เข้าสู่ระบบHindi na pinansin ni Fierra ang mga tao sa likuran niya. Ayaw na niyang manatili roon kahit isang segundo pa. Tahimik siyang dumaan sa pagitan ng mga bodyguard at diretsong naglakad palabas ng villa.“Fierra, wait!”Wala siyang pakialam.Kasunod niya, agad ding naglakad si Jaelan. Hindi siya nag-aks
Ang dark gray na suit ay akmang-akma sa malapad niyang balikat, makitid na baywang, at mahahabang binti. Dahil nakatalikod sa liwanag, bahagyang natatabingan ng anino ang kanyang mukha, kaya hindi agad makita nang malinaw ang kanyang mga katangian.Ngunit hindi iyon naging hadlang upang maramdaman n
Nagkunwari si Fiona na hindi niya narinig ang pangungutya sa tinig ng kapatid. Sa halip, ngumiti siya nang malumanay at pilit na pinanatili ang inosenteng ekspresyon sa mukha.“Ate kita. Natural lang na may gawin din ako para sa’yo.”Hindi na hinintay ni Fardo na makasagot si Fierra. Agad niyang sin
Para sa kanila, hindi siya anak. Isa lamang siyang piyesa sa isang kasunduang maaaring pagkakitaan.Mabuti na lamang at matagal nang nawala kay Fierra ang anumang inaasahan niya mula sa pamilyang ito. Kung hindi, baka sa isang iglap ay bumalik na naman ang bigat na matagal niyang pinilit takasan, an
Napangiwi si Fierra sa sakit nang lalong humigpit ang kamay sa kanyang pulso. Ngunit hindi siya umimik. Alam niyang kahit sumigaw siya sa sakit, wala rin itong maidudulot.Sa paningin ng kanyang ama, ang pag-iyak niya ay kahinaan lamang. At ayaw niyang bigyan ito ng kasiyahang makita siyang nasasakt
“May gana ka pang magtanong?!”Sa sandaling mabanggit ang tungkol sa nangyari, tuluyang sumiklab ang galit ni Fardo. Namula ang kanyang mukha habang nanginginig ang kamay na mariing itinuro kay Fierra.“Kaninang madaling-araw, dumating dito si Gloria kasama ang ilang tao! Pinagalitan niya ako at ang
“Masaya,” sagot niya nang walang pag-aalinlangan.“Kung masaya ka, masaya na rin ako.”Sanay si Kerstyn sa ganitong maliliit na laro, mga salitang may lambing, mga titig na may pang-akit, na para bang ang lahat ng emosyon niya ay nasa kamay ni Kian.At tulad niya, tinatamasa rin iyon ni Kian. Hinigp
“Kahit marami?”Ngumiti si Kian, halatang nabasa ang iniisip niya. Bahagya siyang yumuko at dahan-dahang ngumiti. “Sa’yo ang card ko. Unlimited. Swipe mo lang.”Sa kanya, sapat na ang secondary card.Nagpalitan sila ng card, isang munting laro, isang tahimik na kasunduan, at isang uri ng lambing na
Tumango si Kian. “Stay at the villa. Hihintayin niyo ang pagdating ko.”“Opo, Mr. Villareal.”Pagkaalis ng doktor, tahimik na nakatitig si Kerstyn sa screen, may luha pa rin sa mga mata. Diretso siyang tumingin kay Kian, ang mga matang tila naghahanap ng sandigan. “Natakot talaga ako kanina. Ikinulo
Pagkalabas pa lamang ng sasakyan sa loob ng villa compound, biglang nag-vibrate ang cellphone ni Kerstyn sa tabi niya. Isang hindi pamilyar na numero ang lumitaw sa screen.Bahagya siyang napakunot-noo bago ito sinagot. “Hello?”“Dear Miss Kerstyn,” malamig ngunit mapanukso ang tinig sa kabilang lin







