07 Bad Love ใต้ปกครองเจ้าสมุทร ❤️‍🔥🔞

07

( พลาด❤️‍🔥🔞 )

~✧✧✧~

ไม่มีอะไรคลาดสายตาแหลมคมของคนอย่างเจ้าสมุทรไปได้ แม้แต่ภาพเหตุการณ์ในลิฟต์ เขาเห็นภาพจากกล้องวงจรปิดตั้งแต่อัยวาก้าวลงมาจากรถพร้อมกับลูกน้องมือขวาที่ไว้ใจมาก

แค่เห็นสายตาของบอดี้การ์ดหนุ่มตอนมองอัยวาก็รับรู้โดยสัญชาตญาณแล้วว่ามีความรู้สึกนึกคิดเช่นไร ก่อนหน้านี้แค่ยังไม่แน่ใจ แต่ในวันนี้เขามั่นใจแล้ว

"อัยวาเจ็บ!" คนตัวเล็กส่งเสียงตะคอก ใช้เล็บแหลมคมจิกใต้มือหนาออกจากผมสลวยของเธอ แล้วผลักร่างตัวโตสุดแรง

หมดความอดทนกับคนเถื่อนอย่างเขาแล้วเช่นกัน

"ฮึ เก่งนักใช่ไหม เจ้าสมุทรเหยียดรอยยิ้มมุมปาก เพียงแค่ก้าวเท้าไปไม่กี่ก้าวก็ชากคนตัวเล็กมาปะทะในร่างกายตนเองได้อย่างง่ายดาย

"อ่ะ!" อัยวาอุทานลั่นตกใจ เมื่อกี้หน้าเธอกระแทกเข้ามาในแผงอกแข็งของเจ้าสมุทรเต็ม ๆ นี่เขาเป็นบ้าอะไรขึ้นมา เธอไม่เข้าใจ

ในตอนแรกเธอหมดความอดทนกับคนอย่างเขาแล้วจริง ๆ ทว่าก็ดึงสติกลับมาได้ การอยู่กับคนเป็นโรคประสาทอย่างเจ้าสมุทร ต้องอยู่ให้เป็น ยิ่งไปอารมณ์ร้อนใส่ เรื่องราวจะต้องยิ่งเลวร้าย

ลำแขนเรียวทั้งสองโอบเข้าที่เอวสอบไว้แน่น ถึงเวลาต้องใช้มารยาหญิง

"...." ดวงตาคมดุของเจ้าสมุทรก้มมองคนตัวเล็กที่กอดร่างตนไว้แน่น ใบหน้าของเธอยังซุกอยู่ในอก ไม่ยอมแม้แต่จะเงยขึ้นสบตา

"ปล่อย!" เสียงเข้มตวาดกราด จริตมารยาของเธอใช่ว่าจะใช้กับคนอย่างเขาได้ทุกเมื่อ ยิ่งเป็นในครั้งนี้ก็อย่าได้หวัง

"อัยวาทำอะไรผิดคะ คุณโมโหอัยวาด้วยเรื่องอะไร?" เธอค่อย ๆ เงยใบหน้าขึ้นมอง แสร้งทำดวงตาแดงก่ำ ลำแขนเรียวยังกอดเอวสอบไว้แน่น

"...." เจ้าสมุทรจ้องเข้าไปนัยน์ดวงสีฟ้าที่แดงก่ำนิ่ง รอบนี้ไม่เอ่ยพูดคำใด ภายในห้องเงียบไปสักพักใหญ่

อัยวาซุกใบหน้าเข้าไปในอ้อมกอดแข็งแกร่งต่อ ริมฝีปากสีเชอร์รี่กระตุกยิ้มร้ายกาจ เมื่อรู้ว่ามารยาของตัวเองได้ผล

"ฮึก อัยวาทำอะไรให้คุณโกรธ อัยวาไม่รู้จริง ๆ ค่ะ" น้ำเสียงสั่นสะอื้น ๆ พูดเบา ๆ ความจริงก็ไม่รู้ว่าเจ้าสมุทรโมโหหัวร้อนใส่เธอด้วยสาเหตุใด

ปกติเธอไม่ใช่คนที่ร้องไห้ออกมาง่าย ๆ อย่างมากก็แค่ดวงตาแดงก่ำ ทว่าครั้งนี้ถึงกับปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา

เจ้าสมุทรอยู่ในความเงียบ ปล่อยให้อัยวาอิงแอบอยู่ในอ้อมกอด จนตอนนี้สัมผัสได้ว่าตรงบริเวณเสื้อของเขาเปรอะชื้นไปด้วยน้ำตาเธอ

"ฮึก ๆ อัยวา..."

"พอ" เจ้าสมุทรดึงคนตัวเล็กออกจากร่าง ช้อนคางเรียวขึ้นมาให้มองหน้า ดวงตาแดงก่ำ แม้แต่ตรงปลายจมูกโด่งก็แดง

"โมโหอัยวาเรื่องอะไรคะ บอกอัยวาได้ไหมคะ?"

