Ch5- Pabor

Nakita ni Arthur na nagkumpulan sa harap ng kanyang kwarto sina Cheska, Kurt, Manang, Zephorah at Sandra.

“Arthur…” Agad na lumapit si Cheska, na karga na ang kanyang anak. “Aalis na lang siguro kami. Kasi mukhang hindi kami welcome sa bahay mo.” Saad ni Cheska.

“Bakit? Anong nangyari?” Tanong niya nang mahinang hinaplos si Kurt na humihikbi sa pag-iyak.

“Pinagbibintangan nila ang anak ko na may ginawang kasalanan daw. Arthur… Kilala mo naman si Kurt kung gaano kabait na bata.” Pag Depensa ni Cheska.

“Bulag ka ba? Hindi mo ba nakita kung ano ang hitsura ng mga gamit ni Z?” sarkastikong tanong ni Sandra na agad hinawakan ni Zephorah para manahimik.

“Actually.. Wala naman akong pakialam sa ibang gamit ko na sinira ng anak mo. Pero… Nakikita mo ba itong hawak ko? Itong mga pira-pirasong litrato na pinunit ng anak mo… Ito ang natatanging remembrance ko sa magulang ko. Ito na lang ang natitirang litrato ko kasama nila, pero ano?… Pinagputol-putol niya.” Hindi na mapigilan ni Zephorah na tumulo ang mga luha.

Tila naman lumambot ang kaninang galit na mukha ni Arthur nang mapagtanto niyang iyon nga ang natitirang ala-ala ni Zephorah sa magulang. Kaya agad niya itong nilapitan.

“Ako na ang humihingi ng tawad sa ginawa ng pamangkin ko sa mga gamit mo, Babe… Z. Sana mapatawad mo siya.”

HIndi na mapigilan ni Zephorah ang matawa. “Parang kanina lang galit na galit ka nang marinig mo ang iyak ng mahal mong pamangkin. Tapos, ngayon na na-realize mo na may kasalanan siya, hihingi ka ng kasalanan on his behalf? Talaga ba?” Sarkastikong tanong ni Zephorah.

“Z, bata lang iyon. Hindi pa niya alam ang ginagawa niya.”

“Talaga ba?”

“Tsaka baka kasi nakakalat din ang mga gamit mo, kaya akala niya puwede nang itapon. Isa pa, lumang luma na din naman na iyang mga pictures. At matagal nang patay ang magulang mo. Hindi mo na kailangan ’yan.”

HIndi na napigilan ni Zephorah at sinampal nang malakas ang kaniyang asawa, dahilan upang magmarka ang kamay niya sa pisngi ng lalaki at dumugo ang gilid ng kaniyang labi. Napasinghap din ang mga tao sa paligid sa ginawa ni Zephorah. Hindi nila inaasahan na gagawin ng isang mahinhin, mapagpasensya at mabait na si Zephorah Gonzales-Wenseslao ang sampalin ang asawa.

Bumaba si Zephorah at nagtungo sa kanilang sala. Sumunod naman sina Sandra at Arthur sa kanya.

“Babe… Babe…” Habol na tawag ni Arthur kay Zephorah.

“Babe,” hinawakan niya ang asawa upang mapigilan ito sa paglalakad. Nilingon naman siya ni Zephorah.

“Ano?” Singhal nitong tanong.

“Sorry na. Okay? Di ko sinasadya. Ano ba ang gusto mong gawin ko para di ka na magalit sa akin?” Tanong ni Arthur.

“Maghiwalay na tayo.”

Tatlong salita ang nagpatigil sa kanyang asawang si Arthur Wenseslao.

“Anong sinabi mo?” tanong niya.

“Maghiwalay na tayo para matapos na ang kalokohang ito.” Hindi nakikitaan ng kahit anong emosyon ang mukha ni Zephorah.

Napasinghap ang lalaking tila nalilito pa rin sa pangyayari. “Teka nga…. Ano'ng ibig sabihin nito? Ipaliwanag mo sa akin kung bakit gusto mong makipaghiwalay.”

“Dahil diyan,” turo ni Zephorah sa pulang marka ng isang palad sa mukha ng lalaki.

“Ito ba? Dahil lang dito, makikipaghiwalay ka na sa akin?” Inis na natawa si Arthur sa sinabi ng asawa.

