Chapter 7

“…”

Lalong bumigat ang pakiramdam ni Jane.

Hindi niya maipaliwanag kung bakit, ngunit may mabigat na kutob na unti-unting sumisikip sa kaniyang dibdib. Para bang may mas malaking problemang naghihintay sa kaniya sa conference room.

Nasa ikatlong palapag ang conference room.

Habang tahimik silang umaakyat sa hagdan, biglang bumagal ang mga hakbang ni Director Victor. Bahagya itong lumingon sa kaniya at ibinaba ang boses.

“Jane,” malamig nitong sabi, “ako ang second-in-command ng law firm na ito. Nasa mga kamay ko ang magiging kinabukasan mo. Kaya mas mabuting alam mo kung ano ang dapat mong sabihin… at kung ano ang hindi.”

Mahigpit na napakuyom si Jane ng kaniyang mga kamao.

Hindi man ito tahasang sinabi ng lalaki, malinaw ang ibig nitong iparating. Isa iyong babala. Huwag na huwag niyang iisiping magsumbong kay Chairman Samuel tungkol sa nangyari kanina.

Sa katunayan, kahit magsumbong pa siya, alam niyang siya rin ang talo sa huli. Maliban na lamang kung isusumbong niya si Director Victor dahil sa sexual harassment sa loob ng opisina. Ngunit, wala siyang kakayahang kalabanin ito.

Hindi niya kayang isugal ang sarili niyang kinabukasan upang hilahin pababa ang lalaking iyon.

Marami pa siyang kailangang isipin. Gusto pa rin niyang manatili sa industriyang ito. Ayaw niyang masira ang pangalan niya dahil lamang sa isang taong walang konsensya.

“Naintindihan mo ba ang sinabi ko?” Napansin ni Director Victor ang pananahimik niya kaya hindi ito napigilang masamaan siya ng tingin.

Bahagyang yumuko si Jane. “Opo.” Maikli at walang emosyon ang naging sagot niya.

Ilang sandali pa ay narating nila ang conference room. Pagkabukas ng p***o, agad na tumambad sa paningin ni Jane ang lalaking nakaupo sa pinakadulong bahagi ng mahabang conference table.

Si Matthew.

Tahimik itong nakaupo sa pinakapunong upuan.

Suot nito ang isang perpektong tahi na three-piece suit na lalo lamang nagbigay-diin sa matangkad at matipunong pangangatawan nito. Malalim ang mga mata at matalas ang mga kilay, dahilan upang lalo itong magmukhang imposibleng lapitan. Nakaupo lamang ito roon, ngunit ang presensya nito ay tila isang hari na sanay tumingin sa mga tao mula sa pinakataas.

Magkakrus ang mga braso nito sa harap ng dibdib habang walang pagmamadaling nakikipag-usap kay Adrian Salazar, ang personal nitong espesyal na assistant na nakaupo sa tabi niya. May nakabukas na laptop sa harapan nito, at kahit ang simpleng paglingon o pagtango lamang nito ay kusang naglalabas ng awtoridad ng isang taong matagal nang nasanay na utusan ang lahat ng nasa paligid.

Sa kabilang panig ng mesa naman ay nakaupo si Chairman Samuel. Tahimik nitong binabalikan ang bawat pahina ng makapal na kontratang nasa harapan.

Sunod na pumasok sina Director Victor at Jane. Isa-isang naupo ang dalawa sa bakanteng upuan.

Hindi man siya direktang tumingin, ramdam na ramdam ni Jane ang malamig na titig na dumapo sa kaniya.

Si Matthew. Parang sinusuri ang bawat kilos niya.

Hindi niya alam kung bakit, ngunit biglang bumilis ang tibok ng kaniyang puso. Samantala, mula sa kabilang dulo ng mesa, tahimik lamang siyang pinagmasdan ni Matthew. Malalim at walang anumang emosyon ang kaniyang mga mata.

Hindi tulad noong gabing nagkita sila sa ospital, nang mahugasan ang lahat ng make-up sa mukha ni Jane at lumitaw ang natural nitong kagandahan, ngayon ay maayos na muli ang pagkakaayos nito.

May banayad itong make-up na lalo lamang nagpalambot sa maselan nitong mukha.

Suot nito ang isang puting Korean-style blouse na may maliit na stand collar. Maayos nitong niyayakap ang manipis nitong baywang at ang hubog ng kaniyang katawan nang hindi nagmumukhang sobra.

