คลั่งรัก 12 | เดี๋ยวไปส่ง

หัวใจดวงน้อยพองโตกับคำตอบเมื่อครู่ แม้มันจะเป็นเพียงคำพูดสั้นๆ แต่สำหรับเธอกลับมีความหมายมากพอที่จะต่อความหวังในการ ‘จีบ’ อีกคน

ริมฝีปากเล็กยังคงแต้มด้วยรอยยิ้ม หัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ รู้สึกเหมือนลอยอยู่เหนือพื้น แต่เจ้าของคำพูดกลับนิ่งเฉยแล้วเดินออกไป

ดวงตาคู่สวยมองตามแผ่นหลังกว้างที่ห่างออกไปทีละก้าว ใบหน้าสวยหวานยังคงมีรอยยิ้มติดอยู่ ไม่รู้ว่าเขาเริ่มหวั่นไหวบ้างหรือยัง แต่สำหรับเธอแค่ได้ยินคำว่า ‘ดีแล้ว’ จากปากเขา ก็เหมือนได้กำลังใจให้รักต่อไปอีกพักใหญ่เลยทีเดียว

เธอเดินกลับมายังที่นั่งในโซน VIP พอเห็นเซลีนกำลังสวีทกับแฟนก็อดรู้สึกอิจฉาไม่ได้ หย่อนตัวนั่งลงพื้นที่ว่าง มือเล็กคว้าน้ำขึ้นมาดื่ม ผ่านไปสักพักเกือบสิบนาทีจึงหันไปพูดบางอย่างกับเซลีน

“เซย์ ถ่ายรูปให้หน่อยสิ”

“ให้พี่เซนต์ถ่ายให้สิ เขาถ่ายรูปสวย” เซลีนพูดแล้วมองพี่ชายที่เดินเข้ามาพอดี “พี่เซนต์ถ่ายรูปให้น้ำตาลหน่อยสิ ช่วงนี้เซย์ถ่ายรูปไม่ค่อยสวย”

เธอหันไปยิ้มหวานให้เขาโดยอัตโนมัติ เซลีนนี่รู้งานดีจริงๆ เธอยื่นโทรศัพท์ให้เขาทันที ซึ่งเขาก็จำใจรับไปอย่างไม่อิดออด

ด้านเพื่อนสนิทของเซนต์ก็หันไปยิ้มอย่างรู้กัน ในขณะที่เซลีนยกโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายภาพตอนที่พี่ชายกำลังถ่ายรูปให้น้ำตาล จากนั้นส่งเข้าไปในไลน์ของเพื่อนสนิท

เซนต์มองน้ำตาลผ่านกล้อง แม้ไม่เต็มใจแต่ก็ตั้งใจถ่ายให้ทุกรูป น้ำตาลโพสต์ท่าทางอย่างไม่รู้สึกเคอะเขิน ตรงกันข้ามดีใจมากที่เซนต์ถ่ายรูปให้ รอยยิ้มสดใสของคนตัวเล็กทำให้เขาแทบไม่อยากมองนาน

ความสดใสของน้ำตาลมีอิทธิพลมากจนเผลอทำหัวใจสั่นไหว เขายื่นโทรศัพท์คืนให้เจ้าตัวหลังจากถ่ายเสร็จ

“ขอบคุณค่ะ” เธอรับโทรศัพท์มาแล้วนั่งดูรูปพลางอมยิ้มไม่ยอมหุบ “พี่แกถ่ายรูปสวยจริง”

“ดูที่เซย์ส่งให้ในไลน์”

น้ำตาลทำหน้างงแต่ก็กดเข้าไปดูตามที่เพื่อนสนิทบอก พอเห็นรูปที่ที่เซลีนส่งมาก็แทบกรี๊ด เป็นภาพแอบถ่ายตอนที่เซนต์ถ่ายรูปให้

“ขอแทรกรูปนี้ในโพสต์ได้ไหมคะ” เธอรีบไปหันขอเขาแล้วทำหน้าตาออดอ้อน “นะคะ น้า~”

“อยากทำอะไรก็ทำ” เขาตอบกลับเสียงเรียบ

“น่ารักที่สู๊ด” เธอไม่เพียงแค่พูด แต่ยังเอื้อมมือไปหยิกแก้มเขาเบาๆ อีกด้วย

แก้มเขานุ่มมาก

เซนต์เองก็ตกใจแต่ช้าเกินกว่าจะดึงหน้ากลับ หันไปส่งสายตาดุๆ ทว่าน้ำตาลกลับไม่กลัวเลยสักนิด

คนอะไรดื้อฉิบหาย…

KLIN Bar

คืนนี้ทุกคนมาฉลองที่ครินทร์แข่งชนะ โดยเต้เปิดโซน VIP ชั้นสองให้ฟรีเป็นค่าอัดฉีด เพราะตอนอยู่สนามบอกว่าถ้าครินทร์ชนะจะเปิดโต๊ะและดื่มฟรีทั้งคืน

