Se connecterATTEMPT
Sunni's POV WE don't chase, instead we conquer. 'Yan ang kasabihan sa pamilya naming Buenavidez, pero pagdating sa lalaking minahal ko—kay Shaun, tila nakalimutan ko ang lahat ng rules ng pride at class ng aming pamilya. We're family born and raised from wealth, power, and popularity, but that doesn't mean that I will used it as an advantage to belittle anyone. Sa loob ng halos isang taon, naging anino ako ng bawat yapak ni Shaun sa Fortejo High Institute. Hindi ko alintana ang mga mapang-aping pagtrato sa akin ng mga cheerleaders o ang mga tsismis sa buong campus tuwing nakikita nilang kasama at bitbit ko ang gamit ni Shaun, because I love him the most. I don't care what they say to me, as long as Shaun will protect and love me back. Sa paningin ng nakararami, isa lang akong desperadang nerd na nakabuntot palagi kay Shaun. Pero sa sarili ko, naniwala ako na ako'y isang mandirigma ng pag-ibig na naniniwala sa happy ending, happily ever after—like the Disney princesses with their princes. Nasa gilid kami ng swimming pool ni Bella—the one and only friend that I have, no bestfriend—at ang tanging tao na nakakaalam na ang Scholar Student na si Sunni ay may bilyones sa bangko. She was the only one knows everything about me. Bitbit ko ang isang malinis at mabangong puting towel at nakaabang sa gilid ng pool. Ilang araw na akong nagpapansin, at nagbabakasakali na sa pag-ahon niya mula sa asul na tubig, expecting na ako ang unang makikita niya. Nang umahon si Shaun, tumulo ang mga butil ng tubig mula sa kanyang buhok patungo sa kanyang perpektong panga. He's is so undeniably handsome and fucking hot. Huminga ako nang malalim at kinakabahang lumapit sa kanya, my heart is racing so fast that I felt I'm gonna collapse in front of him. "Shaun, towel oh..." mahina kong alok sabay abot ng tela sa kaniya habang nanginginig ang mga kamay. Pero tila isa lang akong hangin na dumaan sa harap niya. Like a ghost he didn't even have the chance to see. Hindi man lang niya tinapunan ng tingin ang tuwalya, o kahit ang mukha ko. Dire-diretso siyang naglakad lampas sa akin patungo sa mga teammates niya na nagtatawanan. He even laughed at his teammates whispers. Na para bang isa akong katuwaan lamang sa kanila. Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Shit! It was so embarrassing! I just stand straight in watching the towel slipped from my hands and dropped in the stone pavement. "Attempt number twelve, and still you failed," bulong ni Bella sa likuran ko, ng lumapit ito. Bakas ang awa sa kaniyang boses. Pero hindi pa rin ako susuko. Dahil wala pa akong panahon na sumuko. Ang isang Buenavidez ay hindi marunong sa salitang "ayaw na." Days passed at ganoon pa rin ang aking ginagawa. Trying every possible ways para mapansin lang niya. Trying to prove myself na mamahalin niya. Sumunod na practice nila, pumunta ulit ako. This time, may dala akong tumbler na puno ng malamig na tubig. Pinaghirapan ko pang timplahan iyon ng tamang dami ng electrolytes just to impress him, malay mo it will work. Patakbo akong pumunta sa kinauupuan nila habang nag-be-break sila. "Shaun, tubig..." I approached shyly. I failed again. He didn't accept it. Ni hindi niya iniangat ang ulo niya mula sa pagkakayuko habang nagpupunas ng pawis. Sa halip, ang kaibigan niyang si Niño ang kumuha ng tumbler mula sa kamay ko. "Salamat, Miss! Tamang-tama, uhaw na uhaw na ako!" sabi ni Niño sabay lagok sa tubig na para sana kay Shaun. My heart sank, but I forced a smile. At least, hindi nasayang at natapon, pampalubag-loob ko sa sarili. The next day, nasa hallway kami