Nakatali ang mahaba nitong buhok sa isang mababang ponytail. Ang makinis na dulo nito ay marahang nakalaylay hanggang sa ibabang bahagi ng kaniyang likod.

May ilang hibla ng buhok na malayang nakalaylay sa gilid ng kaniyang mukha, dahilan upang lalo pang lumambot ang kaniyang anyo. Taglay nito ang uri ng kagandahang parang isang rosas na namumukadkad sa mga lansangan ng London.

Hindi nakapagtatakang maraming lalaki ang naghahangad sa kaniya.

Sa pagkakataong iyon, isinara ni Chairman Samuel ang kontratang binabasa nito at agad na tumayo na may magalang na ngiti sa labi.

“Mr. Matthew,” magalang nitong sabi, “isang malaking karangalan para sa Trinidad Law Firm na pagkatiwalaan ninyo ng ilan sa mga legal na usapin ng Rivera Financial Group. Makakaasa kayong hindi namin bibiguin ang inyong tiwala.”

Bahagyang ngumiti si Matthew. “Ang lahat ng ito,” malamig nitong sabi, “ay dahil sa naging kontribusyon ni Director Victor.”

Agad na napatayo si Director Victor nang marinig ang pangalan nito. Bahagya itong yumuko bilang paggalang. “Karangalan ko pong makapaglingkod sa inyo, Mr. Matthew.”

Nanlaki ang mga mata ni Jane. Hindi siya makapaniwala sa kaniyang narinig.

Makikipagtulungan ang Rivera Financial Group sa Trinidad Law Firm?

Imposible.

Kahit isa lamang sa pinakamaliit na proyektong ipasa ng Rivera Group sa ibang law firm ay sapat na upang kumita ito ng sampu-sampung milyong piso sa legal at agency fees. Napakaraming law firm sa Maynila ang mas malaki.

Mas kilala.

Mas prestihiyoso.

Kahit paano niya isipin...

Hindi dapat sa Trinidad bumagsak ang oportunidad na iyon.

Maliban na lamang kung... May ibinigay sa kaniya ang Trinidad Law Firm na kapalit.

“Atty. Jane...” Biglang bumasag sa kaniyang pag-iisip ang malamig na tinig ni Matthew. Bahagya nitong itinaas ang tingin sa kaniya. “Parang may gusto kang sabihin?”

Bahagyang natigilan si Jane bago pilit na ngumiti.

“Wala po.” Mahina niyang sagot. “Magandang balita po para sa law firm ang pakikipag-cooperate ng Rivera Group sa amin.”

Bahagyang kumislap ang mga mata ni Matthew. May kakaibang kahulugan ang titig nito ngunit ang sumunod nitong mga salita ay para kay Chairman Samuel.

“Chairman Samuel,” walang emosyon nitong sambit, “narinig kong ang video na ibinigay sa inyo ni Director Victor ay mula kay Atty. Jane.”

Bahagya itong huminto.

“At mukhang ang taong dapat kong higit na pasalamatan... ay si Atty. Jane.”

Sa iisang pangungusap lamang, direkta nitong inilaglag sina Chairman Samuel at Director Victor.

Halatang natigilan si Chairman Samuel. Napatawa ito nang alanganin bago pilit na pinanatili ang magalang na ngiti. “Si Atty. Jane ay personal na sinanay ni Director Victor. Isa talaga siyang batang abogado na may malaking potensyal.”

Sa sandaling marinig iyon, tila may kung anong pumutok sa isipan ni Jane. Bigla niyang naunawaan ang lahat.

Dahan-dahan siyang napalingon kay Director Victor. Nagtagpo ang kanilang mga mata, ngunit ilang segundo lamang ay mabilis ding umiwas ng tingin ang lalaki.

Bahagya pa itong napaubo, halatang may tinatagong pagkailang.

Napatawa si Jane sa sarili.

Mapait.

Napakapait.

Tulad ng inaasahan...

Pinagtaksilan siya ni Director Victor.

Hindi lamang nito kinuha ang video mula sa kaniya, ibinigay pa nito iyon kay Chairman Samuel. At si Chairman Samuel naman ay ipinasa ang video kay Matthew.

Malamang ay kasama na rin sa naging kasunduan nila ang pagpapatigil sa kaso ng pipi na babae.

Kaya pala paulit-ulit siyang pinipigilan ni Director Victor na makialam pa sa kasong iyon.

Hindi pala dahil gusto siyang protektahan.

Kundi dahil...

Sa loob lamang ng dalawang araw...

Natapos na nilang ipagpalit ang hustisya kapalit ng interes at benepisyo.