Kabanata 1: Peke, Yaman, at Pagkakanulo

Sa pangalawang taon ng kasal, aksidenteng napunit ni Chloe ang marriage certificate habang naglilinis ng drawer.

Nang pumunta siya sa Local Civil Registry Office  para magparehistro ulit, nagtatakang sinabi ng window clerk: "Ma'am, walang marriage registration information ninyo sa system."

"Imposible, dalawang taon na kaming kasal?" sabi ni Chloe habang inaabot ang marriage certificate na punit.

Ang staff ay matiyagang nag-check ng tatlong beses, at sa huli, ipinakita sa kanya ang screen: "Wala talaga kayong registration information, at ang stamp ninyo ay tabingi... Siguradong peke ito."

Tuliro si Chloe nang lumabas siya ng Local Civil Registry Office  nang biglang tumunog ang kanyang cellphone.

"Hello, Miss Valdez. Ako ang abogado ng inyong ama. Maari ba kayong pumunta sa SP Legal Law Firm para pirmahan ang property inheritance agreement?"

Anong uri ng manloloko ito? Akmang ibababa na ni Chloe ang tawag nang biglang sinabi ng kausap: "Miss Valdez, ang pangalan ng inyong ina ay Celestine Cruz. Iniwan niya kayo sa pintuan ng Little Hearts Home Orphanage dalawampung taon na ang nakalipas. Pagkatapos ng imbestigasyon, kayo ang kaisa-isang kadugo ni Alexander Valdez,na isa sa mga pinakamayamang tao sa Cebu."

Natigilan si Chloe at agad na nagpunta sa pinag-appointment-an.

Doon niya narinig ang pinaka-hindi kapani-paniwalang salita sa kanyang buhay mula sa abogado:

Ang kanyang tunay na ama, si Alexander, ay isang tycoon na namatay noong nakaraang buwan lamang. Nagmamay-ari siya ng stocks, real estate, at mga kumpanyang nagkakahalaga ng daan-daang bilyon sa kabuuan, at siya ang kaisa-isang anak niyang kadugo.

Habang umaalingawngaw sa kanyang ulo ang mga impormasyon, biglang nagtanong ang abogado, "Kumusta ang sitwasyon ng inyong kasal at pagkakaroon ng anak?"

Bigla siyang naalala ang mukha ng kanyang asawa, si James.

Sa pag-iisip sa punit-punit na peke marriage certificate sa kanyang bag, hinigpitan niya ang hawak sa bolpen at sinabing, "Bigyan mo ako ng dalawang oras. Aayusin ko lang muna ang isang bagay."

Pagkaalis sa opisina, dumiretso si Chloe sa kumpanya ng kanyang asawa.

Bahagyang nakabukas ang pinto ng opisina ni James Alcantara. Akmang itutulak niya ito nang marinig niya ang isang mature at kaakit-akit na boses ng babae:

"Dahil kasal na tayo sa loob ng limang taon, kailan natin pwedeng gawing public ang relasyon natin?"

Agad na natigilan si Chloe.

Sobrang pamilyar siya sa boses na ito. Ito ang college counselor nila, si Vanessa Gomez.

Anim na taon ang tanda ni Vanessa kay James, ngunit bukod sa tanda niya kay James, ang kanyang hitsura at katawan ay parehong parang sa mga diyosa na hindi pumapangit sa tagal ng panahon.

Sikat si Vanessa sa eskwelahan. Hindi lang siya sikat sa mga lalaki at babae, kilala rin siya bilang ang pinakamahusay na babaeng counselor sa eskwelahan.

Mahigpit na pinigilan ni Chloe ang kanyang hininga. Pagkasunod na segundo, narinig niya ang karaniwang malumanay na boses ng kanyang asawa na may kakaibang mga katangian. 

"Malapit nang mag-IPO ang kumpanya, at marami pa siyang kailangang i-contribute. Bukod pa rito, nag-iwan si Lolo ng testamento na nagbabawal sa iyong pumasok sa bahay. Kung gagawin kong public ngayon, natatakot akong mapahiya ka ng Lola ko, at sasaktan lang ako nito..."

Naramdaman ni Chloe ang pag-ugong sa kanyang tenga. Bigla siyang nagtaas ng kamay at mahigpit na tinakpan ang kanyang bibig upang pigilan ang mga hikbi sa kanyang lalamunan na makagawa ng anumang tunog.

