LOGIN
Mula nang ikasal ako ay hindi na ako gaanong lumalabas dahil gusto kong maging mabuting asawa kay Flyn. Sa ganong paraan man lang ay mabawi ko ang malaking kasalanan kong nagawa sa kanya.
Kahit na binubugbog pa niya ako.
Matapos kong maghapunan ay natulog na lang kaagad ako. Naalimpungatan lang ako nang marinig ko ang kalabog ng kung ano sa labas ng silid namin kaya agad akong lumabas.
Only to find him entering our guest room with a familiar woman.
Kumalabog nang husto ang puso ko. Nagsimulang manginig ang mga kamay ko kasabay ng panlalamig ng mga ito.
I tried to take a step forward and I could feel my heart shattering into pieces as I was hearing his heavy breathing and the whimper of that woman he is with right now. Nang sinilip ko sila, doon na gumuho ang mundo ko. Para akong naestatwa sa kinatatayuan ko habang nakikita ko ang asawa kong mahalay na hinahalikan ang babaeng ito na halos hubad na.
"Wait, Flyn, is your wife here? Baka gising pa siya't marinig tayo," the woman said and tried to stop my husband from kissing her.
Marahas at nagmamadaling hinubad ni Flyn ang kanyang long sleeve. Kitang-kita ko ang matinding pagnanais niya na gawin na ang bagay na iyon sa babaeng ito.
"Don't mind her. Let's do this, Sharon. I'm fucking craving for you… I missed you so much." My husband just mumbled.
The woman chuckled and welcomed my husband's tongue inside her mouth hanggang sa bumagsak na sila sa kama.
I gasped. Didn't even know what to do. Para akong binasag. Para akong natutunaw sa labas ng silid na iyon habang naririnig ko silang umuungol. Gusto ko pa sanang tingnan silang dalawa ngunit hindi ko na kinaya ang mga sumunod na narinig ko.
"You seem so hungry, Flyn. Why is that?" The woman moaned. "Ganon na ba kaboring ang asawa mo kaya ganyan ka ngayon?"
"You can say that, I don't care. I just want to taste your whole body right now, so enough talking about her and focus on me, Sha."
Tuluyan na akong napaupo sa gilid doon habang sapo ko ang bibig ko. Pilit na pinipigilan ang mga hikbi ko. Halos isang oras kong naririnig ang mga ungol at kung anu-ano pang tunog mula sa p********k nila.
Ang buong akala ko ay iyon na ang pinakamalalang ginawa niya sa akin sa loob ng pagsasama namin bilang mag-asawa. I was so ready to forgive him kahit hindi naman siya humingi ng tawad kahit kailan dahil pakiramdam ko’y may mali rin ako.
Not until he went home one day at sinalubong ako ng malutong na sampal.
“You shameless woman! Bakit ba hindi ka na lang nawala? Alam mo bang ikaw ang malaking malas sa buhay ko ha?!” Galit na galit na sigaw niya.
Kitang kita ko ang nagpupuyos na galit sa mga mata niya habang nakatingin sa akin. Na para bang handa niya akong patayin nang mga oras na iyon.
Hawak-hawak ang pisngi ko, sunod-sunod na bumuhos ang mga luha ko habang naguguluhan sa nangyayari.
“F-Flyn, anong sinasabi mo…?” Nanginginig na tanong ko.
“Hinayaan mo na lang sana na gamitin ka ng mga ganid na matandang iyon nang gabing iyon! Isang gabi lang naman, Aeris! Ano pa ba ang mawawala sayo? Wala na, hindi ba? Pero sa akin, meron! Malaki! Marami!” Puno ng poot na sigaw niya. Umeecho ang buong boses niya sa bahay.
Biglang humapdi ang tiyan ko at umangat ang init ng hapdi na iyon sa puso ko nang mapagtanto ko ang sinasabi niya. All this time, pinapaniwala ko ang sarili ko na hindi magagawa ni Flyn na ipambayad ako sa mga utang niyang hindi ko alam kung paano siya nagkaroon.
Ngunit nandito na mismo sa harapan ko ang sagot.
