Bölüm 3

Ertesi sabah saat yedide, mezuniyet kayıtlarımın geri kalanını almak için Kanlı Ay Akademisi'ne döndüm.

Arşiv binasına adım atar atmaz arkamdan bir kahkaha sesi yükseldi.

"Vay, bakın kimler gelmiş, mezunlar sınıfının birincisi Aria."

Birkaç kız merdiven boşluğunu kapatmıştı.

Önde duran kız, Lyra'nın kısa süre önce arkadaş olduğu kızdı.

Beni tepeden tırnağa süzdükten sonra aniden boynumda asılı duran fotoğraf makinesine uzandı.

"Demek o kıymetli çocukluğunuzu kaydeden makine buymuş."

O makineyi babam bana onuncu yaş günümde hediye etmişti.

İlk kez grupça kurda dönüşmemiz, ormanda birlikte koştuğumuz ilk sefer ve ondan sonraki her doğum günümüz bu makineyle kaydedilmişti.

Asher'ın bana taşınabilir sabit diskte verdiği videolar aslında bu makineden yedeklenmişti.

Kızın bileğini yakaladım.

"Bırak."

"Bu tavırlar da neyin nesi?"

Bütün katın duyması için bilerek sesini yükseltti.

"Sürünün dört vârisiyle birlikte büyümüş olman, seni gerçekten Kanlı Ay'ın gelecekteki Luna'sı yapar mı sanıyorsun?"

Etrafındaki kızlar hemen kahkaha attı.

"Yazık, artık Lyra'yı seçtiler."

"Damian daha dün onunla çıkmayı kabul etti, bugün terk edildi yani. Ben olsam sürüde kalmaya utanırdım."

Giderek daha fazla kişi durup izlemeye başladı.

Gözlerimi koridorun diğer ucuna çevirdim.

Rowan, Lyra'nın mezuniyet dosyalarını taşıyordu.

Julian, onun Ay Vadisi Akademisi kayıt belgelerini kontrol ediyordu.

Asher elinde onun kahvaltısını tutuyordu.

Damian onların aralarında duruyordu.

Kanlı Ay'ın gelecekteki Alfa'sı olarak tek kelime etmesi yeterdi, etrafımdaki bütün kızlar dağılırdı.

Ama yanıma gelmedi.

Bir zamanlar biri, kazandığım her başarının sadece dört vârisin yardımı sayesinde olduğuna dair bir söylenti yaymıştı.

Damian o kişiyi bütün akademinin önünde benden özür dilemeye zorlamıştı.

Bir daha kimsenin beni küçük düşürmesine izin vermeyeceğine söz vermişti.

Şimdiyse öylece durup izliyordu.

Lyra yanımıza koşarak geldi.

"Durun. Aria sadece bana kızgın."

Fotoğraf makinemi tutan kız kısa bir kahkaha attı.

"Çok iyi kalplisin Lyra. Asher ondan senin için bir doğum günü videosu düzenlemesini istemişti, o ise sanki bütün geçmişini çalıyormuşsun gibi davranıyor."

Lyra'nın gözleri hemen yaşlarla doldu.

Damian sonunda yanımıza geldi.

Ama yaptığı ilk şey Lyra'yı arkasına çekmek oldu.

"Aria, kızgınsan hırsını bizden çıkar."

"Öfkeni Lyra'ya yansıtma."

Onunla konuşmamıştım bile.

Açıklama zahmetine girmedim.

Birkaç saat sonra Kanlı Ay Sürüsü'nden sonsuza dek ayrılacaktım.

Son sabahımı, geleceğin Alfa'sının başkanlık ettiği bir disiplin duruşmasında harcamaya hiç niyetim yoktu.

Damian bana baktı.

"Eve git ve üstünü değiştir. Akademide sorun çıkarmayı bırak."

Fotoğraf makinemi alıp oradan uzaklaştım.

Yarım saat sonra üstümü değiştirmeyi yeni bitirmiştim ki biri kapımı yumruklamaya başladı.

Kapıyı açar açmaz Damian ve diğer üçü, Lyra'yı da arkalarına alarak doğruca içeri daldı.

"Ay taşı kolyesi nerede?"

Rowan hiç vakit kaybetmedi.

"Lyra, akademiden ayrıldıktan sonra kaybolduğunu fark etti."

Koridora çıkıp yollarını kestim.

