LOGINCHAPTER 71I had no idea if Limuel was messing with me, or if he was just being ridiculous. Namimilosopo ata siya, ah? Kinaumagahan, imbes na maganda ang gising ko dahil kompleto sa tulog, kumulo lang ang dugo ko!Nasa may living area siya, nakatayo, hinihintay ako, at may maskara siyang suot!"Nandiyan na si Jollibee!"'Yong maskara niya, Jollibee. Sino'ng hindi maiinis?! Eh mukhang namimilosopo!Ayannah, Julie, and Mama were laughing so hard they could barely breathe as they watched the man in the red vest and pants, all dressed up with that ridiculous Jollibee mask on his face.Pulang-pula siya ngayon. Kasing pula ng dugo kong kumukulo na!"Hindi ka talaga nagbibiro sa sinabi mo, Limuel?" si Ayannah, hindi pa rin matigil sa paghalakhak.Napasapo ako sa noo. Bigla ko na namang naalala kagabi ang mga nasabi ko, na ayaw kong nakikita ang mukha niya dahil nasasaktan lang ako. Oh well, sinunod niya naman ang gusto
CHAPTER 70Panay ang sermon sa akin ni Ayannah habang nasa byahe. Ngunit hindi roon umiikot ang isip ko."Cherry naman! Sabi ko sa 'yo, sasamahan na kita!"Napapikit ako nang maging sa pagbaba namin ng kotse ay ganoon pa rin ang reaksyon niya. Nilingon ko siya."Paano kapag may nangyari sa 'yo? Sa anak mo? Kulelat na nga ako diyan sa asawa mong obsessed na obsessed sa 'yo?!"It made sense. Mabuti na nga lang din. If things had gone differently, Immanuel might have actually killed me."Mabuti na lang saktong nandoon si..." Ayannah trailed off at napatikhim. "Anyway, kapag inulit mo pa 'to, sesesantihin na kita!"Napakamot ako ng batok. She wanted to mention Limuel. Alam ko naman, kahit hindi niya sabihin, isusumbat niya sa akin ang kabutihang ginawa ng lalaki.I glared back at her. This time, I had flames in my eyes."Sige ka, marami rin akong puwedeng i-blackmail sa 'yo," banta ko.She laughed
CHAPTER 69Sinama ako sa police station para sa kaunting investigation. Ganoon din si Limuel at pareho kaming tinanong tungkol sa holdaper.Iminuwestra ng mga pulis ang gamit na nakita sa jacket noong lalaki. Pina-check din sa akin ang laman ng bag ko, hanggang pati sa kaloob-looban ng aking wallet para masigurong wala roong nawawala.Habang ginagawa iyon ay umiikot ang utak ko sa ibang bagay. Ngayon lang rumehistro sa akin ang gulat dahil si Limuel ang nagligtas sa akin mula sa holdaper na 'yon.Ngayon lang ulit kami nagkita; huli kaming nagkita noong binalita niya na nakulong na nang tuluyan ang kaniyang ama. He wanted to talk to me about us but I just threw curses at him and badmouthed him until my voice cracked. Ilang ulit ko pang sinabi na huwag na siyang magpakita sa akin.At ngayong nandirito siya, biglaan at walang pasabi, ay sadyang nakakagulat para sa akin.My hands trembled slightly as I gripped the edge of the table.
CHAPTER 68Gusto ko sanang ikuwento kay Ayannah. Pero mas pinili ko na lang na kimkimin 'yon. Pakiramdam ko, mae-evil eye lang ako kung ikukuwento ko.Sa ngayon, may plano akong sundan si Anton. Ewan ko, kahit alam ko na, nahihiwagaan pa rin ako kung bakit ganito siya mag-effort sa akin. Mas mataas pa nga ang sahod ko sa kaniya, at sa ginagawa niya, maging sahod ko ay hindi afford ang gano'ng bagay."Hindi ako sasabay sa 'yo pauwi, Ayannah.""Bakit?""May pupuntahan lang ako," sabi ko nang maggabi na.She smiled and hooked her arm around mine. Pababa na kami, sakay ng elevator."Samahan na kita," aniya at humilig pa sa balikat ko na parang pagod na pagod.Napanguso ako at tiningnan ang repleksyon ko sa elevator."Huwag na. Kaya ko na 'to."Ayannah's lips pouted and I saw it in her reflection. Kaya bago pa siya makapagreklamo, inunahan ko na siya."Hindi ako mapapahamak, promise."
CHAPTER 67Okay naman ang tulog ko kahit na masakit sa likod ang sofa. Pero ewan ko ba kung bakit sobrang lutang ko. Dito na rin ako naligo at nag-ayos, buti na lang at may ipinadalang damit sa akin si Ayannah.She asked me about that guy. Sinabi ko na lang na hindi ako nagising nang maaga at naabutan ko na agad ang bulaklak sa desk ko. I didn't want to admit that I'd caught our best friend red-handed delivering them.Kinimkim ko 'yon buong araw. Okay, I get it, Anton was good to me. Ni hindi ko naisip na pagbintangan siya bilang secret admirer ko. But things went the other way around unexpectedly. Okay ang effort. Pero iniisip ko pa lang ang gastos niya, kumukulo na ang dugo ko.I wanted to tell him about it. Pero ayaw ko. Pinigilan ko sarili ko dahil alam kong magugulat siya at lalayo sa akin. Ilang beses ko nang sinabi sa kaniya na ba-basted-in ko 'yong nagbibigay sa akin n'on. And it turns out na siya pala.Pero kailan niya sasabihin
CHAPTER 66I sighed. Aaminin ko na may parte sa akin na nasasaktan sa tuwing nakikita ko si ma'am Marimar at Xianny. Aniya'y bumibisita sila rito para kumustahin kami at manghingi ng tawad.Dahil doon, umikot ang utak ko na kamuhian sila at magalit na siyang nakikita sa mukha ni Xianny, natatakot na siya sa akin. But as time passed, I thought that kind of behavior was too immature for me. That they hadn't actually done anything wrong.Hindi ko lang masabi 'yon kay Xianny. Dahil natatamaa ang ego ko. But I knew I wasn't angry at them. I just couldn't say it, even though their approach was different when they saw me... they thought I was still angry and they needed to work harder to win my favor."Dito ka na kumain, Xianny," anyaya ni Ayannah.Ginapangan ng kaba ang mukha ni Xianny."H-Huh? Huwag na!""Nahihiya ka pa ba sa akin, Xianny?" tanong ko bigla.Tiningnan niya ako. Her eyes widened, umiiling pa siya.







