Share

7. Bölüm

Author: Acı Kavun Omleti
On yıl önce internette bir gencin prova odasında piyano çaldığı bir video patlama yapmıştı.

Videoda çocuğun yüzü seçilmiyordu. Ama parmak uçlarından dökülen melodi insanın yüreğini titretecek kadar güzeldi.

Video bütün ağı sarstı. Hatta Ay Işığı Müzik Akademisi’nin müdürünün bile dikkatini çekti.

Müdür videoyu paylaşıp çocuğun yüz yılda bir yetişen bir dahi olduğunu yazdı. Üstelik onu istisna olarak akademiye kabul edeceğini söyledi.

O genç Ege’ydi.

Bu video sayesinde Ay Işığı Müzik Akademisi’ne girdi. Mezun olunca da büyük şehir filarmoni topluluğunun ilk Asyalı başpiyanisti oldu.

Kariyeri bir anda havalandı.

Ama bu kez biri o videonun tam hâlini paylaşmıştı.

Tam videoda parçayı bitiren genç, sıçrayarak kameranın önüne geliyordu. Gülerek konuşuyordu: "Neden beni çekiyorsun?"

Videodaki toy yüz Ege’nin değildi.

Abisi Alp’indi.

İnternette büyük bir fırtına koptu. Yorumlar peş peşe geldi:

"Ne oluyor? Yani o zaman akademi müdürünün gözüne giren dahi genç Ege değil, abisi miydi?"

"Bu Alp’i biliyorum. Ülkenin tanınmış bir piyanisti. Konuşamadığı için birçok konser fırsatını kaybetti ama çalışı gerçekten büyüleyici!"

"İnanamıyorum. O zaman Ay Işığı Müzik Akademisi’ne giden o olsaydı hayatı çok farklı olurdu! Ege onun hayatını çalmış!"

İnternet Ege’ye yönelik lanetlerle doldu.

Ege yorumlara dayanamadı ve intihara kalkıştı.

Derya ile Gizem hastaneye vardığında Ege’yi yeni kurtarmışlardı. Çılgınca çırpınıyordu.

"Neden beni kurtardınız! Bırakın öleyim!"

Derya ilerleyip onu tuttu. "Delirdin mi! Yaran açılacak!"

Ege kendini kollarına attı.

"Derya, Ay Işığı Müzik Akademisi benimle iletişime geçti. Dolandırıcılık şüphesiyle diplomamı iptal edeceklerini söylediler. Üstelik topluluk da sözleşmemi feshedeceğini bildirdi. Hayatım bitti!"

Derya gözyaşlarına boğulmuş Ege’ye baktı. Yüreği sızladı.

Sormak istediği soruyu, "O zaman neden Alp’in yerine geçtin?" sorusunu, sonunda yine soramadı.

Yalnızca onu yumuşakça sardı. Alçak sesle konuştu: "Bir çaresi bulunur."

Ege başını salladı. Hıçkırıkları arasında konuştu.

"Çaresi yok. Abim videonun sahte olduğunu, hepsinin kendi reklam numarası olduğunu söylemedikçe...

Ama abim benden o kadar nefret ediyor ki benim için neden konuşsun? Ancak..."

Başını kaldırıp Derya’ya baktı. Sesi titriyordu.

"Ancak biri Alp’in hesabına girip sahte bir açıklama yapabilirse."

Derya inanamadı. "Ne dedin?"

Ege elini sıkıca tuttu. Gözyaşları içinde konuştu.

"Derya, Alp’in bütün şifrelerinin senin doğum günün olduğunu biliyorum. Üstelik bilgisayarı senin parmak izinle de açılıyor. Açıklama yapmama yardım edersen..."

Derya refleksle reddetmek istedi. Ama başını eğince Ege’nin bileğindeki yaranın yeniden açıldığını gördü.

Kan fışkırıp yatağı kıpkırmızı boyadı.

Ancak o zaman tamamen paniğe kapıldı. Onu sımsıkı tuttu.

"Kabul ediyorum." Sesi titredi. "Sana söylemiştim. İstediğin her şeyi vereceğim."

Ege’nin ekibi çok hızlı çalıştı. Derya eve dönüp Alp’in dizüstü bilgisayarını bulduğunda açıklamayı çoktan yazıp göndermişlerdi.

