Secretly love ปิ๊งรักนายรุ่นพี่สุดฮอต

Secretly love ปิ๊งรักนายรุ่นพี่สุดฮอต

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-06-02
Oleh:  SOEURTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
36Bab
4.5KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

มีนา สาวหวาน หน้าใส เกรย์ หนุ่มรุ่นพี่สุดฮอตที่สาวๆต่างหลงใหลในรูปลักษณ์ของเขา ตั้งแต่ที่เธอและเขาเจอกัน เธอก็ปิ๊งเขาตั้งแต่แรกเห็น เธอจะสามารถคว้าหัวใจเขามาได้หรือไม่และจะมีอุปสรรคอะไรมาขวางกั้น มาร่วมลุ้นไปกับความรักของคนทั้งสองได้เลย

Lihat lebih banyak

Bab 1

Secretly love ep.1 จุดเริ่มต้น

Bianca ran her fingers over the crown’s diamond-studded frame. “Mom, look. Even the sides are shaped like my favorite white roses.”

My mother took her hand with shining eyes.

“My baby deserves the most beautiful induction crown the Bellini Family has ever seen. Everyone will be watching. We can’t give them anything to whisper about.”

So Mother understood.

She knew that even the slightest flaw in the induction crown would invite gossip.

Yet she expected me to walk into the same ceremony wearing a tarnished crown with half stone.

She understood the humiliation. She simply didn’t care when I was the daughter being humiliated.

Father stepped forward and kissed Bianca on the forehead.

“After your induction, you’ll be the crowned Principessa of the Bellini Family.”

“And once that crown is on your head, anyone who disrespects you answers to me.”

Only a week ago, he had told me something very different.

A Bellini woman did not complain. She handled her problems quietly and never embarrassed the family.

Apparently, Bianca was allowed to ask for protection. I was expected to survive without it.

I stood beneath the arched doorway, staring at the crown set with both our birthstones.

Even the gold band had been engraved with Bianca’s initials.

B.B.

For one foolish second, I wanted to ask, Am I not your daughter too?

The question rose to my lips, but I swallowed it.

What was the point?

I had asked it in a hundred different ways since childhood. The answer was always the same.

“Do you have to compete with your sister over everything?”

Or worse:

“Bianca has always been delicate.”

“You’re the older one, Elena. Act like it.”

Bianca and I were twins. I had been born seven minutes earlier and six ounces heavier.

Apparently, that was enough to make every sacrifice my responsibility.

When we were nine, Grandfather gave me a pony. Bianca wanted her, so Mother asked me to share. A month later, I needed Bianca’s permission to ride my own horse.

When I was named valedictorian, Bianca cried because the family celebrated me at dinner. By morning, Mother had convinced Father to send her to Paris for the summer so she would have “something special of her own.”

Each time, I had stepped aside.

When our induction was announced, I thought that, for once, there would be nothing left for them to ask me to surrender.

Then Bianca decided one diamond wasn’t enough for her crown.

So they took mine.

Across the room, Bianca looped her arm through Mother’s.

“Why isn’t my gown here yet? I need to look perfect for tonight’s dinner.”

Every capo had been invited to the induction. Several had flown in from overseas a week early, so the family was hosting a formal welcome dinner that evening.

Bianca’s gown had arrived from Milan that afternoon and was waiting at the designer’s Manhattan showroom.

Mother looked at me. “Elena, go pick it up.”

I glanced at the clock. “But if I leave now, I won’t have time to get ready.”

“You never take long,” Mother said. “You always wear something simple. Bianca’s gown is much more complicated.”

As though simplicity were my choice, rather than something I had learned after years of being told that Bianca always needed more.

I looked toward Father, but he showed no interest in intervening.

“All right,” I said quietly. “I’ll pick it up.”

By the time I returned, black SUVs were already lining the drive. I carried Bianca’s gown upstairs myself.

