ログイン“Nasa meeting si Caelan. Mukhang aabutin pa iyon ng halos isang oras bago matapos. Just wait here for him.” Tumango si Sylvie. “Okay. Thank you.” “Walang anuman.” Pagkaalis ni Ronie, tuluyan nang bumalik ang katahimikan sa malawak na opisina. Napatingin si Sylvie sa paligid. Simple lamang ang di
Pagdating niya sa gusali ng ES Group, agad siyang sinalubong ng receptionist. Dahil unang beses niyang pumunta roon at wala siyang appointment, natural lamang na hindi siya basta pinapasok. “Miss, may appointment po ba kayo? Sino po ang pakay ninyo?” “Pupunta ako kay Caelan. Wala akong appointment
“Ten… nine… eight…” Malamig at mabigat ang boses ni Sylvie habang isa-isang binibilang ang mga numero. Tatlo pa lamang ang nababanggit niya nang tuluyang bumigay si Cynthia. Hindi na nito nakayanan ang presyur at dali-daling lumuhod sa tabi ng kama, nanginginig ang boses habang nagsasalita. “I-It’
“Ikaw ba ang gumawa nito?”Napakurap si Cynthia at agad na nagkunwaring walang alam. Bahagya niyang ikiniling ang ulo, na para bang hindi niya talaga nauunawaan ang tinutukoy ni Sylvie.“Ano ang ginawa ko? Hindi ko talaga alam ang sinasabi mo, Ate.”Napailing si Sylvie at bahagyang ngumisi. Mukhang
Napangiti nang bahagya si Sylvie.“Walang saysay ang magalit sa mga taong gumagawa ng kuwento tungkol sa akin.”Hindi na nagpatuloy si Marina. Alam niyang kapag ganito kakalma si Sylvie, mas mabuting huwag na itong istorbohin.Buong araw na abala si Sylvie sa operasyon. Sa kabila ng mga isyung kumak
Magdamag na abala si Sylvie sa pag-aayos ng mga dokumentong kailangan para sa plano ng heart transplant base. Isa-isa niyang sinusuri ang mga datos, research papers, at iba pang impormasyong kailangang isama sa proposal hanggang sa unti-unting bumigat ang kanyang mga talukap. Hindi niya namalayan na
Pagkarating nila sa salon, sinalubong agad sila ng mabangong amoy ng lavender shampoo at ang marahang tugtog ng instrumental music sa background. Eleganteng puti at gold ang interior, may malalaking salamin sa bawat gilid at mga staff na naka-all black uniform.“Welcome, ma’am,” bati ng receptionist
Chapter 34:***Alam ni Oliver na galit si Kienna kahit hindi ito nagsasalita. Maingat niyang hinaplos ang ulo ng dalaga, pilit na nagpapakalma. “Kienna, I’m really fine. It doesn’t hurt at all.”Umangat ang tingin ni Kienna, halatang puno ng emosyon ang mga mata. “Oliver, do you really think I’ll b
Sandaling nag-alinlangan si Aaron. Gusto sana niyang tanungin “What about me?” ngunit pinili niyang lunukin ang mga salita at ngumiti na lamang, kahit may pait ang puso niya. “If Oliver really likes someone, I know him, he’ll be serious about it. He won’t turn his back on you, Kienna. So… if one day
Chapter 39: *** Habang nakaupo si Oliver sa dining area, pinagmamasdan niya si Kienna na abala sa kusina. Hindi niya maiwasang mapuno ang dibdib ng kakaibang init habang nakikita ang dalagang personal na naghahanda ng pagkain para sa kanya. Bahagyang gumuhit ang ngiti sa labi niya, isang ngiting h