น้ำตาลนั่งแต่งรูปตัวเองอย่างตั้งใจ ข้างๆ เป็นเซลีน ส่วนดัชเชสชวนแล้วไม่ว่างเพราะอยู่ฉลองวันเกิดแม่ หลังจากแต่งรูปเสร็จก็จัดการโพสต์ทันที ไม่วายกดแชร์ภาพตัวเองลงสตอรี่ตามด้วยอีกหนึ่งรูปในโพสต์ ซึ่งก็คือ…รูปตอนถูกแอบถ่ายจากเซลีน

“ลงรูปแล้วไปทำหน้าที่” เธอหันไปบอกเซลีน

เซลีนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเข้าไปทำหน้าที่ กดไลก์และคอมเมนต์ไปว่า ‘ใครถ่ายให้นะ’ ตามด้วยอิโมจิสีเหลืองตาโตมีมือปิดตาหลังข้อความ

“ชนแก้ว” เธอยกแก้วขึ้นมาไปชนกับเซลีนดัง กริ๊ก ก่อนจะยกขึ้นดื่มอย่างอารมณ์ดี “ว่าแต่พี่แกจะมาตอนไหน สามทุ่มแล้วนะยังไม่เห็นเลย”

“เดี๋ยวก็คงมามั้ง” เซลีนตอบอย่างไม่มั่นใจ คิดว่าเดี๋ยวคงมาเพราะตอนนี้เพื่อนสนิทสองคนของเขามาถึงสักพักแล้ว

น้ำตาลนั่งเขี่ยโทรศัพท์เล่นต่อ แต่แล้วแจ้งเตือนบางอย่างก็ทำให้ชะงัก ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุนลงไปชั่วขณะ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งแทบกระดอนออกจากขั้วรอมร่อ

Zen liked your post

“พะ…พี่แกมาไลก์โพสต์ฉันยัยเซย์!” เธอรีบยื่นโทรศัพท์ไปให้เซลีนดูอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นแจ้งเตือนนั้น

“จำได้ว่าพี่เซนต์ไม่เคยไลก์โพสต์ผู้หญิงเลยนอกจากเซย์ แต่ทำไมถึงไลก์ของตาล” เซลีนพูดด้วยความแปลกใจ “หรือพี่เซนต์…เริ่มมีใจให้ตาลแล้ว?”

“แกอย่าพูดแบบนี้ ฉันคิดจริงนะ” เธอตอบเซลีนกลับด้วยน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความตื่นเต้นปนดีใจ

“ปกติพี่เซนต์ไม่เคยกดไลก์โพสต์ผู้หญิง แต่กดไลก์โพสต์นี้ของตาล แถมยังเป็นรูปที่เขาถ่ายให้เองด้วย มันก็น่าคิดนี่นา” เซลีนอมยิ้มกริ่ม ตอนแรกที่น้ำตาลตามจีบพี่ชายตัวเองความหวังดูไกลริบหรี่ แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้…เริ่มมองเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์

เวลาล่วงเลยผ่านไปจนกระทั่งสี่ทุ่มเซนต์ยังคงไม่มา น้ำตาลเริ่มรู้สึกใจแป้ว ขนาดเพื่อนสนิทอย่างภูริและคริสต์ยังบ่นว่าทำไมเซนต์ยังไม่มา

น้ำตาลกับเซลีนเริ่มเมากรึ่ม แม้จะรู้สึกใจแป้วแต่ก็ไม่ได้แสดงออกให้ใครเห็น ยังคงสนุกสนานใส่สุดเหมือนเคย

“กว่าจะเสด็จมาได้นะมึง”

หัวใจดวงน้อยไหววูบเมื่อได้ยินภูริพูดแบบนั้น ค่อยๆ หันไปมองตามสายตาที่มองมาข้างหลังของเธอ ก่อนจะพบว่าเป็นคนที่เธอกำลังรอ

“นั่งข้างน้องน้ำตาลไปเลยมึงอะมาช้า ฝั่งพวกกูเต็มหมดแล้ว” คริสต์เสริม จริงๆ ยังนั่งได้หนึ่งคนแต่พวกเขาทำงานกันเป็นทีม นั่งเว้นช่องไฟเยอะๆ เพื่อให้เต็มต่างหาก

เซนต์หย่อนตัวนั่งลงข้างน้ำตาลอย่างไม่อิดออด แรงยุบพลอยทำหัวใจดวงน้อยไหววูบ เธอพยายามเก็บอาการไม่แสดงออกมาว่าดีใจมากแค่ไหนที่เขานั่งข้างๆ