İçinde Alp’in "itirafı" vardı. Kardeşi Ege’yi kıskandığını anlatıyordu. Bu yüzden videoyu sahte olarak hazırlatıp birilerine yayınlattığını söylüyordu.

Şimdi hukuki sorumluluktan korktuğu için itiraf etmek zorunda kalıyordu.

Derya açıklamayı metin kutusuna yapıştırdı ama hemen göndermedi.

Yanındaki Gizem ona baktı. Dayanamayıp konuştu: "Derya, bu açıklamayı gerçekten yayınlayacak mısın?"

Derya alçak sesle sordu: "Ne demek istiyorsun?"

Gizem tereddüt etti.

"Ben hep Alp, Ege’yi kıskandığı için eski olayı bırakamıyor sanıyordum. Ama şimdi görüyorum ki o zaman ona gerçekten haksızlık edilmiş.

Biz Alp’i çocukluğumuzdan beri tanıyoruz. Piyanoya ne kadar bağlı olduğunu sen de biliyorsun. Bu açıklama çıkarsa müzisyen olarak hayali tamamen yıkılır. Gerçekten bunu yapacak mısın?"

Derya’nın parmak uçları titredi.

Alp’in müziği ne kadar sevdiğini bilmeyecek değildi.

Anılarında Alp aşırı sessiz bir çocuktu. Onu her görüşünde yüzü kızarır, konuşmaya cesaret edemezdi.

Yalnızca piyano çalarken en parlak gülümsemesini takınırdı.

O zaman onu kurtarmak için boğazından yaralanmış, uyanınca annesinin hıçkıra hıçkıra ağladığını görmüştü. Ama telefonuna tek bir soru yazmıştı:

"Piyano çalmamı etkiler mi?"

Doktor etkilemeyeceğini söyleyince hemen parlak bir gülümsemeyle ona dönmüş, şefkatle ikinci satırı yazmıştı:

"Çok iyi. Piyano çalabileceğim ve Derya, sen de iyisin. Ne güzel."

Alp’in hayatta en çok sevdiği iki şey buydu.

Müzik ve Derya.

Ama şimdi onun hayalini kendi elleriyle elinden alacaktı.

Gözlerinde bir an acıma belirdi. Yine de sonunda konuştu.

"Alp’e haksızlık ettim. Ömür boyu bunu ödeyeceğim."

Madem en çok sevdiği şeyler müzik ve kendisiydi, yıkılan hayalinin bedelini kendisiyle ödeyecekti.

Sözü biter bitmez tereddütsüz gönder tuşuna bastı.

Yanındaki Alp’in ruhu o an sonunda gözyaşlarını tutamadı.

Ömür boyu ödemek mi...

Ama Derya, biliyor musun?

Benim artık bir ömrüm yok...

Başını eğip kendine baktığında ruhunun gitgide daha şeffaf olduğunu fark etti.

Anladı.

Gerçekten gitme vakti gelmişti.

Alp’in içindeki son takıntıyı kendi elleriyle koparan Derya’ydı. Artık dünyaya bağlanacak bir şeyi kalmamıştı.

Başını kaldırdı. On yıldan fazladır sevdiği kadına baktı. Usulca konuştu.

"Elveda, Derya."

Eğer bir sonraki hayat varsa,

tek isteğim bir daha seninle karşılaşmamak...

Ruhu dağıldığı an Derya’nın önündeki bilgisayardan bir "ding" sesi geldi.

Sistemin Alp’in hesabına gönderdiği doğum günü kutlamasıydı.

Derya dondu.

Neredeyse unutuyordu.

Bugün Alp’in doğum günüydü.

Aslında Alp’in doğum günü kendisinden yalnızca bir gün önceydi. Hatırlaması çok kolay bir tarih olduğu hâlde hep unuturdu.

İçini suçluluk kapladı. Telefonunu çıkarıp Alp’in sohbetini açtı.

"Doğum günün kutlu olsun." yazdı.

Mesajı gönderip sohbeti yukarı kaydırdığında hepsinin Alp’in ona yazdığı mesajlar olduğunu gördü.

Ona hiç cevap vermemişti.

Derya bir an daldı. Polis merkezinden telefon gelip vakaya dönmesini isteyene kadar kendine gelemedi.

Düşüncelerini toplayıp polis merkezine döndü.

Ama morga girer girmez genç meslektaşı koşarak çıktı. Yüzü bembeyazdı, telaşlıydı.