malapit sa mga lockers. Nakita naming paparating ang grupo nila Shaun. This was it. Hawak ko ang isang concert ticket para kay Taylor Swift—ang pinaka-mahal na seat na nakuha ko gamit ang allowance ko na sa totoo lang ay barya lang mula sa trust fund ko. "Now, Sunni!" pag-udyok ni Bella. Accidentally—no, it was intentional—Bella pushed me right in front of Shaun. Halos sumubsob pa nga ako sa dibdib niya. Iniangat ko ang ticket na hawak ko, trying to make him noticed that I exist. Ang mga mata ko ay puno ng pag-asa—hoping that he will notice me. "Shaun, I have an extra ticket for—" sabi ko. He didn't even stop. He just sidestepped me as if I were a mere obstacle in the hallway that he needs to avoid, a glitch in his path. Ni hindi nga nagbago ang expression ng mukha niya. Nilagpasan niya lang ako na parang hindi ako nage-exist. Ouch! Its hurt! Napatitig ako sa ticket sa kamay ko. I was going to surrender that time. Ang sakit na, eh. Ang mapahiya sa harap ng maraming tao ay kaya kong tiisin, pero ang magmukhang hangin sa harap niya? Iyon ang pamatay sa akin. "Bes, stop na? Uwi na tayo?" tanong ni Bella. Tumingin ako sa direksyong dinaanan ni Shaun. "No. I need to try again. One more try, Bella. One more." Pero sa loob ko, dumating na ang point na napatanong na ako sa aking sarili. Pangit ba ako? Kapalit-palit ba ako? Am I not good enough to be loved? Hindi ba ako kamahal-mahal? The next day, may ibang plano si Bella. She was determined to make things work out. Inutusan niya akong isuot ang isang white dress na may pink petals—isang damit na sobrang malayo sa nakasanayan kong maluluwang na hoodies. Inayos niya ang buhok ko into a ponytail, pero pinanatili ko pa rin ang aking salamin at sneakers. Bitbit ko rin ang isang bouquet ng mga sariwang rosas. Funny, right? Kasi parang baliktad na ang mundo. Sino ba naman ang hindi matatawa sa aking sitwasyon, isang babae ang manliligaw sa isang lalaki. Ang irony 'di ba? "Bella, sure ka ba na magugustuhan niya ako sa ganitong look?" tanong ko habang tinitingnan ang sarili ko sa salamin ng comfort room. I felt exposed. I felt... different. Tiningnan ako ni Bella mula ulo hanggang paa. Bigla niyang kinuha ang salamin ko sa mukha. "Foolproof. Magtiwala ka sa akin, Sunni. This is the best move I surely will work out," sabi ni Bella nang may buong kasiguraduhan. Tinapik niya ang balikat ko at binigyan ako ng isang assuring smile. "You've chased him for almost a year, bestie. I counted it, and it's your fifteen times attempt, stick the landing. This is your last card." Tumango ako, huminga nang malalim, at lumabas ng building. Iyon din ang oras na nakita namin si Shaun na papalapit. He was wearing his usual white athletic uniform, nakapamulsa habang naglalakad nang mag-isa. He looked so handsome under the afternoon sun. Pagtingin ko sa kanya, saktong tumingin din siya sa akin. Tumigil siya sa paglalakad. He seems like his jaw dropped, na para bang nakakita siya ng magandang dilag sa tanang buhay niya. Para kaming nasa isang eksena sa pelikula. Imagine na ang hangin ay dumaan sa pagitan namin, pinalipad ang ilang hibla ng buhok ko. Tinitigan niya ako nang matagal—hindi ang tipikal na tingin na parang hangin lang ako, kundi isang tingin na puno ng gulat, pagtataka, at... pananabik. Tila siya ay nabighani. My heart hammered against my ribs. Finally, nakita mo rin ako, Shaun. Pero bago pa man ako makapagsalita, bago ko pa maibigay ang mga rosas na maingat kong inihanda para sa kaniya, mabilis siyang lumapit sa akin. Hindi ko inaasahan ang susunod na nangyari. Nabitawan ko ang bouquet ng rosas nang