After delivering it to her room, I rushed down the hall, showered, and had barely begun drying my hair when Bianca called for me.

“Elena! I need help with the zipper.”

Mother and two attendants were already gathered around her when I entered. Bianca stood in front of the mirror in layers of ivory silk, the Bellini diamonds resting against her throat.

“The zipper’s stuck,” she said. “Pull it up.”

I held the fabric together and tugged.

Bianca suddenly gasped. “Too tight.”

I immediately stopped, but she pressed a hand to her chest.

Mother caught her by the arm. “Bianca!”

“I can’t breathe,” she whispered weakly.

“It was only for a second,” I said. “I barely pulled it.”

Mother turned on me. “You know how delicate your sister is. Would it have hurt you to be more careful?”

“I was trying to help her.”

“And somehow you always manage to make things worse.”

Bianca closed her eyes as Mother fanned her face and called for water. Everyone crowded around her.

The dinner bell rang just as I returned to my room.

My hair was still damp. My makeup was untouched, and my gown remained inside its garment bag. There was no longer time to put it on, so I slipped into a plain black dress and hurried downstairs.

The formal dining room was already full.

Bianca sat at Father’s right hand, glowing beneath the chandeliers in the ivory gown I had collected for her.

My place card stood on Father’s left. I had almost reached it when he looked up.

His eyes moved over my damp hair and simple dress. “You can’t sit there looking like that.”

I stopped. “There wasn’t time to change.”

Father frowned as though that were another failure of mine.

“The Morettis are here. We can’t have Don Bellini’s daughter seated beside him looking half-dressed.”

He gestured to one of the servants. “Move Elena’s place to the end of the table.”

The servant picked up my name card and carried it away from Father, past the capos and their wives, to the far corner beside two distant cousins.

No one objected.

I took my new seat while Father lifted his glass toward Bianca. “To the future of the Bellini family.”

The room filled with applause. Bianca smiled beneath the chandeliers.

I looked down at the place card that had followed me to the corner. Even my name seemed to belong wherever they had space left over.

After dinner, I heard my parents discussing the following day.

“The family portrait will be taken at noon,” Father said. “We’ll use the council chamber. Bianca should wear her induction gown.”

I stopped beside the table. “But my college interview is at noon. I told you yesterday.”

Although I had already been accepted, the interview was for a highly selective first-year program.

He did not look up. “Then do your interview.”

“But the portrait is supposed to be for the entire family.” I said.

Marco gave me an impatient glance. “We can’t rearrange Don Bellini’s schedule around a college call.”

“So you plan to take a family portrait without me.”

Mother sighed. “Elena, please don’t start another argument. The portrait is for the induction announcement. You hate social events anyway.”

That was their favorite lie. They excluded me, then called my absence a preference.

Bianca touched my arm. “We can take another one with you later.”

We both knew we never would.

Father finally raised his eyes. “We will not delay the portrait. Make your own choice, Elena.”

He said it as though missing the portrait would be my decision, not theirs.

Back in my bedroom, I locked the door and opened my laptop.

MIT’s acceptance portal was still on the screen. Beneath the green confirmation banner was a checklist for incoming students.

For months, I had left every section blank because Father insisted I belonged in New York. He said family came before everything else.

Apparently, that rule only applied when I was the one being asked to sacrifice.

I selected the earliest move-in date and paid the housing deposit from my own competition winnings.

Then I booked a one-way ticket to Boston.

Departure: 9:10 a.m., the morning of the induction.

