LOGINCHAPTER 67
Okay naman ang tulog ko kahit na masakit sa likod ang sofa. Pero ewan ko ba kung bakit sobrang lutang ko. Dito na rin ako naligo at nag-ayos, buti na lang at may ipinadalang damit sa akin si Ayannah.She asked me about that guy. Sinabi ko na lang na hindi ako nagising nang maaga at naabutan ko na agad ang bulaklak sa desk ko. I didn't want to admit that I'd caught our best friend red-handed delivering them.Kinimkim ko 'yon buong araw. Okay, I get it, Anton was good to me. Ni hindi ko naisip na pagbintangan siya bilang secret admirer ko. But things went the other way around unexpectedly. Okay ang effort. Pero iniisip ko pa lang ang gastos niya, kumukulo na ang dugo ko.I wanted to tell him about it. Pero ayaw ko. Pinigilan ko sarili ko dahil alam kong magugulat siya at lalayo sa akin. Ilang beses ko nang sinabi sa kaniya na ba-basted-in ko 'yong nagbibigay sa akin n'on. And it turns out na siya pala.Pero kailan niya sasabihinCHAPTER 82Do you believe in destiny? That fate pulls our strings, toying with lives for sport?They say that fate, destiny and hope are interconnected with each other. Pero ngayon, hindi ako naniniwala. All the things were not destined to happen, we have the control, fate gave people hopelessness, when destiny strikes in a bad way. They're really interconnected, but not in a way that we wanted to be.Hindi lahat ng gusto natin ay makukuha natin. Minsan may mga bagay na kailangan nating tanggapin dahil resulta iyon ng mga desisyon ng tao. Minsan kailangan nating tanggapin na wala na ang paborito nating pagkain sa tindahan dahil may mga nauna nang bumili, desisyon lang natin na pumunta roon nang hindi maaga, o desisyon lang ng tindera na huwag tayong pagbilhan. Destiny doesn't have the control of it, we have it. It's my belief right now.Kung gusto mong kumain, kumain ka lang dahil desisyon mo 'yon.
CHAPTER 81Sinusubukan ni Mama na kunin ang bag sa sahig. She's growling trying to grab the strap using her finger foot.Ginagapangan naman ako nang kaba habang unti-unting lumalapit ang paanan ni Mama sa strap ng aking bag.Isang kaluskos sa pintuan ang nagpadungaw sa amin."Hoy ano 'yan?!"A guy earlier came. Napatingin agad siya sa bag na pilit inaabot ni Mama. He kicks it out, napatili si mama, nagsitapunan ang laman ng aking bag! Gumulong din ang ballpen palabas at ang wallet ko ay dumungaw sa may zipper ng bag."Sa tingin n'yo makakatakas kayo sa amin?!" humalakhak ang lalaking hindi ko kilala.May pumasok ding lalaki sa loob. My eyes darted on my bag, malayo na 'yon dahil sa pagkakasipa ng lalaki at kung pilitin ulit ni Mama na kunin 'yon ay baka saktan nila siya.I gritted my teeth."Hoy, Bruno. Kunin mo ang wallet sa bag niya," saad ng isang kakapasok pa lang kanin
CHAPTER 80 Naramdaman ko na lamang na huminto ang Van. Bumukas ang pintuan at panay ang pagsisisigaw nina Xianny at Mama. I felt some hands pushed me ouside the van, agad akong napadaing nang napadausdos ako sa sahig. Despite the pen, a tight grip was on my shoulder trying to make me stand. Paika-ika akong naglakad kung saan man ako balak dalhin ng mga demonyong ito. Hanggang sa naramdaman ko na sumalampak ang pwetan ko sa sahig. Napadaing pa lalo ako at mas ininda ang galit kaysa sa sakit na nararamdaman. A cloth that covered my eyes, blocking my view, suddenly fell off of my face. Agad akong nasilaw sa liwanag na pumasok sa aking paningin. I squinted my eyes before I recovered my vision. There, a man standing in front of me. Napalingon ako sa paligid at nakita si Mama na humahagulhol sa iyak at wala na ring piring sa mata. Mariano Garcia, for months of being imprisoned, looked so old to me. Mahaba na ang kaniyang buhok at puwede nang pamugaran ng ibon. Iyong mukha niya ay
CHAPTER 79Limuel already went into me. Bago pa niya makita ang mga luha ko ay agad ko iyong pinunasan. With my artificial smile, I faced him.Nasu-suffocate ako dahil sa dami ng taong pumapasok ngayon. I sighed when he went in front of me"Do you want to get some air?" tanong ko.He gazes at me confusingly, nawala ang kakaunting ngisi sa kaniyang labi. He held my jaw and made eye contact."Is something wrong?" he pressed, "Why were you talking to Talia? Did she say something to you?"I tried to give a joyful face at him, with all the smiles I could muster, I giggled."Nangumusta lang siya sa akin. Tara?" anyaya ko. Isinabit ko ang aking kamay sa kaniyang balikat.Humigpit ang hawak ko sa kaniya. Staying beside him felt so comforting, pero ngayong naiisip ko na nagpapakumbaba siya para sa akin ay tila punyal akong pilit na dumidikit sa kaniya.Limuel had such
Credits to: Can’t Take My Eyes Off YouSong by Frankie Valli ‧ 1967CHAPTER 78"I'll take care of Cherry," Limuel's voice cut through the crowd.Hinila niya ako at inilayo sa mga katrabaho kong pilit na tinatanong kung ano ang nararamdaman ko tungkol sa aking nalaman.This party isn't the same as before. People were having fun, but I don't feel it anymore.Dinala ako ni Limuel sa isang sofa kung saan ay walang masyadong umuupo. He eased me down gently, his touch light on my arm, but my heart hammered wildly in my ears."L-Limuel... Ang Daddy mo... N-Nakatakas," saad ko sa nanginginig na boses.He sat next to me. Hinawakan niya ang isang kong balikat habang ang isa ay sa kamay ko. He pinched it trying to comfort me. He looked at me worrily."I know... Don't worry about it, okay?" he murmured, his thumb tracing small circles on my hand. I bit my lips so ha
CHAPTER 77I can't help myself anymore. We're inside of his tree house.I began kissing him in shallow to deep kisses. Noong una ay hindi siya gumaganti ngunit nararamdaman ko nang unti-unting gumagalaw ang kaniyang labi sa halik ko.He's now sitting on a couch, nakakandong lang ako sa kaniya.His hand slid up to my bare tummy, fingers tracing the soft skin there, sending little sparks racing across it. My own hands cupped his jaw, tilting his head just right to pull him into even deeper kisses, our breaths hot and fast.Mas lalong nag-init ang aking katawan nang maglaban ang aming mga dila. My buttox started to sway as I felt his hardness. Para akong nababaliw sa binibigay niyang init.Suddenly, we stopped kissing. He gazes at me lustfully."Cherry, I am still courting you. Enough with the kissing," aniya.Napangisi ako."Bukas ka na lang magsimulang manligaw!""Why? You miss my body?"







