Bölüm 4

O sabah saat onda, Buz Diyarı Akademisi'nin armasını taşıyan siyah bir nakil aracı evimin önünde durdu.

Damian ve diğerleri ise Lyra'nın kayıt kutlamasının hazırlıklarıyla meşguldü.

İlk kez kurda dönüştüğümüzde aramızda oluşan çocukluk zihinsel bağları hâlâ kopmamıştı.

Bilincimin kıyısında dört tanıdık koku asılı kalmıştı.

Hiçbiri nerede olduğumu sormamıştı.

Buna karşılık grup sohbetinden bildirimler yağmaya devam ediyordu.

Rowan, dekorasyonların fotoğrafını gönderdi.

Duvarlar pembe balonlarla kaplıydı, ortada da kocaman harflerle bir yazı asılmıştı.

'AY VADİSİ BEŞLİSİ'

'Aria, zevkine diyecek yok. Gel de bizi kurtar. Lyra arka fondan nefret ediyor.'

Julian cevap verdi:

'Hâlâ huysuzluk yapıyor. Onu şımartmayı kesin.'

Az sonra Asher, pastanın fotoğrafını gönderdi.

Dört kara kurt, küçük bir beyaz kurdu çevrelemişti.

'Bırakın birkaç gün Kuzey'de donsun. B ıkınca sürünerek geri döner zaten . O zaman onu kutlamanın yayınını izlemeye zorlarız.'

Cevap vermedim.

Nakil görevlisi bavulumu bagaja yükledi.

"Buz Diyarı'nın Komutanı erken kaydınızı bizzat onayladı. Güvenli bir şekilde varışınızı sağlamamızı emretti."

"Teşekkür ederim."

Araca bindim.

Kapı kapanmadan hemen önce grup sohbetinden yeni bir bildirim geldi.

Lyra, grup adını "Beş Kurt Yavrusu"ndan "Ay Vadisi Beşlisi"ne değiştirmişti.

Bir saniye sonra bir ekran görüntüsü paylaştı.

Sohbetteki eski lakabım Küçük Luna'ydı.

Damian, on üç yaşındayken bunu bizzat kendisi değiştirmişti.

Bana, Alfa olduğunda yanında duran Luna'nın ben olacağımı söylemişti.

Şimdi lakabım değiştirilmişti.

Kuzeyli Yabancı.

Lyra gülen bir emoji gönderdi.

'Şaka yapıyorum. Aria gerçekten kızmaz, değil mi?'

Rowan hemen cevap verdi.

'Hoşuna gitmezse Kuzey'den koşup gelir, kendi değiştirir.'

Asher art arda gülen emojiler gönderdi.

Julian bir şey yazmadı ama Lyra'nın ekran görüntüsünü beğendi.

Son cevap veren Damian oldu.

'Ona yakışmış.'

Damian bunu söylediği an, Lyra'nın şakası başka bir şeye dönüştü.

Kanlı Ay'ın gelecekteki Alfa'sı tarafından onaylanmış bir hükme dönüştü.

O andan itibaren artık onların Küçük Luna'sı değildim.

Sadece Kuzeyli Yabancı'ydım.

Grup sohbetinden ayrıldım.

Bir sistem mesajı belirdi.

'Ayrıldığınızda sohbet geçmişini bir daha göremeyeceksiniz. Onaylıyor musunuz?'

On sekiz yıllık fotoğraflar, sesli mesajlar ve sözler hâlâ orada duruyordu.

Onayla butonuna bastım.

Sonra Rowan'ı, Julian'ı ve Asher'ı rehberimden tek tek sildim.

Damian'ın adına geldiğimde, ondan bir mesaj geldi.

'Huysuzluk yapmayı kes.'

'Bu akşam Lyra'nın partisine gel. Doğum günü videosunu bitirmeyi de unutma.'

"Şimdi bile emirler yağdırmaya devam ediyor." diye düşündüm.

Cevap vermedim.

Onun numarasını da sildim.

Nakil görevlisi bana mühürlü bir güvenlik torbası uzattı.

"Lütfen telefonunuzu kapatın."

"Bu araç Kanlı Ay'dan çıktığı anda beş yıllık sürü transferiniz yürürlüğe girecek. Eski sürünüz artık konumunuzu tespit edemeyecek, eski Alfa'nız da sürü bağı üzerinden sizi çağırma hakkını kaybedecek."

Telefonumu torbanın içine koyduğum an, benimle iletişim kurabilecekleri son yolu da kaybettiler.

Araç sürü konağından uzaklaştı.

Kanlı Ay topraklarının sınırına ulaştığımızda, nakil görevlisi tekrar konuştu.

"Sınır çizgisini geçtiğimiz anda transfer geri dönülmez bir hale gelecek. Çocukluğunuzdan beri süregelen zihinsel bağlarınız da zorla koparılacak. "

"Fikrinizi değiştirmek için son şansınız."

"Değiştirmeyeceğim."

Araç sınırı geçti.

Göğsümü bir acı parçaladı.

Dört zihinsel bağ birer birer koptu.

İçimdeki kurdum acıyla uludu.

Emniyet kemerini öyle sıkı tuttum ki parmaklarım uyuştu, ama asla arkama bakmadım.

Son bağ kopmadan hemen önce, Damian'ın sesi, bütün kontrolünü yitirmiş halde zihnime çarptı.

'Aria, dur!'