By the time the Bellinis realized I had never shown up for the induction, I would already be gone.
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
สนุกมากก อ่านเพลินเลย
2026-04-07 22:26:54
0
0
36 Bab
Secretly love ep.1 จุดเริ่มต้น
ตึก...ตึก...ตึกเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบพร้อมกับร่างบางตรงยาวตรงสลวย ใบหน้าหวาน ยิ้มสวยแฝงไปด้วยเสน่ห์กับชุดนักศึกษาที่พอดีตัวกำลังเดินลงบรรไดมาด้วยความเร็ว"ไปกันได้แล้ว""ค่าาา""วันแรกก็สายเลยนะมีน""ก็เมื่อคืนมีนตื่นเต้นไปหน่อยนี่คะกว่าจะได้นอน ก็เลยตื่นสายนิดหน่อย ไม่ทำหน้าแบบนั้นสิคะพี่เมย์ ^_^""เฮ้อออ"จากนั้นทั้งฉันและพี่เมย์ พี่สาวของฉันก็รีบเดินไปกันที่รถ โดยที่ฉันก็ยังมิวายหยิบขนมปังที่พร้อมนมที่แม่บ้านเตรียมไว้ให้ออกมาด้วย เพราะถ้าจะให้นั่งกินข้าวที่บ้านก่อน ก็คงไม่ต้องเรียนคาบแรกกันแล้วล่ะนะ"ง้ำๆๆ"ฉันนั่งกินขนมปังในรถด้วยความอร่อย ก่อนจะมองตรงหน้ารถด้วยความตื่นเต้น เพราะมหาลัยที่ฉันเข้าได้นั้นเป็นมหาลัยที่มีชื่อเสียงและเข้ายากมากยังไงล่ะ แต่เพราะได้เพื่อนดีช่วยติวกัน ฉันกับเพื่อนจึงสอบเข้าได้"ค่อยๆกิน เดี๋ยวก็สำลักหรอก""ง้ำๆๆสูดดด"ฉันนั่งอมยิ้มกับพี่สาวตัวเองที่กำลังบ่นฉัน พี่เมย์หรือเมษา เป็นพี่สาวที่แก่กว่าฉันสามปี และตอนนี้พี่ฉันก็อยู่ปี 4 ส่วนฉันกำลังขึ้นปี 1 เราทั้งสองเรียนมหาลัยเดียวกัน เพราะฉะนั้นฉันเลยต้องมากับพี่สาว เพราะพ่อกับแม่ไม่อยากให้ไปอยู่ที่หอหรือคอนโด
Baca selengkapnya
Secretly love ep.2 แรกพบสบสายตา
"เฮ้อออ..."ฉันถอนหายใจขึ้นมาทันทีเมื่อเดินเล่นอยู่นานแล้วมันน่าเบื่อ จนต้องนั่งที่ม้าหินอ่อนแถวๆลานบาสข้างๆกับตึกตึกหนึ่ง ซึ่งฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นตึกอะไร เพราะถ้าเป็นตึกคณะมันจะมีชื่อติด แต่ตึกนี้ไม่มีชื่อและฉันก็ไม่ได้หาข้อมูลของมหาลัยนี้มากนักแปลกแฮะแถวนี้แทบจะไม่มีคนเลยหรือว่าเป็นตึกร้างกัน..."น่าเบื่อจริงๆ"ฉันจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อที่จะดูข่าวสารบันเทิงต่างๆครืดดด....ครืดดด....ครืดดดพลันเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาทันที ทำให้ฉันต้องดูเบอร์ที่โชว์ก็พบว่าเป็นเบอร์ของพี่สาวตัวเองนั่นเอง ฉันจึงกดรับสายทันที>"ฮัลโหลค่ะ ^_^"(พี่คิดว่าจะไม่รับซะอีก นี่เลิกเรียนแล้วเหรอ)"ค่ะ ปล่อยก่อน"(พี่ก็เหมือนกัน แล้วเราอยู่ไหน)"แถวๆลานบาสค่ะ"(โอเคๆเดี๋ยวพี่ไปหาก็แล้วกัน)"รีบมาเลยน๊าค๊าาา มีนเบื่อมากเลยยย" ฉันพูดเสียงอ่อนทันที ก็มันน่าเบื่อจริงๆนี่นา(เฮ้อออ เดี๋ยวเจอกัน)"คิคิคิ"ติ๊ด!ฉันอมยิ้มทันทีหลังจากที่วางสาย เพราะฉันจะได้ไม่เบื่ออีกแล้วคิคิคิ พี่สาวที่น่ารักของฉัน ^_^หลังจากนั้นฉันก็นั่งเล่นโทรศัพท์ต่ออีกสักพัก ก็ได้ยินเสียงคนเดินมาจากทางด้านหลังก่อนจะหันไปมองก็พ
Baca selengkapnya
Secretly love ep.3 เกรย์
Gray Part"เฮ้ย! มึงว่าน้องมีนาน่ารักมั้ยวะ!""มึงหยุดเลยไอ้เรย์ นั่นน้องเมษานะเว้ย""อะไรวะกูก็แค่คิดเองว่าน้องเขาน่ารัก""พอๆๆพวกมึง"ผมห้ามไอ้เพื่อนตัวดีทั้งสองคนด้วยความเบื่อหน่าย เพราะมันเอาแต่พูดถึงสองพี่น้องนั้นยังไงล่ะ"เออ งั้นกูไปก่อนดีกว่าว่ะ""กูด้วย""บ่ายเจอกันว่ะเพื่อน""อืม"แต่ก่อนที่ไอ้เรย์จะเดินออกไป มันก็หันมาถามผมพร้อมกับทำหน้าล้อเลียนส่งมา"มึงก็คิดเหมือนกูใช่มั้ยวะว่าน้องมีนาน่ารัก :-)"".......""แต่มึงคงไม่มองใครหรอกมั้ง เพราะมึงมีเมษาอยู่แล้ว :-)""หึ :-)" ผมส่ายหน้าให้ไอ้เรย์ก่อนที่มันจะปิดประตูออกไปปัง!ตอนนี้ทั้งห้องจึงตกอยู่ในความเงียบ ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมชอบมาก จริงๆแล้วห้องนี้เป็นห้องทำงานของผม รวมถึงห้องประชุมพวกคณะกรรมการนักศึกษาด้วย แต่ที่ผมได้สิทธิ์มีห้องทำงานภายใต้มหาลัยแห่งนี้ ก็เพราะว่าอธิการขอมา หรือจะเรียกให้ถูกก็เป็นเพราะแม่ของผมท่านเป็นคนให้ผมดูแลโรงเรียนแห่งนี้แทน เพราะท่านไม่ค่อยมีเวลามาทำหน้าที่ตรงนี้ ส่วนผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะอีกแค่ปีเดียวก็จะจบแล้วและก็คงจะต้องบริหารที่นี่เต็มตัว และพวกผู้บริหารเองก็เห็นด้วย นั่นจึงทำให้ผมทั้งทำงานและเ
Baca selengkapnya
Secretly love ep.4 ประธานชมรม