"Derya Hanım." Söyleyip söylememekte tereddüt etti. "O erkek cesedin DNA testi erken çıktı! O... meğerse..."

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   26. Bölüm

    "Derya!"Yanındaki polis memuru haykırdı, ona inanamayarak baktı. O an sonunda anladı.Derya dışarıdan onlarla iş birliği yapıyor, katili yakalamak istediğini söylüyordu.Ama aslında çoktan kendi elleriyle yapmaya karar vermişti.Ama katil de kolay lokma değildi. Derya saldırdığı anda elindeki bıçağı da bir kez çekti.Derya’nın soluk borusu kesildi.İkisi birlikte yere yığıldı."Çabuk müdahale edin!""Ambulans!"Çevredekiler durmadan koşturuyor, bağırıyordu.Ama Derya artık hiçbir şey duymuyordu.Yere düştü. Boğulurken kanın durmadan aktığını hissetti.Bir an dalıp gitti.Yıllardır adli tıp uzmanıydı. Sayısız ceset incelemiş, sayısız ölüm görmüştü.Şimdi sonunda kendi ölümü gelmişti.Ama korku da, panik de yoktu.Aksine içinde bir rahatlama vardı.Usulca gözlerini kapadı.Alp.Senin intikamını aldım. Seni öldüren herkese bedelini ödettim.Ege. Bu katil.Bir de kendim...Evet.Derya aslında çoktan biliyordu. Alp’i gerçekten öldüren Ege de değildi, o fanatik hayran da.Kendisiydi.Kendi

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   25. Bölüm

    Alp’e âşık olduğu için onun ölüm haberini kabul edememiş, defalarca kendini kandırmıştı.Alp’e âşık olduğu için Ege’nin gerçek yüzü karşısında hiçbir şey hissetmemiş, bunun yerine Alp’in gidişine acı çekmişti.Belki de daha önceden.Çoktan âşık olduğu için onunla duygusal anlar yaşamıştı.Çoktan âşık olduğu için aklı onu üniversitede uzun süre yaşamaya, çılgınca çalışmaya, kendini uyuşturmaya itmişti.Ama gerçekten yorgun düştüğü her seferinde kendini tutamayıp bu eve dönüyordu, ona biraz daha bakmak için.Derya sonunda anladı.Aslında çoktan kalbi kaymıştı. Sadece kabul etmemişti.Gönlünün değiştiğini, zamanla gerçekten sevdiğini kabul etmek istemediği için kendini Ege’ye daha iyi davranmaya, eve gitmemeye zorlamıştı.Ama bu kendini beğenmişliği Alp’in ölümüne yol açmıştı.Derya acıyla başını tuttu.Çok geçti.Neden...Gerçek duygularını neden bu kadar geç fark etmişti?Ege yakalandıktan sonra sıra asıl katili yakalamaya gelmişti.O hayrana.Ama adam çok iyi saklanmıştı. Sonunda yine

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   24. Bölüm

    Dava sonunda sonuçlandı.O gece Gizem, Derya’yı alıp içki içmeye götürdü."Derya, çok üzülme." Gizem bir kadeh uzatıp iç çekti. "Gençken kim birkaç alçağa âşık olmamıştır? Fazla takma."Derya’ya baktı. Gözlerinde şefkat doluydu.Gerçekten endişeliydi.Hatta Alp’in ölüm haberini aldığı zamandan bile daha fazla.Derya’nın Alp’e karşı başlangıçta yalnızca minnet ve sorumluluk duyduğunu çok iyi biliyordu.Ama Ege için durum farklıydı. Bu, genç kızlığından yetişkinliğe kadar tüm yıllarında sürmüş en kızgın tutkuydu.Şimdi yıllarca gönül verdiği adamın bu kadar acımasız, yalancı, hatta insanları cinayete kışkırtabilen korkunç biri olduğunu öğrenmek herkes için dayanılmaz bir darbe olurdu.Ama Gizem’in beklemediği şey şuydu: Derya’nın üzerinde pek bir duygu dalgalanması görünmüyordu.Soğuk bir sesle konuştu: "Önemli değil. Hukukun cezasını nasılsa çekecek."Gizem şaşırdı.Dayanamayıp sordu: "Sen... üzülmüyor musun?"Derya aksine ona soğuk bir bakış attı. Sesi kayıtsızdı. "Üzülecek ne var?"Gi

