LOGIN‘เขา’ ท้าทาย และเธอก็อยากได้… ส่วน ‘เธอ’ เหมือนกับน้ำจิ้มรสเด็ด…ที่ใคร ๆก็ต้องถามหา แต่กลับไม่ใช่เขา…
View More~ ความในใจจากนักเขียน ~จบไปแล้วสำหรับเซทแบดเลิฟ เลือดตาแทบกระเด็น เป็นไงกันบ้างคะ ชอบเรื่องไหนมากที่สุด หลายคนคงตอบว่าเรื่องของวิลล์ ส่วนเลซี่ขอตอบว่าทุกเรื่องค่ะ 5555 ปิดเซทด้วยการฉลองครบรอบหนึ่งปีของเลซี่เดินทางมาได้หนึ่งปีแล้วค่ะหวังว่าจะอยู่ร่วมเดินทางไปกับเลซี่อีกหลาย ๆปีเลยนะคะ นิยายเรื่องน
“โอเค งั้นขยับมาหาพ่อมา” “เสื้อพ่อไปไหนฮะ” “อ้อ พ่อร้อนเลยไม่ใส่” หญิงสาวเม้มริมฝีปากด้วยความเขินอาย พายุไม่รู้สินะว่าเขากำลังจะมีน้อง “ขยับมาสิ” ปลายฝนเลิกคิ้วข้างหนึ่งเชิงเป็นคำถามว่าเธอด้วยเหรอ ซึ่งเขาก็พยักหน้ารับ หญิงสาวไม่ได้พูดอะไรเธอขยับเข้าหาเขาจนแนบชิดกับตัวเล็กที่นอนคั่นกลาง“แม่ขอฟังล
“อ๊ะ! อ๊ะ! วะ วาโย อื้ออ ลึกๆ” เสียงเนื้อกระทบดังขึ้นถี่ ๆเมื่อเขาโยกตัวเธอเข้าใส่แก่นกายของเขาแรงขึ้น เสียงของเธอที่อ่อนระทวยคล้ายคนจะขาดใจทำให้เขาอุ้มเธอไปยังห้องนอนของเธอเอง “อืมม~” ชายหนุ่มวางเธอลงอย่างนุ่มนวล ก่อนที่เขาจะโน้มตัวลงจูบริมฝีปากบางด้วยความรักใคร่ ขณะที่เอวหนาก็ขยับเข้าจังหวะอย่างไ
“ปลายฝน ฉันคิดถึงเธอมาก กลิ่นของเธอ เสียงของเธอ ทุกอย่างที่เป็นเธอ...ฉันคิดถึงมาก” ดวงตาคมไม่อาจปกปิดความรู้สึกที่ผ่านมาของตนได้ ความรู้สึกกับเธอคนนี้ยังคงเดิมเสมอตั้งแต่แรกพบ“ฉันพยายามบอกตัวเองทุกวันว่าให้อดทน อดทนที่จะได้เจอเธออีกครั้ง อดทนที่จะไม่ไปหาเธอ มันโคตรทรมาน...” “ฉันก็...คิดถึงนายเหมือ
“กางเกงด้วยมั้ย” ยังพูดไม่ขาดคำชายหนุ่มก็พูดแทรกขึ้นมา และดูเหมือนว่าเขาจะไม่รู้ตัวจะมาแก้ผ้าต่อหน้าเธอได้อย่างไร เขามันคนไม่รู้เรื่อง“ฉันบอกว่าไม่ต้องพูด” “อ้อ ลืม” ปลายฝนกลอกตามองบน เขามันพายุฉบับโตแล้ว ซึ่งพายุก็คือเขาในวัยเด็ก! ปลายฝนเลื่อนเก้าอี้หน้าตู้กระจกมานั่งข้าง ๆ เตียงนอนขณะที่เขาก็ถอ
หลายวันต่อมา...ปลายฝนตัดสินใจย้ายกลับมาอยู่ที่กรุงเทพฯ ตามคำร้องขอของชายหนุ่มเพราะเขาไม่สามารถย้ายมาอยู่ด้วยเนื่องจากธุรกิจของทางครอบครัว วาโยต้องฝึกงานเพื่อเตรียมขึ้นบริหารโรงพยาบาลต่อจากบิดาของเขา และอีกนัยหนึ่งที่เธอย้ายมาอยู่ที่นี่เพราะลูกของเธอ หญิงสาวต้องการให้พายุได้รับโอกาสที่ดีในทุกเรื่อง
“อืมมม แม่ควรไปหาปลายฝนพรุ่งนี้เลยไหมหลังจากที่คุยกับพ่อเราเสร็จ” ผมไม่ได้ตอบอะไรเพียงแค่ผละอ้อมกอดออกก่อนจะพยักหน้ารับ แววตาของแม่ไม่ได้เศร้าหมองอย่างที่แม่บอกไว้ ก่อนหน้านี้ตลอดเวลาสี่ปีที่ผ่านมาเวลาที่ผมเข้ามาคุยเรื่องปลายฝนแววตาของแม่ก็หม่นลงจนผมพูดอะไรไม่ออก แต่ตอนนี้มันกลับเต็มไปด้วยความตื่นเต
ลูกของเขาหน้าตาเหมือนเขาอย่างกับแฝด ใบหน้าสงสัยของตัวเล็กนั้นยิ่งทำให้เขาร้องไห้ออกมา ขณะที่ปลายฝนเธอก็รีบส่ายหน้าเพื่อเรียกสติให้กับตัวเอง แต่พอมองออกไปรอบกายเธอก็ไม่พบที่หลบฝนแล้ว ตัวเธอเองนั้นไม่เป็นอะไรแต่ลูกเธอนี่สิวาโยเลื่อนสายตาไปสบสายตากับปลายฝน ขณะที่เธอก็ได้เลื่อนสายตาหนีเขา วาโยเม้มริมฝี
reviews