นี่ก็ผ่านไปเกือบอาทิตย์แล้วหลังจากที่ฉันมาเรียนที่นี่ ฉันว่ามันทั้งสนุกและน่าตื่นเต้นดีนะ เพราะเราต้องเจออะไรใหม่ๆและฉันคิดว่าตอนนี้ตัวเองคงจะปรับตัวได้แล้ว เพราะได้แพมช่วยยังไงล่ะ และมันก็ดีมากที่ได้เป็นตัวของตัวเอง ตอนแรกฉันก็คิดว่าจะทำได้มั้ย แต่พอผ่านไปมันก็ทำได้ เฮ้อออ...ในที่สุดฉันก็คงไม่อายหรือกลัวที่จะเจอคนใหม่ๆแล้วล่ะ....หมับ!"รอนานมั้ยจ๊ะที่รัก ^_^""ก็นึกว่าใครที่แท้เด็กน้อยของมีนนี่เอง คิคิคิ" ฉันหัวเราะออกมาด้วยความนึกสนุกเมื่อเห็นใบหน้าของเพื่อนฉันที่ตอนนี้กำลังทำหน้าใส่ฉันอยู่ ฮ่าฮ่าฮ่า"ใครเป็นเด็กน้อยของแกกันยะ ชิ! ขนลุก""ฉันก็ขนลุกเหมือนกันนั่นแหละ ใครเป็นที่รักของแกกันฮะ!""พอๆๆทั้งคู่นั่นแหละ เฮ้อออ...""เหอะ!/เหอะ!""นี่แค่อาทิตย์เดียวเองนะ ทำไมพวกแกสนิทกันไวจังเลย?""เขาเรียนว่าพวกเดียวกัน จริงมั้ยยะ!""ใครพวกเดียวกัน ไม่ใช่ซะหน่อย""หยุดเลย! มีนา! เจ!""เจน!"หลังจากที่โดนแพมบ่น นั่นจึงทำให้ฉันกับเจ ซึ่งเจ เป็นเพื่อนใหม่ของฉันอีกคน เจอกันตอนเข้าประชุมของปี 1 น่ะ และฉันก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่าเราเรียนคณะเดียวกัน แต่คนละเอกแค่นั้นเอง แล้วเจเนี่ย ไม่ชอบให้เรียกชื่
Baca selengkapnya
Secretly love ep.5 สืบข้อมูล
ตอนนี้พวกฉันสามคนก็ออกมาจากห้องสมุดแล้ว แต่ไอ้เจนยังคงพูดถึงเรื่องรุ่นพี่นั่นไม่เลิกเลยแฮะ เฮ้อออ...."นี่พวกแกไม่รู้จริงๆหรือไงกันเนี่ย พี่เขาดังจะตาย""........""แต่ว่านะ ถ้าพวกเราได้เข้าชมรมพี่เขาก็อาจจะเจอกันก็ได้ กรี๊ดดดด เจนจะได้เจอคงดังแล้วเหรอเนี่ย >.น้อยๆหน่อยไอ้เจน" ฉันพูดขึ้นอย่างเอือมระอากับเพื่อนตัวเองจริงๆ รู้นะว่าเห็นคนหล่อเป็นไม่ได้ แต่แบบคนนี้เกินไปจริงๆ"แค่ว่านะยัยมีน!""อะไร?""พี่แกก็อยู่ชมรมด้วยใช่มั้ย?""อืม""งั้นก็คงจะต้องเจอรุ่นพี่บ้างแหละจริงมั้ยยะ!""อืม ไม่ใช่แค่เจอนะ ^_^""หืออออ""^_^"ฉันยิ้มยั่วมันด้วยความสนุก เพราะได้แกล้งมันนี่ฉันชอบมากเลยล่ะ แล้วดูสายตาสิ คงอยากรู้มากสินะ คิคิคิ"อะไรล่ะ พูดมาเลยนะยัยแบน""แกว่าใครฮะ! เดี๋ยวก็ไม่บอกหรอก เหอะ!" ฉันไม่ได้แบนสักหน่อย แค่มีน้อยเท่านั้นเอง"ก็ฉันอยากรู้นี่ยะ! บอกมาเลยอย่ามาลีลา!""พูดมาเถอะมีน ฉันรำคาญไอ้เจจะแย่แล้ว" สงสัยแพมจะรำคาญจริงๆแฮะ ฮ่าฮ่าฮ่า"อร๊ายยย ไม่เจอค่ะ เจนค่ะหรือจะเรียกเจนนี่ก็ได้นะคะ เพื่อนนน""เอาล่ะ ที่จริงแล้วพี่ฉันไม่ได้แค่เป็นคนที่อยู่ในชมรมถ่ายภาพหรอกนะ แต่เป็นเพื่อนพี่เกรย์ต
