LOGIN“Kung ganoon, wala na akong ibang kailangang gawin.” Tumayo siya at inayos ang folder na dala niya. “Mauuna na ako. Babalik na lang ako sa bahay.”“Ihahatid kita.”Agad na umiling si Fierra. “Huwag na. Kaya ko namang sumakay ng taxi. Marami ka pa sigurong kailangang asikasuhin sa kumpanya.”Saglit n
Itinulak niya ang dokumento patungo kay Fierra upang mas madali niya itong maabot.“Basahin mo muna. Kung may bahagi kang hindi gusto o may gusto kang baguhin, sabihin mo lang ngayon. We can discuss it.”Tahimik na umupo si Fierra sa upuang nasa tapat ng mesa. Dahil nakaplaster ang kaniyang kanang b
“Unti-unti kong naisip na baka tama nga ang sinabi niya tungkol sa iyo.”Bahagyang bumilis ang tibok ng puso ni Fierra. Hindi niya napigilang ituon ang buong atensiyon sa mga susunod na salita ng lalaki. Mula pa nang magsimula siyang magdisenyo, pinangarap na niyang makilala ang kaniyang kakayahan n
“Ah, ganoon pala… President, dahil magkakilala naman na kayo, hindi na ako makikialam. Kayo na lang po ang mag-usap tungkol sa kontrata. Mauuna na ako.”Pagkasabi nito, mabilis siyang lumabas ng opisina at maingat na isinara ang p***o sa likuran niya. Sa ginawa niyang iyon, para bang kusa na rin niy
Lalong namula si Fierra. Para bang hindi na sapat ang lahat ng kahihiyang nararamdaman niya, kailangan pa talaga siyang kulitin ng lalaking ito sa harap ng ibang tao. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at iniwas ang mukha, hindi malaman kung paano sasagot nang hindi lalo pang napapahiya.“Hindi
Pagdating ng elevator sa pinakataas na palapag, pinangunahan ni Wren si Fierra sa isang mahabang pasilyo hanggang sa huminto sila sa harap ng isang mabigat na pintuang yari sa kahoy. Kumatok muna siya bago marahang itinulak iyon upang bumukas.“President, narito na po ang hinihintay ninyo,” magalang
Sinulyapan ni Kerstyn ang mensahe sa kaniyang telepono. Ilang segundo siyang nakatitig doon, saka siya nag-type ng dalawang simpleng salita.[Tapos na.]Pagkapadala niya, agad niya iyong binura at ibinalik ang cellphone sa dati nitong puwesto sa may bedside table, na para bang walang nangyari.Tama
Tumingin si Kerstyn sa bakanteng silid at dahan-dahang kinagat ang ibabang labi. Kung tutuusin, mas marami na siyang pinagdaanan noon, mas mabibigat, mas masakit, mas nakakababa ng loob kaysa rito. Ngunit sa pagkakataong ito, malinaw niyang naramdaman ang isang mahabang asim na dumaan sa puso niya,
Nagtagpo ang kanilang mga mata nang ilang segundo. Tahimik, ngunit puno ng hindi sinasabing pag-aalala at pagmamay-ari.“Kung gano’n,” mahinahong sagot ni Kerstyn, “pwede ko rin bang i-on ang monitor sa’yo buong araw?”Ang couple bracelets nila ay may built-in na eavesdropping function, at may naka-
Tumango si Avi, medyo alanganin ang tingin, tila natatakot na baka magalit si Kerstyn. “May iba pang bagay na halo-halo na ro’n. Mahaba pa ang kwento…”Hindi agad nakasagot si Kerstyn. Hinaplos niya ang sentido, pilit inaayos ang gulo ng impormasyon sa isip niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, u