Maingat niyang pinagsama-sama ang punit-punit na peke certificate nang paulit-ulit at iningatan ito sa kanyang bag na parang isang kayamanan.

Nalaman niyang simula pa lang, siya na ang payaso na pinagtatawanan.

Mabilis na lumabas si Chloe ng kumpanya at agad na nag-dial ng telepono. Huminga siya nang malalim at ang kanyang boses ay naging matatag na parang nagbago siya ng pagkatao:

"Attorney Lopez, pwedeng pirmahan na ang property inheritance agreement ngayon."

"Gayundin, kasalukuyan akong walang asawa at walang anak. Ako lang ang magmamana ng lahat ng ari-arian."

Pagkatapos makumpleto ang mga inheritance procedures, nagmaneho si Chloe pauwi. Sa daan, dahil distracted siya, na-rear end siya ng isang sasakyan, na nagresulta sa minor injury sa kanyang noo.

Pagkatapos gamutin ang sugat sa emergency room, tila may naalala si Chloe at pumunta sa gynecology department.

Pagkakuha ng examination report, tuluyan nang namatay ang kanyang puso.

"Ibig mong sabihin... walang mali sa uterus ko, tama?"

"Opo, ayon sa report, nasa mabuting kalusugan kayo, Miss."

"So… Pwede akong magbuntis?"

"Sigurado."

"Hindi 'yan makakaapekto sa married life ninyo?"

Nang magtanong si Chloe, kahit ang babaeng doktor, na mahigit limampung taong gulang, ay medyo nahiya. "Kailangan pa bang sabihin 'yan?"

Pero noong pre-marital checkup, kinuha ni James ang kanyang physical examination report at sinabi sa kanya na may malubhang abnormality sa kanyang uterus. Hindi lang siya pwedeng magbuntis, kundi kahit ang normal na sekswal na buhay ay magdudulot ng irreversible damage sa kanyang katawan.

"Kahit ganoon, papakasalan kita." Naalala niyang wika ni James noon. Hinawakan niya ang kamay nito noong panahong iyon, ang kanyang mga mata ay puno ng determinasyon at kalambingan, "Sa buhay na ito, ikaw lang ang pinili ko."

Para sa pangakong ito, nilabanan nilang dalawa ang galit mula sa mga nakatatanda ng pamilya Alcantara.

Nasaksihan niya ang kanyang biyenang lalaki na nagbasag ng teacup at galit na nagalit, "Magpapakasal ka ba sa babaeng hindi magkakaanak at wawakasan ang linya ng inyong pamilya?"

Narinig din niya ang umiiyak na nanay ni James na nagrereklamo sa mga kamag-anak sa isang family gathering, "Malinaw na naloko ang aking pamilya."

Ngunit sa bawat pagkakataon, ngingiti siya at sasabihin, "Huwag kang makinig sa kanila, nandito ako."

Sa loob ng dalawang taon, ang mga tahasan at hindi-tahasang akusasyon ng kanyang biyenang babae, tulad ng "manok na hindi nangingitlog" at "anong saysay ng pagpapakasal sa isang taong hindi man lang makakapag-anak", ay parang tinik sa kanyang laman, na nagpapahirap sa kanya sa hindi mabilang na gabing walang tulog.

Nang marinig na naaksidente si Chloe, mabilis na pumunta si James sa ospital para sunduin siya.

Nang dumating ang lalaking naka-puting shirt at may taas na mga 1.8 metro, malabo niyang naalala ang anim na taong pagkakakilala nila.

Una silang nagkita sa opisina ng instructor na si Vanessa. Nagdadala siya ng materyales para sa isang kaklase, at si James ay may pinag-uusapan kay Vanessa. Nang itaas niya ang kanyang mga mata, nagtagpo ang kanilang tingin. Magalang siyang tumango ngunit wala nang sinabi pa.

Pagkatapos noon, nagkaroon ng apat na taong matinding panliligaw.

Si James ay kinikilala bilang ang pinakaguwapong lalaki sa eskwelahan. Mayroon siyang magandang hitsura, mahusay na grado, at galing sa mayayamang pamilya.

Bukod pa rito, napaka-agresibo niya sa panliligaw sa mga babae at malumanay sa iba, kaya halos walang babae ang makakapagpigil sa kanya.

Hindi exception si Chloe.

Lumaki siyang ulila at may malamig at withdrawn na personalidad, ngunit kahit ganoon, sumuko pa rin siya sa ilalim ng matinding atake ng lalaki.