“มาช้า หมดแก้วเลย” เต้ชี้นิ้วบอก ในตอนจังหวะพนักงานยื่นแก้วที่เพิ่งชงเหล้าแล้วยื่นให้เซนต์

“ทำไมมาช้าจังคะ” เธอหันไปถามเขา

“เพิ่งว่าง” เขาตอบกลับเสียงเรียบ ก่อนจะยกเหล้าขึ้นกระดกจนหมดแก้ว

“ตาลเห็นพี่เซนต์มาไลก์ ทำไมจู่ๆ ถึงมาไลก์ล่ะคะ ปกติไม่เคยเห็นทำ”

“เห็นพอดี”

“หรือว่า…เริ่มมีใจ?” เธอเอียงหน้ามองเขา

“แค่ไลก์ใครๆ ก็ทำกัน หรือการไลก์จำเป็นต้องมีใจ?”

“เพราะตาลไม่เคยเห็นชื่อไอจีพี่เซนต์ใต้โพสต์ของผู้หญิงเลยไงคะ”

“รู้ดีไปกว่าฉันซะแล้ว”

คำตอบนั้นทำความหวังเธอหล่นดังตุ้บ เช่นเดียวกับหัวใจที่ไหววูบ มองเสี้ยวหน้าของเขาด้วยแววตาสั่นระริก เห็นทำตัวสดใสแบบนี้ก็เจ็บเป็นเหมือนกันนะ…

ฮึบ! เธอดึงตัวเองกลับคืนมา จากนั้นหันไปคุยกับเซลีนตามปกติ

เวลาล่วงเลยผ่านไปจนดึกพอสมควร เซลีนกับน้ำตาลเริ่มพูดลิ้นพันกันแต่ยังมีสติอยู่บ้าง สายตาของเซนต์เหลือบมองคนข้างกายที่นั่งกอดแขนน้องสาวตัวเองร้องเพลงอย่างสนุกสนาน

ตุ้บ!

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเมื่อมันหล่นจากตักของน้ำตาลกระแทกพื้นอย่างแรงจนหน้าจอสว่างวาบ เซนต์ชำเลืองมองก่อนจะก้มลงเก็บให้โดยอัตโนมัติ

แต่พอเงยหน้าขึ้นแล้วจะหันไปคืน เป็นจังหวะเดียวกันที่ใบหน้าของเธอหันมาพอดี ทำให้ใบหน้าทั้งสองคนใกล้กัน ห่างเพียงแค่ลมหายใจกั้น

หัวใจดวงน้อยเต้นแรงราวกับจะทะลุอก ความมึนเมาหายวับไปชั่วขณะ ดวงตากลมโตประสานเข้ากับดวงตาคมเข้มอย่างจัง ก่อนที่เธอจะระบายยิ้มบนใบหน้าจนเขาเป็นฝ่ายหันหนี

“ตัวพี่เซนต์หอมจัง” เธอกระซิบใกล้ๆ เขาด้วยรอยยิ้มกริ่ม ดวงตาเป็นประกายซุกซน

“ทะลึ่ง”

“แต่เป็นแบบนี้แค่กับพี่คนเดียวนะคะ” ไม่เพียงแค่พูด แต่ยังใช้นิ้วจิ้มลงกลางอกแกร่งอีกด้วย

เซนต์จับมือเล็กออก แต่กลับถูกน้ำตาลกุมไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ใบหน้าสวยหวานยื่นเข้าไปใกล้เรื่อยๆ ในขณะที่เซนต์ไม่ได้ขยับออกเลยสักนิด ภาพนั้นทำให้ทุกคนสะกิดกันมองแล้วยิ้มตาม

ปากบอกไม่ได้ชอบ แต่ก็ไม่เคยเห็นปฏิเสธน้ำตาลเลยสักครั้ง อยากรู้เหมือนกันว่าจะปากแข็งได้สักกี่น้ำ…

“ถ้าพี่เซนต์ไม่ห้าม…” เธอเอ่ยเสียงอ่อน “ตาลจะห้ามตัวเองไม่อยู่แล้วนะคะ”

ปึก!

