Masuk
Mula nang ikasal ako ay hindi na ako gaanong lumalabas dahil gusto kong maging mabuting asawa kay Flyn. Sa ganong paraan man lang ay mabawi ko ang malaking kasalanan kong nagawa sa kanya.
Kahit na binubugbog pa niya ako.
Matapos kong maghapunan ay natulog na lang kaagad ako. Naalimpungatan lang ako nang marinig ko ang kalabog ng kung ano sa labas ng silid namin kaya agad akong lumabas.
Only to find him entering our guest room with a familiar woman.
Kumalabog nang husto ang puso ko. Nagsimulang manginig ang mga kamay ko kasabay ng panlalamig ng mga ito.
I tried to take a step forward and I could feel my heart shattering into pieces as I was hearing his heavy breathing and the whimper of that woman he is with right now. Nang sinilip ko sila, doon na gumuho ang mundo ko. Para akong naestatwa sa kinatatayuan ko habang nakikita ko ang asawa kong mahalay na hinahalikan ang babaeng ito na halos hubad na.
"Wait, Flyn, is your wife here? Baka gising pa siya't marinig tayo," the woman said and tried to stop my husband from kissing her.
Marahas at nagmamadaling hinubad ni Flyn ang kanyang long sleeve. Kitang-kita ko ang matinding pagnanais niya na gawin na ang bagay na iyon sa babaeng ito.
"Don't mind her. Let's do this, Sharon. I'm fucking craving for you… I missed you so much." My husband just mumbled.
The woman chuckled and welcomed my husband's tongue inside her mouth hanggang sa bumagsak na sila sa kama.
I gasped. Didn't even know what to do. Para akong binasag. Para akong natutunaw sa labas ng silid na iyon habang naririnig ko silang umuungol. Gusto ko pa sanang tingnan silang dalawa ngunit hindi ko na kinaya ang mga sumunod na narinig ko.
"You seem so hungry, Flyn. Why is that?" The woman moaned. "Ganon na ba kaboring ang asawa mo kaya ganyan ka ngayon?"
"You can say that, I don't care. I just want to taste your whole body right now, so enough talking about her and focus on me, Sha."
Tuluyan na akong napaupo sa gilid doon habang sapo ko ang bibig ko. Pilit na pinipigilan ang mga hikbi ko. Halos isang oras kong naririnig ang mga ungol at kung anu-ano pang tunog mula sa p********k nila.
Ang buong akala ko ay iyon na ang pinakamalalang ginawa niya sa akin sa loob ng pagsasama namin bilang mag-asawa. I was so ready to forgive him kahit hindi naman siya humingi ng tawad kahit kailan dahil pakiramdam ko’y may mali rin ako.
Not until he went home one day at sinalubong ako ng malutong na sampal.
“You shameless woman! Bakit ba hindi ka na lang nawala? Alam mo bang ikaw ang malaking malas sa buhay ko ha?!” Galit na galit na sigaw niya.
Kitang kita ko ang nagpupuyos na galit sa mga mata niya habang nakatingin sa akin. Na para bang handa niya akong patayin nang mga oras na iyon.
Hawak-hawak ang pisngi ko, sunod-sunod na bumuhos ang mga luha ko habang naguguluhan sa nangyayari.
“F-Flyn, anong sinasabi mo…?” Nanginginig na tanong ko.
“Hinayaan mo na lang sana na gamitin ka ng mga ganid na matandang iyon nang gabing iyon! Isang gabi lang naman, Aeris! Ano pa ba ang mawawala sayo? Wala na, hindi ba? Pero sa akin, meron! Malaki! Marami!” Puno ng poot na sigaw niya. Umeecho ang buong boses niya sa bahay.
Biglang humapdi ang tiyan ko at umangat ang init ng hapdi na iyon sa puso ko nang mapagtanto ko ang sinasabi niya. All this time, pinapaniwala ko ang sarili ko na hindi magagawa ni Flyn na ipambayad ako sa mga utang niyang hindi ko alam kung paano siya nagkaroon.
