로그인“Dra. Solis, pagkatapos nating kumain, gusto mo bang si Theo na ang maghatid sa iyo pauwi?” mahinahong tanong ni Mrs. Apostol, halatang may ibang ibig sabihin sa likod ng kanyang mga salita.Napahinto si Sylvie at bahagyang nanlaki ang mga mata. Sa isip niya, isang bagay agad ang sumagi sa kanyang u
Sa isang iglap, naunawaan ni Sylvie ang tunay na pakay ng hapunan. Hindi lang ito simpleng thank-you banquet. Isa itong matchmaking dinner.Dahan-dahan niyang ibinaling ang tingin kay Marina. Halos mabutas niya ito sa sama ng tingin, ngunit ang tanging isinagot ni Marina ay isang helpless na ekspres
Bahagyang nagkatinginan ang dalawa bago sabay na tumango bilang pagbati sa isa't isa. Habang naghuhugas ng kamay si Sylvie sa lababo, hindi maiwasang mapatingin ni Adrian sa repleksiyon nito sa salamin. Ilang sandali siyang nag-atubili, ngunit sa huli ay hindi na niya napigilan ang sarili.“Dra. Sol
Nang makita ni Director Bernabe si Sylvie, agad itong tumayo at ipinakilala ang dalawa.“Sylvie, siya si Manager Jilian Manzano mula sa Project Department ng ES Group.”Pagkatapos ay tumingin siya sa babae.“Ma'am Jilian, siya naman si Dr. Sylvie Solis mula sa Department of Cardiology.”Bahagyang tu
Napansin ni Cynthia ang tulalang ekspresyon ni Vince, at unti-unting lumubog ang kanyang puso.‘Ayaw ba talaga nitong tuluyang mawala si Sylvie?’Sa simpleng hinalang iyon, biglang sumikip ang dibdib ni Cynthia. Hindi niya maaaring hayaang magbago ang isip ni Vince ngayon, lalo na ngayong malapit na
“Mr. Cervantes, may problema po. Nagwawala si Miss Cynthia at pilit niyang gustong magpa-abort. Kailangan po ninyo siyang puntahan agad.”Nanlaki ang mga mata ni Vince.“Magpapa-abort si Cynthia?”Hindi na siya nagtanong pa. Mabilis siyang tumalikod at nagtungo sa parking area. Kung totoo ang sinabi
“Parang ‘sowing discord’ ito sa Thirty-Six Stratagems, ’di ba?” Sandaling nag-isip si Wendy. Kung siya ay isang tagalabas na walang alam sa loob ng laro, malamang ay maniniwala talaga siya sa palabas na ito. Masyadong malinis, masyadong eksakto, parang isang maingat na itinanim na bitag.Ngunit may
Nang tuluyan nang umalis si Solomon kasama ang kanyang mga tao, nanatili pa rin si Kerstyn sa harap ng lapida. Tahimik niyang tinitigan ang larawan sa bato, walang payong, hinayaang basain ng ulan ang kanyang balikat.Halos sampung minuto siyang nakatayo roon bago tuluyang tumalikod at maglakad pala
“Hindi pa talaga ako nakakapag-golf dito,” sabi ni Kerstyn habang naglalakad papasok. “Ang laki kasi ng Casa Merda, ang daming pwedeng gawin, hindi ko pa nalilibot lahat.”Pagbukas ng pinto, sabay-sabay na bumukas ang mga ilaw. Umupo si Kerstyn sa maliit na upuan para magpalit ng sapatos. “Nakailang
“Hindi naman,” sagot niya nang mahina, may bahagyang ngiti sa labi.Sa totoo lang, aliw na aliw si Kerstyn tuwing nakikita ang selos ni Kian, kahit kailan, kahit saan. May kakaibang lambing sa itsura nitong ganoon, at hindi niya napigilang tumingkayad at halikan ang baba ng lalaki. Mahina ngunit mal