“โอ้ย!” เธออุทานร้องขึ้นมาด้วยความเจ็บ หลังจากโดนดีดหน้าผากเข้าอย่างจัง มือลูบจุดที่โดนดีดเมื่อครู่ปอยๆ สายตาพลางมองเขาอย่างขุ่นเคือง

“หน้าผากน้องเขาช้ำหมดแล้วมั้ง” เสียงของเต้ตะโกนขึ้นมาแข่งกับเสียงเพลง

“เดี๋ยวเถอะพี่เซนต์!” เซลีนหันไปชี้นิ้วคาดโทษพี่ชายด้วยแววตาดุๆ

เขาไม่ตอบอะไร เพียงแค่ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มแล้วเบือนใบหน้าหนีไปทางอื่น เมื่อกี้จะเรียกว่าตั้งใจก็ได้เพราะมันเขี้ยวยัยตัวปัญหาข้างๆ

•••

หลังจากร้านปิดคนเริ่มทยอยเดินออกจากร้าน น้ำตาลเดินโซเซออกมาพร้อมกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆ ที่ติดตัว แม้เมาแต่ยังคงพอมีสติ ส่วนเซลีนถูกครินทร์พากลับไปก่อนแล้วเพราะเมาหนัก

เธอพยายามตั้งสติหากุญแจรถในกระเป๋า ใช้เวลานานกว่าจะเจอ แต่พอหยิบขึ้นมาได้ก็เผลอทำหล่นจากมือ กำลังก้มเก็บก็ดันเซล้มเบาๆ ลงข้างรถ

หรือคืนนี้เธอควรเรียกรถกลับ?

พรึ่บ…

กุญแจที่วางอยู่พื้นตรงหน้าเพิ่งถูกใครบางคนคว้าไปก่อน เธอเงยหน้าขึ้นมอง ทันทีที่เห็นว่าใครก็ชะงัก

“พี่เซนต์นี่เอง~” เธอยิ้มกว้าง รอยยิ้มของคนเมาเต็มไปด้วยความจริงใจและดีใจปนกัน

นึกว่าเขากลับไปแล้วเสียอีกเห็นออกมาคนแรก เธอพยายามยันตัวลุกขึ้นอย่างยากลำบาก เพราะแผลที่หัวเข่าจากการหกล้มวันก่อนยังไม่หายดี ความเจ็บแปลบแล่นเข้ามาเล่นงานทันทีที่เริ่มขยับ

คนตัวเล็กใช้เท้าถีบรองเท้าผ้าใบออกด้วยความหงุดหงิด ทำได้ข้างเดียวร่างบางก็ลอยหวือขึ้นจากพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว

เซนต์ประคองน้ำตาลขึ้น มือหนายังคงจับเธอเอาไว้เผื่อล้มเหมือนเมื่อครู่ มืออีกข้างที่ถือกุญแจรถอยู่ใช้ปลดล็อก ก่อนจะเปิดประตูออกแล้วค่อยๆ ดันร่างบางลงนั่ง

“…” หัวใจดวงน้อยไหววูบกับภาพตรงหน้า เขานั่งถอดรองเท้าอีกข้างให้โดยไม่ปริปากบ่นสักคำ ถึงเมาแต่ก็ไม่เคยพลาดที่จะบันทึกภาพนี้ไว้ในความทรงจำ

“เดี๋ยวไปส่ง”

“เซย์บอกเหรอคะ หรือเพื่อนบอก”

“…ไม่มีใครบอก” เขาตอบเสียงเรียบ ก่อนจะจับขาเธอพับเข้าไปในรถ ดึงเข็มขัดนิรภัยคาดลำตัวแล้วเงยหน้ามองเธออีกครั้ง จากนั้นปิดประตูลงเบาๆ แล้วเดินอ้อมไปฝั่งคนขับ

ดวงตาคู่สวยมองตามคนตัวโตที่เดินมาฝั่งคนขับ ทุกครั้งที่เขาไปส่งหรือทำดีด้วยมักมาจากคนรอบข้างบอก แต่ทว่าครั้งนี้กลับแตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง

“ทำไมจู่ๆ ถึงไปส่งตาลคะ” เธอตัดสินใจถามออกไปในที่สุด

“วันนี้ไม่ได้ขับรถมา”

“คะ?”

“ไม่ถามต่อเหรอว่าทำไม” เธอเผลอจิกขาตัวเองโดยไม่รู้ตัวด้วยความประหม่า ก่อนจะขยับริมฝีปากถาม “ทำไมเหรอคะ?”

“ตั้งใจไม่ขับมา”

“แล้ว…ยังไงเหรอคะ”

“เพราะใครบางคนชอบเมาแล้วขับรถกลับเองไม่ได้”

น้ำตาลทำตาปริบๆ อย่างไม่เข้าใจ สมองประมวลผลช้ากว่าปกติด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ แต่หัวใจกลับเต้นเร็วขึ้นเรื่อยๆ เธอไม่ได้ถามต่อ ส่วนเซนต์เอื้อมมือไปกดปุ่มสตาร์ทแล้วขับออกจากลานจอดรถ

ดวงตาคู่สวยแอบชำเลืองมองคนข้างกายแล้วอมยิ้มคนเดียว จากปกติคลั่งรักมากอยู่แล้ว พอถูกเขาปฏิบัติแบบนี้ด้วย…มันยิ่งตอกย้ำว่าเธอรักผู้ชายคนนี้มากจนถอนตัวไม่ขึ้น