Beni gönderdiler, bir daha dönmedim

Mezuniyet gecesi, birlikte büyüdüğüm dört erkek beni "Doğruluk mu Cesaret mi?" oynamaya ikna etti. Sıra, sürümüzün kısa süre önce bulup eve getirdiği kız olan Lyra Ashford'a geldiğinde, herkesin ilk tercih ettiği akademiyi açıklamasını önerdi. Teker teker, dördü de aynı cevabı verdi. Kuzey Sürüsü'nden üç bin mil uzaktaki Buz Diyarı Akademisi… Damian gülümseyerek masanın üzerinden bana bir başvuru formu uzattı. "Bizimle gelmeye cesaretin var mı? Kuzey'e vardığımızda sana eşlik mührümü vereceğim." Böylece Buz Diyarı Akademisi'nin kurt çekirdeği araştırma programı için erken kayıt sözleşmesini imzaladım. Kabul mektupları geldiği sıralarda kazara başka bir grup sohbetini gördüm. Lyra için Kanlı Ay'da kalın. 'Aria imzaladı mı?' 'Evet. Onu üç bin mil kuzeye yollamak için dört sahte başvuru yetti.' 'O gittikten sonra, Lyra onun yerini alabilir.' 'En büyük fedakârlığı Damian yapıyor. Okul başlayana kadar ondan hoşlanıyormuş gibi davranmak zorunda.' Gerçekte, dördü de tam burada, Kanlı Ay topraklarında bulunan Ay Vadisi Akademisi'ne başvurmuştu. Lyra sürüye daha yeni dönmüştü. Dördü de onun biraz bile acı çekmesine dayanamıyordu. Peki ya ben? Çocukluğumdan beri kendi ayaklarımın üzerinde duruyordum. Onların gözünde, beni nereye gönderseler hayatta kalabilirdim. Ağlayacağımı, birkaç gün isyan edeceğimi, sonunda da yaptıklarını kabulleneceğimi düşünmüşlerdi. Bilmedikleri şey şuydu: İmzaladığım sıradan bir akademi başvurusu değildi. Beş yıllık bir sürü transfer sözleşmesi de imzalamıştım. Bundan kırk sekiz saat sonra, Buz Diyarı Akademisi'nin transfer aracı beni Kanlı Ay'ın ötesine taşıyacaktı. İşlemler yürürlüğe girdiği anda, adım, kokum, hatta konumum bile eski sürümün zihinsel ağından silinecekti. On sekiz yıllık anılarımızdan beni silmek için çok zahmete girmişlerdi. Yakında, tam istedikleri şeye kavuşacaklardı. İçinde Aria olmayan bir gelecek…