“Oo,” mariing sagot ni Zephorah.

“Pinagtanggol ko lang naman sina Cheska.” Napataas ang kilay ni Zephorah sa narinig. ‘Pinagtanggol ko lamang si Cheska…’

Mapait na natawa sa isip si Zephorah nang marinig niyang tila malambing ang salita nito kapag nababanggit ang pangalan ni Cheska.

“Kahit anong hilingin mo, Z. Huwag lang makipaghiwalay sa akin.”

Nangasim ang mukha ng kaibigan ni Zephorah sa sinabi ni Arthur.

“Kahit ano, Babe. Gagawin ko o susundin ko.”

“Kahit ano?” Tanong ni Zephorah.

Tumango naman agad ang lalaki. Lihim na napangiti si Zephorah. ‘Tulad ng inaasahan, di siya basta-basta makikipaghiwalay sa akin.

“Sandra, makisuyo ako sa documents.”

“Uncle,” napatingala silang lahat sa hagdanan nang marinig nila ang boses ng isang bata.

“What is it, Kurt?”

Kinuha iyong pagkakataon ni Zephorah upang ayusin ang mga documents.

Lumapit si Arthur sa pamangkin. “Puwede po ba ikaw pumunta sa kwarto. Gusto po kitang makatabi sa pagtulog. Namimiss ko po ang daddy ko.” Saad ng bata.

Nilingon na muna niya ang asawa bago binalikan ng tingin kay Kurt. “Sige. Susunod ako. Nag-uusap lang kami ni Tita Z mo. Okay?” Tumango naman ang bata sa sabi ni Arthur.

Nang bumalik ang bata sa kwarto, bumalik na rin si Arthur sa asawa habang nakahawak sa kaniyang batok na tila ba may sasabihin ngunit nahihiya lamang siyang humingi ng pabor.

“Babe,” agad na hinawakan ni Arthur ang mga kamay ni Zephorah. Napakunot ang kanyang noo nang mapansing may balot ng panyo ang isang kamay ni Zephorah at may marka ito ng dugo. “Napaano ang kamay mo?” tanong niya.

“Sinugatan ng pamangkin mo,” singit na sagot ni Sandra, na agad namang pinandilatan ng mata ni Zephorah ang kaibigan.

“Humihingi ako ng tawad in Kurt’s behalf sa nangyari sa iyo, sa mga pictures at mga gamit mo. Siguro ay hindi pa tanggap ng bata ang nangyari. Mabait naman si Kurt.”

“Talaga lang huh,” pabulong na sagot ni Sandra.

“Sabihin mo sa akin kung ano ang magagawa ko para makabawi sa iyo.”

“Pero okay lang ba na samahan ko muna si Kurt? Namimiss daw niya ang kanyang daddy.”

“Sige.” Maikling sagot ni Zephorah.

“Pumapayag ka?” Tila nagliwanag pa ang mga mata ni Arthur sa sagot ng asawa.

“Di ka galit?” paniniguradong tanong nito.

Umiling si Zephorah. “Hindi. Basta pirmahan mo lang ito. Gusto ko yung property mo sa Tagaytay. I-transfer mo sa pangalan ko.

“Yun lang ba? Sige. Akin na ang documents.” Inabot naman ni Sandra ang papeles sa kanya.

Binasa lamang ni Arthur ang nasa unahang pahina at pinirmahan agad ang dokumento nang makumpirmang transfer of property lamang iyon. Maging ang pangalawa at pangatlong pahina ay pinirmahan niya nang hindi na binasa ang context nito.

Huminga nang maluwag si Arthur. “Sure ka na okay lang sa’yo na doon ako matutulog muna sa mag-ina?”

Tumango si Zephorah. “Oo nga. Napirmahan mo naman na ang gusto ko. Kaya gawin mo na ang gusto mong gawin.” Saad ni Zephorah.

“Thanks. Babe.” Hinalikan siya ng asawa sa pisngi bago nagmadaling umakyat sa second floor para sundan ang mag-inang Cheska at Kurt.

“Ang bilis, ah… PArang si The Flash pala ‘yang aswa mo.”

“Ex- Husband– remember?” Saad ni Zephorah nang may ngiti sa labi.