maramdaman ko ang napakahigpit niyang yakap. Isang yakap na punong-puno ng pangungulila. Isang yakap na tila takot siyang pakawalan ako. A hug that means a lot to me. A hug that seems like he always wanted. Sa gitna ng yakap na iyon, bumulong siya. Isang bulong na naging dahilan kung bakit tila tumigil ang pagtibok ng puso ko sa sobrang sakit. "Oh, God... you look just like her." Hindi ako nakasagot. Nanigas ang buong katawan. Ikinulong niya ako sa loob ng kanyang mga braso. Sa sandaling iyon, ang akala kong tagumpay ay naging pinakamapait kong pagkatalo. I was loose in a game where I bet a million. He didn't hug me because he finally saw the Sunni that stood in front of him. He hugged me because for a split second, he thought I was Aria. He thought I was the woman he loved back then. At ang tanga-tanga ko, dahil kahit alam ko ang katotohanan, hindi ko siya itinulak palayo. Instead, hinayaan ko ang sarili kong maging anino ng babaeng mahal niya—and that's my fault—basta't maramdaman ko lang ang init ng kanyang mga bisig, kahit na alam kong hindi naman talaga para sa akin ang yakap na iyon. I really make myself foolish just because of the loved that I believe for so long, and yet it betrayed me that much,KNOCKOFFSunni's POV"SABIHIN mo nga sa akin ang totoo, babe. Ano nga ba ang meron sa ika-29 days na 'yan?" dagdag na tanong ni Shaun.Huminto ako sa tapat ng pinto at hindi nilingon si Shaun. Kahit na hindi ko man siya nakikita, ramdam ko ang titig niya sa aking likuran. Bakas sa kaniyang boses ang kuryosidad.Sa loob ng tatlong taon naming pagsasama, bihira siyang magtanong nang ganito ka-direkta sa akin tungkol sa mga plano ko. Madalas, ako pa nga ang laging nagpapaalala sa kaniya, na ako ang laging nag-aayos, na ako ang laging naghihintay.Hindi ako lumingon, nakatalikod akong sumagot sa kaniya, hiding a bit of teardrops."Wala, babe. I have something to celebrate this next 29 days, at malalaman mo rin 'yan," sagot ko sabay kibit-balikat at tsaka nilingon siya, direkta sa kaniyang mga mata. I kept my tone light, almost dismissive, kahit na ang bawat salita ay parang may kasamang pait.I make a lie. A perfect lie to cover the perfect plan to make him regret. Tumango lamang siya, t
COUNTDOWNSunni's POV"Oh, God... you look just like her."Ang mga katagang kaniyang binulong sa akin ay tila isang malamig na buhos ng tubig sa gitna ng mainit na sikat ng araw.Nanigas ang buong katawan ko habang yakap niya ako, nakakulong sa kaniyang mga braso.Sa sandaling narinig ko ang mga katagang iyon, ang akala kong tagumpay—ang matagal ko nang pinapangarap na mapansin niya—ay naging pinakamapait kong pagkatalo.The warmth of his hug felt like a hollow. Imbes na kikiligin ako, isang malalim na kaba ang humaplos sa puso ko.Dahan-dahan akong kumawala sa pagkakayakap niya, tumingala ako, sapat lang para makita ko ang kanyang mga mata—ang mapupungay niyang mata."Like who, Shaun?" nagtataka kong tanong. Ang boses ko ay halos pabulong na lamang dahil sa natatakot ako sa isasagot niya sa akin.I'm afraid if he will be doing this just to mess with me or mistook me for someone he truly loves—tama nga ako.Tumigil siya sa pagyakap sa akin at hinarap ako nang diretso. Tinitigan niya a
