Masuk
"Ahhh.. Fuck! That's good. Mmm…" ungol ni Ednel habang nakahawak siya sa buhok ng kanyang secretary na nakaluhod sa harapan niya sa ilalim ng kanyang malaking desk while he is sitting in his swivel chair.
Binibigyan siya ng matinding BJ nito. Her slut secretary na si Ramona ay walang hinangad kundi laruin sa dahas na init ang amo. She is aggressively swallowing him whole. Hanggang sa ‘di na napigilan ni Ednel at nasabunutan na niya ang babae sa sarap.
"Shit! Bilisan mo, Ramona! Bilisan mo! Malapit na ako! Aahh! ‘Tang ina!"
Biglang nabuksan ang pinto ng kanyang office at bumungad si Dick Wilson. Ang kanyang pinsang hilaw din gaya niya dahil sa mestiso rin ito.
Nagtaka ito, akala niya ay may seizure ang pinsan kaya napatakbo siya rito. Ngunit nang paglapit niya ay napahawak siya sa kanyang sintindo nang makita ang secretary nito na nagtatago sa ilalim ng mesa habang binibigyan ng panandaliang aliw ang mahal niyang pinsan.
"Oh, shit! Sorry, dude!" ani Dick Wilson at napatalikod siya.
Naudlot ang papunta sa sukdulan ni Ednel that gives him a curse of blue balls. Agarang tumayo si Ramona at inabutan naman siya ni Ednel ng tissue para punasan ang nagkalat na lipstick sa bibig nito.
Ngunit nang naglakad na ito papalayo pagkatapos tumayo at napahawak na sa pinto ay muling binanggit ni Ednel nang mahina ang kanyang pangalan.
"Miss Ramona."
Napatalikod sabay ngisi naman ni Ramona. "Why?"
"You're fired!" Mahina pa ring ani ni Ednel na para walang kawalan ang pagsesante niya sa babae habang pinipigilan naman ni Dick ang kanyang tawa.
"What? Are you kidding me? After all na halos mabulunan ako pagsubo ko sa pagkalalaki mo to give you what you want, then you'll just fire me suddenly? How dare you, pervert!" sigaw ng dalaga. Nang susugurin na niya si Ednel ay hinarangan naman siya ng pinsan nito.
Pinindot ni Ednel ang comm at nagsalita. "Guard, take this lady out of my office! Ayoko na makita ang pagmumukha niya!"
Makalipas ang ilang minuto ay pinalayas na ng mga guard si Ramona at sumandal naman si Ednel sa kanyang swivel chair na parang walang nangyari. He is now rich but kind of a filthy arrogant pagdating sa mga babae. Alam niyang habol lang sa kanya ni Ramona ay ang pera at libido niya na he continued playing fire with her as a response on her lousy crave. At ngayong tila nagsawa na siya kaya pinatalsik na niya ito sa kumpanya niya.
He owned the most elite furniture business na ipinangalan niya sa apelyido ng kanyang mga tunay na magulang. Ito'y HW Furniture Group Co. na kilalang-kilala sa buong Pilipinas na mausbong at pinag-aagawan ng mga investors, not only inside the country but even outside or international kung baga. H stands for Hernandez and W for Wilson.
He is now well known for being one of the youngest Filipino billionaires in the Philippines ngunit sa pangalang Ednel lang kilala at hanggang katawan, bibig at ilong ang pinapakita niya sa magazine. He still keeps himself confidential. Dahil sa gusto pa rin niya takasan ang kanyang nakaraan.
Umupo naman si Dick sa harap niya sabay natatawa sa pinsan.
"So anong balita? Kung ‘di ka lang sumugod, sana napalaya ko na mga minions ko sa bibig ng babaeng ‘yon," pabiro na aniya.
Tumawa si Dick. "Hindi ka pa rin nagbabago, Ednel. Pero, dude, you are now thirty-three. Wala ka bang plano magseryoso ng babae? Ang dami nagkakandarapa sa ‘yo tapos..."
Ednel lazily swirled the amber liquid in his glass, watching the way it caught the light from his office lamp. "Why would I?" sagot niya habang nakayuko. "Lahat ng mga babae, kama lang ang habol sa akin. Mawala naman doon ay pera. Madiligan lang ‘yan at masampal ng dolyares, Iiwan at iiwan ka na lang nila kaya what's the point?"
Dick leaned back in his chair, eyes narrowing slightly. "Pero Ed, hindi mo ba naiisip, baka may isa sa kanila na worth it? Hindi lang sa pera."
"Hah. Worth it? Dude, gusto ko lang ang simplicity sa babae. Kung hindi mo pinaghaharian ang sarili mo, paano ka maghahari sa business?" Ednel said, the corner of his lips twitching in a smirk. "Besides, wala pa rin akong time for games na hindi ko kontrolado."
"Wala ka ba talagang plano magkapamilya?" seryosong tanong ni Dick na ikinatahimik ng binata.
Ednel tilted his head, staring at the ceiling. "Wala pa, dude. Wala pa sa isip ko ‘yan. Pero, we should drink to forget, di ba? Let's toast." Sabay nilagyan ni Ednel ang kanyang maliit na kopita ng Hennessy at pina-slide ang isa pa nito sa pinsan.
