LOGINCHAPTER 77I can't help myself anymore. We're inside of his tree house.I began kissing him in shallow to deep kisses. Noong una ay hindi siya gumaganti ngunit nararamdaman ko nang unti-unting gumagalaw ang kaniyang labi sa halik ko.He's now sitting on a couch, nakakandong lang ako sa kaniya.His hand slid up to my bare tummy, fingers tracing the soft skin there, sending little sparks racing across it. My own hands cupped his jaw, tilting his head just right to pull him into even deeper kisses, our breaths hot and fast.Mas lalong nag-init ang aking katawan nang maglaban ang aming mga dila. My buttox started to sway as I felt his hardness. Para akong nababaliw sa binibigay niyang init.Suddenly, we stopped kissing. He gazes at me lustfully."Cherry, I am still courting you. Enough with the kissing," aniya.Napangisi ako."Bukas ka na lang magsimulang manligaw!""Why? You miss my body?"
CHAPTER 76I don't know what got into my mind. But I just woke up when the sun rays hit the bedroom. Kumpara sa mga nagdaang araw, mas magaan ang dibdib ko ngayon.Well, things felt a little more bearable. Sa tingin ko, kung anuman ang nagawa ko dati ay pinagsisisihan ko na.With what I learned about Limuel's situation, I already knew that despite everything, we're both victims of that tragedy. Just like Xianny, Limuel wasn't accountable for what happened.He wasn't to blame for any of it; he hadn't caused my heartache. The problem was my own impulsive decisions, my quick temper that had hurt him far worse than he'd ever hurt me.Ako ang padalos-dalos sa desisyon ko. Siya ang mas lubos na nasaktan.Right then, no solid reason remained for keeping my distance from him.Nararamdaman ko rin na gusto niyang mapalapit sa akin, at papayag ako roon. Kahit na ayaw man niya, pipilitin kong mapalapit din sa kaniya.Pinahi
CHAPTER 75My eyes widened. Nag-init ang gilid ng mata ko habang palinaw nang palinaw ang katagang binitawan ni Talia.My Papa knew that Mayor Mariano Murdered his wife?!"Talia..." I uttered, my voice breaking. A warm hand touched my shoulder. Limuel was trying to lead me away, but my body had gone rigid, and I couldn't move"Cherry, let's go."Talia stood up."No! She should know!"Nanginginig ang aking kamay at may tumulo ng isang luha sa aking kamay. I held Limuel's hand, pinilit kong alisin iyon sa aking balikat. Unti-unti namang lumuwang ang pagkakahawak niya at pinadausdos ang palad pababa sa aking kamay.Now he's holding my hand as it began shaking."He investigates your case. He fights for it! Inuna ka na niya, Cherry! Ngayong inuna ka niya, nagsitakas na ang mga tauhan n'ong Mariano na 'yon! Walang nakuhang ebidensya si Limuel dahil inuna
CHAPTER 74Hindi ko alam kung baki na lang ako naging kabado bigla. Sinundan ko kaagad si Limuel nang maayos ko ang aking sarili. I hid out at the wall. Baka babae niya pa ang kumakatok di ba? Dis oras ng gabi! Baka magaya nila sina Cheska at Anton na nag-away ng dahil sa akin!Shit naman Cherry! Anong pumasok sa kokote mo at bumukangkang ka sa harapan ni Limuel?! Lalaki siya! He got easily aroused by any kind of woman ofcourse! I am not that exceptional to him! Kaya bakit at hindi ko man lang nacontrol ang sarili ko kanina?!The anger I'd felt earlier, the frustration I'd meant to direct at him... it all vanished the moment he touched me. And now what? Why did I feel so incomplete, so unsatisfied?I heard the sound of the door unlocked. Halos kumalbog ang puso ko at hilingin na sana ay hindi muna 'yon papasukin ni Limuel. O hindi kaya'y magpalamon na lang muna ako sa lupa at least.But then, I
CHAPTER 73"Tapos na ang trabaho mo, 'di ba? Now we're going to talk freely."A ghost of a smile played at the corners of his lips. He glanced at the bags I was carrying before looking back at me with curiosity."Pasok ka."I took a large gulp before entering. Iginala ko ang aking paningin sa paligid. It's still the same, nothing's new with his manly gray and black apartment. Kung may nagbago man ay siguro ang placement lang ng iilang furniture niya.Ibinaba ni Limuel ang mga bitbit ko sa table na nandoon. Hindi ba siya ngtataka kung bakit dala ko ang sandamakmak na bulaklak niya?!Habang iginagala ang mata ay nanatili lamang akong nakatayo. Our eyes accidentally met. May kung ano sa mata niya, excitement siguro na makitang nandito ulit ako sa apartment niya."Kumain ka na ba? May niluto ako, medyo marami, kumain muna tayo."Umiling agad. Itinuro ko ang dalawang bag na aking bitbit. His eyes darted at it before
CHAPTER 72Hindi na naman ako nakatulog sa nalaman ko. Anton would never lie to me. Kilala ko siya kapag nagsisinungaling din. He looks very concerned about Cheska, at napagtanto ko na wala nga siyang pagtingin sa akin.Wala na akong maisip na ibang dahilan. Halata namang napag-utusan lang siya!"Cheska! Pumasok ka!" mapag-alala kong sambit nang makita siya kinaumagahan.Hindi na ako nagtaka, ngunit nag-alala ako nang makita ang mugto at maluha-luha niyang mga mata."Gusto ka sana naming makausap ni Anton," aniya. Sa likod niya ay si Anton na nakayuko."Huh?"I drew near Cheska. Ngumisi siya nang pilit habang ako ay inalo ang kaniyang dalawang balikat."Are you okay, Cheska?" Ayannah besides me asks."Oo, Ayannah. Medyo... mugto lang talaga ang mata," sagot ni Cheska.Tiningnan ko si Ayannah. Naghintay ako na aprubahan niya ang balak kong pag-break. She just nodded maybe when she notice the ser