ATTEMPTSunni's POVWE don't chase, instead we conquer.'Yan ang kasabihan sa pamilya naming Buenavidez, pero pagdating sa lalaking minahal ko—kay Shaun, tila nakalimutan ko ang lahat ng rules ng pride at class ng aming pamilya.We're family born and raised from wealth, power, and popularity, but that doesn't mean that I will used it as an advantage to belittle anyone.Sa loob ng halos isang taon, naging anino ako ng bawat yapak ni Shaun sa Fortejo High Institute. Hindi ko alintana ang mga mapang-aping pagtrato sa akin ng mga cheerleaders o ang mga tsismis sa buong campus tuwing nakikita nilang kasama at bitbit ko ang gamit ni Shaun, because I love him the most.I don't care what they say to me, as long as Shaun will protect and love me back.Sa paningin ng nakararami, isa lang akong desperadang nerd na nakabuntot palagi kay Shaun. Pero sa sarili ko, naniwala ako na ako'y isang mandirigma ng pag-ibig na naniniwala sa happy ending, happily ever after—like the Disney princesses with the
FIRST METSunni's POVTatlong taon, isang libo at siyamnapu't limang araw na ang lumipas mula nang magtagpo ang mga landas namin, pero sariwa pa rin sa isip ko ang bawat detalye ng nakaraan. Mga detalye kung paano nagsimula ang lahat—noong panahong ang tanging problema ko lang ay kung paano itatago ang apelyidong Buenavidez sa likod ng malalaking salamin at maluluwang na jacket.They believed I was the ultimate clumsy nerd of Fortejo High Institute. Isang babaeng naka-blue jacket sa ilalim ng uniform, laging nakasuot ng sneakers na pudpod na ang swelas, at medyo buhaghag ang buhok. I wanted to be invisible, to experience life without anything else. Gusto kong maranasan ang mamuhay nang normal, malayo sa mga bodyguard at sa bigat ng korona ng aming pamilya.I disguise myself as what I want others see me—a poor, and nerd woman. I enrolled in a Fortejo High Institute using my mother's maiden surname, the Leona surname. I used it to hide my identity.Bitbit ko ang isang makapal na tumpok
DECISIONSSunni's POVNANATILI akong nakatulala, nakatitig sa kisame ng kwarto ni Bella habang ang bawat hininga ko ay parang may kasamang bubog. It felt like I was swallowing a pieces of broken glasses slumping into my throat.Hindi pa rin ako makapaniwala sa katiting na katotohanang aking nalaman.Ang lamig ng air conditioner ay hindi sapat para pawiin ang nag-aapoy na sakit sa dibdib ko. I was deeply in pain... ang sarap sumigaw—ang sarap humahagulhol—ang sakit kasi.For all these years I was a fool... a foolish woman who only believes in love, but turns out betrayed by her own lover.Bella sighed, sitting beside me, her hand rubbing my back in a slow, sympathetic rhythm."You really want to know the truth, Sunni? Handa ka ba? Dahil baka kapag nalaman mo, hindi mo na kayang tingnan si Shaun sa dati mong paraan, and you will be hurt, and I don't want to see you hurt," mahina niyang paalala, then hugged me tightly."I need the truth, Bella," hagulhol ko. "I'm tired of living in a fai
DIARYSunni's POVMALAMIG na ang beef stew na tatlong oras nang nakahain sa mesa—tatlong oras kong buong-pusong pinaghirapang lutuin. Ibinuhos ko ang bawat sandali sa paghiwa ng mga rekados, pagtimpla ng tamang lambot ng karne, at umaasang sa pag-uwi niya ay may mainit na hapunan siyang madadatnan.Kasabay ng unti-unting pagtigas ng sebo sa ibabaw ng sabaw ay ang unti-unti ring pagtigas ng namumuong kaba at kirot sa dibdib ko. It's almost ten o'clock in the evening, and it's getting late. Tatlong oras na rin ang lumipas mula nang magmamadali siyang umalis, sinasabing may kailangan daw siyang ayusin na tambak na trabaho sa kanilang opisina."Para sa future natin ito, Sunni," isa 'yan sa mga salitang laging sinasambit niya tuwing hahalikan niya ang noo ko bago umalis—mga salitang pinanghawakan ko, mga salitang binuo ko bilang sandalan sa bawat araw ng paghihintay.Ngumiti ako nang mapait, isang ngiting punong-puno ng pagod at pagka-awa sa sarili, habang tinitingnan ang paligid ng maliit