Ngunit nandito na mismo sa harapan ko ang sagot.
He did use me as a payment to his debts. His own wife. Na kung hindi lang ako niligtas ni Uncle Lucien nang gabing iyon ay tuluyan nang magbabago ang takbo ng buhay ko.
Kinuha ko ang boses ko upang mabuo muli ito at sinubukang tumayo. “F-Flyn, hindi ko alam… Hindi kita maintindihan. Bakit…?”
“Iyon na lang sana ang paraan para makabawi ka sa pagpatay mo sa anak natin, bakit hindi mo pa rin nagawa? Wala ka na ba talagang ibang kayang gawin at dalhin sa bahay na to kundi puro problema ha?! Wala kang kwenta! Sana hindi na lang kita pinakasalan!”
Katatayo ko pa lamang ngunit muli na naman akong bumagsak nang hablutin niya ako magkabilang braso at inundayan ng sapak. Halos mahilo na ako at wala nang maintindihan sa nangyayari. Panay lang ang iyak ko at salag sa bawat sampal na ginagawa niya sa akin.
Nang matapos siya ay binigyan niya pa ako ng isang sipa sa tiyan kaya tuluyan na akong napaubo at lumabas doon ang mga dugo.
“Alice! Linisin mo to!” Sigaw niya saka ako tinuro na parang isang bagay lang na nakakalat sa sahig.
“Sir, ano pong gagawin—Ma’am Aeris!”
“Basta alisin mo yan dyan dahil may dadating akong bisita! Gamutin mo kung kinakailangan! Basta wag mong dadalhin sa ospital ang walang kwentang babaeng yan!” Hiyaw niya at pagkatapos ay tuluyan na siyang nawala sa paningin ko.
Ni hindi na ako makapagsalita dahil sa labis na sakit ng buong katawan ko lalo na ang tiyan ko. Kung hindi ako tinulungan ni Alice na makatayo ay hindi ako makakarating sa silid namin sa taas. Iyak lang ako nang iyak habang ginagamot niya ang mga sugat ko.
Nang marinig ko ang pagbukas at pagsara ng pintuan ay saka ko lang pinakawalan ang hagulgol ko na kanina ko pa pinipigilan. Tinutop ko ang bibig ko upang hindi magkaroon ng ingay ang iyak ko. Nasa ganong posisyon ako nang biglang pumasok si Flyn habang may kausap sa cellphone.
“She’s asleep… Yeah, what is it?”
Naririnig ko ang pabalik-balik na mga yabag niya sa paanan ng kama kaya hindi ako gumalaw at nagpanggap na tulog na lamang habang dinig na dinig ko ang mga sinasabi niya.
“You need to cover me, Elias. I’m not going to screw up this time. Isusuko ko siya sa inyo sa makalawa basta ipangako mo sa akin na hindi masasangkot ang pangalan ko—” Flyn scoffed and muttered some curses. “I don’t know. We need to convince everyone na patay na siya o nagpakamatay. After I give Aeris to you, siguraduhin mong wala na akong kailangan pang alalahanin.”
Napasinghap ako. I could feel my heart beating faster matapos nitong huminto sa pagtibok saglit. Ramdam ko ang pag gapang ng takot at kaba mula sa mga paa ko patungo sa ulo ko at sa isang iglap ay namanhid ako.
He’s going to give me to whom? Elias? Who’s that? At bakit?
Sinubukan kong buksan ang mga mata ko at sulyapan siya ngunit nasa bathroom na siya.
“Alright. Tomorrow evening. See you.”
Iyon na ang huling narinig ko bago niya tuluyang isara ang pinto ng bathroom. Marahas akong bumuntong-hininga at dahan-dahang umupo sa kama habang hinahabol ang hininga ko. Maraming tumatakbo sa isip ko ngunit isa lang ang naintindihan ko.