He did use me as a payment to his debts. His own wife. Na kung hindi lang ako niligtas ni Uncle Lucien nang gabing iyon ay tuluyan nang magbabago ang takbo ng buhay ko.
Kinuha ko ang boses ko upang mabuo muli ito at sinubukang tumayo. “F-Flyn, hindi ko alam… Hindi kita maintindihan. Bakit…?”
“Iyon na lang sana ang paraan para makabawi ka sa pagpatay mo sa anak natin, bakit hindi mo pa rin nagawa? Wala ka na ba talagang ibang kayang gawin at dalhin sa bahay na to kundi puro problema ha?! Wala kang kwenta! Sana hindi na lang kita pinakasalan!”
Katatayo ko pa lamang ngunit muli na naman akong bumagsak nang hablutin niya ako magkabilang braso at inundayan ng sapak. Halos mahilo na ako at wala nang maintindihan sa nangyayari. Panay lang ang iyak ko at salag sa bawat sampal na ginagawa niya sa akin.
Nang matapos siya ay binigyan niya pa ako ng isang sipa sa tiyan kaya tuluyan na akong napaubo at lumabas doon ang mga dugo.
“Alice! Linisin mo to!” Sigaw niya saka ako tinuro na parang isang bagay lang na nakakalat sa sahig.
“Sir, ano pong gagawin—Ma’am Aeris!”
“Basta alisin mo yan dyan dahil may dadating akong bisita! Gamutin mo kung kinakailangan! Basta wag mong dadalhin sa ospital ang walang kwentang babaeng yan!” Hiyaw niya at pagkatapos ay tuluyan na siyang nawala sa paningin ko.
Ni hindi na ako makapagsalita dahil sa labis na sakit ng buong katawan ko lalo na ang tiyan ko. Kung hindi ako tinulungan ni Alice na makatayo ay hindi ako makakarating sa silid namin sa taas. Iyak lang ako nang iyak habang ginagamot niya ang mga sugat ko.
Nang marinig ko ang pagbukas at pagsara ng pintuan ay saka ko lang pinakawalan ang hagulgol ko na kanina ko pa pinipigilan. Tinutop ko ang bibig ko upang hindi magkaroon ng ingay ang iyak ko. Nasa ganong posisyon ako nang biglang pumasok si Flyn habang may kausap sa cellphone.
“She’s asleep… Yeah, what is it?”
Naririnig ko ang pabalik-balik na mga yabag niya sa paanan ng kama kaya hindi ako gumalaw at nagpanggap na tulog na lamang habang dinig na dinig ko ang mga sinasabi niya.
“You need to cover me, Elias. I’m not going to screw up this time. Isusuko ko siya sa inyo sa makalawa basta ipangako mo sa akin na hindi masasangkot ang pangalan ko—” Flyn scoffed and muttered some curses. “I don’t know. We need to convince everyone na patay na siya o nagpakamatay. After I give Aeris to you, siguraduhin mong wala na akong kailangan pang alalahanin.”
Napasinghap ako. I could feel my heart beating faster matapos nitong huminto sa pagtibok saglit. Ramdam ko ang pag gapang ng takot at kaba mula sa mga paa ko patungo sa ulo ko at sa isang iglap ay namanhid ako.
He’s going to give me to whom? Elias? Who’s that? At bakit?
Sinubukan kong buksan ang mga mata ko at sulyapan siya ngunit nasa bathroom na siya.
“Alright. Tomorrow evening. See you.”
Iyon na ang huling narinig ko bago niya tuluyang isara ang pinto ng bathroom. Marahas akong bumuntong-hininga at dahan-dahang umupo sa kama habang hinahabol ang hininga ko. Maraming tumatakbo sa isip ko ngunit isa lang ang naintindihan ko.
My husband will surrender me to a certain Elias at palalabasing nagpakamatay ako to clean his name.
No.
Mabilis kong kinuha ang phone ko upang tawagan si Lily para humingi ng tulong ngunit hindi siya sumasagot kaya lalong nadagdagan ang kabang nararamdaman ko. Nag scroll pa ako sa contacts ko habang nanginginig ang mga kamay ko, trying to find someone na puwedeng tumulong sa akin at doon ko napagtanto ang isang bagay.