"Burası benim evim. İznim olmadan arama yapmaya hakkınız yok."

Asher bana soğuk bir bakış attı.

"Seninle tartıştıktan hemen sonra kaybetti. Onu başka kim alır ki?"

"Çıkın."

Kimse dinlemedi.

Asher doğruca yatak odama girip bir çekmeceyi açtı.

Diğerleri gardırobumu ve masamı karıştırmaya başladı.

Kurt adamlar için yatak odası, birinin bölgesindeki en mahrem alandı.

On sekiz yıl boyunca bu dördü hiç kapımı çalmadan odama girmişti.

Eskiden sınır tanımamalarını aramızdaki yakınlığın bir göstergesi sanırdım.

Şimdi gerçeği anlıyordum.

Onlar, fikrimin saygı görmeyi hak ettiğine hiçbir zaman inanmamışlardı.

Rowan gardırobu açıp içeride kalan birkaç parça kıyafete baktı.

"Neden her şeyi toplayıp kaldırdın?"

Julian duvarın kenarındaki bavula göz atıp her zamanki sakin sesiyle benim yerime cevap verdi.

"Gerçekten ayrılacağını düşünmemizi istiyor."

Asher alay etti.

"Aria, sen artık yetişkin bir insansın. Hâlâ kaçıp gitme numarası mı yapıyorsun?"

Damian'ın gözleri Buz Diyarı erken kayıt sözleşmemin kapağına takıldı.

"Buz Diyarı resmen sonbahara kadar açılmıyor."

Bana baktı.

"Ne yani, bugün Kanlı Ay'dan kaçıp gitmeyi mi planlıyorsun?"

Tam o sırada Lyra'nın ay taşı kolyesini kolunun içinden çıkardığını gördüm.

Sessizce onu masamla duvar arasındaki dar aralığa soktu.

Bir saniye sonra eğildi.

"Buldum."

Lyra ay taşını yerden alıp bana baktı, gözleri yavaşça kızarmaya başladı.

"Aria, bunu bana verdiğine pişman olduysan söylemen yeterdi. Geri verirdim."

"Gizlice geri alıp herkesi onu aramak zorunda bırakmana gerek yoktu."

"Onu oraya sen koydun."

Gözyaşları anında yanaklarından süzüldü.

Damian hiç tereddüt etmeden önüne geçti.

Doğru söyleyip söylemediğimi sormaya hiç niyeti yoktu belli ki.

Onlardan bir kez daha dışarı çıkmalarını isteyecektim ki Lyra, Damian'ın omzunun üzerinden hâlâ açık olan bilgisayar ekranıma baktı.

Asher'ın sabit diski hâlâ takılıydı.

On sekiz yıllık ortak anılarımız ekranda açıktı.

"Bunları yetişkinliğe geçiş videomda kullanabilir miyim?"

"Hayır."

Dizüstü bilgisayarı kapattım.

Rowan önüme geçti.

"Asher sana sabit diski zaten verdi."

Lyra gözlerini indirdi.

"Boş verin. Benim yüzümden yine kavga etmenizi istemiyorum."

Gidecekmiş gibi arkasını döndü.

Damian'ın yüzü karardı.

Dizüstü bilgisayarı tekrar açıp elimden fareyi aldı.

"Videoda olmak istemiyorsan kendini sil."

"Eşyalarıma dokunma."

Beni görmezden geldi.

Beni içeren her klibi seçip sildi.

Fareye uzandım.

Asher, ben onu durduramadan kolumu yakaladı.

"Sadece birkaç video. Bizi seni zorlamak zorunda bırakma."

"Bundan sonra Kanlı Ay'ın hiçbir anı videosunda yer almayacaksın."

Damian sabit diski çıkarıp bana geri fırlattı.

"Gerisini bu gece bitir."

Sonra Lyra'yla birlikte yatak odamdan çıktı.

Bu tehdidin beni korkutacağını sanıyordu.

Bir saat sonra söyledikleri gerçeğe dönüşecekti.

Onlar gittikten sonra cebimdeki telefon titredi.

'Buz Diyarı Akademisi'nin transfer aracı bir saat içinde varacak.'

Bavulumun kulpunu daha sıkı kavradım.

Ve beni herkesten iyi tanıdıklarına inanan o dört kişi…

Odamdan çıkıp gidene kadar, onlara veda ettiğimi hâlâ anlamamıştı.