My husband will surrender me to a certain Elias at palalabasing nagpakamatay ako to clean his name.
No.
Mabilis kong kinuha ang phone ko upang tawagan si Lily para humingi ng tulong ngunit hindi siya sumasagot kaya lalong nadagdagan ang kabang nararamdaman ko. Nag scroll pa ako sa contacts ko habang nanginginig ang mga kamay ko, trying to find someone na puwedeng tumulong sa akin at doon ko napagtanto ang isang bagay.
I have no one else besides Flyn and my best friend Lily. Walang ibang tutulong sa akin kundi sarili ko lang.
Nakatulala ako sa phone ko nang marinig ko ang pagbukas ng bathroom kaya mabilis akong nahiga muli at nagpanggap na tulog. Bumangon lang ako nang masiguro kong lumabas na si Flyn.
Kinagat ko ang ibabang labi ko habang nakatingin sa numerong nasa inbox ko. Iniisip kung tatawagan ko ba ito o huwag na lang.
Pero sa sobrang hiya ay nagdesisyon akong huwag na lamang at tahimik na umalis sa bahay. Mabuti na lang ay abala siya sa pag asikaso ng mga bisita niya kaya hindi niya akong napansing dumaan sa back door. Hindi ko alam kung saan ako pupunta. Sigurado akong abala si Lily sa wine shop niya kaya hindi siya sumasagot sa tawag ko.
Malayo na ang nalakad ko nang mapansin kong nasa bridge na ako sa gitna ng city. Natigilan ako sa gitna at tinanaw ang ilalim ng tulay kung nasaan ako. May kung anong bumubulong sa akin na tumalon na lamang doon upang matapos na ang paghihirap ko.
At nang magdesisyon akong gawin na iyon, handa na akong umakyat sa railings, biglang may humatak sa braso ko at isinakay ako sa van habang nakatakip ang isang panyo sa ilong ko.
Nang magising ako, sumalubong sa akin ang isang silid na hindi pamilyar at ang isang balitang nagbigay sa akin ng labis na kilabot na naghatid ng isang hindi ko kilalang lalaki.
“Who are you? Nasaan ako? Pakawalan mo ko please. Kailangan kong umuwi—”
“Your husband was murdered two days ago, at ikaw ang main suspect, Aeris.”
Everyone is so excited to see the twin. Ramdam ko ang pagsabog ng puso ko sa sobrang kagalakan sa kadahilanang maraming nagmamahal sa mga anak ko. Hindi ko inaasahan ang mga pangyayari nang mga nakaraang buwan habang ipinagbubuntis ko sila. Bumyahe pa ang ilan sa pamilya ko patungo rito sa Australia just to see us in person. Hindi raw sila makukuntento sa video chat lang.Lucien and I decided to postpone our wedding until I gave birth. Alam kong maayos din ang takbo ng kompanyang pansamantalang iniwanan ko dahil nasa mga kamay ito ni Uncle kahit pa abala rin ito sa family businesses niya. Sina Annie ay kamakailan lang ay kinasal na rin maging si Heather.Abala ako sa pagtitig ko sa mga anak kong mahimbing ang tulog sa tabi ko nang bumukas ang pintuan kaya umangat ang tingin ko roon. Umalis na ang lahat maging si Lucien upang bumili ng makakain namin kasama si Armani.Napangiti ako nang makita ko siya. Maluha-luha itong lumapit sa 'min kasama sina Yvo, Benjamin, at Rei."Oh... ang mga