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   23. Bölüm

    Ege’nin yüzü tamamen değişti.Derya’nın bakışı buz gibiydi. Sanki onun son maskesini de delip geçecekti."Ege, Alp’in telefonunu şimdiye kadar yanında tutmuşsun. Ne yapmaya çalışıyorsun?"Ege sonunda paniğe kapıldı.Artık kendini savunamayacağını biliyordu.Delil ortadaydı: Alp’in telefonu çantasındaydı.Çöktü, hıçkırıkla ağladı, sesi kısıldı. Her yolla kendini açıklamaya çalıştı."Derya, gerçekten bilerek yapmadım!"Yüzünden yaşlar akıyordu, sesi titriyordu."O deli hayran... Alp’i o öldürdü! Sonra beni tehdit etti. Alp’in telefonunu bende bıraktı. Çok korktum, söylemeye cesaret edemedim. Ağzımı açarsam beni de öldüreceğinden korktum...Ben telefonu abimin son hatırası olarak yanımda tuttum. Sonra sen arayınca endişelenmeni istemedim, o yüzden açtım.Alp’e zarar vermek istemedim. O benim öz abim! O öldüğünde herkesten çok ben üzüldüm!"Haykırıyordu.Ama sözlerinde bir sürü boşluk vardı.Eski Derya olsaydı, gençlik yıllarındaki hayranlığı yüzünden bunları belki göz ardı ederdi.Tıpkı h

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   22. Bölüm

    "Ne oldu Prof. Sezer?" Polis memuru onun değiştiğini fark etti.Ama Derya söylemedi. Yüzü kül gibiydi."Bir şeyi doğrulamam gerek."O gece Derya, Ege’yle bir Fransız restoranında buluştu.Mum ışığı titreşiyordu, ortam romantikti.Mum ışığında Ege hâlâ yakışıklıydı. Ama yüzündeki gülümseme biraz gergindi."Derya, bana açıklar mısın?"Sesi soğuktu."Neden o eski olayı internette bir kez daha açıkladın? Bu açıklamayla diplomamın geçersiz kılındığını, topluluğun sözleşmemi feshettiğini biliyor musun!"Birkaç gün önce Derya’nın Alp’in hesabını kullanıp yaptığı "açıklama" sayesinde kamuoyu tersine dönmüş, Ege topluluktaki yerini ve diplomasını kurtarmıştı.Şimdi Derya bir kez daha her şeyi tersine çevirip kanıtları herkesin önüne sermişti. Ege’nin dayandığı her şeyi tamamen yıkmıştı.Kovulmuş, diploması iptal edilmiş, topluluk sözleşmesi feshedilmişti. Ünü yerle bir olmuştu.İnternette herkesin hedefi hâline gelmişti.Özellikle polisin Alp’in "Ege’nin fanatik hayranı" tarafından öldürüldüğün

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   21. Bölüm

    Derya bizzat açıklama yaptı. O zamanki "sahte açıklama"yı Alp yayınlamamıştı. Alp’in hesabını izinsiz kullanıp Ege için sahte açıklamayı yazan kendisiydi.Alp’in menajerlik ekibiyle yaptığı bütün yazışmaları paylaştı. Profesyonel bir inceleme ekibi de tutup Alp’in piyano videosunun gerçek olduğunu, hiçbir sahtecilik bulunmadığını kanıtlattı.Haber çıkar çıkmaz bütün internet çalkalandı:"Ne oluyor? Meğer videodaki kişi gerçekten Alp’miş, Ege değil mi?""Demek beklemek gerekirmiş. Olay yine tersine döndü!""Dur bir dakika, yanlış hatırlamıyorsam bu Derya Sezer, programdan tanıdığımız ‘adli tıp tanrıçası’ değil mi? Ben bu kadınla Alp’i çift olarak desteklemiştim! Neden Ege için Alp’in hayatını mahvetsin?""Hâlâ anlamadın mı? Bildiğimiz bayağı bir iki kardeş arasında kadın kavgası.""İçeriden duydum. O zaman Alp’in boğazının yaralanmasının sebebi Derya’yı kurtarmakmış. Derya da minnetinden onunla evlenmiş. Asıl sevdiği kişi Ege!""Gerçekten mi?""Kanıtım var! Ege’nin birkaç konserine gitt

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status