Dick raised an eyebrow but shook his head. "I am not here for that. May matindi tayong haharapin, Ed."
"Ah, ano ‘yon? Baka magawan ng paraan," sagot ni Ednel, unmindful of the slight tension creeping into the room.
"Uncle Marvin just called," began Dick, his voice lowering, "and he said, his friend who is working in Ikea company has a son. Tapos gusto niyang ipasok sa company natin para may kapit daw tayo sa Ikea! It's a desperate move. Pagkakatiwalaan ba ‘yon?"
Ednel narrowed his eyes, taking a sip from his glass. "So? You seem worried. This is business, Dick. Always about control. Paano mo siya kilala? Is he competent or just nepotism?"
Dick’s hands fidgeted on the desk. "And so? Papalitan nila ako at aalisin sa puwesto ko, dude," he said, voice heavy with unease.
Ednel leaned back, considering his cousin's words. "Ipapalit nila ay sino?"
"’Yon nga," muttered Dick, "’yong anak ng may kapit sa Ikea company!" He paused, as if weighing the impact. "I didn’t expect this… it’s sudden. I need your advice, Ednel."
Ednel let out a slow exhale, swirling the glass. "You mean, should I intervene?" His tone was cold, calculating, but there was a subtle lilt of amusement in it.
"Intervene? How? Not yet," Dick said, leaning forward, eyes locking with Ednel’s. "But your influence… maybe your opinion could sway Uncle Marvin."
Ednel’s smirk grew wider. "Influence? Yeah, that’s why you come to me. Don’t worry, Dick. Business is a chess game, not a battle of emotions. This kid, if he’s competent, fine. Kung hindi, well… hindi siya makakalusot."
Dick nodded slowly, taking in the cold pragmatism of his cousin. "True. But still… it’s hard, you know? Feeling replaced like that. I’ve worked for years…"
"Years mean nothing if your moves are predictable," Ednel interrupted, raising an eyebrow. "Always anticipate, always calculate. That’s how you survive the corporate jungle. That’s why I’m sitting here, drinking my Hennessy, while you worry about being replaced."
Dick chuckled, shaking his head. "You’re ruthless, Ednel. I mean it. You really are."
"Ruthless?" Ednel leaned forward, resting his elbows on the desk. "Call it realism. Call it survival. Besides," he said, voice dropping just enough for Dick to feel the weight, "I like watching people scramble when they think they have control… but they don’t. That’s life. That’s business."
The office fell silent for a moment, the only sound the low hum of the air conditioner. Ednel’s green eyes gleamed, reflecting the city lights from the window.
Then, just as Dick opened his mouth to respond, a sharp knock on the door echoed through the office. Both men turned simultaneously…
Saglit siyang huminto at umayos ng upo.Parang may malamig na kamay na dahan-dahang humahaplos sa batok niya habang inaalala iyon.Ramdam niya kung paanong bumibigat ang hangin sa pagitan nila ni Ednel, parang ang bawat alaala ay may sariling bigat na pumapatong sa dibdib niya.“Noong una, hindi ako naniwala,” patuloy niya.Bahagyang nanginginig ang tinig niya.“Hanggang ipinakita niya sa akin ang sinasabing ‘tatlong ulo’ ng mga kaibigan ni Kuya Neil.”Bahagya siyang napalunok.Nagtagpo ang mga daliri niya sa dibdib niya na para bang may biglang kirot na umakyat mula sa puso hanggang lalamunan.“Hindi naman literal,” dagdag niya, pilit kinakalma ang sarili.“Pero doon sa bodega nila, inihilera niya iyong tatlong lumang manika na tinanggalan niya ng katawan, puro ulo na lang. Nilagyan niya ng damit ng mga kaibigan ni Kuya Neil. Nakangiti.”Napasinghap siya nang mahina.“‘Yong ngiti na parang alam nila kung anong puwedeng mangyari sa akin kapag nagsalita ako.”Napatungo siya, hinihigpit
Una niyang pinuntahan ni Edwin ang gusali ng kumpanya ni Ednel Wilson, dala ang magkahalong kaba at determinasyon sa dibdib niya na parang naglalaban ang dalawang tibok ng puso. Bawat hakbang niya papasok ng lobby ay mabigat, halos parang hinihila siya ng sahig pababa, pero pilit pa rin niyang itinatag ang sarili. Hindi niya kayang magpakita ng kahinaan. Hindi ngayon. Hindi sa araw na ito.Pagpasok niya, agad siyang nagtungo sa reception desk, hawak ang bag strap niya nang mahigpit. “Miss, puwede ko po bang malaman kung nasa opisina si Elise?” tanong niya, pilit kinokontrol ang kaba sa kanyang tinig kahit nanginginig na ang loob niya.Ngunit tumigil siya sa pagkakamang nang marinig ang sagot. “Ah, sir, wala po siya ngayon. Kasama po niya si Sir Ednel sa isang business trip.”“Business trip?” Naupos ang hininga niya at bahagya siyang napasandal sa desk. Biglang parang bumigay ang mga tuhod niya. Hindi niya maintindihan. Paano nangyari iyon? Kailan? Bakit hindi niya alam? Para bang big
