Chapter 4

Isang malakas na sampal ang bumaliktad sa mukha ni Elara, nanginginig ang kaniyang pisngi sa matinding hapdi habang sumasabog ang lasa ng dugo sa kaniyang labi hanggang sa tuluyan na siyang bumagsak sa malamig na sahig.

"Sumunod ka sa rules dito, huwag kang umarteng parang sikat ka pa rin ngayon!" sigaw ng babaeng guwardiya bago padabog na isinarado ang bakal na p***o ng selda.

Marahan niyang pinunasan ang dugo sa labi at bahagyang ngumiti. Tatlong taon na siyang nasa kulungan habang si Lazaro Gadiola ay malayang nagpapakasasa sa pera, kapangyarihan, at sa kaniyang mga kasinungalingan.

‘Ibinigay ko sa 'yo ang lahat, Lazaro. Ang boses ko. Ang buhay ko. Ang pagmamahal ko. Pero ginawa mo akong tuntungan para lang makarating sa tuktok! Pinalabas mo akong kriminal, inagaw mo ang dangal ko, at hinayaan mo akong manganak sa loob ng lugar na 'to. Isumpa man ako ng mundo, sisiguraduhin kong babayaran mo ang bawat patak ng luha at dugo na nawala sa akin.’

"Elara Monteverde!" biglang sigaw ng isa pang guwardiya mula sa hallway ngunit sa pagkakataong ito, may hawak na itong mga papeles.  “May release order ka na mula sa RTC."

Napatigil si Elara. "Release order? Paanong...”

Sa visitor lounge ng bilangguan, isang lalaking nakasuot ng simpleng jacket at maong ang nakatayo sa gilid. 

"Kyzer?" bigkas ni Elara sa pangalan ng lalaking iyon, ang kaniyang childhood best friend sa probinsya bago siya lumipat sa Maynila. 

"Elara... sa wakas," panimula ni Kyzer. "Iyan na ba si Zyron?"

Tumango si Elara bilang tugon. Pagkatapos, kaagad niyang binuhat ang dalawang apat na taong si Zyron at mabilis na sumakay sa kaniyang sasakyan Pagkalipas ng walong oras na biyahe, nakarating sila sa isang safe house sa probinsya ng Bicol, na pagmamay-ari ng pinsan ni Kyzer.

"Dito muna kayo ni Zyron," sabi ni Kyzer habang ibinababa ang mga gamit. "Huwag kayong mag-alala, ligtas kayo rito. Sa pinsan ko nga pala 'yong bahay na ito. Kung may kailangan kayo, sabihin niyo lang sa akin.”

Sa kabilang banda, sa loob ng penthouse ng mga Gadiola sa Makati City, nakahiga si Lazaro sa isang malambot na sofa habang nakapat*ng sa kaniya si Vanessa, habang nakasuot ng manipis na kulay pulang silk dress na nakabababa na ang dalawang str*p sa balikat. Dahan-dahan siyang humahalik mula sa panga ni Lazaro pababa sa leeg nito habang nakatingin sa mukha.

"L-Lazaro..." bigkas ni Vanessa sa pangalan ni Lazaro habang ipinapasok ang mahaba at matigas nitong pagkalalaki sa kaniyang loob.

"Oh… sh*t, Vanessa! Don't stop,” tugon ni Lazaro habang hinih*mas ang malalambot na dibdib ni Vanessa.

"F*ck, Lazaro… I'm c*mm*ng!" sigaw ni Vanessa, habang namumula ang mukha at naghahabol ng hininga. Hinawakan ni Lazaro ang batok ni Vanessa at kaagad na hinalikan habang patuloy pa rin sa paggalaw ang katawan.

Sa gitna ng kanilang ginagawa, biglang bumukas ang p***o at mabilis na pumasok ang kaniyang chief of security na si Berto.

"Mr. Gadiola! May emergency po tayo…”

Napatigil si Berto. Napako ang kaniyang tingin sa sofa kung saan nakapatong si Vanessa kay Lazaro, walang suot na pang-itaas at parehong naghahabol ng hininga.

"Sh*t!" sigaw ni Vanessa. "Hindi ka ba marunong kumatok? Lalabas na eh!"

Mabilis niyang hinatak ang throw blanket sa gilid para itakip sa kaniyang dibdib at halos maiyak sa hiya habang sumisiksik sa sulok ng sofa.

Si Lazaro naman ay napaupo nang mabilis, halos mapilipit ang leeg sa gulat habang tinititigan si Berto nang may halong galit at panlulumo. 

