LOGIN“Kung ganoon, bakit mo pa siya pinatulan?” tanong niya habang kinukuha ang mga gamot.Bahagyang napangiwi si Cara nang dampian ng iodine ang sugat niya. Mahapdi iyon, kaya hindi niya napigilang mapakagat-labi.“Alam kong mahalaga ang mga pinag-uusapan ninyo ni Joena. Hindi naman ako basta-basta nang
“Alam mo rin palang masaktan,” pang-aasar ni Harvey.Ang ibig niyang sabihin, kahit alam ni Cara na masasaktan siya, hindi pa rin ito nagdalawang-isip na makipag-away kay Hannah. Hindi ba't karaniwan sa mga babae ang magkalmutan kapag nag-aaway? Tila hindi man lamang naisip ng dalaga ang posibilidad
Pagpasok ni Cara sa opisina ni Harvey, dumiretso siya sa drawer at kumuha ng isang pares ng puting guwantes. Isinuot niya iyon bago kumuha ng ilang maliliit na hipon at basta na lamang ihulog sa loob ng aquarium. Agad na nagkagulo ang mga isda sa paghabol sa pagkain. May ilan pang pumihit at nagpaki
‘Tsk, tsk, tsk. Talaga namang may malaking lamang ang mga gwapo. Kahit nakahiga nang alanganin at mukhang walang pakialam sa itsura, nagagawa pa rin nilang magmukhang kaakit-akit.’Hindi maiwasang pagmasdan ni Cara ang lalaking nasa harapan niya. Masyadong lantad ang kanyang paghanga, at hindi niya
Hindi maalis ni Andrew ang tingin kay Harvey. Kung pagbabatayan ang suot nitong mamahaling kasuotan. Mula sa maayos na pagkakasuot ng kanyang suit hanggang sa bawat detalye ng kanyang pananamit, litaw na litaw ang pagiging isang taong sanay sa marangyang pamumuhay at mataas na antas ng lipunan.Ngun
Dahan-dahang sumara ang p***o ng opisina. Pagkatapos, pinaikot ni Harvey ang kanyang wheelchair upang humarap sa malalaking salaming bintana mula sahig hanggang kisame. Sa liwanag ng araw, bahagya lamang naaaninag sa salamin ang kanyang repleksiyon, samantalang sa ibaba ay abala ang mga tao sa kani-
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos
Nagtagpo ang kanilang mga mata nang ilang segundo. Tahimik, ngunit puno ng hindi sinasabing pag-aalala at pagmamay-ari.“Kung gano’n,” mahinahong sagot ni Kerstyn, “pwede ko rin bang i-on ang monitor sa’yo buong araw?”Ang couple bracelets nila ay may built-in na eavesdropping function, at may naka-
Tumango si Avi, medyo alanganin ang tingin, tila natatakot na baka magalit si Kerstyn. “May iba pang bagay na halo-halo na ro’n. Mahaba pa ang kwento…”Hindi agad nakasagot si Kerstyn. Hinaplos niya ang sentido, pilit inaayos ang gulo ng impormasyon sa isip niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, u