"...." เจ้าสมุทรนิ่งเงียบ เขาไม่ให้คำตอบใด ๆ นอกจากเดินหนีเข้ามาในห้องน้ำ

อัยวาแอบหันมองตาม เห็นเจ้าสมุทรผลักประตูห้องน้ำเข้าไปแล้ว ใบหน้าเรียวสวยยกยิ้มร้ายกาจ นี่เป็นครั้งแรกที่เจ้าสมุทรยอมถอยออกไปเอง ปกติเวลาเขาโกรธจัดอะไรก็ฉุดไม่อยู่

"ไอ้คนประสาทกิน ผีเข้าผีออก" อัยวาด่าลับหลังมาเฟียหนุ่ม ยกมือปาดน้ำตาจอมปลอมบนใบหน้าออกลวก ๆ ตอนโดนเขากระชากผม เธอโกรธมากจนเกือบสบถคำหยาบด่าเขา

ฝ่ายเจ้าสมุทรเดินหนีเข้ามาในห้องน้ำ ดวงตาคมฉายความสับสน นึกถึงหน้าอัยวาเมื่อครู่นี้ นี่ตนเป็นอะไรไป ทั้งที่กำลังโมโหสุดขีด แต่เธอทำให้เขาต้องเดินหนีมาระงับอารมณ์เอง

"เก่งนักนะอัยวา" เสียงขรึมข่มพูดในลำคอเบา ๆ เจ้าของร่างกำยำ หุ่นสมบูรณ์แบบถอดเสื้อผ้าโยนออกจากตัวลงมานั่งแช่ในอ่าง

เจ้าสมุทรกำลังหลับตาเพื่อทำให้อารมณ์ผ่อนคลาย ทว่าไม่นานก็ต้องลืมตาขึ้นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเล็กกำลังก้าวเดินเข้ามาหยุดยืนตรงหน้า

"...."

อัยวาสวมชุดคลุมสำหรับเตรียมอาบน้ำ รวบมัดผมขึ้นเป็นมวยดังโงะ เธอฉีกยิ้มบาง ๆ ส่งมาให้คนหน้านิ่งขรึม ปลดสายชุดคลุมออก หย่อนเท้าลงมานั่งด้วยในอ่าง

"อัยวานวดให้ไหมคะ" เสียงสดใสดังขึ้น มือเรียวเอื้อมไปกดฟองสบู่มาตีฟองลงน้ำในอ่างเพิ่ม

เจ้าสมุทรยังคงมองเธอในสายตานิ่ง เขาไม่พูดจาเหมือนเดิม เมื่อเธอเงยใบหน้าขึ้นมาสบตาอีกรอบ มือหนารั้งลำคอเรียวเข้ามาประกบจูบทันที

"อือ อืม" อัยวาจูบตอบมาเฟียหนุ่มอย่างรู้งาน พันลิ้นเกี่ยวกับลิ้นหนานุ่มนวล ทว่าเหมือนเขากำลังเริ่มเร่าร้อนขึ้นเรื่อย ๆ

เจ้าสมุทรลิ้มรสความหวานในโพรงปากเรียว อารมณ์ปรารถนาเหมือนกำลังจะเริ่มปะทุขึ้นเรื่อย ๆ บดเบียดกายเขาไปแนบชิดกับเจ้าของร่างอรชร

อัยวากำลังเคลิ้มไปกับจูบของเขาถึงกับเบิกตาขึ้น เหมือนกับว่าตอนนี้เขาอารมณ์เร่าร้อนมาก มากจนเธอเริ่มหวั่น

เจ้าสมุทรไม่อาจยับยั้งได้อีกต่อไป สัมผัสตรงนั้นกำลังแทรกซึมเข้ามาในกายอัยวาช้า ๆ ในขณะที่กำลังตักตวงความหวานในโพรงปากเรียวดุเดือด ใช้มืออีกข้างกดปุ่มระบายฟองสบู่ออกแล้วเปิดน้ำสะอาดเข้ามาแทนที่

มั่นใจแล้วว่าวันนี้ เขาจะไม่หยุดต่ออัยวาเพียงแค่นี้

เล็บแหลมคมขีดข่วนอยู่บนไหล่กำยำ อัยวาเปล่งเสียงครางเบา ๆ แนบริมฝีปากกับเจ้าสมุทรต่ออย่างเคลิบเคลิ้ม เธอไม่ได้รู้ตัว ว่ากำลังมีสิ่งแปลกปลอมเข้ามาในกาย และกำลังดันแหวกเข้ามาในร่องสวาทคับแน่น

"อืม" เจ้าสมุทรถอนริมฝีปากออก จ้องหน้าเรียวสวยที่กำลังส่งเสียงหอบเบา ๆ เขาไม่รอช้าดันท่อนตัวตนที่แช่ค้างไว้แค่ตรงปลายหัวเข้าไปสุดด้าม

"อ๊ะ อ้าส์ เจ็บ!" อัยวาก้มลงมอง เห็นเลือดจาง ๆ ลอยขึ้นมาผ่านน้ำสะอาด เธอนิ่งค้างไป เจ็บมากราวกับมีมีดคมแท่งเข้าเหยื่อบางๆ แต่ก็ไม่เท่ากับเจ็บใจที่เสียรู้คนเลว ๆ อย่างเจ้าสมุทร

"จำไว้ร่างกายเธอเป็นของฉันแค่คนเดียว" เจ้าสมุทรช้อนใบหน้าเรียวสวยขึ้นมาสบดวงตาสีฟ้าของเธอ

"...." อัยวาแอบกำมือไว้แน่นข้างลำตัว สุดท้ายเธอก็เป็นฝ่ายพลาดจนได้

"ฮึ ครั้งแรกมันก็เจ็บแบบนี้แหละ" ใบหน้าหล่อคมมีความพึงพอใจที่ได้เลือดบริสุทธิ์ของหญิงสาวที่เฝ้ารอมานาน

"...." อัยวานิ่งเงียบ สัมผัสได้ว่าเขากำลังเริ่มขยับตรงส่วนนั้นเข้ามา และเหมือนว่ากำลังหนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ

~✧✧✧~