Se connecterมิลินเองก็เข้าไปกอดแสดงแสดงความยินดี พอผละกอดออกก็ยื่นช่อดอกไม้ให้ ครินทร์บอกว่าเซลีนชอบสีชมพูเลยสั่งจัดเป็นช่อสวยๆ มาให้“ยินดีด้วยนะเซลีน เรียนจบสักที” คิรันพี่ชายครินทร์พูดแล้วมองเซลีนด้วยแววตาอบอุ่น“ขอบคุณค่ะ” วันนี้รู้สึกอบอุ่นมาก ทุกคนมาร่วมแสดงความยินดีในวันสำคัญของเธอเยอะมาก แต่แล้วสายตากลั
หลายปีต่อมาเสียงประกาศจากพิธีกรบนเวทีดังก้องไปทั่วลานหน้าคณะ ท่ามกลางบรรยากาศอบอวลด้วยความยินดีและความภาคภูมิใจของเหล่าบัณฑิตใหม่ วันนั้นเป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสจนแทบไม่มีเมฆ เสียงหัวเราะ เสียงชัตเตอร์ เสียงเรียกชื่อกันข้ามตึกดังระงมไปหมด มวลอากาศร้อนระอุปะปนกลิ่นดอกไม้ที่ผู้คนถือเต็มสองมือเซลีนอยู
ครินทร์ : เดี๋ยวโดนอีกกระทง โทษฐานดื้อนะครับเซลีนอมยิ้มและครินทร์ก็เห็น เซลีนส่งเพียงสติกเกอร์ทะเล้นมาแล้วรีบกลับไปทำหน้าที่ตัวเองต่อ ครินทร์ยกโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วแอบถ่ายรูปแฟนสาวจากไกลๆ จากการสังเกตเธอไม่ได้ออกนอกลู่นอกทาง หากลองมองดูดีๆ เธอยิ้มแบบนั้นกับทุกคน แต่ความหึงหวงทำให้เขาหัวเสียไม่เข้าท่า
ลานกิจกรรมของคณะเต็มไปด้วยความคึกคัก เสียงเชียร์ เสียงปรบมือ และเสียงตะโกนสลับกันไปมาไม่ขาดสาย ยามบ่ายอากาศร้อนอบอ้าวแต่กลับเต็มไปด้วยความสนุกสนาน เหงื่อที่ไหลตามกรอบหน้าแต่คนละถูกเช็ดลวกๆแสงแดดสะท้อนจากผ้าใบกันแดดที่ขึงไว้เหนือหัวจนเกิดประกายแสบตา ทุกมุมของลานกว้างเต็มไปด้วยสีสันของลูกโป่ง ป้ายผ้า
“เรื่องธุรกิจผมไม่ปฏิเสธใครอยู่แล้วครับ”เซลีนนั่งมองอลิชานิ่งๆ แต่พออีกคนหันมาก็ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ท่าทางอลิชาออกชัดเจนว่ากำลัง ‘อ่อย’ ผัวคนอื่นอยู่ แต่เธอเชื่อใจคนของตัวเองว่าไม่เล่นด้วยการคุยงานเริ่มต้นขึ้นนานเกือบสามชั่วโมง อลิชาตั้งใจยืดเวลาในการคุยเพื่ออยู่กับครินทร์ให้นานกว่านี้ แม้แฟนตัวจ
ความสัมพันธ์ระหว่างครินทร์กับเซลีนดูราบรื่นแต่ก็มีทะเลาะกันตามประสาคู่รัก และทุกครั้งครินทร์เป็นฝ่ายยอมเพราะไม่อยากทำเรื่องให้เล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่สองคนไม่เคยทะเลาะกันจริงๆ จังๆ เวลาอีกคนไม่ชอบอะไรในตัวอีกคนก็จะคอยบอกปรับกัน เป็นเรื่องปกติเวลาคบกันนานขึ้นแล้วเจอข้อเสียของกันและกัน“พี่ครินทร์มีผู้
“แต่ถึงยังไงกูก็ไม่สนับสนุน ให้มึงดึงคนไม่เกี่ยวข้อง เข้ามาเป็นหมากบนเกมการแก้แค้นของมึง ไอ้เซนต์ทำมึงเอาไว้เยอะอันนี้เข้าใจได้ แต่น้องสาวมันไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย” น้ำเสียงจอมทัพเริ่มจริงจัง “ระวังตกลงไปในหลุมที่มึงเป็นคนขุดเองแล้วกัน”“หึ!” แทนที่ครินทร์จะสลด กลับแค่นยิ้มอย่างเย้นหยัน ราวกับมั่นใจว่
“ซะ…เซย์เจ็บ”“ทนเอาหน่อยสิ” เขาพูดอย่างไม่แคร์คนใต้ร่างที่พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ และสีหน้าทรมานที่ทำให้เขารู้สึกสะใจเซลียกัดฟันฝืนความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามา ทุกครั้งที่ครินทร์ออกแรงกระแทก ทั้งเจ็บและแสบมากในเวลาเดียวกันความเจ็บปวดในตอนแรกเริ่มถูกแทนที่ด้วยอีกความรู้สึก สายตาคมเข้มจ้องมองใบหน้าสว
เซลีนมองครินทร์ที่นั่งเอนตัวพิงพนักโซฟาหนัง ขายาวๆ แยกออก มือข้างหนึ่งคีบบุหรี่ อีกข้างวางพาดพนักโซฟา สายตาคมเข้มดูไม่สบอารมณ์มองหน้าเซลีนนิ่งๆ“เรียกหาเซย์ มีอะไรหรือเปล่าคะ” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา สองมือจังประสานไว้ข้างหน้าอย่างสงบเสงี่ยม ราวกับทหารรอคำสั่งจากผู้บังคับบัญชาครินทร์ไม่พูดอะไรใน
“เอาเครื่องดื่มและของว่าง ไปให้คุณครินทร์ที่ห้องด้วยนะ สักหน่อยเขาคงถึงแล้ว” เสียงของเดย์เอ่ยบอกเซลีนเหมือนทุกที หญิงสาวพยักหน้ารับเบาๆ อย่างรู้ว่า…ถึงเวลาต้องเลือกแล้วแอดดภายในห้องยังไร้เงาของเจ้าของ มันคือหลักฐานที่บ่งชัดว่าชายคนนั้นยังไม่มา เซลีนสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเดินตรงไปยังโต๊ะตัวกลาง วางถ







