CHAPTER 5: Façade

Mabilis na naghanap ng dahilan si Kyros. “Don’t overthink it. Her dad helped me in the past. Gusto ko lang bumawi sa utang na loob.”

Kung noon niya ito idinahilan, posibleng maniwala ako. Sa puntong ito, ang nakaaalam pa lang ay si Royal, and administration at si Stella. Marahil ay ginigipit na siya ni Stella kaya hindi na siya nag-aaksaya ng oras. 

“Kyros, ako ang masisira sa sorority. Idinahilan ko na sa kanila na pinutol ni dad ang credit cards ko kaya hindi ko na matulungan si Stella. Hindi tama na gumastos ako nang malaki sa bayarin ng iba. Ano na lang ang iisipin ng pamilya mo sa akin?”

His frown deepened. “Gawin mo na ito kahit ngayon lang, Gazelle. Ako naman ang magbabayad. Why must you be so stubborn about this?”

Hindi siya napalagay pagkatapos akong pagtaasan ng boses. Tiningnan ko lang siya nang walang emosyon.

“I’m… I’m sorry. You are right.”

Umalis siya ng villa nang nagmamadali, siguradong para i-console ang kanyang kalaguyo.

Nasasaktan ang puso ko ngunit kailangan kong maging matatag.

***

“Stella’s annual funds came from your fiancé’s office, but he still put them under your name,” Royal informed me as soon as I met her at her office. 

Siyempre, gagawin niya iyon.

“Alam mo naman kung gaano kabilis ang tsismis sa sorority. Gusto lang isalba ng nagtataksil kong fiancé ang mukha niya.” Naihilamos ko ang dalawang kamay ko sa aking mukha, sinusubukang patigilin ang galit na namumuo sa loob ko

Nagdilim ang mukha ni Royal. “Hindi ako makapaniwala! Alam ng lahat kung gaano ka kamahal ni Kyros. Sinong negosyante o socialite ang hindi nakakaalam sa relasyon ninyo? Alam na alam ito ni Stella, pero inakit pa rin niya si Kyros?”

“At ’yan mismo ang dahilan kung bakit napakasakit ng pagtataksil niya.” Sumikip ang lalamunan ko. “Roy, alam mo ang nangyari dalawang taon na ang nakakaraan nang pakasalan ng papa ko si Cristina!”

Nag-isang linya ang kanyang labi. Dahil hindi lang basta kung sino si Cristina, naging kaibigan ko siya.

My family had built its empire in the petroleum business. Kaklase ko sa unibersidad si Cristina, isang taong pinagkatiwalaan ko nang sapat para patuluyin sa aming mansiyon. Tinulungan ko pa nga siyang makakuha ng slot sa Sinclair corporate college program gamit ang koneksyon ng pamilya ko para sa kanyang kinabukasan.

Pagkatapos sumakabilang buhay ng aking ina, ipinakita ni Cristina ang tunay niyang kulay. Halos isang buwan pa lang pagkatapos ng libing ng aking ina, inanunsyo na ng aking ama ang kanilang kasal.

Doon na inamin ni Cristina ang katotohanan: sinadya niyang akitin ang aking ama habang buhay pa ang aking ina, dahil determinado siyang makapasok sa pamilya namin. Tumawa pa nga siya nang maalala kung paano niya pinapasok sa kanyang silid ang dad ko, sa mismong ilalim ng bubong namin.

Hindi niya itinago kung gaano niya kinainggitan ang buhay ko.

Hindi ako makapaniwala na magagawa iyon ng aking ama. Kaedad ko lang si Cristina, nagpakasal siya sa babaeng pwede na niyang maging anak.

Bumuntong-hininga ako nang malalim. “Kung talagang mahal ako ni Kyros gaya ng sinasabi niya, hindi niya ako lolokohin.”

Nag-atubili si Royal. “Sigurado ka bang may relasyon sila? Ibig kong sabihin… baka may iba pang paliwanag.”

Pati si Royal ay nahihirapang maniwala na si Kyros, na palaging tapat sa akin, ay magagawa akong lokohin nang ganito. 

Namiligpit ang sikmura ko nang magbalik ang alaala kagabi. “Nakita ng sarili kong mga mata, Roy. Umuwi ako at nahuli ko sila.” Nagbago ang tono ng boses ko. “Hindi ako gumagawa ng walang basehang akusasyon.”

Halata ang pagkaasar niya para sa nobyo ko. “Then what are you going to do? Kung masisira ang nakatakdang kasal ninyo, malaking pinsala ang aabutin ng pamilya mo. May mga ugnayan sa negosyo ang mga Ferrero at Sinclair, hindi ba

Hindi ko ito obligasyon. Pero alam ko ang kakayahan ng aking ama na manipulahin ang mga bagay-bagay hanggang sa wala na akong magagawa kundi ituloy ang alyansa sa mga Ferrero. 

