LOGINNasa huling klase pa noon si Fierra sa paaralan nang hapon. Naka-silent ang kaniyang telepono, ngunit nang silipin niya ito, napansin niyang mahigit isang dosenang missed calls na ang natanggap niya. Iisa lamang ang numerong paulit-ulit na tumatawag, ang kay Fiona.Bahagya siyang napataas ng kilay.
Sa unang pagkakataon matapos malaman ang mga banta ni Fiona, hindi na ganoon kabigat ang takot na nararamdaman niya. Kahit may iba pa itong itinatagong plano, hindi na niya kailangang harapin ang lahat nang mag-isa.Kinabukasan ng gabi, natanggap ni Jaelan ang resulta ng ipinagawang imbestigasyon.N
Napansin ni ang bahagyang pagod sa mga mata ni Fierra. Iniabot niya ang kamay at marahang ginulo ang buhok nito bago nagsalita. “Well done. Magaling ang ginawa mo. Kung ilalabas natin ang mga ebidensiyang ito, sapat na ang mga iyon para patunayang ikaw ang orihinal na gumawa ng mga disenyong inaang
“Tumanggi ka?”“Mm.”Dalawang segundo munang natahimik ang kabilang linya bago muling narinig ang tinig ni Jaelan. Kalmado iyon, ngunit may katiyakang sapat para mapanatag siya. “Nasaan ka ngayon? Susunduin kita.”“Hindi na kailangan. Magta-taxi na lang ako pauwi.”“Send me your location.”Hindi nag
Pagkatapos, iniangat niya ang ulo at muling tiningnan si Fiona. Kalmado man ang kaniyang mukha, hindi nag-iwan ng puwang para sa pag-aalinlangan ang kaniyang tinig.“Hindi ako aatras.”Agad na nagbago ang ekspresyon ni Fiona. Halatang hindi nito inaasahan ang naging sagot niya.“Ano'ng sinabi mo?” B
Sandaling nawala ang ngiti sa mukha ni Fiona, ngunit agad din nitong naibalik ang dati nitong kalmadong anyo. Para bang hindi ito nagustuhang kontrahin ni Fierra, subalit pilit pa rin nitong pinanatili ang kumpiyansa sa sarili.“Kung ganoon, maghintay ka na lang at tingnan mo kung ano ang magiging t
“Three… two…”Pagbagsak ng huling bilang, bumukas ang pinto.Hindi biglaan pero malamig, mabigat, at nakakahilo ang presensiya. Parang biglang lumiit ang paligid.“Kian….”Agad namutla ang lahat ng nandoon kanina pang nagmamagaling. Parang sabay-sabay silang naupos, nanginginig na parang mga dahong
“Be good,” sabi niya. “Let’s eat first.”Mainit ang mga pagkain sa mesa, pero nawalan si Kerstyn ng gana. Lalo na’t ramdam niya ang tingin ni Kian, sobrang hayag, sobrang malalim, para bang may nakatagong kalahating ngiti ang bawat tingin.Hindi iyon tingin ng pagiging gentle. Hindi iyon tingin ng c
Dati pa nilang kilala si Jaleno, ang buong pangalan, Jaleno Tecson, manager ng Jalson Auction House. Anim na taon na ang nakalipas nang mabuo nila ang unang ari-arian sa ilalim ng pangalang Jalson, isang negosyong nakapangalan kay Avi, pero ang laman ay dugo’t pawis nilang lahat.Pagpasok nina Kerst
Si Olivia ay maayos ang bihis sa kanyang emerald green na bestida, habang si Ramon naman ay naka-dark suit, seryoso ang mukha at malamig ang mga mata. Napatigil si Oliver nang mapansin sila. Mabilis niyang binitiwan ang hawak na baso at lumapit sa kanila.“Mom? Dad? Anong ginagawa ninyo rito?” tanon