I have no one else besides Flyn and my best friend Lily. Walang ibang tutulong sa akin kundi sarili ko lang.
Nakatulala ako sa phone ko nang marinig ko ang pagbukas ng bathroom kaya mabilis akong nahiga muli at nagpanggap na tulog. Bumangon lang ako nang masiguro kong lumabas na si Flyn.
Kinagat ko ang ibabang labi ko habang nakatingin sa numerong nasa inbox ko. Iniisip kung tatawagan ko ba ito o huwag na lang.
Pero sa sobrang hiya ay nagdesisyon akong huwag na lamang at tahimik na umalis sa bahay. Mabuti na lang ay abala siya sa pag asikaso ng mga bisita niya kaya hindi niya akong napansing dumaan sa back door. Hindi ko alam kung saan ako pupunta. Sigurado akong abala si Lily sa wine shop niya kaya hindi siya sumasagot sa tawag ko.
Malayo na ang nalakad ko nang mapansin kong nasa bridge na ako sa gitna ng city. Natigilan ako sa gitna at tinanaw ang ilalim ng tulay kung nasaan ako. May kung anong bumubulong sa akin na tumalon na lamang doon upang matapos na ang paghihirap ko.
At nang magdesisyon akong gawin na iyon, handa na akong umakyat sa railings, biglang may humatak sa braso ko at isinakay ako sa van habang nakatakip ang isang panyo sa ilong ko.
Nang magising ako, sumalubong sa akin ang isang silid na hindi pamilyar at ang isang balitang nagbigay sa akin ng labis na kilabot na naghatid ng isang hindi ko kilalang lalaki.
“Who are you? Nasaan ako? Pakawalan mo ko please. Kailangan kong umuwi—”
“Your husband was murdered two days ago, at ikaw ang main suspect, Aeris.”
Jack, sa tabi ko, nakangiti lang, pero may intensity sa tingin. Parang sinasabi niya: Good. But don’t forget who’s watching you.Kallum, nakatayo sa kabilang side, walang ekspresyon, pero ramdam ko ang analytical tension sa aura niya. He’s judging me. Both of them. Just… don’t break. Don’t break. Don’t.Ang mga minutes na yun, parang eternity. Halos hindi ko mapigilan ang katawan ko na mag-react—ang kamay ko nanginginig, ang lalamunan ko parang natutuyo, at ang utak ko nagkakagulo sa takot at pressure.Ngunit
Umaga na, pero hindi pa rin ako makapag-concentrate.Ang office ko, tahimik, ang mga ilaw ng computer screens ang tanging gumagalaw sa paligid. Pero kahit gaano ako ka-focused, may presensya pa rin sa utak ko: Jack. At Kallum.Hindi pa tapos ang tension kagabi. At ngayon, may dagdag pang pressure—si Eleanor Ward at Nathan Hale, ang bagong investors.Pumasok si Yara, ang assistant ko, dala ang coffee at schedule sheets. “Morning, Ms. Reed. Crosswell is arriving in fifteen. Do you want to review the presentation before?”“Tara, Yara. Let’s check the slides. Make sure everything is airtight,” sagot ko, pilit maayos ang tono, pero ang dibdib ko mabilis pa rin tumibok.Habang nagta-type ako sa laptop, pumasok si Jack sa office, casual na nakaharap sa akin. “Morning,” bati niya, parang walang nangyari kagabi. Pero ramdam ko ang init ng tingin niya sa akin—hindi casual, hindi friendly. Parang warning.“Morning,” sagot ko, diretso sa trabaho. Hindi ko kaya ang tension kung magsasama kami ng e