“I know! Kaya nga hindi ko magawang makipaghiwalay at umakto nang basta. I have to be strategic.”

Royal tapped her fingers thoughtfully against her desk. “Ang naiisip ko na lang na posibleng gawin mo ay pakasalan ang kapatid niya Sa ganoong paraan, mananatili ang alyansa, at mapapalaya mo ang sarili mo kay Kyros.” 

I frowned. Maximus? He was a pervert, a control freak!

Dati niya akong sinusulatan ng mga liham na nagpapatayo ng aking balahibo.

Para niya akong hinuhubaran sa tuwing maghaharap kami kaya hanggat maaari ay iniiwasan ko siya sa mga pagtitipon ng pamilya or sosyal na kaganapan. 

Naalala ko limang taon ang nakaraan, ang huling araw na nagkita kami ni Maximus.

I had been barely nineteen when Maximus cornered me at a charity gala and whispered “Kapag napagdesisyunan mong makipaghiwalay kay Kyros, inform me immediately. I’ll arrange our marriage without delay.”

Hindi ko sineryoso dahil tila siya demonyo na naghihintay kung kailan ako lalapain. Kinakabahan ako kapag kasama siya. Nasa isip ko noon na ginagawa niya iyon para balikan ang kanyang kapatid na si Kyros dahil hindi maayos ang relasyon ng dalawa.

Royal suddenly remembered, “Siyangapala, the Department of Health asked for the sorority’s presence to join RuralCare Foundation. Hindi kita inabala dahil alam ko na masyado kang abala sa schedule ng kasal mo. However, if you’re interested in traveling to Northwindbrook, I could draft a formal letter to your hospital director requesting your involvement.”

“I’ll go!” hindi ako nagdalawang isip na sabihin. 

“Pero sa northern part iyon banda, Gazelle. It’s freezing out there. Hindi ka ba mahihirapan?”

“Siguradong mahihirapan. Ngunit sa puntong ito ay mas gusto ko na makalayo kay Kyros dahil hindi ko masikmura na kaya niyang magsinungaling nang harap-harapan sa akin. This trip gives him and Stella the perfect opportunity, and I need you to help me gather proof of their affair, Roy.”

***

Lumipas ang isang linggo. Natuloy ang trip namin ni Kyros sa pinakamalapit na farmhouse ng pamilya niya. Nagpasya kaming dumaan sa isang malapit na kainan para kumain, ngunit napuna ko na hindi mapalagay si Kyros habang kumakain kami. Tumunog ang kanyang telepono ngunit saglit lang niya itong sinulyapan bago kinansela ang tawag.

Umabot sa ikatlong ring ang tawag, at mapanuri ko siyang tiningnan. 

“Hindi mo ba sasagutin? Baka may mahalagang bagay mula sa opisina,” udyok ko.

“Uh, tama ka. Hintayin mo ako saglit.” 

Dinampot niya ang telepono, hinalikan niya ako sa noo bago lumabas. Sumunod ako nang patago, pumuwesto sa likod ng salaming pinto kung saan makikita ko siya. Nakatalikod siya sa entrada, walang kamalay-malay sa aking presensya.

“Ano ba ang sinusubukan mong gawin? Hindi mo man lang ba naisip, paano kung mag-isip nang masama si Gazelle?” tanong niya sa mababa at naiinis na tono.

May sumunod na katahimikan habang nakikinig siya sa kabilang linya.

“Malinaw ang napagkasunduan natin sa setup na ito… Wala kang karapatang masaktan… Pakiusap huwag kang umiyak… Babalik ako agad, pangako.”

Isang serbidora ang dumaan at tiningnan ako nang may panunuri. Siguro naisip niya na para akong creepy na nakikinig sa usapan ng iba. Inabutan ko siya ng 50 dollars na tip, huwag lang siyang magsalita.

She grinned. Satisfied, I returned to my seat and sipped my milkshake, feigning indifference. 

Ininom ko ang milkshake at umaktong kalmado. May ideya na ako sa gagawin ni Kyros kaya nang sabihin niya sa akin ang plano niya ay umakto ako na nalungkot.  

“I’m sorry, babe. May importanteng business trip na pinaaasikaso sa akin si Dad kaya kailangan kong bumalik kaagad sa Bryston City.”

“Sayang naman. Akala ko pa naman ay magkakasama tayo nang matagal dahil parehas tayong busy sa trabaho.”

“I know. I’m genuinely sorry about this,” sabi niya, habang inaabot ang aking kamay. “Bibigyan naman ako ng opisina ng mahabang bakasyon para sa honeymoon natin dalawa. By then, sayong-sayo ang oras ko.”

Ngumiti ako, pinilit na maging mainit ang aking ekspresyon, kahit pa nga dinudurog ang puso ko sa sobrang sama ng loob. 

‘Pagsisisihan mo ang pagtrato sa akin nang ganito, Kyros.’