Si Berto, na pawisan at hawak ang kaniyang radio transmitter, ay tila nanigas at napako sa kaniyang kinatatayuan. Mabilis siyang tumalikod at tumitig sa semento habang nanginginig ang mga kamay.

"N-Naku po… s-sorry po Mr. Gadiola! Akala ko po tulog na kayo kaya ginamit ko na 'yong master key," wika ni Berto.

Dahan-dahang tumayo si Lazaro, walang suot na damit at hindi man lang nag-abalang magtakip habang naglalakad palapit kay Berto. 

"Ang ganda ba ng view, Berto?" tanong ni Lazaro sa malamig at mababang boses habang nasa likod mismo ng tainga ng security guard.

“H-Hindi po... nakapikit po ako, swear to God,” tugon ni Berto habang nakapikit ang mga mata.

"T*ng*n* mo, Berto. Ilang beses ko bang sinabi sa 'yo na tumawag ka muna sa intercom bago ka pumasok?" tanong ni Lazaro habang mabilis na hinahatak ang bathrobe sa ibabaw ng mesa, bago ito ibalot sa kaniyang ibaba.

"Sorry po, Boss! Kasi po..." Napalunok si Berto, dahan-dahang humarap habang nakatitig sa sahig. "Hindi na po nakapaghintay 'yong balita mula sa CIW. Mr. Gadiola, nakalabas na si Elara."

Napatigil si Lazaro sa pagtatali ng belt ng kaniyang bathrobe. Nawala ang sakit ng kaniyang ulo at ang init ng kaniyang katawan. "Ano? Paanong nakalabas?”

"May nag-file ng surety bond sa RTC. Naka-cleared na ang release order bago pa man makarating sa akin ang balita mula sa CIW,” sagot niya.

Tumahimik ang buong penthouse. Inabot ni Lazaro ang baso ng whiskey sa bar counter at buong lakas na inihagis ito sa glass wall.

"Hanapin niyo ang sasakyan! I-check mo ang mga CCTV sa SLEX!" utos ni Lazaro, nanlalamig ang mga mata sa matinding galit. "Hindi puwede. Hindi ako papaya na makalabas siya nang ganoon kadali.”

Sa kabilang banda, nakatulog na si Zyron sa kama matapos ang mahabang biyahe. Nakaupo si Elara sa gilid ng kama habang pinagmamasdan ang kaniyang anak. 

Lalabas sana si Elara para bumili ng midnight snacks nang makitang, nakaupo si Kyzer sa dining table at nakatutok sa kaniyang laptop. 

"Hindi ka pa pala natutulog?" mahinang tanong ni Elara habang lumalapit.

Mabilis na napatingin si Kyzer, tila nagulat nang bahagya pero agad ding ngumiti nang napakatamis. “May ginagawa lang.”

Napatingin si Elara sa kaniya, puno ng paghanga at pasasalamat. "Hindi ko alam kung paano ako magpapasalamat sa iyo, Kyzer. Utang ko sa 'yo ang buhay namin ni Zyron."

"Wala 'yon, Elara. Sabi ko naman sa 'yo, gagawin ko ang lahat para sa 'yo… sa inyo," sagot ni Kyzer bago kinuha ang isang chocolate sa mesa at kinain. Pagkatapos, pinatay niya na ang laptop at nilinis ang mesa.

"Teka, tulungan na kita," alok ni Elara bago lumapit sa mesa.

"Ah… huwag na. Ako na. Kaya ko na ito," mabilis na tugon ni Kyzer, pero huli na ang lahat.

Pagkakuha ni Elara sa bag na nasa tabi ng laptop, hindi pala naisara ni Kyzer ang zipper nito, may ilang mga gamit ang nahulog sa sahig, ang kaniyang charger, wallet, at isang maliit na kulay blue na box. Napatitig si Elara sa bagay na ito. 

‘Durex Extra Safe condom’

Dahan-dahang inangat ni Elara ang kaniyang tingin mula sa maliit na box papunta kay Kyzer, ang kaniyang childhood friend na nakasuot ng salamin na mukhang napakabait at inosente. Bahagyang namula ang tainga ni Kyzer. Pero sa halip na mataranta, dahan-dahan lang niyang itinulak ang kaniyang salamin pataas at bahagyang ngumiti.

"Iyan ba? Standard emergency preparation kit, Elara. Kailangan ko iyan para maging handa ako sa lahat ng uri ng giyera,” sagot niya.