Baca selengkapnya
Secretly love ep.6 เจอกันอีกครั้ง
ตึก...ตึก...ตึกร่างบางเดินเข้าไปในห้องเรียนด้วยตวามเร่งรีบ เพราะวันนี้เธอมีเรียนเช้า แต่ว่าลืมตั้งนาฬิกาปลุกทำให้เธอตื่นสายและมาช้าแบบนี้ ซึ่งตอนนี้อาจารย์ก็กำลังสอนอยู่ ทำให้ต้องรีบเดินไปนั่งที่เพิ่อนนั่งรออยู่ก่อนแล้วพรึ่บ!"เฮือก! เฮ้อออ""ทำไมวันนี้มาสายล่ะ?" แพมกระซิบถามฉัน"ตื่นสายน่ะ แหะๆๆ""ดูผมแกสิมีน เจนรับไม่ได้..."พรึ่บ! พรึ่บ!ฉันรีบจัดผมตัวเองให้เรียบร้อย เพราะตอนวิ่งมามันคงยุ่งน่าดู"เฮ้อออ""เอาล่ะค่ะ งานที่สั่งไปส่งอาทิตย์หน้านะคะ....."ครืดดดด.....พรึ่บ! พรึ่บ!หลังจากนั้นอาจารย์ก็ออกจากห้องไป ส่วนฉันก็ได้แต่นั่งงงอยู่คนเดียวและยังคงมีเครื่องหมายคำถามอยู่เต็มไปหมด"นี่เลิกเรียนแล้วเหรอ?""อืม อาจารย์มีธุระน่ะ""เฮ้อออ...อะไรกันเนี่ย ฉันจะรีบมาทำไม ถ้ารู้ว่ามาแค่นี้นะ ฉันให้แกเลคเชอร์ให้ก็ดีอ่ะ""เอาน่าาา เดี๋ยวบ่ายพวกเราต้องไปห้องชมรมอีก""เอ๋ ไปทำไมอ่ะ?" ฉันถามเจนอย่างสงสัยก่อนจะหันไปมองหน้าแพมที่กำลังเก็บของอยู่"แกไม่ได้ดูในเพจของชมรมเหรอว่าวันนี้จะมีการนัดพบกันอ่ะ""ไม่อ่ะ""แล้วพี่แกไม่ได้บอก?""พี่เมย์ก็ไม่ได้เห็นว่าอะไรนี่นา" ฉันนึกไปถึงตอนที่นั่งรถมากับพี
Baca selengkapnya
Secretly love ep.7 หวั่นไหว
ร่างบางนั่งเล่นมือถือคนเดียวมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว แต่ก็ยังไม่มีแววว่าทั้งสองคนจะทำงานกันเสร็จเลย เฮ้อออ น่าเบื่อจริงๆ....."เฮ้อออ!""........"ฉันคิดว่าตัวเองคงถอนหายใจดังเกินไป จึงทำให้สองคนที่ตั้งใจทำงานกันนั้นหันมามองทางฉันพร้อมกัน"เอ่อ...แหะๆๆ""เบื่อ?""คะ?"นี่ฉันหูแว่ว ตาฝาดไปหรือเปล่านะที่ได้ยินเสียงพี่เกรย์เป็นคนถามไม่ใช่พี่สาวฉันน่ะ".......?""เอ่อออ...ไม่ได้เบื่อค่ะ แค่หิว ^_^""หิวเหรอมีน?""ใช่ค่ะ พี่เมย์นี่มันเกือบจะหกโมงแล้วนะ" ฉันหน้างอทันทีเมื่อหันไปมองหน้าพี่สาว"เธอกลับก่อนก็ได้นะ อีกแค่นิดหน่อยเอง""ไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันช่วยนายเอง ^_^" นี่พี่เมย์จะอยู่ที่นี่อีกนานเลยใช่มั้ยเนี่ย เฮ้อ....