Humiwalay ito sa 'kin at naglakad patungo sa walk in closet namin. Sinundan ko lang siya ng tingin hanggang sa makabalik siya sa harapan ko dala ang isang brown envelope. Ngumisi ito saka kinagat ang ibabang labi niya habang inaabot sa 'kin ang envelope na iyon."What's this?""Just open it." He commanded me.Ni walang pumasok sa utak ko kung ano ang bagay na 'yon kaya kaswal na kaswal kong binuksan at kinuha ang laman no'n.Tahimik lang kaming dalawa. Pinasadahan ko ng tingin ang mga nakasulat sa mga papel na hawak ko. Nagsimulang manginig ang buong katawan ko kasabay ng unti-unting pag-init ng sulok ng mga mata ko. Natutop ko saglit ang bibig ko habang masuyong binabasa ang mga nakasaad doon. Checking if it's real or not, but no, it is fucking real."O-oh, God, Lucien . . ." I almost whispered to myself and immediately looked up to him. Malawak na ang ngiti nito sa 'kin habang nangingislap pa ang mga mata."W-what is this? Is this real?" Gulong-gulo kong sambit sa kaniya.Hindi siya
"Yes, please. Aayusin ko pag dating ko. Maraming salamat. I owe you big one." Dinig kong sinabi ni Lucien sa kanyang cellphone.Nakaharap siya sa dagat at ang malapad niyang likod ay kitang-kita ko mula sa kinatatayuan ko. Dahan-dahan akong naglakad nang nakapaa."Oo nga, uuwi nga kami ngayon. We just needed some time. I'm sorry for not telling you." Sabi pa niya at napatingin sa akin.Tumitig siya sa akin habang nakikinig sa kabilang linya. Nakapameywang siya at nag-angat ng ngiti."Oo, pakisabi na rin kay lola," aniya tsaka binaba na ang cellphone.Naglahad siya ng braso sa akin. Nagpatuloy ako sa paglalakad at sinalubong niya ako ng mahigpit na yakap at
Nanatili lang ang tingin ko sa kaniya. Hindi ako nagsalita dahil alam kong may sasabihin pa siya. Sa halip ay tumalikod ako sa kaniya at niyakap ang mga braso niya palibot sa aking baywang. I leaned my head on his chest and shut my eyes, feeling his heartbeat, and hearing his raspy voice."When I left, walang araw na hindi ko tinitingnan lahat ng message mo. I wanted to see you so bad. I wanted to hear your voice all over again. I wanted to see and feel your support live. I wanted you so bad that I was even more hurt when I finally found out about our family history."Mas ginusto kong pumikit nang marinig ko iyon. Imagining his pain when he found out about it, how his Mom got hurt because of my Mom, how his Mom suffered for more than a decade because of my family, and how his Mom endured it all alone without telling anything to Dad.
"What is it this time, Lucien? What happened? Where have you been? Kanina pa kita tinatawagan-""Inuwi ni Uno si lola."Literal na natigilan ako dahil sa sinabi niya. Mabilis ko siyang tiningnan nang maramdaman ko ang kakaibang kaba sa puso ko."W-what? Why? What's happening, Lucien?""She wanted to surprise you. Noong nakaraang araw pa siya umuwi sa bahay kaya madalas akong wala. Kanina nang susunduin na namin siya para pumunta rito, she said she can't do it dahil biglang sumama ang pakiramdam niya-""Oh my god! Is she okay? Why didn't you tell me right away?" I cut him off.Nakita ko ang gulat sa
"Happy birthday, Aeris! They are getting bigger na!" Excited na bati sa 'kin ni Claire nang makarating siya kasama si Elias.Natawa lang ako saka tiningnan din ang tiyan niya."Kailan ang labas nito?" Tanong ko at nagpasalamat sa pagbati niya sa 'kin."By next week pwede na." Elias answered and handed me a paper bag na agad ko namang tinanggap. "Happy birthday.""Thank you. Nag abala pa kayo. Get in, nasa loob na ang iba." Paanyaya ko sa kanila at sinamahan na silang pumasok.Nang maihatid ko sila sa main door ng mansion ay bumalik ako sa labas kung nasaan ang malawak na hardin ng mansion ng mga Reed. Tumingala ako sa langit at napapikit nang sandaling umih







