Masukมิลินเองก็เข้าไปกอดแสดงแสดงความยินดี พอผละกอดออกก็ยื่นช่อดอกไม้ให้ ครินทร์บอกว่าเซลีนชอบสีชมพูเลยสั่งจัดเป็นช่อสวยๆ มาให้“ยินดีด้วยนะเซลีน เรียนจบสักที” คิรันพี่ชายครินทร์พูดแล้วมองเซลีนด้วยแววตาอบอุ่น“ขอบคุณค่ะ” วันนี้รู้สึกอบอุ่นมาก ทุกคนมาร่วมแสดงความยินดีในวันสำคัญของเธอเยอะมาก แต่แล้วสายตากลั
หลายปีต่อมาเสียงประกาศจากพิธีกรบนเวทีดังก้องไปทั่วลานหน้าคณะ ท่ามกลางบรรยากาศอบอวลด้วยความยินดีและความภาคภูมิใจของเหล่าบัณฑิตใหม่ วันนั้นเป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสจนแทบไม่มีเมฆ เสียงหัวเราะ เสียงชัตเตอร์ เสียงเรียกชื่อกันข้ามตึกดังระงมไปหมด มวลอากาศร้อนระอุปะปนกลิ่นดอกไม้ที่ผู้คนถือเต็มสองมือเซลีนอยู
ครินทร์ : เดี๋ยวโดนอีกกระทง โทษฐานดื้อนะครับเซลีนอมยิ้มและครินทร์ก็เห็น เซลีนส่งเพียงสติกเกอร์ทะเล้นมาแล้วรีบกลับไปทำหน้าที่ตัวเองต่อ ครินทร์ยกโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วแอบถ่ายรูปแฟนสาวจากไกลๆ จากการสังเกตเธอไม่ได้ออกนอกลู่นอกทาง หากลองมองดูดีๆ เธอยิ้มแบบนั้นกับทุกคน แต่ความหึงหวงทำให้เขาหัวเสียไม่เข้าท่า
ลานกิจกรรมของคณะเต็มไปด้วยความคึกคัก เสียงเชียร์ เสียงปรบมือ และเสียงตะโกนสลับกันไปมาไม่ขาดสาย ยามบ่ายอากาศร้อนอบอ้าวแต่กลับเต็มไปด้วยความสนุกสนาน เหงื่อที่ไหลตามกรอบหน้าแต่คนละถูกเช็ดลวกๆแสงแดดสะท้อนจากผ้าใบกันแดดที่ขึงไว้เหนือหัวจนเกิดประกายแสบตา ทุกมุมของลานกว้างเต็มไปด้วยสีสันของลูกโป่ง ป้ายผ้า
“เรื่องธุรกิจผมไม่ปฏิเสธใครอยู่แล้วครับ”เซลีนนั่งมองอลิชานิ่งๆ แต่พออีกคนหันมาก็ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ท่าทางอลิชาออกชัดเจนว่ากำลัง ‘อ่อย’ ผัวคนอื่นอยู่ แต่เธอเชื่อใจคนของตัวเองว่าไม่เล่นด้วยการคุยงานเริ่มต้นขึ้นนานเกือบสามชั่วโมง อลิชาตั้งใจยืดเวลาในการคุยเพื่ออยู่กับครินทร์ให้นานกว่านี้ แม้แฟนตัวจ
ความสัมพันธ์ระหว่างครินทร์กับเซลีนดูราบรื่นแต่ก็มีทะเลาะกันตามประสาคู่รัก และทุกครั้งครินทร์เป็นฝ่ายยอมเพราะไม่อยากทำเรื่องให้เล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่สองคนไม่เคยทะเลาะกันจริงๆ จังๆ เวลาอีกคนไม่ชอบอะไรในตัวอีกคนก็จะคอยบอกปรับกัน เป็นเรื่องปกติเวลาคบกันนานขึ้นแล้วเจอข้อเสียของกันและกัน“พี่ครินทร์มีผู้
“มีไร อืม จัดการไปก่อน”“พี่คิรันกลับไปจัดการธุระตัวเองก่อนเถอะค่ะ” เธอเอ่ยบอกหลังจากเขาวางสายลง“พี่อยากอยู่กับหนู”“หนูไม่อยากให้พี่คิดว่า การที่วันนี้หนูยอมไม่ใช่ว่าพี่จะทำอะไรก็ได้ แค่ตอนนี้…หนูเหนื่อยที่จะทำอะไรแล้ว”“พี่รู้…”“ก็ดีแล้วค่ะ” เธอตอบแค่นั้นก็เบือนใบหน้าหนีไปจากเขาเพื่อซ่อนบางอย่าง
เอกสารแน่นหนาที่แม็กซ์ควินเก็บไว้ เผยให้เห็นรายชื่อบุคคลสำคัญในเครือข่ายของแบล็คฟินิกซ์ ตลอดจนแผนการเคลื่อนไหวช่วงหลังๆ ที่แม็กซ์ควินรวบรวมไว้ในช่วงที่เคยเป็นพันธมิตรชั่วคราวกับพวกมัน“อืม ขอบใจมึงมาก”“ถามไรมึงอย่าง”“ว่า?”“มึงแสดงออกว่าเป็นห่วงนาเนียร์มากขนาดนี้ มึงแน่ใจนะว่านี่ไม่ใช่ความรัก?”คำ
ถึงนาเนียร์นาเนียร์เดินกลับเข้ามาข้างใน ร่างบางเดินไปหย่อนตัวนั่งลงโซฟาอีกครั้ง มือเล็กจัดการเปิดซองสีน้ำตาลดูว่าข้างในคืออะไร“นี่มันอะไรกัน…” ปากเล็กพึมพำเบาๆ รูปพวกนี้เป็นรูปของเธอขณะใช้ชีวิตอยู่ข้างนอกราวกับ…ถูกแอบถ่ายมีทั้งภาพตอนไปกับคิรัน เพื่อน หรือไปบ้านใหญ่ของคุณลุงคิระ มันทำให้เธอรู้สึกง
“งั้นเหรอ?” เดวิดหัวเราะเยาะในลำคอ “เธอรู้ไหมว่าพ่อของเธอเคยเป็นหัวใจขององค์กรฉันมาตลอดหลายสิบปี วันที่ฉันรู้ว่าพ่อแม่ของเธอหักหลัง ฉันอยากจับพวกมันมาฉีกเป็นชิ้นๆ แต่เพราะพวกมันมีของที่ฉันต้องการเลยต้องอดทน”“…” นาเนียร์หายใจไม่ออก หัวใจบีบรัดจนเจ็บหนึบเมื่อรับรู้เรื่องราวของพ่อแม่ และคนตรงหน้าคือฆา