Matagal na nakipag-usap si James kay Chloe, at nang makita niyang hindi nag-react si Chloe, inakala niyang natakot ito at agad na niyakap siya. Sa pagkakataong ito, naitulak siya ni Chloe at tumayo.

"Tara na."

Mabilis na sinabi ni Chloe ang dalawang salita at nilampasan ang lalaki.

Ang dibdib na dating mainit at nakapagpapatag, ngayon ay nagpaparamdam lamang sa kanya ng matinding pagduduwal.

Pabalik sa kotse, nag-aalala pa rin si James sa kalagayan ni Chloe.

"Anong nangyari? Palagi kang maingat magmaneho, anong nangyari ngayon?"

Hindi sinagot ni Chloe ang mga salita ng lalaki. Ang kanyang mga mata ay nakatuon sa kanyang palad. Ang malaking diamond ring ay nagniningning nang husto.

Hindi siya pinansin ni Chloe, ngunit hindi ito ininda ni James at natural na hinawakan ang kanyang kamay.

Muli, umiwas si Chloe.

"Bakit ka galit sa akin? Sige, kung ayaw mong magsalita, hindi kita pipilitin. May distinguished guest tayo sa bahay ngayon, at pinakiusapan ko si Auntie na maghanda ng marami sa mga paborito mong pagkain, umaasang gagaan ang pakiramdam mo."

Sobrang malumanay si James, ngunit lalo siyang ganoon, mas gusto ni Chloe na matawa.

"Magsaya ka at huwag nang magalit. Siguradong mas marami akong oras na gugugulin sa iyo pagkatapos kong matapos ito. Naghahanda ang kumpanya para sa isang IPO nitong mga nakaraang araw, at naging sobrang busy ako."

Inakala ni James na napapayag si Chloe, kaya tumawa rin siya.

"Oo, sobrang saya ko. Pakiramdam ko, mayaman at makulay ang life experience ko."

May nakatagong kahulugan ang mga salita ni Chloe, ngunit hindi ito naintindihan ni James.

Ang mansiyon ng pamilya Alcantara ay matatagpuan sa Marigondon Villages, ang pinakamahal na lugar sa Lapu-Lapu City. Ang villa ay may lawak na mahigit 500 metro kuwadrado.

Ngunit lahat ng ito ay nakuha ni Chloe sa pamamagitan ng pag-iwan sa kanyang sariling career pagkatapos ng graduation at pagtulong sa kanya sa pagtatrabaho nang husto sa kumpanya.

Pagdating ni Chloe sa bahay, narinig niya ang tawanan at paglalaro na nagmumula sa itaas.

May boses ng isang maliit na lalaki at isang malambot, matamis na boses ng babae.

Ang maliit na lalaki ay inampon ni Chloe at James pagkatapos nilang magpakasal. Limang taong gulang siya at ang pangalan niya ay Liam.

Itinaas ni Chloe ang kanyang mga mata at, hindi nakakagulat, nakita niya si Vanessa, na hindi niya nakita sa loob ng limang taon.

Si Vanessa ay nakasuot ng asul na knitted skirt at may mahabang kulot na buhok. Bagama't lampas na siya sa tatlumpu, ang kanyang mukha ay kasing-bata pa rin na parang nasa early twenties, at ang bawat galaw niya ay mas kaakit-akit.

"Chloe, tingnan mo kung sino ang nandito?"

Ang boses ni James ay nagmula sa gilid, ang kanyang malalim na boses ay hindi maitago ang kanyang kasiyahan.

Ito ang unang pagkakataon na naramdaman ni Chloe ang ganoong mataas na emosyon mula sa isang lalaki.

Kahit gaano pa siya kabuti o kalumanay sa kanya, hindi siya kailanman magiging excited ng ganito.

Ito ay pag-ibig na nagmumula sa puso, umaapaw sa passion, isang primitive impulse ng isang lalaki.

"Teacher Gomez?" Kumunot ang noo ni Chloe, nagkukunwaring nagulat.

Ngunit ang pagduduwal sa kanyang puso ay umabot na sa rurok.

Ang Vanessa sa harap niya ay marangal at disente, ganap na kaiba sa coquettish na tao na lumabas sa opisina.

"Chloe, matagal na tayong hindi nagkita."

Nagmamadaling hinawakan ni Vanessa ang kamay ni Liam at bumaba mula sa itaas, masiglang bumati kay Chloe.

Muling napatingin si Chloe kay Liam.

