CHAPTER 4: Leverage

Ang una kong plano ay bawiin ang annual f*e na binabayaran ko sa The Pink Girls Code para tulungan si Stella. The sorority required a yearly membership f*e, and I had been covering hers.

Nang magkaroon ng problema ang pamilya ni Stella, tumulong ako nang walang pag-aalinlangan. Isang malaking kahihiyan ang mag-cancel ng membership sa mga kakilala namin.

Nag-isip ako nang mabuti bago nag-text kay Royal, ang presidente ng organisasyon:

‘Tell your assistant not to charge Stella’s annual f*e to me anymore. I also won’t be covering any of her sorority expenses. You should contact her directly regarding her membership dues.’

Royal’s reply came faster than expected: ‘Did something happen?’

Nag-atubili ako. Mapagkakatiwalaan ko ba siya? Dalawa na sa mga pinakamalapit kong kaibigan ang nagtaksil sa akin, at hindi ako sigurado kung ganoon din ang gagawin ni Royal.

Matapos mag-isip, sinunod ko ang kutob ko at nag-type: ‘May relasyon sina Kyros at Stella. Matagal na silang may lihim na ugnayan. They don’t know that I discovered already.’

Halos agad-agad ang reply niya, halatang nag-aalala: ‘Ayos ka lang ba? Nakipaghiwalay ka ba sa kanya? Magkita tayo mamayang gabi.’

Dahil lalo lang akong napagod sa dami ng tanong niya, maikli lang ang isinagot ko:

‘Pupunta ako sa opisina mo nang alas-otso. Hindi pa ako nakakapagpahinga.’

Tanghalian na ng sumunod na araw nang makabalik ako sa villa.

Naka-park sa labas ang kotse ni Kyros. Mukhang narinig niya ang sasakyan ko dahil binuksan na niya ang pinto bago ko pa man mapindot ang security code.

“How are you, babe?” tanong niya sa malambing na tono. “Naghanda ako ng tanghalian para sa atin.”

Pagkatapos, sa praktisadong pagkilos, kumuha siya ng isang bouquet ng sariwang rosas mula sa mesa malapit sa pinto at iniabot ito sa akin. “Hindi ako makapaghintay na makita ka, kaya inilipat ko muna ang meeting ko sana kaninang umaga.”

Kaswal kong kinuha ang mga bulaklak. halos walang emosyon. Baka naniwala pa ako sa kanya kung hindi ko alam ang ginawa niya kagabi. Pero sariwa pa rin ang sakit ng pagtataksil niya; bawat halinghing, bawat ungol na hindi ko sinasadyang masaksihan kagabi ay malinaw na naglalaro sa isip ko.

Walang napansing kakaiba si Kyros. Inisip lang niya na kaya ako tahimik ay dahil pagod ako sa shift ko sa ospital, kaya dahan-dahan niyang hinawakan ang noo ko. “May sakit ka ba?”

“Wala,” pabalang kong sagot. “Kailangan ko lang matulog.”

Iginiya niya ako sa couch, lumuhod, at dahan-dahang hinubad ang sapatos ko. Lumipat ang mga kamay niya sa mga paa ko para hilutin ang mga ito nang may pag-aalaga.

“Gusto mo bang kumain? Siyangapala, tumawag ang wedding planner kahapon. Tinatanong niya kung pwede ka raw ba ngayong weekend para mag-sukat ng wedding dress,” kaswal na sabi ni Kyros.

Kumuha siya ng planner para plantsado ang bawat detalye ng kasal namin. Ang kailangan ko lang gawin ay mamili at hintayin ang mismong araw.

Naisip kong sabihin agad sa kanya na alam ko na ang panloloko niya, ang harapin siya gamit ang masakit na katotohanang natuklasan ko. Pero nasaan ang excitement kung ibubunyag ko kaagad?

“Ako na ang makikipag-usap sa wedding planner simula ngayon,” bulong ko. “Alam kong busy ka sa opisina, kaya ako na ang bahala sa ilang bagay.”

Hinalikan niya ang binti ko. “You’re an amazing bride, Gazelle. Anyway, nag-leave ako para sa isang linggong bakasyon sa susunod na linggo.”

Ipinikit ko ang aking mga mata para maintindihan niya na wala ako sa mood na makipag-usap. Hindi ko pinansin ang biglaan niyang plano na magbakasyon at hindi ako nagkumpirma o nag-react. 