มีนา เธอต้องหัดขับรถยนต์แล้วล่ะ"มีนรอพี่แป๊ปหนึ่งนะ ใกล้เสร็จแล้วล่ะ ^_^""เอ่อ...งั้นมีนไปหาอะไรกินที่ช๊อปก่อนก็ได้ค่ะ ^_^" ฉันบอกพี่เมย์พร้อมกับยิ้มให้ทั้งสองคน ก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องช๊อปมหาลัยของฉันนี่ปิดดึกมากเลยล่ะ เพราะมันปิดสามทุ่มและส่วนใหญ่พวกนักศึกษาก็อยู่ทำงานกันจนดึกเหมือนกัน ทางมหาลัยเลยเปิดให้ขายของได้....................................Gray Partร่างสูงมองร่า
Baca selengkapnya
Secretly love ep.8 เป็นข่าว
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ฉันรู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก ในระหว่างที่นั่งรถมาฉันก็มองข้างทางด้วย เนื่องจากวันนี้เป็นวันเรียนวันสุดท้ายของฉัน เพราะพรุ่งนี้เป็นวันหยุดยังไงล่ะ วันนี้ฉันก็เลยตื่นเช้ากว่าปกติ ถึงแม้ว่าเรื่องเมื่อวานฉันยังคิดไม่ตกอยู่ก็ตาม"วันนี้พี่เลิกก่อนเราใช่มั้ย?""ใช่ค่ะ แต่ว่าพี่เมย์กลับก่อนเลยก็ได้นะคะ เดี๋ยวมีนจะไปเที่ยวกับเพื่อนน่ะค่ะ""อย่ากลับดึกล่ะ""รู้แล้วค่าาา ^_^"ตอนนี้รถกก็มาจอดเรียบร้อยแล้ว พอฉันเดินออกจากรถเท่านั้นล่ะ สายตาคนรอบข้างต่างมองมาที่ฉันกับพี่เมย์ จนฉันรู้สึกแปลกใจ"พี่คะ""หืมมม""พี่ไม่รู้สึกถึงสายตาแปลกๆที่มองมาทางเราเหรอคะ?""ไม่นี่""เหรอคะ...."หรือว่าเราจะคิดมากไปเองนะ...."เอาล่ะ ไปได้แล้ว ตอนเย็นเจอกันที่บ้านนะ ^_^""ค่ะ ^_^"หลังจากนั้นเราก็แยกกันออกไป ระหว่างทางฉันก็เหลือบไปมองคนที่ยืนพูดคุยกันอยู่และสายตานั้นก็แอบมองมาทางฉันอีกด้วย"คนนั้นเหรอแก....""แต่ฉันว่า ฿-#&@-(""@&฿-;(#/"นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย หรือว่าหน้าของฉันทีอะไรติดอยู่เหรอ...ไม่พูดเปล่าฉันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนที่จะส่องดูหน้าตัวเอง แต่มันก็ไม่มีอะไรติดนี่นา หรือเพรา
Baca selengkapnya
Secretly love ep.9 บังเอิญ