Kinakabahan na si Edwin. Halos isang buong araw na rin mula nang mawala si Elise, at bawat oras ay parang nagiging habambuhay sa kanya. Kahit anong pilit niyang kalmahin ang sarili ay hindi niya maiwasang mangamba. Ang mga tawag sa telepono ay hindi sapat. Gusto niyang makita, maramdaman, at siguraduhing ligtas siya. Hindi niya na kayang maghintay, kaya kusa niyang sinuot ang kanyang paboritong suit at sumakay sa kotse. Pinaharurot niya ito, bawat segundo ay tila nagiging mabigat habang papalapit siya sa squatter’s area kung saan naninirahan ang pamilya ni Elise.Tumunog ang kanyang kamao sa pinto. “Tao po,” mahinang sabi niya.Hindi nagtagal, lumapit ang maliit na anino ng bata na si Julius, anak ni Elise. “Tito Edwin, kumusta po? Tuloy po kayo.” Agad niya itong pinagbuksan ng pinto, sabay nagmano at pinatuloy sa loob.Napangiti siya sa simpleng galaw ng bata. Napakabait, napakasipag na tila’y isang batang kahanga-hanga kahit sa murang edad. Ngunit hindi niya maiwasang mairita ng ka
Ayoko na siyang makausap, inis na sambit ni Ednel sa sarili habang pinipilit pigilan ang pintig ng dibdib na parang gusto na lang sumabog sa galit at sama ng loob. Hindi niya akalain na ganito kasama ang pakiramdam na dulot ng ginawa ni Jessa. Unforgivable.“Paano na lang engagement ninyo?” tanong ng pinsan niya na mukhang hindi pa rin makapaniwala sa reaksyon niya.Napahawak si Ednel sa ulo, halatang nag-iisip. “Dude, are you stupid? Gano’n ko na lang ba ibababa ang sarili ko? Nabastos ako sa mga kakilala ko dahil sa ginawa niyang pakikipaglampungan sa ibang lalaki tapos gusto mo ituloy ko pa ang wedding namin ni Jessa?” Halos sumabog ang boses niya sa inis.“Dude… tumatanda ka nang walang pamilya. You are in your thirties. Dapat may mapasahan ka na rin ng mana mo,” sagot ng pinsan na halatang pilit nagmamalasakit pero nai-irita rin.Ngumisi si Ednel na may halong pang-aasar. “‘Wag kang mag-alala. May anak na ako sa pagkabinata kung iyon lang ang problema mo. Sige na, busy pa ako.” K
Maingat na binuhat ni Ednel si Elise matapos itong himatayin. Ramdam niya ang bigat ng takot sa dibdib niya habang nakasubsob ang ulo ng dalaga sa balikat niya na parang takot siyang iwan ulit ito ng kahit isang segundo. Mula sa parking lot hanggang sa elevator, hindi niya binitiwan si Elise, tila ba kapag basta niya itong pinabayaan ay babalik ang mga aninong pilit na gumigising sa trauma nito.Pagkapasok nila sa loob ng condo, diretso siyang lumapit sa kama at marahang inihiga ang dalaga. Kumalat ang buhok ni Elise sa mga unan, bumagay sa maputi nitong mukha na parang sinuklay ng hangin. Ilang saglit pa ay napatingin si Ednel at halos mapatigil ang paghinga niya. Para itong prinsesa sa isang lumang fairy tale ang mala-rosas na pisngi, ang maputing balat, at ang mahimbing na pagtulog na tila may sariling ningning.“Sleeping Beauty,” mahina niyang bulong. “O baka Snow White.”Pero hindi ito pantasya. Hindi ito kathang-isip. Si Elise ito. Ang Elise na nakababata babaeng kapatid sa pili
Hindi na niya kaya...Hindi na niya talaga kaya ang panghuhusga ng mga ito sa kanya. Ang bawat salitang ibinabato sa kanya ay parang matutulis na bato na sabay-sabay dumadagundong sa dibdib niya. Masakit. Nakakapagod. Nakakapanghina.Lalo na’t alam na niya ang balita tungkol kay Jessa.Alam niya na ngayon kung bakit hindi natuloy ang pagpapakasal ni Ednel. Alam na ng halos buong kumpanya ang tungkol sa viral video at mga larawan na may kahalikang ibang lalaki si Jessa sa mismong engagement party nila ni Ednel.At ngayon, siya ang ginagawang masama.Hindi niya rin akalain na ganoon pala sila ka-interesado sa kanya. Na may mga matang nagmamatyag sa bawat galaw at kilos niya. Na may mga matang nagmamasid sa bawat hakbang niya. Lalo na ang pinsan ni Ednel na si Dick.Wala naman siyang ibang hangarin kundi buhayin ang anak at ang ina niya. Iyon lang. Iyon lang ang dahilan kung bakit siya nananatili sa kumpanyang iyon. Iyon lang ang dahilan kung bakit kinakaya niyang lunukin ang