Ilang minuto ang lumipas bago tumayo si Kyros at lumabas ng silid. Doon na tumunog ang kanyang telepono, na nagva-vibrate mula sa ibabaw ng center table. Sinulyapan ko ang screen. Dalawang titik lang ang naroon—S.M.

Stella Mercer.

Nang bumalik si Kyros sa sala, sinagot niya ito agad. Mabilis kong ipinikit ang aking mga mata at nagkunwaring walang pakialam, kahit na bumabaligtad ang sikmura ko.

Nakita ko na ang caller ID na iyon noon, pero ngayon lang ito nagpadiri sa akin nang ganito dahil mas malinaw kong naiintindihan. 

Narinig ko na lang na tinanong ni Kyros, “Anong nangyari?”

Isa ito sa mga bilib ako kay Kyros. Kaya niyang kalmahan o kaya naman ay kausapin si Stella kahit naroon ako sa paligid. I had no doubt Royal’s team had already informed her. Dama ko na nakatingin sa akin ang kanyang mapanuring titig.

“Naiintindihan ko. Papunta na ako…” bulong niya bago pinutol ang tawag. 

Humarap siya sa akin. “Babe, pasensya na, pero kailangan ko nang umalis. Some urgent matters require my attention at the office. I’ll see you tonight.”

Umakyat siya para magpalit ng damit habang nagtungo naman ako sa aking silid, maingat na pinag-iisipan ang susunod kong hakbang. 

Sa apartment ng sorority nakatira si Stella. Ngayong kinansela ko na ang kanyang taunang bayad, tiyak na natanggap na niya ang balita na pinaaalis na rin siya sa kasalukuyang tirahan. This calculated move would force Kyros into a position where he must openly provide financial assistance to he, precisely what I intended. 

Sa palagay ko isa ito sa mga rason kung bakit hindi ako maprovoke ni Stella hindi tulad ng ibang mistress. 

Eksakto na tinatawagan ako ng babae matapos kong magtungo sa tub para maglinis ng katawan. I answered with deliberate casualness. “Stella?”

“Gazelle, what happened? There must be some misunderstanding, right? Bakit mo kinansela ang sorority membership ko?” nanginginig ang boses niya. 

Iniba ko ang tono ng boses ko para magtunog nanghihinayang. Napilitan ako na magsinungaling. “I’m sorry. After two years away from the Sinclair mansion, my dad cut off my credit cards. I’m just a doctor, Stella. I can afford my own membership, but I can’t cover yours anymore. Hindi ba’t may trabaho ka rin naman na tulad ko? Bakit hindi mo bayaran tulad ng dati?”

Kung may ibang nakarinig sa usapan namin, sigurado na napailing na dahil sa kapal ng kanyang mukha na ipasagot sa akin ang kanyang bill gayong parehas kami na nagtatrabaho. 

Pero alam ko ang katotohanan. Hindi niya ito kaya. Umaabot sa limang milyong dolyar ang taunang membership f*e ng sorority. Kasama na rito ang personal assistant, pribilehiyo sa tirahan, abogado, personal na accountant, private trips, at malalaking charitable donations.

Yes, it was a luxury—being a member of The Pink Girls Code was nothing less than extravagant.

“Gazelle, binigyan ako ng isang linggo ng palugit. kapag hindi ako nakabayad, paaalisin nila ako sa apartment.”

Hindi ko na iyon problema.

“Alam mong darating din ito. Buti nga may isang linggo ka pa, malaking panahon na iyon para makahanap ng bagong matitirhan.”

Umiiyak siya nang matapos ang tawag ngunit wala akong pakialam. Sa puntong ito, sigurado na walang tutulong sa kanya kung hindi si Kyros. And that was precisely my plan, to back them into a corner together. 

Bago umalis si Kyros ay kinatok niya ang silid ko. Nakapagpalit na ako ng pajama at ready na sanang matulog. 

“Nabalitaan ko ang nangyari kay Stella,” nag-aalalang sabi niya. “Magagawa kong ibigay sa iyo ang limang milyon para sa membership niya.”

Kung ganoon ay heto ang plano niya; gamitin ako bilang panakip-butas para magmukhang sa akin pa rin nanggagaling ang pera

I met his gaze with quiet scrutiny. Sa palagay ko ay napuna niya rin na hindi normal ang kanyang inaakto.