Hindi nagtagal pagkatapos pakasalan siya ni James, tinalakay niya kay Chloe na pumunta sa welfare home kung saan tumira si Chloe dati at umampon ng isang maliit na lalaki, at pinangalanan itong Liam.

Inangkin niya na ang pag-ampon sa batang ito ay makakatulong sa kanya na harapin ang mga nakatatanda ng pamilya Alcantara, at hindi pipilitin ng kanyang mga magulang si Chloe na magkaanak.

Naramdaman ni Chloe na isinasaalang-alang siya ni James, kaya pumayag siya.

Ngunit hindi niya inasahan na sobrang nagdusa siya sa loob ng dalawang taon ng pagpapalaki kay Liam.

Ang batang ito ay may masamang ugali. Kapag hindi siya masaya, magtatapon siya ng mga bagay kay Chloe, na parang may matindi siyang galit sa kanya.

May isang pagkakataon pa nga nang hilingin ni Liam kay James na ibalik ang kanyang tunay na ina sa harap ni Chloe.

Nagagalit si Chloe at nagmungkahi na itigil na ang pagpapalaki sa bata, ngunit palaging kinukumbinsi siya ni James.

Sinabi niya na kaawa-awa si Liam dahil wala siyang ina, at hiniling kay Chloe na maging mas tolerant sa kanya. Pinaalalahanan din niya si Chloe na siya ay inabandona rin ng kanyang mga magulang mula pagkabata.

Ngayon, nakikita si Liam na mahigpit na nakahawak sa kamay ni Vanessa, at iniisip ang iba't ibang aksyon ng lalaki sa kanya, biglang naintindihan ni Chloe ang lahat.

Limang taon na silang kasal at limang taong gulang si Liam.

Hindi pumayag ang pamilya Alcantara sa kasal ni Vanessa, kaya... ginamit siya ni James bilang pabalat para lokohin siya na magtrabaho na parang alipin para sa kanila?

Habang kumakain, patuloy na nagse-serve ng pagkain sina James at Liam kay Vanessa. Ang tatlo ay napaka-masigla at nag-i-interact sa isa't isa, na nagpaparamdam kay Chloe, na tahimik na kumakain sa tabi, na parang tagalabas.

"Chloe, kasalukuyang nagsusulat si Teacher Vanessa ng libro tungkol sa parenting. Gusto niyang maghanap ng tahimik na kapaligiran. Medyo busy ang kumpanya nitong mga nakaraang araw, at marami kang ginagawa, kaya naisip ko..."

Nang makitang halos tama na ang oras, ibinaba ni James ang kanyang mangkok at chopsticks at mahinahong nagsalita kay Chloe.

"Gusto kong manatili si Teacher Vanessa sa bahay natin ng ilang sandali. Pwede siyang tumulong sa iyo na disiplinahin si Liam. Mukhang gusto talaga ni Liam si Teacher Vanessa."

Ah.

Pagod na kayong maging lihim na kasal sa loob ng limang taon at ngayon ay gusto niyo nang lantaran na lumipat?

Tila hindi narinig ni Chloe ang sinabi ng lalaki at patuloy na kumain nang dahan-dahan.

Biglang nanlamig ang atmospera.

Medyo nahihiya si James at mahinang pinaalalahanan siya, "Chloe, kinakausap kita."

Sa isang pindot, ibinaba ni Chloe ang mangkok.

Ngunit bago siya makapagsalita, mabilis na nagsalita si Vanessa:

"Patawad, kasalanan ko ang lahat. Inilalagay ko kayo sa isang mahirap na sitwasyon. Chloe, sinasabi lang ni James 'yan. Nag-aalala siya kung gaano ka ka-busy sa trabaho, housekeeping, at pag-aalaga kay Liam, kaya gusto niyang tulungan kita..."

"Huwag! Gusto kong manatili si Aunt Vanessa!"

Nang marinig ito, agad na nag-quit si Liam, na nakaupo sa tabi ni Vanessa.

Bago pa matapos magsalita si Vanessa, agad siyang nagsimulang magtapon ng chopsticks at ihampas ang mesa!

"Liam, huwag kang ganyan..."

"Liam, walang rules!"

Nang makita ito, nagmadaling pinigilan ni Vanessa si Liam, at ang boses niya ay kasabay ng kay Chloe, na instinctively na sinaway si Liam.

Tinitigan ni Liam si Chloe, galit na galit, at dinampot ang water cup at ibinuhos ito kay Chloe.