ตอนนี้พวกเราสามคนก็เดินเลือกซื้อของต่างๆ ทั้งเสื้อผ้า พวกเครื่องสำอาง แต่ที่จริงแล้วฉันก็ไม่ค่อยชอบแต่งหน้าหรอกนะ ก็แค่ซื้อไปไว้เอง ยิ่งของเซลล์แล้วด้วย เข้าใจใช่มั้ยล่ะคะ ของมันต้องมี คิคิคิ^_^"แกว่าสีนี้สวยปะ?""ไม่เข้ากับแกนะไอ้เจน อย่างแกต้องสีนี้ ฮ่าฮ่าฮ่า""หยุดเลยนะยัยแบน! ฉันไม่ถามแกแล้ว เลือกเองดีกว่า!"ไม่พูดเปล่ายังสะบัดหน้าไปทางอื่นอีก เฮ้อออ ตลกจริงๆเพื่อนฉัน"แกยืนนิ่งทำไมอ่ะแพม?""เฮ้อออ....""คนเขารอแฟนอยู่มั้ยล่ะยัยแบนเอ๊ย! ฮ่าฮ่าฮ่า" ไอ้เจนเดินเข้ามาหาฉันก่อนจะพูดแทรกขึ้นพร้อมกับหัวเราะเยาะฉันอีก คำก็แบน....สองคำก็แบน แกใหญ่ตายแหละ เหอะ!"เถียงกันอีกแล้วนะพวกแกอ่ะ""เชอะ!/เชอะ!"เราสะบัดหน้ากันไปมองคนละทาง แต่สายตาของฉันได้ไปเห็นใครคนหนึ่งเข้า ทำให้ต้องเพ่งมองอีกครั้งว่าใช่คนที่ฉันคิดจริงมั้ย"มีอะไรหรือเปล่ามีนา?""แกว่านั่นใช่พี่สาวใช่มั้ยอ่ะแพม?"ฉันหันไปถามแพม ซึ่งยัยนั่นก็เดินทาหาฉันก่อนจะมองไปที่นิ้วที่ฉันชี้อยู่"น่าจะใช่นะ แต่ว่าผู้ชายคนนั้น....""พี่เกรย์หรือเปล่า""น่าจะใช่นะ แต่ว่าทำไมมาด้วยกันล่ะ""พวกแกทำอะไรกันน่ะ!"ฉันไม่ได้สนใจเสียงเจนที่ถามจากด้านหล
Baca selengkapnya
Secretly love Ep.10 ทำความรู้จัก
ก๊อก....ก๊อกแกร๊ก!"เสร็จหรือยังมีนา"เสียงประตูเปิดออกมาพร้อมกับพี่สาวของฉันที่อยู่ในชุดเดรสยาวสีขาวที่สวยมาก ฉันถึงกับอึ้งไปเลยล่ะ เพราะนานๆทีพี่เมย์จะแต่งตัวแบบนี้"พี่เมย์สวยมากเลยค่ะ ^_^""เราก็เหมือนกันนะ ชุดนี้เข้ากับมีนดีนะ ^_^""ขอบคุณค่ะ เราจะไปกันเลยใช่มั้ยคะ""จ๊ะ ป่ะ! ไปกันเถอะ ^_^""ค่ะ ^_^"ฉันเช็คตัวเองอยู่หน้ากระจกอีกครั้ง ก่อนที่จะรีบเดินตามพี่เมย์ออกไปที่รถ เพราะนี่ก็เป็นเวลาเกือบสองทุ่มแล้ววันนี้ชุดของฉันก็เป็นเดรสกระโปรงสั้นสีชมพูแบบน่ารักๆ เพราะถ้าจะให้ฉันใส่เดรสยาวเหมือนพี่เมย์มีหวังตัวเองคงเดินล้มกันพอดี ส่วนผมยาวๆของฉันนั้นก็แค่ปล่อยสยายไว้ เพราะขี้เกียจรวบต่างหากล่ะตอนแรกฉันก็คิดว่าจะแต่งตัวแบบธรรมดาซะอีก แต่พี่เมย์บอกให้ฉันแต่งแบบออกงาน เพราะเราต้องเข้าหาผู้ใหญ่อีก นี่จึงเป็นชุดที่ฉันเลือก และไม่ลืมที่จะเอากล่องของขวัญให้แม่ของพี่เกรย์ด้วย ^_^...................................บรื้นนนน.....ตอนนี้รถยนต์ที่ถูกขับโดยพี่สาวของฉันกำลังแล่นเข้ามาในบ้านหลังหนึ่ง และก็ใช่แล้วล่ะเพราะมันคือบ้านของพี่เกรย์นั้นเอง ใหญ่อลังการมาก สมกับคำล่ำลือจริงๆแฮะ และเหมือนว่า
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status