“_” น้ำเหน