Pero alam ko, kahit pilit kong itanggi, hindi ako okay. Hindi ako okay dahil sa dalawang lalaki na nakakaapekto sa bawat galaw ko—si Jack at si Kallum. At sa kabila ng lahat ng sinabi ko sa sarili ko, alam ko na hindi ko sila kayang ihiwalay sa buhay ko, kahit pilit kong umiwas.“I won’t let myself fall for this,” bulong ko, pero ramdam ko ang kabigatan sa dibdib ko.At habang ang taxi ay umuusad sa kalsada, alam ko sa sarili ko: hindi lang trabaho ang pinaglalaban ko ngayon. May mas mahirap akong tinatangkang kontrolin: ang sarili ko.Kinaumagahan, pagdating ko sa office, tahimik ang lobby. Malamig ang aircon, pero parang hindi sapat para palamigin ang init sa dibdib ko.Pinilit kong huminga nang malalim bago pumasok sa cubicle. Binuksan ko ang laptop at nag-setup para sa mga emails at tasks, pero kahit gaano ko pilitin, ang utak ko ay paulit-ulit bumabalik sa kagabi—kay Jack, kay Kallum, sa tingin nila, sa init ng kanilang presence.“Focus, Crecia. Focus,” bulong ko sa sarili ko,
Tahimik silang dalawa. Binuksan ko ang folder sa harap ko. “We’re here because of the project. Not because of last night.”Tumingin sa akin si Kallum. “Then let’s talk about the project.”Tumingin din si Jack sa akin. “Fine.”Pero kahit bumalik kami sa mga documents at numbers, ramdam ko pa rin ang tingin nila sa isa’t isa. Parang hindi natapos ang usapan. Parang lumipat lang ng lugar. At sa gitna nilang dalawa, ako ang nakaupo.Trying to pretend this is just business. When I know it’s not.Jack slammed the folder on the table, tumigil ang lahat sa paligid namin.“Why is he here?” boses niya, mababa pero matalim. Tumingin si Kallum sa kanya, malamig at walang galaw.“I’m here because this is a business matter,” sagot niya, diretsong tumingin sa Jack. “Business?” Jack laughed, sarcastic, parang gusto niyang paluin ang mesa. “You call stalking her last night ‘business’?”Kumuha ako ng sipi mula sa folder at pilit pinipigilan ang sarili ko na hindi tumayo. “Jack—”“Don’t, Crecia,” sag
Napailing ako. "You can't tell me what to do.""I can warn you.""And what if I don't listen?"Tumingin siya sa labi ko bago bumalik sa mata ko."Then you'll make this harder."Para sa aming dalawa. Hindi ko alam kung sino ang unang gumalaw. Basta bigla na lang kaming naging masyadong magkalapit."Goodnight, Kallum," sabi ko, pilit pinapanatili ang boses kong steady.Tumigil siya sa pinto. Hindi agad lumabas."Goodnight, Lucretia."At nang tuluyan niyang isara ang pinto, saka ko lang naramdaman ang bigat sa dibdib ko. Umupo ako sa couch at napahawak sa ulo ko.God. I kissed the wrong man. And I went home with the more dangerous one.Nagising ako sa liwanag na tumatama sa kurtina. Masakit ang ulo ko, pero malinaw ang pakiramdam ko. Walang hilo. Walang hilo-hilong alaala. Parang ang katawan ko lang ang pagod, hindi ang utak ko.Umupo ako sa kama at napatingin sa paligid. Tahimik ang unit. Walang bakas na may ibang tao rito kagabi. Walang jacket na naiwan. Walang baso sa mesa. Walang kah
Napalingon ako kay Jack. Gusto kong magsalita pero parang walang lumalabas sa bibig ko. Ang bilis ng tibok ng puso ko. Ang init ng katawan ko kanina, biglang napalitan ng kaba."Bitawan mo siya," malamig na utos ni Kallum."Hindi," sagot ni Jack agad. "She was with me.""She looks drunk," balik ni Kallum. "And you were touching her.""So what?" umusad si Jack palapit. "Problem mo ba iyon?"Humigpit ang hawak ni Kallum sa pulso ko. Napasinghap ako nang bahagya."Problem ko kapag siya ang involved," sabi niya.God. Bakit ba parang dalawa silang nag-aagawan sa akin?"Kallum, I'm fine," pilit kong sabi. "I can go home on my own."Hindi niya ako tinignan. Si Jack lang ang titig niya. "No. You're coming with me."Napailing si Jack. "You're acting like you own her."Mabilis ang galaw ni Kallum. Isang hakbang lang, nasa harap na siya ni Jack. "No. I'm acting like someone who won't let you use her."Tumalim ang mata ni Jack. "Use her?""Yes," malamig na sagot ni Kallum. "Look at her."Napating







